Bokt.nl

**Geplaatst**: Gisteren, 23:56

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Gisteren, 23:56

Ik zou sowieso even achteruit gaan hangen. Even dingen die niet per se hoeven gewoon laten. Mannen zijn ook vaak makkelijk denk ik. Als ik hier in de vriendengroep kijk is het overgrote deel toch wel van: als ze t niet vraagt en ze doet het zelf, waarom zou ik dan allerlei dingen gaan doen? Makkelijk zo toch?

Dus ik zou eerst eens wat dingen laten liggen. Geen dingen opruimen van hem, dingen die hij wil laten liggen tot hij er zelf weer mee komt. En anders zeggen van: joh misschien is het eens tijd dat jij een keer dit gaat doen?

Aan het begin van mijn relatie was mijn vriend ook nog weleens zo makkelijk met een dagje weg. We zien wel wat we gaan doen werd het uiteindelijk. Ja prima, dan niet. Dan vermaak ik me zelf wel die dag. Hij had toen een keer niets geregeld waarop ik zei: best, dan ga ik zelf met een vriendin weg als je niet eens wat kan regelen. Toen had hij toch wel door dat het niet heel leuk was dat hij niets geregeld had.

**Geplaatst**: Vandaag, 00:03

Geplaatst: Vandaag, 00:03

Best ingewikkeld als jullie zo verschillend zijn, aan de andere kant kun je elkaar juist ook aanvullen door de verschillen.
Misschien goed om eens voor jezelf op een rijtje te zetten wat er verder nog speelt in wat balans of onbalans brengt in jullie relatie.
De vraag is wel hoeveel ruimte jij hebt voor dat hij dingen anders aanpakt dan jij doet.
Ik zie ook partners (vaak vrouwen) in de regelstress schieten omdat het wel 'op hun manier moet'.
Wijsheid gewenst.

**Geplaatst**: Vandaag, 00:06

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Vandaag, 00:06

Dit soort dingen hou je natuurlijk zelf ook enorm in stand door alles ook maar te blijven doen. Er zijn zaken die je best eens 'mis' kan laten gaan door je handen er simpelweg vanaf te trekken. Als je verandering wil begint dat natuurlijk bij jezelf. Niet iedereen is goed in dingen regelen/plannen maar dit kan je wel leren. Zolang het voor hem gedaan wordt zal er niks veranderen waarschijnlijk. Je bent een partner, geen moeder.

**Geplaatst**: Vandaag, 01:21

Geplaatst: Vandaag, 01:21

Ik ben 14 jaar getrouwd geweest met zo’n man. Heb alles altijd moeten doen. Incl de opvoeding en verzorging van onze dochter. Nu was hij hier wel extreem en ook nog eens verslaafd. Maar als ik alles toch van te voren had geweten..
ik zou zeggen bespreek het met hem zie of er iets veranderd. Zo niet? Dan zou ik echt goed gaan nadenken of je dit derest van jou leven samen met hem wil doen.

**Geplaatst**: Vandaag, 06:41

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Vandaag, 06:41

Ik zou ook even achterover leunen.
Nu is het mijn tijd voor vakantie.
Laat hem zelf leren nadenken.

Zit daar geen vooruitgang in, zou dat voor mij het einde van een relatie zijn
Je wilt gelijkwaardige partners zijn.
Geen moeder zoon relatie.
Je verdient beter.

**Geplaatst**: Vandaag, 06:48

Geplaatst: Vandaag, 06:48

troi schreef:
https://www.volkskrant.nl/kijkverder/20 ... dbattle/#/

Ga deze samen eens invullen. Kan shockerend zijn en ontzettend veel inzicht geven. Ook fijn als aanleiding om het er over te hebben en zqken te reorganiseren. Want eerlijk, wie wordt nu blij van de rol van moeder/ huis manager...

Overigens herken ik het gelukkig niet. Mijn vriend zou zich enorm schamen als hij mij zo behandeld

I repeat: ga deze eens invullen. Ook goede aanleiding om het er over te hebben.

