Bokt.nl

**Geplaatst**: 27-02-26 23:56

Re: Relatie met leeftijdsverschil, hoe doen jullie het?

Geplaatst: 27-02-26 23:56

....21 jaar verschil in leeftijd, 22 jaar samen waarvan 18 getrouwd, 3 kinderen samen

**Geplaatst**: 28-02-26 01:08

Re: Relatie met leeftijdsverschil, hoe doen jullie het?

Geplaatst: 28-02-26 01:08

Samen sinds mijn 28e en hij was toen 40. Nu 22 jaar verder. Met kind van 20. Nu ben ik 50, flink actief en mijn man 62 en iets minder actief, hoort ook niet alles even goed enzo….
Nu begin ik heel langzaam het leeftijdsverschil te merken. Ik kan me ook goed voorstellen dat bij 70 en 82 het verschil echt goed merkbaar zal zijn. Ik heb daar geen enkele moeite mee.
Wel houden we rekening er mee , financieel en wat betreft woonsituatie, dat ik aan het einde van ons leven samen, nog tijd alleen over zou kunnen houden. Je weet natuurlijk nooit zeker hoe het loopt maar statistisch gezien worden vrouwen ouder dan mannen plus het leeftijdsverschil…..
Hij kan goed met mijn ouders overweg, mijn ouders zijn relatief jong dus de generatiekloof is minimaal tussen mijn man en mijn ouders, dat is wel leuk. Mijn ouders hebben, naast schoonzoon, er ook echt een vriend aan.

**Geplaatst**: 28-02-26 01:10

Geplaatst: 28-02-26 01:10

Ik ben 18 jaar jonger dan mijn partner en we zijn inmiddels bijna 12 jaar getrouwd.

Ik ben op mijn werk verlof aan het sparen om tegen de tijd dat hij met pensioen is, mogelijk minder te kunnen werken, of vaker vakantie op te kunnen nemen ofzo.

Ik was 27 toen ik hem leerde kennen, hij was toen dus 45.
Zijn kinderen waren toen 11 en 8, zijn inmiddels al lang volwassen. Ik scheel met de oudste 16 jaar, dus minder als met mijn partner.
Ik heb geen kinderen, ik zeg altijd gekscherend dat iemand anders zwanger is geweest van mijn 2 kinderen.

Ik heb eigenlijk nooit veel commentaar gehad op ons leeftijdsverschil.
Mijn familie heeft het ook heel gemakkelijk geaccepteerd.
Ging in zijn familie anders, maar gelukkig hebben zijn ouders mij wel heel hartelijk opgenomen in hun midden als nieuwe schoondochter.

**Geplaatst**: 28-02-26 01:25

Geplaatst: 28-02-26 01:25

Mijn beste vriendin is 43 en haar echtgenoot 58.
Voor hen werkt het prima, al merkt ze soms wel dat hij al een klein beetje richting een andere levensfase gaat.
Zij wil nog volop carriere maken en hij gaat langzaam maar zeker richting de laatste fase van zijn carriere.

**Geplaatst**: 28-02-26 08:16

Geplaatst: 28-02-26 08:16

Earth schreef:
Mijn moeder is 70 en haar partner eind 70, en zij merkt het nu wel heel erg dat hij oud wordt. Hij heeft nergens meer zin in, terwijl mijn moeder nog volop in het leven staat. Maar moet je daar nu de relatie om laten gaan?

Mijn vader is ziek geweest en gelukkig weer hersteld, maar is ook tien jaar ouder. Mijn moeder begint dat nu ook erg te merken. Zij heeft veel energie en zin nog om dingen te ondernemen, hij vind het allemaal wel prima. Voorheen wilde hij graag op vakantie nu vind hij het te koud en soms te warm etc en wordt mijn moeder dus ook wel beperkt daardoor. Ik vind dat best wel eens lastig om te zien en weet dat mijn moeder het daar ook best lastig mee heeft. Hij is ook al even met pensioen, mijn moeder gaat wel met vervroegd pensioen. Overigens is dat verschil nu 60-70.

Maargoed je weet het niet, het kan zijn dat iemand eerder ziek wordt etc etc. Dus zou ik het erom laten? Ik weet het niet… Ik scheel drie maanden met mijn vriend, en vind dat toch erg fijn.

**Geplaatst**: 28-02-26 08:31

Geplaatst: 28-02-26 08:31

Hier geen ervaring zelf, maar ik zou het zelf wel heel jammer vinden dat de een dan in principe veel eerder met pensioen kan dan de ander. Als je het idee hebt om samen dan te gaan rondreizen oid dan wordt dat denk ik vrij lastig.

