Leandra schreef:Heel herkenbaar... Bij mijn man.
Hij is ook nog eens een gigantische twijfelkont dus perfecte combinatie.
Ik daarentegen kan heel enthousiast zijn, zelfs soms zo dat ik dingen vergeet wat er ook nog bij komt kijken.
Grootste uitstel van mijn man was een baan in het buitenland die hij aangeboden had gekregen. Onze situatie op dat moment was ook echt perfect om die aan te pakken. Ik had bij wijze van spreken alles al ingepakt en geregeld, maar hij stelde uit en twijfelde. Toen ik hem uiteindelijk zo ver had om eerst maar eens informatie op te vragen was de baan al vergeven. Baal er soms nog steeds van.
Grappig. Hier een vergelijkbare situatie als bij jou. Nou ja, kon op een hele eenvoudige wijze via zijn werk in het buitenland werken. Leek mij fantastisch, dus heb onwijs achter zijn broek gezeten dat hij naar de infomiddagen en zo ging. Als hij dan had gezegd, ik doe het niet, dan had ik dat prima gevonden. Gefundeerde keuze.
Maar hij is ook zo'n twijfelaar, waardoor hij 'kansen' laat lopen. Bijvoorbeeld een gave workshop in zijn favoriete sport gratis aangeboden door zijn werkgever. En dan denken dat het gedoe is, of dat een ander vast liever wil en blablabla, terwijl hij eigenlijk heel graag wil. En ALTIJD baalt als hij er dan achterkomt dat hij achter het net vist.
Ondertussen is hij er wel beter in geworden. En we zijn wel naar het buitenland gegaan.