Karin_deB schreef:Gnome schreef:We hebben een paar maanden samen geslapen onder het mom van.. slaap is heilig maar dat ging de laatste tijd dus ook niet goed. Ik slaap dan niet en door mijn woelen sliep hij ook steeds slechter.
Het enige voordeel is dat je er dan niet uit hoeft inderdaad maar verder weinig verschil helaas.
Ik heb de luxe dat mijn man al heel veel van de nacht oppakt maar hij schreeuwt en huilt zo hard dat ik er sowieso wakker van wordt en weer met m'n hartslag in m'n keel zit.
Echt top
Als ik het goed heb gelezen heb je hem bij jullie in bed genomen?
Je zou nog kunnen proberen een eigen bed/matras ernaast?
Hier hield samen slapen in bed ook iedereen wakker (want woelen, te weinig ruimte, te warm etc etc) maar eigen matras hielp wel! Want zo heeft ieder zn eigen ruimte maar toch nabij.
Ik heb wel eens een maand op een matras naast mn dochter geslapen en ineens was het over en kon ik weer naast mn man slapen (ze gaf zelf aan dat ik terug mocht).
Hier zijn ze inmiddels 7 en 9 en we slapen 6 van de 7 nachten weer goed.
Sterkte, slaaptekort is slopend
Ik had in ons 2x2 bed van die zachte bedranden gelegd om een soort apart bed voor hem te creëeren zeg maar. Anders lag ie ook pontificaal in het midden van het bed en kon je er nog niet bij gaan liggen haha.
Onze bedden zijn ook heel hoog dus met alleen een matras ernaast is het verschil te groot en heel bed ernaast wordt m niet qua ruimte.




Maar uiteindelijk viel hij dan wel tegen je aan in slaap want hij had het wel keihard nodig...