Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-02-21 20:39

Geplaatst: 09-02-21 20:39

Ik voel me opgelaten als ik tv programmas of fotos zie waar mensen gewoon bij en naast elkaar zijn/staan/zitten. Zonder 1,5 meter.
Dus dat zal zeker wennen worden voor mij althans.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:40

Geplaatst: 09-02-21 20:40

Ceffyl schreef:
Mizora schreef:
En inderdaad, dat grenzen bewaken alleen al kost onwijs veel energie. Dat is niet gratis.

Grenzen bewaken vind ik doodvermoeiend. Wat als mensen nou eens niet telkens grenzen opzoeken, dan hoef ik ze niet steeds te bewaken.

Omdat mensen dat niet altijd bewust doen. Ieder heeft zijn eigen grenzen en het is niet altijd helder waar die van een ander liggen. Aan ieder dus om te te vertellen

**Geplaatst**: 09-02-21 20:41

Geplaatst: 09-02-21 20:41

Ceffyl schreef:
Mizora schreef:
En inderdaad, dat grenzen bewaken alleen al kost onwijs veel energie. Dat is niet gratis.

Grenzen bewaken vind ik doodvermoeiend. Wat als mensen nou eens niet telkens grenzen opzoeken, dan hoef ik ze niet steeds te bewaken.

Nee is ook een antwoord.

Maar laten we de vraag dan eens rigoureus andersom stellen: Waar krijgen jullie wel energie van?
En wat belet je dan om dat te doen?

Je kunt de kracht van positief denken ook in je eigen belang inzetten. Dat zal voor sommige mensen in je omgeving egoïstisch overkomen maar uiteindelijk wordt je daar zelf gelukkiger van.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:42

Geplaatst: 09-02-21 20:42

Ceffyl schreef:
Mizora schreef:
En inderdaad, dat grenzen bewaken alleen al kost onwijs veel energie. Dat is niet gratis.

Grenzen bewaken vind ik doodvermoeiend. Wat als mensen nou eens niet telkens grenzen opzoeken, dan hoef ik ze niet steeds te bewaken.

In mijn ogen heb je dan ook gewoon niet de juiste mensen om je heen.

Ik heb vrienden die net zo introvert zijn als ik, maar ook vrienden die niet vies zijn van een feestje of een grote social. Met hen heb ik de afspraak dat ik gewoon niet naar dat soort dingen ga - ze nodigen me daar, met wederzijds goedvinden, ook niet voor uit -, en als het iets bijzonders is als een verjaardag of zo, doen we iets in klein(er) gezelschap en is het iets als uit eten gaan of zo. Mensen die aan me blijven trekken of een mening hebben over het feit dat ik veel me-time nodig heb, daar ben ik snel klaar mee en daar zou ik ook geen vrienden mee kunnen zijn.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 09-02-21 20:43, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-21 20:43

Geplaatst: 09-02-21 20:43

zonnebloem18 schreef:
Ik herken het wel. Grenzen aangeven en voor mezelf kiezen vind ik heel moeilijk. Daarbij ben ik ook nog eens snel overprikkeld wat ik niet altijd meteen door heb.

Dit heeft me wel geleerd dat ik toch vaker nee moet zeggen en meer schijt moet hebben aan de mening van een ander.

Precies dit! Ik vind het heerlijk dat alle sociale verplichtingen worden geskipt, dat niemand ongevraagd om me heen hangt en dat er geen één weekend volgepland zit.
Ik mis het uit eten gaan en ik vind het enorm verdrietig voor alle mensen die het nu heel moeilijk hebben maar voor mij zijn alle corona regels alles behalve een straf.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:44

Geplaatst: 09-02-21 20:44

Spoiler:

Tarico schreef:
zonnebloem18 schreef:
Ik herken het wel. Grenzen aangeven en voor mezelf kiezen vind ik heel moeilijk. Daarbij ben ik ook nog eens snel overprikkeld wat ik niet altijd meteen door heb.

Dit heeft me wel geleerd dat ik toch vaker nee moet zeggen en meer schijt moet hebben aan de mening van een ander.

Precies dit! Ik vind het heerlijk dat alle sociale verplichtingen worden geskipt, dat niemand ongevraagd om me heen hangt en dat er geen één weekend volgepland zit.
Ik mis het uit eten gaan en ik vind het enorm verdrietig voor alle mensen die het nu heel moeilijk hebben maar voor mij zijn alle corona regels alles behalve een straf.

