Angststoornis (GAD, social anxiety)

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
CalipsoLover

Berichten: 5747
Geregistreerd: 14-08-11

Re: Angststoornis (GAD, social anxiety)

Link naar dit bericht Geplaatst: 08-03-21 23:28

Nee, ik weet niet of het helpt maar hier gaat het ook niet zo heel goed om heel eerlijk te zijn, de laatste weken zijn zenuwslopend geweest. Het is gewoon soms fijn om te weten dat je niet alleen bent in je gevoel, dat maakt het toch een pak minder eenzaam. Ik begrijp je gevoel van die rewind ook 100%, ik moet in therapie dingen bovenhalen waarvan ik dacht dat ik ze al minstens 7 jaar ergens in een doos had gestoken en veilig opgeborgen, wat alles alleen erger maakt wanneer het terug boven komt, en dan blijkt toch totaal niet verwerkt te zijn. Ik wou dat ik je tips kon geven, maar die heb ik gewoon helaas niet. -O- Probeer er vooral met je naasten over te praten en niet te hard zijn voor jezelf. :(:)

Brizzle
Berichten: 11
Geregistreerd: 17-02-21

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 12-04-21 14:26

Het is heel even stil geweest merk ik, ik heb de laatste week weer veel last van het 'vast zitten' en door blijven malen. Hierdoor heb ik ook een stuk minder focus en merk ik wel dat mijn algehele gevoel vrij somber is. Ik heb recent te horen gekregen dat ik eind deze maand mag starten met een traject bij een psycholoog (S-GGZ) wat positief nieuws is. Ik merk dat ik hier zelf ook wel echt behoefte aan heb, dus ik ben benieuwd wat dit traject gaat brengen en wat ik hier zelf aan ga hebben. Laten we hopen dat het een stap in de goede richting is :)

CalipsoLover schreef:
Nee, ik weet niet of het helpt maar hier gaat het ook niet zo heel goed om heel eerlijk te zijn, de laatste weken zijn zenuwslopend geweest. Het is gewoon soms fijn om te weten dat je niet alleen bent in je gevoel, dat maakt het toch een pak minder eenzaam. Ik begrijp je gevoel van die rewind ook 100%, ik moet in therapie dingen bovenhalen waarvan ik dacht dat ik ze al minstens 7 jaar ergens in een doos had gestoken en veilig opgeborgen, wat alles alleen erger maakt wanneer het terug boven komt, en dan blijkt toch totaal niet verwerkt te zijn. Ik wou dat ik je tips kon geven, maar die heb ik gewoon helaas niet. -O- Probeer er vooral met je naasten over te praten en niet te hard zijn voor jezelf. :(:)


Ik denk dat dat verwerken inderdaad voor iedereen op z'n eigen tempo is maar als je niet weet dat er iets verwerkt moet worden, dit alleen maar heftiger kan voelen omdat het ineens out of the blue lijkt te komen. Ik hoop dat therapie in ieder geval voor jou (wat) geholpen heeft en dat je daar met een positief gevoel op terug kan kijken op dit moment.