**Geplaatst**: 28-02-26 09:06

Geplaatst: 28-02-26 09:06

moonsparkle schreef:
Hier geen ervaring zelf, maar ik zou het zelf wel heel jammer vinden dat de een dan in principe veel eerder met pensioen kan dan de ander. Als je het idee hebt om samen dan te gaan rondreizen oid dan wordt dat denk ik vrij lastig.

Maar hoeveel gepensioneerden gaan er nou echt jarenland rondreizen? De meesten doen het een paar maanden (en daar kun je met je werk afspraken over maken) en gaan dan thuis verder met hun leven. Vrijwilligerswerk, hobby's, de politiek in, er zijn toch genoeg ouderen die zich prima vermaken na hun pensioen zonder dat hun partner daar de hele dag bij moet zijn?

**Geplaatst**: 28-02-26 09:07

Geplaatst: 28-02-26 09:07

Ik ben het "product" van zo'n relatie

Mijn ouders kwamen bij elkaar toen m'n moeder 25 was en m'n vader 45. Slechts twee jaar later was ik al op de wereld gekomen. Inmiddels is mijn moeder 56 en vader 76, maar dat gaat nog hartstikke prima. Ik denk dat het ook erg aan de persoon ligt, maar m'n vader ziet er niet uit als bijna 80 en gedraagt zich ook niet per se als zijn leeftijd. Ik denk dat een relatief jong gezin je ook wat jonger houdt, zeg maar. Ze hebben het heus niet altijd makkelijk gehad (moeder begon te twijfelen over leeftijsverschil tijdens de midlife), maar nu heerst de acceptatie en liefde van het moment.
Ikzelf vind het soms wel jammer dat ik een oude vader heb, dat betekent dat ik hem vergeleken met de meeste andere leeftijdsgenoten waarschijnlijk minder lang zal kunnen meemaken. Maar dat is wat het is.
Conclusie van m'n verhaal is dat het prima kan, maar je partner zal inderdaad wel sneller verouderen dan jij. Tegelijkertijd hou je hem ook wat jonger door je aanwezigheid

**Geplaatst**: 28-02-26 09:14

Geplaatst: 28-02-26 09:14

Ach, en al die oudere mannen hebben sowieso een mantelzorger in huis

**Geplaatst**: 28-02-26 09:22

Geplaatst: 28-02-26 09:22

Earth schreef:
Mijn moeder is 70 en haar partner eind 70, en zij merkt het nu wel heel erg dat hij oud wordt. Hij heeft nergens meer zin in, terwijl mijn moeder nog volop in het leven staat. Maar moet je daar nu de relatie om laten gaan?

Ik ben in dit verhaal wel benieuwd of haar partner dan vroeger wel een actief persoon was?

Mijn ouders schelen 8 jaar, en daar merk ik het al bij.... Mijn vader zit zo,n beetje alleen nog thuis op de bank.
Aan de andere kant had ze dat wel kunnen weten, want een actieve man is het nooit geweest.
We gingen wel dagjes weg en zo, maar sporten of iets heb ik hem echt nog nooit zien doen.

Ik denk dat je vaak in de jongere jaren al een hoop kan zien hoe iemand is op latere leeftijd, je moet alleen weten waar je op moet letten.
Er zijn tenslotte ook zat mensen van 75-80 die echt nog super fit en actief zijn, en dit vaak ook hun hele leven geweest zijn......

**Geplaatst**: 28-02-26 09:35

Re: Relatie met leeftijdsverschil, hoe doen jullie het?

Geplaatst: 28-02-26 09:35

Tja...oom en tante scheelden 22 jaar, zij overleed op 62 jarige leeftijd aan die rotziekte en hij is nu 93 en staat nog volop in het leven...je weet het nooit! Maar ik zou als je nu een mooie tijd met iemand kan hebben daar niet teveel over nadenken( of in ieder geval niet je relatie er door laten beïnvloeden)
Buiten misschien idd nadenken hoe je richting pensioen wat minder kan werken.

**Geplaatst**: 28-02-26 09:36

Geplaatst: 28-02-26 09:36

Lynnepinny schreef:
Ikzelf vind het soms wel jammer dat ik een oude vader heb, dat betekent dat ik hem vergeleken met de meeste andere leeftijdsgenoten waarschijnlijk minder lang zal kunnen meemaken. d

Maar een jonge vader is geen garantie dat je hem wel lang meemaakt. Mijn vader was 24 toen ik geboren werd, en overleed toen ik 12 was.