Maar al die dingen ben je toch zelf bij en heb je toch zelf geen nee tegen gezegd?

**Geplaatst**: 09-02-21 20:45

Geplaatst: 09-02-21 20:45

belle_boef schreef:
Spoiler:

Tarico schreef:

Precies dit! Ik vind het heerlijk dat alle sociale verplichtingen worden geskipt, dat niemand ongevraagd om me heen hangt en dat er geen één weekend volgepland zit.
Ik mis het uit eten gaan en ik vind het enorm verdrietig voor alle mensen die het nu heel moeilijk hebben maar voor mij zijn alle corona regels alles behalve een straf.

Maar al die dingen ben je toch zelf bij en heb je toch zelf geen nee tegen gezegd?

Verschil voor mij is wel dat mensen het nu logisch vinden, en als je straks overal nee tegen zegt ben je weer de partypooper. Niet iedereen waardeert de "geen zin" (al dan niet tactischer) even zeer..

**Geplaatst**: 09-02-21 20:46

Geplaatst: 09-02-21 20:46

Maar wat maakt het uit dat je een partypooper bent. Feestje gaat ook wel door zonder jou.

Laatst bijgewerkt door belle_boef op 09-02-21 20:47, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-21 20:47

Geplaatst: 09-02-21 20:47

Als je makkelijk nee zegt is dat geen probleem nee. Ik vind dat alleen heel moeilijk, wil het graag iedereen naar de zin maken en daarbij denk ik niet meer aan wat goed is voor mij.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:48

Geplaatst: 09-02-21 20:48

Wat een verademing dit topic.. Ik vind de maatregelen ook absoluut geen straf en geniet intens van de enorme hoeveelheid tijd die ik samen met mn vriend nu samen kan besteden. Ook het thuiswerken vind ik fantastisch en ben ik elke dag nog gelukkig mee. Fijn in mn eigen huis, mn eigen plekje en weinig tot geen afleiding. Ontzettend fijn!

Geen sociale verplichtingen, geen drukte om me heen. Ik vermaak me wel!

Het enige wat ik (als de horeca van de zomer nog niet open is) ga missen zijn de spontane terrasjes tijdens de fietstochten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-21 20:49

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-21 20:49

Ik heb alweer spijt van dit topic hoor.

Nogmaals ik was vooral benieuwd naar mensen die het gevoel herkende om metgezellen te vinden.

Voor al die goedbedoelde adviezen ga ik wel naar de psycholoog! Dat belerende ook altijd

**Geplaatst**: 09-02-21 20:50

Geplaatst: 09-02-21 20:50

Goof schreef:
Dit heeft niks te maken met 'terug naar normaal', maar alles met het bewaken van je eigen grenzen. Zeg gewoon vaker nee, pak je rust, ga je eigen leven leiden. Je hoeft helemaal niks als straks alles weer normaal is, lekker je eigen ding doen en genieten.

Dit dus! Bewaak je eigen grenzen. Ik zou meer in positieve zin gaan denken en kijken wat wel kan. Misschien is het bespreekbaar met je werkgever dat je 2 of 3 dagen thuis kunt werken?

**Geplaatst**: 09-02-21 20:52

Geplaatst: 09-02-21 20:52

Ik heb via mijn omscholing (in een groep) met een persoonlijk ontwikkelingstraject meegedaan. Mijn persoonlijke bubbel bleek meer dan 2x zo groot te zijn als bij de meeste mensen, en dat was nog los van de helft van de groep, die bij elkaar in de armen eindigde. Dat betekent dat wanneer zij zich om mij heen gedragen als vrienden (wat we waren, we waren een hele leuke hechte groep), ik me permanent onder druk gezet voelde worden. Want zij stonden binnen mijn persoonlijke zone, terwijl ik voor hen er juist ruim buiten stond.

@ikke: nee is inderdaad een antwoord. Een antwoord dat komt na het zorgvuldig afwegen van "hoe belangrijk is deze vriendschap voor me", "hoe belastend gaat het geheel voor mij zijn", "hoeveel zin heb ik om (met deze personen) deze activiteit mee te maken", "wat staat er verder nog ingepland in de weken ervoor en erna" (ja, weken, niet dagen of uren. Ik moet weken rekening houden met een hoop activiteiten), etc., etc.