Gewoon savonds op de bank 'goh ik zag deze, ben benieuwd hoe wij het doen als stel'

Zo gepiept!

**Geplaatst**: Vandaag, 06:51

Geplaatst: Vandaag, 06:51

Hoe lang hebben jullie al een relatie?

Vaak sluipt dit erin. Jij blijft alles doen (of wil/kan niet loslaten) en er is voor hem geen noodzaak. En er worden hulpeloze wezens gecreeerd.

Ik zou het zeker bespreken en taken verdelen.

**Geplaatst**: Vandaag, 07:16

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Vandaag, 07:16

Door een man te pamperen weerhoud je hem eigenlijk echt volwassen te worden. Dat hebben zijn ouders gedaan en jij hebt het stokje eigenlijk gewoon over genomen. Als je dat de rest van je leven wil blijven doen is dat prima natuurlijk maar dan zal je je er in moeten berusten dat dit het is.
Dat iemand geen kwade man is is natuurlijk geen reden om te blijven. Er zijn gelukkig meer ‘geen kwade mannen’. Wat haalt hij in jou naar boven wat echt een reden is om te blijven? Waarin motiveert hij jou? Kan je van hem leren? Raak je geïnspireerd?

Het is moeilijk maar je zou hem ook kunnen helpen dat laatste stukje te leren naar volwassen worden. Door liefdevol voor te leven en hem niet meer steeds alles uit handen te nemen. Dat vraagt veel van jou en het is niet zeker dat het overkomt.
Maar ik denk dat je hem er mee helpt. Ondanks dat het makkelijk klinkt als iemand altijd alles voor je doet maakt het je ook erg afhankelijk. En ik kan me voorstellen daarmee ook erg onzeker, als je nooit zelf ergens voor mag gaan staan omdat je dat niet geleerd hebt.

Ik ben zelf getrouwd geweest met een moederskindje en ik heb de relatie verbroken omdat ik helemaal opgeteerd was van binnen, ik had de energie niet meer om hem te helpen. Daar moet je wel echt voor waken, anders had het geen stand.

**Geplaatst**: Vandaag, 07:22

Geplaatst: Vandaag, 07:22

Oef.... de situatie die je schetst doet me heel erg terugdenken aan een collega van me 25 jaar geleden.
Lieve, leuke jongen, zat geen kwaad in. Begin 20, samen met vriendin al sinds schooltijd.

Die was ook gewoon het liefst maar een beetje thuis, relaxed een beetje aankijken waar hij die dag zin in zou hebben, liefst lekker wat uurtjes doorbrengen achter de spelcomputer na een lange werkdag en in het weekend.

Zich niet zo druk maken over de toekomst, alles nu wel prima vinden, geen behoefte aan zichzelf verder ontwikkelen of dingen plannen.

Zijn vriendin echter had dat wèl. En voor zo'n meiske is dat super frustrerend natuurlijk :(:)

Die heeft constant de kar getrokken en alles in gang gezet. Ondanks dat hij het diep in zijn hart liever niet dan wel wilde, maar hij kabbelde dan mee en dan was het eigenlijk ook wel okee uiteindelijk allemaal.

Zo zijn ze samen een eigen huisje betrokken, zijn ze getrouwd, zijn er kinderen gekomen.
En zijn ze een paar jaar later toch uit elkaar gegaan.....dat ze niet toekomst-proof waren zagen wij als collega's al van mijlenver aankomen, nog voordat ze hun huisje hadden, want ze pasten gewoon niet goed bij elkaar. Super zonde voor allebei, maar ze pasten qua karakter / behoeftes gewoon niet bij elkaar.