Wat maar weer bevestigd dat je niet te veel over de toekomst moet piekeren, en je je beter kunt richten op wat nú goed voelt

**Geplaatst**: 28-02-26 09:52

Geplaatst: 28-02-26 09:52

Ik leerde mijn man kennen toen ik 29 jaar was en hij 49.
Vorig jaar is hij overleden, we zijn 32 jaar samen geweest. Hij had 2 kinderen, ik geen kinderwens. We zijn pas gaan samenwonen nadat zijn dochter vanwege een opleiding het huis uit was. Zijn zoon woonde al bij zijn ex. (fijne lieve dochter, maar geen kinderwens, dus ook geen wens om kinderen van een ander op te voeden). Het is net als in elke relatie geven en nemen. Mijn man respecteerde dat ik nog veel moest werken, hij was al vroeg met pensioen. We zijn nooit samen met pensioen geweest, dat moet je je goed realiseren. Bij ons werkte dat goed. We hebben overwegend hele fijne jaren met elkaar gehad.

Mijn man had fors hersenletsel opgelopen en het laatste jaar was naast veel werken, veel mantelzorg. Zwaar, maar had het ook niet willen missen, de liefde bleef.

Nu ben ik 62 en vind het prima om alleen staande te zijn. Het geeft ook een soort vrijheid nu.

**Geplaatst**: 28-02-26 10:11

Re: Relatie met leeftijdsverschil, hoe doen jullie het?

Geplaatst: 28-02-26 10:11

Oké m’n eerste partner was 10 jaar ouder. Dat merkte ik op een gegeven moment heel erg. Partner 2 was 4 jaar jonger. Nu huidige partner is 6 jaar ouder. Hij heeft een veel betere conditie dan ik dat heb. Ik noem mijzelf de oma in de relatie. Het wordt wel beter, maar toch. We houden beide van erop uit trekken gelukkig.

**Geplaatst**: 28-02-26 10:39

Re: Relatie met leeftijdsverschil, hoe doen jullie het?

Geplaatst: 28-02-26 10:39

Hier 10j verschil, dat valt nog mee, maar meer denk ik dat je toch wel op een punt komt van een kloof in de leefwereld.

Vrienden van mijn ouders schelen ook 20j.

Vonden ze nooit erg, maar eens haar man naar de 80 ging en zij nog maar naar de 60 begonnen beiden daar wat moeite mee te krijgen.
Zij omdat ze nog volop in het leven stond en vanalles wou doen, maar tegen een man aanliep die tegen zijn grenzen kwam en wat op de rem moest staan.

Hij omdat hij voelde dat hij zijn vrouw nu niet meer kon bijbenen en zichzelf een blok aan haar been voelde.

Terwijl er alletwee best ok zijn voor hun leeftijd.

Dus ik snap het ergens wel…
Zolang je alletwee in een actieve periode van je leven zit, maar als de ene tegen echt oud zijn en rustig aan doen komt, moet de ander nog 20j leven voor hij daar zit….

En altijd makkelijk gezegd van ‘dat zien we dan wel’, maar ik denk dat, als je met iemand door het leven wil gaan, je daar ook nog veel leuke dingen wil mee doen mee wil leven in de ruime zin van het woord, dus niet als jij op pensioen gaat, je een grote zorg hebt aan je man bv en niets meer kan door die zorg en je dit eeuwig beklaagd…
Ik zeg niet dat het zo is, maar het is goed dat je daar nu aan denkt, want 20j is nu niets, maar bv 90 en 70 maakt wel veel verschil in manier van leven….

**Geplaatst**: 28-02-26 10:48

Geplaatst: 28-02-26 10:48

Mijn schoonmoeder is nu op dat punt . En terecht dat je erover denkt. Want de verhalen van toen in de tijd wanneer hij haar de wereld liet zien. Dat hij haar ook goed verwende en samen uitgingen zijn wel stevig veranderd de laatste jaren

Kleinkinderen , man die oud is .. hij gaat richting de 76 en zij 55. Het zijn allemaal factoren die haar leven beïnvloeden

Ik merk op dat ze niet meer te ver weg wil gaan. Ze is Bang dat hij is iets voor heeft en dat ze niet snel in de buurt is. Hierdoor zijn uitstapjes vaak een overweging en wil ze niet mee voor meer dan x tijd als we wel weg gaan. Wat een enorme hak in de vrijheid is.
Maar ook voor de oppas staat zij er ‘alleen’ voor. Hij maakt wel eten maar kan fysiek niet meer veel door ‘versleten’.