Waar krijg ik wel energie van? Eigenlijk niets aan samenactiviteiten. Samenactiviteiten kosten mij altijd energie. Maar dat betekent niet dat het de energie niet waard is. Dingen die mij relatief veel opleveren en weinig kosten zijn: samen een stuk te gaan wandelen, samen naar een grote boekenzaak gaan, samen een workshop volgen, samen gaan paardrijden/hondencursus.

Maar enkel dit soort dingen samen doen, betekent dat ik met niemand meer wat doe. Want de afstand (fysiek, autoafstanden) zijn zo groot dat even samen wat doen er niet in zit en zo weinig zulke kleine dingen doen houd je geen vriendschap mee overeind. Een vriendschap is voor mij altijd veel energie investeren. Ik heb op het moment geen vrienden in mijn omgeving wonen, het aantal vriendschappen is door die investering sowieso heel beperkt, juist ook door het aan de ene kant wel voldoende contact proberen te hebben, maar tegelijkertijd toch die grenzen steeds bewaken. En dat is nog altijd niet gratis.

belle_boef schreef:
Maar wat maakt het uit dat je een partypooper bent. Feestje gaat ook wel door zonder jou.

Wees regelmatig een partypooper en je bent al snel geen onderdeel meer van de groep.

Laatst bijgewerkt door Mizora op 09-02-21 20:55, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-02-21 20:53

Geplaatst: 09-02-21 20:53

Hier is bevestigd dat wij nog 2 dagen in de week naar kantoor moeten en verder thuis mogen werken

Voor mij persoonlijk veranderd er op sociaal vlak 0,0.
Ik plan nog steeds een hapje en een drankje bij vrienden (buiten, geheel coronaproof).
Het enige dat ik écht mis is de cinema en een restaurantje.

Ik snap je wel TS, ik had hetzelfde gevoel, maar 3 jaar terug.
Die sociale druk was killing. Ik durf nu nee zeggen en ben perfect tevreden met hoe het nu is.

Ik duim mee dat jouw telewerk ook van thuis uit geregeld mag blijven!

**Geplaatst**: 09-02-21 20:54

Geplaatst: 09-02-21 20:54

Shiloh schreef:
Ik heb alweer spijt van dit topic hoor.

Nogmaals ik was vooral benieuwd naar mensen die het gevoel herkende om metgezellen te vinden.

Voor al die goedbedoelde adviezen ga ik wel naar de psycholoog! Dat belerende ook altijd

Nee ik ben er blij mee. Een keer niet dat je hoort hoe hard iedereen baalt van de maatregelen, maar ook de andere zijde belicht.

**Geplaatst**: 09-02-21 20:54

Geplaatst: 09-02-21 20:54

Shiloh schreef:
Ik heb alweer spijt van dit topic hoor.

Nee joh

Ik snap je helemaal! Sommige dingen heb je zelf in de hand en daarin kan je je grenzen bewaken, maar dat geldt niet voor alles. Ik zit momenteel thuis, maar ik zie er tegenop om de hele dag van huis te zijn als ik weer ga werken. Sommige mensen hebben gewoon meer me-time nodig dan anderen.

**Geplaatst**: 09-02-21 21:01

Geplaatst: 09-02-21 21:01

Shiloh schreef:
Vind het zo makkelijk iedereen die zegt “grenzen bewaken”. Ik bewaak mijn grenzen heel goed. Beter dan de meeste mensen waarschijnlijk.

Waarschijnlijk wel, en ik denk dat dat een deel van het gedoe geeft: dat je die grens vrij nauwkeurig trekt en maximaliseert enzo.

In dat geval kan het ook makkelijker zijn om de grenzen een stuk te verruimen (gewoon alvast iedere dinsdagavond en om de zaterdag verboden terrein maken en een heleboel dingen niet meer doen.) Een flinke bufferzone van helemaal niks inplannen. En het inzicht dat je het ook best prima redt in je eentje kan daar misschien wel in helpen: je vindt het op zich heel prima zo, dus kun je ook echt met minder toe.

Citaat:
“Geef je uiterlijk voor... aan of je erbij bent” ... ja weet ik veel! Ligt eraan hoe de wind waait die dag. Maar leg dat maar eens uit, mensen willen toch een antwoord. Dat vind ik dus stressvol.