Voor de 1 is het dan teleurstellend want steeds 'moeten' sleuren aan een dood paard. En voor de ander is het vervelend omdat er steeds vanalles 'moet' waar je eigenlijk helemaal geen behoefte aan hebt :(:)

Maar aan de andere kant merk ik het zelf ook dat mannen toch wel vaker zo'n 'komt wel goed' houding hebben en vrouwen toch vaker dingen gewoon goed gregeld en gepland willen hebben, omdat die er ook meer mee zitten als het 'fout' gaat. En dan ga je als vrouw maar regelen omdat je er niet goed van wordt dat er allemaal van die losse eindjes in de lucht hangen

Ik merk het ook dat ik meer behoefte heb aan dingen gewoon goed geregeld hebben. Dus heel veel komt bij mij terecht, ook voor die kleine alles regelen en vakanties enzo. Maar als ik zeg van joh jij regelt dit-of-dat dan doet hij dat ook gewoon en qua huishouden doet hij ook heel veel uit zichzelf en dat maakt toch wel het verschil

Ik heb eigenlijk ook liever dat we samen dingen bepalen en regelen. Zoals nu met nieuw huis komend jaar. Maar aan de andere kant is het natuurlijk ook niet verkeerd besef ik me dan maar, als je man een makke beer is die oprecht alles wel prima vindt. En soms is er zowaar ineens een sterke mening en dan ben ik helemaal blij :))

En ik denk dat het in veel relaties ook een wisselwerking is. Dat man best bij wil dragen maar dan weer commentaar krijgt dat het niet op de 'juiste manier' gebeurt en ze dan wat passiever worden van laat haar het zelf maar regelen dan.

**Geplaatst**: Vandaag, 07:32

Geplaatst: Vandaag, 07:32

Mallow schreef:
Door een man te pamperen weerhoud je hem eigenlijk echt volwassen te worden. Dat hebben zijn ouders gedaan en jij hebt het stokje eigenlijk gewoon over genomen. Als je dat de rest van je leven wil blijven doen is dat prima natuurlijk maar dan zal je je er in moeten berusten dat dit het is.
Dat iemand geen kwade man is is natuurlijk geen reden om te blijven. Er zijn gelukkig meer ‘geen kwade mannen’. Wat haalt hij in jou naar boven wat echt een reden is om te blijven? Waarin motiveert hij jou? Kan je van hem leren? Raak je geïnspireerd?

Het is moeilijk maar je zou hem ook kunnen helpen dat laatste stukje te leren naar volwassen worden. Door liefdevol voor te leven en hem niet meer steeds alles uit handen te nemen. Dat vraagt veel van jou en het is niet zeker dat het overkomt.
Maar ik denk dat je hem er mee helpt. Ondanks dat het makkelijk klinkt als iemand altijd alles voor je doet maakt het je ook erg afhankelijk. En ik kan me voorstellen daarmee ook erg onzeker, als je nooit zelf ergens voor mag gaan staan omdat je dat niet geleerd hebt.

Ik ben zelf getrouwd geweest met een moederskindje en ik heb de relatie verbroken omdat ik helemaal opgeteerd was van binnen, ik had de energie niet meer om hem te helpen. Daar moet je wel echt voor waken, anders had het geen stand.

Vaak is het wel een wisselwerking, want mannen die gewend zijn om ‘verzorgd’ te worden trekken vaak ook ‘zorgende types’ aan, waardoor je al met achterstand begint.
Het hoeft m.i. niet te betekenen dat gelijk de relatie niet kan werken of dat je uit elkaar moet. Maar als je het lang op zijn beloop laat is de een helemaal uitgeput en weet de ander niet waarom diegene het zo zwaar had.

Patronen onderzoeken en doorbreken helpt.

**Geplaatst**: Vandaag, 07:33

Geplaatst: Vandaag, 07:33

Vind je het ook moeilijk om dingen níet te regelen voor hem? Krijgt hij de kans van je om het op zijn eigen tempo te doen?