Het gezellig babbelen is over de jaren heen heel wat minder geworden. Dat merken wij ook aan de eet tafel . Maar dat kan ook sterk karakter zijn.

Ze ziet hem nog doodgraag maar de pret momenten ( lijken voor mij als buitenstaander in hun relatie) toch wel sterk te minderen en het zorgen en vooral zorgen maken over de toekomst steken wel de kop op.

Nu speelt de vraag wel op. Wat als. Wat als hij iets meemaakt , wat als hij de trap niet meer op kan. Wat als hij in het ziekenhuis beland….
Dan staat ze er alleen voor. Ze is geen puber meer of jong volwassene die de wereld aan kan maar is ook een vrouw die begint ouder te worden en met die eerste stukjes begint geconfronteerd te worden.

**Geplaatst**: 28-02-26 12:08

Re: Relatie met leeftijdsverschil, hoe doen jullie het?

Geplaatst: 28-02-26 12:08

Hier een leeftijdsverschil van 13 jaar, we zijn nu bijna 17 jaar samen en hebben 2 kinderen. Het leeftijdsverschil is tot nu toe nooit een issue geweest. Ik denk wel eens na over zijn pensioen; ik ben van plan om mijn eigen werk dan wat anders in te gaan delen, zodat ik wat vrijer ben. Verder maak ik me er weinig zorgen om, we doen nu ook gewoon waar we zelf zin in hebben, onafhankelijk van elkaar. Dus ik verwacht niet dat dat na zijn pensioen ineens anders zou zijn. En inderdaad: je weet nooit of het je überhaupt gegeven is om die fase met elkaar mee te maken. Mijn moeder is op 59-jarige leeftijd plotseling overleden en mijn vader luidt zijn pensioen nu alleen in.

**Geplaatst**: 28-02-26 12:17

Geplaatst: 28-02-26 12:17

_Bonte_ schreef:
Mijn schoonmoeder is nu op dat punt . En terecht dat je erover denkt. Want de verhalen van toen in de tijd wanneer hij haar de wereld liet zien. Dat hij haar ook goed verwende en samen uitgingen zijn wel stevig veranderd de laatste jaren

Kleinkinderen , man die oud is .. hij gaat richting de 76 en zij 55. Het zijn allemaal factoren die haar leven beïnvloeden

Ik merk op dat ze niet meer te ver weg wil gaan. Ze is Bang dat hij is iets voor heeft en dat ze niet snel in de buurt is. Hierdoor zijn uitstapjes vaak een overweging en wil ze niet mee voor meer dan x tijd als we wel weg gaan. Wat een enorme hak in de vrijheid is.
Maar ook voor de oppas staat zij er ‘alleen’ voor. Hij maakt wel eten maar kan fysiek niet meer veel door ‘versleten’.

Het gezellig babbelen is over de jaren heen heel wat minder geworden. Dat merken wij ook aan de eet tafel . Maar dat kan ook sterk karakter zijn.

Ze ziet hem nog doodgraag maar de pret momenten ( lijken voor mij als buitenstaander in hun relatie) toch wel sterk te minderen en het zorgen en vooral zorgen maken over de toekomst steken wel de kop op.

Nu speelt de vraag wel op. Wat als. Wat als hij iets meemaakt , wat als hij de trap niet meer op kan. Wat als hij in het ziekenhuis beland….
Dan staat ze er alleen voor. Ze is geen puber meer of jong volwassene die de wereld aan kan maar is ook een vrouw die begint ouder te worden en met die eerste stukjes begint geconfronteerd te worden.

Als je dezelfde leeftijd hebt, wordt je samen oud en moet je mantelzorgen voor je 80 jarige partner als je zlef ook 80 bent. Dus in theorie ben je als jongere partner beter af, je kunt de zorg beter aan.

**Geplaatst**: 28-02-26 12:26

Geplaatst: 28-02-26 12:26

tengeltje11 schreef:
En altijd makkelijk gezegd van ‘dat zien we dan wel’, maar ik denk dat, als je met iemand door het leven wil gaan, je daar ook nog veel leuke dingen wil mee doen mee wil leven in de ruime zin van het woord, dus niet als jij op pensioen gaat, je een grote zorg hebt aan je man bv en niets meer kan door die zorg en je dit eeuwig beklaagd…

Hoezo zou iemand dit eeuwig beklagen? Je hebt dan toch 10, 20, 30 jaar een fijne relatie gehad? Tellen die ineens niet meer mee?
Niemand kan in de toekomst kijken en de jongere partner kan wel eens veel eerder hulpbehoevend worden dan de oudste van het stel.