Voor corona heb ik daar een tijdje gewoon aangegeven dat ik niet kwam of maar even. Dan is het werkantwoord gewoon 'nee.'
En heb je dan toch ineens inspiratie (dit werkt vooral bij groepsdingen) dan kun je vaak genoeg alsnog aanschuiven, zeker als het voor even is. (Zo ging een groepje nog wel eens activiteiten doen waarvoor gereserveerd moest worden, en ben ik bij een paar van die dingen alleen maar bij het drinken vooraf of na afloop geweest - kort, toch gezellig, en niemand hoeft er rekening mee te houden. Maar er zijn ook veel dingen waarbij het alsnog aansluiten vaak best makkelijk gaat. Dan creeer je voor jezelf de ruimte die nu door corona gemaakt wordt.)

En qua drukte: ik denk dat dat weer opbouwen wordt, dat wordt nog wat. Ik zat vorige week toevallig bij anderen die 20 minuten lang een heel geanimeerd gesprek hielden. En ik ben dus wel rondom anderen maar dus al een jaar vrijwel niet meer in die context: dat er de hele tijd en ook snel gepraat wordt! Ik ben maar even buiten gaan zitten...

(Maar ja. 1 van die twee heeft thuis een gezin met twee basisschoolkinderen, dus die heeft leven genoeg om zich heen, die zal de prikkels niet zo ontwend zijn.)

**Geplaatst**: 09-02-21 21:05

Geplaatst: 09-02-21 21:05

Mizora schreef:
belle_boef schreef:
Maar wat maakt het uit dat je een partypooper bent. Feestje gaat ook wel door zonder jou.

Wees regelmatig een partypooper en je bent al snel geen onderdeel meer van de groep.

Maar wat zijn dan je verwachtingen? Wil je per se bij de groep horen, of kan je ook toe met minder?
Feestjes en grote groepen zijn voor mij een no-go, dus ik hoor meestal niet bij "de groep," maar heb wat losse onderdelen van "de groep" met wie ik op meer individuele basis (of met z'n drieën) dingen onderneem. Daardoor kost het mij geen bakken energie en hoef ik niet wekenlang bij te komen van één uitje, maar is een dagje chillen voldoende.

Shiloh: Om je vraag te beantwoorden: ik heb gelukkig mensen die niet constant aan me trekken en dingen van me verwachten, dus jouw "paniek" voor het hervatten van het sociale leven herken ik niet, maar ik herken je gevoel wel.

De mensen die me kennen, respecteren mijn grenzen omdat ik ook uitleg waarom ik niet zoveel sociale dingen doe, maar bij nieuwe mensen voel ik vaak wel wat meer druk om "leuk" te zijn en ga ik soms iets over mijn grenzen heen. Dit is meestal maar van korte duur, want de keer erop zeg ik dan weer gewoon "nee" met de reden erbij (smoezen doe ik niet aan; als mensen niet kunnen accepteren en respecteren dat ik soms even onder een dekentje op de bank wil zitten, hebben ze geen plek in mijn leven.)

Wat Shadow zegt: als je moet RSVP'en, aankondigen dat je wel komt, maar heel even, werkt voor mij ook vaak heel goed.

Soms moet ik mezelf dan even een schop onder m'n kont geven en zin maken, maar het feit dat ik zelf in de hand heb hoe lang ik blijf en daar geen gevoel van verplichting aan vastzit, geeft me wel rust. De ene keer blijf ik dan toch langer dan ik dacht, de volgende keer ben ik met een uurtje weer weg.

**Geplaatst**: 09-02-21 21:12

Geplaatst: 09-02-21 21:12

Ik herken wel wat ja. Ik werk normaal ook al deels thuis, en waar ik liever méér thuis werk, werd er van mij verwacht dat ik wat meer aanwezig was uit sociaal oogpunt. Niet om productieve redenen want ik ben thuis veel productiever

En dan de personeelsfeestjes en borrels, als ik daar heen ga is het enkel om de reden dat ik wéét dat ik het niet kan maken om ze structureel te missen.
Mijn familie is er al wel aan gewend dat ik niet bepaald familie feestjes af loop, maar uiteraard wordt ik toch voor elk feestje uitgenodigd, en ik probeer me niet te verantwoorden dat ik niet kom, want ik vind dat ik dat niet hoef, maar dat is toch best lastig.
Dus gek genoeg ervaar ik in een bepaald opzicht meer vrijheid... Maar daarentegen zou ik zó graag weer eens onbevangen de deur uit gaan, niet iedereen die ik tegenkom als een potentiële bedreiging zien...
Aan het eerste pas ik me dan toch makkelijker aan. Hoe eerder alles weer normaal wordt, hoe beter.