**Geplaatst**: Vandaag, 07:34

Geplaatst: Vandaag, 07:34

Wat een vervelende situatie! Als dit altijd zo geweest is, en niet het resultaat is bij hem van een burn-out of andere oorzaak, kun je je afvragen of hij wel dezelfde motivaties heeft als dat jij hebt (dat mag en is niet fout van jullie beide) en of je dat op langere termijn zou willen volhouden.
Aan de andere kant kan onzekerheid enorm verlammend werken. Maar daar ben jij niet degene die dat moet "fixen". Misschien kan hij er met de juiste hulp aan werken, maar ook daarin kan die motivatie alleen vanuit hemzelf komen.

Ooit had ik ook een relatie (plus samenwonen) met iemand die erg gewend was dat alles geregeld werd. Dat houd je op langere termijn niet vol, ik in ieder geval niet. Ik wil niet iemand pamperen, en na 6 jaar was ik echt op.
Mijn man en ik zijn daarin goed in balans, hij moet soms wel aan mij trekken voor dingen en andersom ook. Maar we regelen het samen en vullen elkaar daarin aan.

**Geplaatst**: Vandaag, 07:36

Geplaatst: Vandaag, 07:36

Heb je wel eens gedacht aan een relatie therapeut? Dit is natuurlijk een probleem wat veel vaker voorkomt en om het op te lossen moet je twee patronen doorbreken.
Dat is ontzettend moeilijk om zelf te doen en ik zou daar begeleiding bij zoeken

**Geplaatst**: Vandaag, 07:44

Geplaatst: Vandaag, 07:44

Dat hij je best regelmatig heeft laten zitten door afspraken niet na te komen, zou voor mij een reden zijn om pas op de plaats te maken. Ik lees dat jouw verwachtingen van hem én van een relatie anders zijn dan zijn verwachtingen. Dat breekt je nu al op, dus waarom zou je daar nog dieper in duiken?
Je zou eerst een tijdje alle verwachtingen los kunnen laten en kijken wat er dan gebeurt. Hoe dat voelt, bij jou en bij hem. Wil jij naar de kringloop? Dan ga je lekker zelf, en ziet hij wel waar je mee thuiskomt. Wil hij naar de Gamma? Dan regel je niks, en hoor je wel wanneer hij gaat. Óf hij gaat.

En ondertussen schrijf je je vast in voor een huurwoning, zodat je iets achter de hand hebt als deze relatie misloopt. Dat geeft ook een fijner gevoel, omdat je dan niet vast zit in deze situatie.

**Geplaatst**: Vandaag, 07:49

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Vandaag, 07:49

Even vanuit de andere kant gezien: waarom accepreer je deze jongen niet zoals hij is? Wat gaat er mis als jullie het op zijn tempo doen? Wat is er mis met lekker hangen en gamen na een hele week werken, waarom moet het op jouw manier?

Ik krijg er stress van als ik het lees, je komt best veeleisend over en hij lijkt weinig ruimte te krijgen. Als je dat een probleem vindt is hij misschien niet jouw 'match made in heaven' en moet je keuzes maken.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:02

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Vandaag, 08:02

gedeeltelijk herkenning. Hier regel ik ook alle zaken voor wat betreft huishouden, kinderen, huisdieren, tuin etc. Maar mijn man is niet lui. Hij werkt van 5 tot 9 en vaak langer, dus ja, dan is het de logische taakverdeling.
Neemt niet weg dat ik er ook niet af en toe van baal.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:12

Re: Alles maar regelen in relatie

Geplaatst: Vandaag, 08:12

Hmm, ik herken het tot op zekere hoogte. Ik word er ook wel eens doodmoe van. Mijn vriend neemt ook niet zoveel initiatief, maar laatst heb ik aan hem gevraagd of hij soms denkt dat ik aangestuurd word door de Dolle Mina’s ofzo qua huishouden :')

en toen is het kwartje geloof ik wel gevallen dat er ook niemand mij verteld wat er gedaan moet worden, dus dat dat bij hem ook niet nodig zou zijn. Hij doet nu iig meer uit zichzelf.