**Geplaatst**: 28-02-26 12:39

Re: Relatie met leeftijdsverschil, hoe doen jullie het?

Geplaatst: 28-02-26 12:39

Je kunt toch ook gewoon nu leuke dingen doen?

Waarom altijd bewaren tot later? Later is niet beloofd.

**Geplaatst**: 28-02-26 12:40

Geplaatst: 28-02-26 12:40

Hier een leeftijdsverschil van 15 jaar. Hij is jonger.. Maar wij zijn altijd heel duidelijk geweest ‘voor zolang het leuk is”.

Een relatie was nl sowieso nooit de bedoeling (met niemand, ik wilde geen relatie meer maar deze man is écht de uitzondering). Ben er dus wel achter dat je gewoon nooit zo stellig kan zeggen dat iets niet zou willen. Want dan komt het op en of andere toch op je pad }:0

**Geplaatst**: 28-02-26 12:46

Re: Relatie met leeftijdsverschil, hoe doen jullie het?

Geplaatst: 28-02-26 12:46

Ik zou ook gewoon denken:
-prijs jezelf gelukkig dat er iemand is die van je houdt
- prijs jezelf gelukkig dat het wederzijds is

Als je nu al rekening gaat houden met wat er later eventueel kan gebeuren zoek je wel heel erg naar perfectie. Misschien vind je dat, maar waarschijnlijk niet.

**Geplaatst**: 28-02-26 13:04

Geplaatst: 28-02-26 13:04

Sheran schreef:
Ik zou ook gewoon denken:
-prijs jezelf gelukkig dat er iemand is die van je houdt
- prijs jezelf gelukkig dat het wederzijds is

Als je nu al rekening gaat houden met wat er later eventueel kan gebeuren zoek je wel heel erg naar perfectie. Misschien vind je dat, maar waarschijnlijk niet.

Mooie tekst!

**Geplaatst**: 28-02-26 13:09

Geplaatst: 28-02-26 13:09

tengeltje11 schreef:
En altijd makkelijk gezegd van ‘dat zien we dan wel’, maar ik denk dat, als je met iemand door het leven wil gaan, je daar ook nog veel leuke dingen wil mee doen mee wil leven in de ruime zin van het woord, dus niet als jij op pensioen gaat, je een grote zorg hebt aan je man bv en niets meer kan door die zorg en je dit eeuwig beklaagd…
Ik zeg niet dat het zo is, maar het is goed dat je daar nu aan denkt, want 20j is nu niets, maar bv 90 en 70 maakt wel veel verschil in manier van leven….

Zal wel per persoon verschillend zijn. Maar ik maak me echt niet druk over wat er over 10 jaar kan zijn, laat staan over wat er over 30 misschien is. Wie dan leeft, wie dan zorgt. Wie zegt dat je dan nog bij elkaar bent? Wie zegt dat je dan uberhaupt nog leeft!?

Er zullen vast mensen zijn die er anders in staan. Tja, die zullen waarschijnlijk meer problemen met een groot leeftijdsverschil hebben. Ook goed.

**Geplaatst**: 28-02-26 21:11

Geplaatst: 28-02-26 21:11

Lieser schreef:
tengeltje11 schreef:
En altijd makkelijk gezegd van ‘dat zien we dan wel’, maar ik denk dat, als je met iemand door het leven wil gaan, je daar ook nog veel leuke dingen wil mee doen mee wil leven in de ruime zin van het woord, dus niet als jij op pensioen gaat, je een grote zorg hebt aan je man bv en niets meer kan door die zorg en je dit eeuwig beklaagd…

Hoezo zou iemand dit eeuwig beklagen? Je hebt dan toch 10, 20, 30 jaar een fijne relatie gehad? Tellen die ineens niet meer mee?
Niemand kan in de toekomst kijken en de jongere partner kan wel eens veel eerder hulpbehoevend worden dan de oudste van het stel.

Nou precies dit hoor. Ik had dit alles nooit willen laten schieten omdat ik misschien echt voor mn man moet gaan zorgen vanwege ouderdom en gebreken. Dan hebben we heel veel mooie en liefdevolle jaren gehad en het evt voor elkaar zorgen hoort daar ook bij.

Sheran schreef:
Ik zou ook gewoon denken:
-prijs jezelf gelukkig dat er iemand is die van je houdt
- prijs jezelf gelukkig dat het wederzijds is

Als je nu al rekening gaat houden met wat er later eventueel kan gebeuren zoek je wel heel erg naar perfectie. Misschien vind je dat, maar waarschijnlijk niet.

Dit is een hele mooie

Nomineer dit bericht ×