Vorig jaar op vakantie kwamen ook alle ideeën vanuit mij en ben ik een keer boos geworden, en toen we 2 weken terug op vakantie waren ging het al veel beter.

Verder, als hij iets moet regelen en hij doet het niet, laat ik hem het gewoon uitzoeken hoor, doei. Dat is dan zijn probleem. Hij heeft nu al een tijdje last van hielspoor maar doet er maar niks aan, ja jammer dan.

Mijn vader was echt vreselijk, die deed echt helemaal niks. M’n moeder pakte zelfs zijn spullen in voor vakantie en deed echt ALLES in het huishouden; zelfs toen hij al met pensioen was en zij nog niet. Zo ver wil ik het dus niét laten komen.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:23

Geplaatst: Vandaag, 08:23

Heeft hij wel de kans om iets te regelen?

Mijn broer zijn 1e vrouw regelde ook echt alles, mijn broer hing er een beetje bij leek het wel en hij liet het maar over zich heen komen.

Zijn 2e vrouw is totaal anders, en nu regelt hij juist veel dingen.
En is hij sterker en zelfverzekerder geworden.

Ik wil niet zeggen dat het bij jou zo is natuurlijk.
Maar soms moet iemand de kans krijgen zich te laten zien, zonder te denken van 'ach, straks wordt het wel weer van me overgenomen'.

Maar jij kent je vriend, weet hoe die in elkaar zit.
Als hij wel echt zo is, moet je het leren accepteren.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:24

Geplaatst: Vandaag, 08:24

Ik herken dit helemaal niet en vind jou best een beetje overkomen als een controlerende perfectionistische manager. Dat is niet de rol die je zou moeten hebben in een liefdesrelatie. Op deze manier houd je zelf de zogenaamde passitiviteit van je vriend in stand. Hij hoeft niets en als hij wel iets doet komt het misschien niet overeen met jouw verwachtingen. Loslaten en op zijn tijd een compliment werken wellicht beter.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:30

Geplaatst: Vandaag, 08:30

Peuk schreef:
Waar kan ik dit ei beter kwijt dan op een forum vol vrouwen?

Herkennen jullie dat.. dat de emotionele en praktische last in een relatie soms zo zwaar voelt?

Zo’n beetje alle zaken van A tot Z regel of plan ik. Wat er moet gebeuren in het huishouden en de tuin, de vakanties, sociale afspraken. Als we aan tafel zitten ergens (bijvoorbeeld met een adviseur) ben ik degene die zich verdiept, documenten verzameld en kritische vragen stelt. In alle gevallen maak ik afspraken, ben ik contactpersoon en initieer ik bel, mail of appcontact. Moeten we naar de stort, kringloop of de Gamma? Dat stuur ik weer aan. Afspraak in het ziekenhuis? Ik zet het in de agenda, zoek uit hoe laat we moeten gaan rijden en waar we moeten parkeren.. etc.

Naast praktische zaken ben ik ook de emotionele en mentale manager. Iets uitpraten komt altijd van mijn kant, ik stel vragen die hem aanzetten tot zelfreflectie en bedenk hoe we constructief aan onze problemen kunnen werken of doe een voorstel voor een oplossing. Vaak doe ik erg mijn best om zaken voorzichtig aan te kaarten, omdat hij onzeker kan reageren en dit dan op mij projecteert.

We zijn nu samen op een punt gekomen dat we toekomstgerichte stappen gaan zetten. En ook nu weer merk ik dat de verdeling als vanzelf ongelijk verdeeld lijkt te zijn. Zo regel ik nu dus ook onze financiën: bankzaken, budgetten en vaste lasten.

Ook de vrijetijdsbesteding komt vaker van mijn kant. Hij vindt het prima om lekker te niksen en te gamen. Ik ga er graag op uit, probeer iets nieuws of wil werken aan een nieuw doel. Natuurlijk ben ik dan ook de zeurende vriendin die een suggestie doet of hij niet mee wil hardlopen en hem voor zijn verjaardag lessen voor een instrument cadeau doe.

Sinds onze relatie heeft hij mij best regelmatig laten zitten door afspraken niet na te komen. Toen wij twee jaar samen waren zou hij een weekend weg plannen, maar op het laatste moment was er niets geregeld. Of vandaag, hij zei dat hij wat zou bedenken om te doen, maar er was niets bedacht en uiteindelijk wordt er niets ondernomen. Tegenwoordig houd ik mijzelf een slag om de arm door er vanuit te gaan dat er niks is gepland. Dan trek ik mijn eigen plan. Daaruit heb ik dan de conclusie getrokken dat als ik het loslaat er dus ook eigenlijk niets gebeurt.

Ik vind het lastig, want ik hou veel van hem. Hij is enorm lief en steunt me altijd. Hij laat altijd blijken hoeveel hij om me geeft en hij is een goed mens. Ik voel me dus echt geliefd, maar ook geremd. Ik twijfel daarom steeds vaker aan de relatie. Als ik om me heen kijk zie ik echter toch wel dat dit veel in relaties gebeurt, en vraag ik me af of ik niet gewoon te hoge verwachtingen heb?

Ik wordt al moe als ik dit allemaal lees...als je toch alles alleen moet doen, waarom heb je dan een relatie?

Ik zou lekker weekendjes weg met vriendinnen gaan plannen, laat hem maar lekker in zijn sop gaar koken en alleen de dingen die van jezelf zijn regelen en zijn dingen lekker laten gaan. Jouw rol is niet die van gelijkwaardige partner maar die van moeder/ therapeut. Dat moet je niet willen.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:30

Geplaatst: Vandaag, 08:30

Ik zou het loslaten en accepteren of je geluk ergens anders zoeken. Ik ben ook meer de agenda dan me vriend want die heeft een geheugen als een zeef

. Ik heb het gewoon geaccepteerd. Inmiddels ben ik door een langdurige blessure ook niet meer erg mobiel. En daardoor minder ondernemend. Maar mijn vriend komt nu inmiddels ook wel gewoon met dingen. Kan bijv nog wel fietsen op elektrische fiets. En dan vraagt die van wil je rondje fietsen ofzo. Dus ja misschien als je het loslaat komt het misschien wel bij hem naar boven.

Laatst bijgewerkt door Roosje01 op Vandaag, 08:49, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: Vandaag, 08:31

Geplaatst: Vandaag, 08:31

Goof schreef:
Even vanuit de andere kant gezien: waarom accepreer je deze jongen niet zoals hij is? Wat gaat er mis als jullie het op zijn tempo doen? Wat is er mis met lekker hangen en gamen na een hele week werken, waarom moet het op jouw manier?

Ik krijg er stress van als ik het lees, je komt best veeleisend over en hij lijkt weinig ruimte te krijgen. Als je dat een probleem vindt is hij misschien niet jouw 'match made in heaven' en moet je keuzes maken.

Jij verwoordt beter dan ik had kunnen doen, wat mijn gevoel ook is bij de openingspost.

Vandaar ook mijn vraag of jullie ook dingen los van elkaar doen. Voor mij is het hebben van mijn eigen hobby echt noodzakelijk, ik zou er zelf moe van worden als ik álles samen zou moeten doen.
Er is een balans tussen gezamenlijke activiteiten en eigen activiteiten in onze relatie en dat is voor mij hoe "het hoort" (dat voorbeeld heb ik van mijn ouders ook zo mee gekregen), en "hoe het hoort" is natuurlijk geen algemene wet, maar het is wel hoe het voor mij en mijn partner goed voelt.

En verder is het echt niet mannen eigen dat ze hun vrouw/vriendin alles laten regelen, absoluut niet zelfs.

De mijne regelt echt van alles, kwa regeldingen denk ik zelfs dat de balans naar zijn kant doorslaat.
Ik heb dan weer andere kwaliteiten, maar het is dus echt niet omdat het een man is, dat hij niets regelt.

Dat veel vrouwen in dit topic dit herkennen, zegt niets over alle mannen.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:37

Geplaatst: Vandaag, 08:37

Leo schreef:
Aan de andere kant kan onzekerheid enorm verlammend werken. Maar daar ben jij niet degene die dat moet "fixen". Misschien kan hij er met de juiste hulp aan werken, maar ook daarin kan die motivatie alleen vanuit hemzelf komen.

Dit is wilde ik ook reageren. Er kunnen zoveel redenen zijn waarom iemand zich zo opstelt in een relatie. Als het je veel waard is zou ik kijken waarom hij zo doet, zit hier bijvoorbeeld onzekerheid en faalangst achter? Daar kan hij met hulp van een professional wat aan doen, dat is goed voor hem en kan jullie relatie ten goede komen. Ook relatietherapie zou kunnen helpen om jullie verwachtingen van elkaar duidelijk te krijgen. Verder is veel ook accepteren en kijken hoe jullie beiden aan jullie behoeftes kunnen komen. Ga jij en graag op uit, maar hij niet? Dan moet je daar een weg in zien te vinden. Iemand die continue iets wil doen zou ik bijvoorbeeld doodvermoeiend vinden. Maar iemand die er heel graag op uit gaat vind mij misschien weer saai.

Dat hij zich als een kind gedraagt vind ik een beetje kort door de bocht. Wij vrouwen kunnen soms ook bemoeials zijn en alles beter weten, waardoor de ander geen ruimte voelt om het zelf te gaan doen.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:38

Geplaatst: Vandaag, 08:38

Je vriend weet dat het wel geregeld wordt dus waarom zou hij de moeite doen?
Laat het een keer in de soep lopen, geef aan dat je in sommige dingen teleurgesteld bent.
Maar besef wel dat niet iedereen alles graag zo in de puntjes geregeld ziet/heeft zoals jij.
Voor jou is denk ik meer de vraag van belang of je hier mee kunt leven en dingen los kunt laten of niet. Kan je niet los laten dan zal je er ergernissen aan blijven houden en er tegen aan blijven lopen.

Mijn man is een schat, werkt enorm hard maar als het op dingen regelen aan komt gaat het niet altijd goed, hij weet dat ik dan wel weer bij spring. Hij wil wel maar denkt er vaak te laat aan waardoor het niet gaat zoals gedacht. Bijvoorbeeld onze trouwdag, hij regelt een etentje, alleen denkt hij er dusdanig laat aan dat het restaurant wat hij in gedachten had al vol zit en andere mogelijkheden het ook net niet zijn. Gevolg is dat we dan thuis samen lekker eten.

**Geplaatst**: Vandaag, 08:39

Geplaatst: Vandaag, 08:39

Ondanks dat de situatie natuurlijk helemaal niet grappig is, is het wel bijzonder dat je dit fenomeen steeds vaker ziet. Er is zelfs onderzoek naar gedaan. Het heet 'mankeeping' en het past wel bij jouw post, TS.

Even samengevat door mijn grote vriend ChatGPT:

Mankeeping is het fenomeen waarbij vrouwen in een relatie niet alleen praktische taken doen, maar ook verantwoordelijk worden voor het emotionele, sociale en mentale functioneren van hun partner.

In de praktijk betekent dit:
- Zij regelt en plant (mentale last)
- Zij vangt emoties op en houdt de relatie “in balans” (emotionele arbeid)
- Zij stimuleert, organiseert en ondersteunt haar partner als persoon

De partner leunt daardoor (vaak onbewust) sterk op haar.

Waarom het een probleem kan zijn:
-Het zorgt voor een ongelijke verdeling van verantwoordelijkheid
-De vrouw staat continu “aan”
-Dit kan leiden tot overbelasting, frustratie en burn-out

Kort gezegd:
Mankeeping = je partner onderhouden op praktisch, mentaal én emotioneel niveau

Nomineer dit bericht ×