**Geplaatst**: 09-02-21 21:16

Geplaatst: 09-02-21 21:16

Shiloh schreef:
Ik heb alweer spijt van dit topic hoor.

Nogmaals ik was vooral benieuwd naar mensen die het gevoel herkende om metgezellen te vinden.

Voor al die goedbedoelde adviezen ga ik wel naar de psycholoog! Dat belerende ook altijd

Het spijt me dat ik met mijn vraag wellicht je gekwetst heb. Het was voor mij persoonlijk zeker niet de bedoeling om je gevoelens in twijfel te trekken. Sorry.
Ik ben zelf heel blij dat ik op kantoor mag werken (want alleen rhuis raak ik juist overprikkeld), en ik hoop dat na de corona het voor iedereen mogelijk is en blijft om zoveel mogelijk te werken op de wijze die men prettig vind. Ik hoop dat jij thuis mag blijven werken.

**Geplaatst**: 09-02-21 21:24

Geplaatst: 09-02-21 21:24

Shiloh schreef:
Ik heb alweer spijt van dit topic hoor.

Nogmaals ik was vooral benieuwd naar mensen die het gevoel herkende om metgezellen te vinden.

Voor al die goedbedoelde adviezen ga ik wel naar de psycholoog! Dat belerende ook altijd

Waarom? Ook de andere kant kan heel leerzaam zijn, vooral omdat je aangeeft dat het een stukje paniek veroorzaakt toch?

Bij mij is het ook precies andersom, ik ervaar stress door de uitzichtloosheid. Dat het niet meer zo wordt als dat het was kan ik mee leven maar anders dan dit hoop ik toch wel heel erg op. Waar ik normaal prima met stress om kon gaan lukt dat niet meer zo goed omdat ik mijn sociale uitlaatklep niet meer heb. Dus nu ben ik op zoek hoe ik dat beter kan doen voor mijzelf. Niet alleen voor nu maar ook in de toekomst want deze stressy neurotische versie van wie ik nu ben wil ik eigenlijk gewoon niet meer worden :')

Kost teveel energie. Dus daarom reageer ik nu ook, wie weet kunnen we leren van elkaars ervaringen of je nou introvert of extravert bent.

**Geplaatst**: 09-02-21 21:25

Geplaatst: 09-02-21 21:25

Ik snap je wel hoor. Ik houd van gezelligheid en mensen om me heen, maar niet te lang, te veel en te vaak. En drukte hoeft van mij echt niet. Op zaterdag shoppen in een drukke winkelstraat om mijn puber een plezier te doen heb ik echt nog niet gemist.
Vandaag voor het eerst weer fysiek les gegeven in plaats van online. 4 klassen voor mijn neus, collega's.. En dan heb ik echt hoofdpijn aan het eind van de dag van alle prikkels. Dat went wel weer, maar het verschil was wel groot.

**Geplaatst**: 09-02-21 21:25

Geplaatst: 09-02-21 21:25

Goof schreef:
Dit heeft niks te maken met 'terug naar normaal', maar alles met het bewaken van je eigen grenzen. Zeg gewoon vaker nee, pak je rust, ga je eigen leven leiden. Je hoeft helemaal niks als straks alles weer normaal is, lekker je eigen ding doen en genieten.

En als antwoord op je vraag; nee, ik herken het niet. Kan niet wachten tot de horeca weer open is en ik weer normaal kan werken enzo.
Maar ik ben dus iemand die sowieso al zijn grenzen bewaakt en zich niet laat leiden door drukte en sociale dingen.

Helemaal mee eens! Kringverjaardagen ga ik sowieso niet naartoe haha.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-02-21 21:28

Geplaatst door de TopicStarter : 09-02-21 21:28

Nee hoor Gaby. Geen zorgen. Een vraag stellen mag altijd.

Ben vooral allergisch voor het woord “gewoon”

“Je moet gewoon ...”
“Het is gewoon een kwestie van...”

Misschien kun ‘je’ ook “gewoon” niet reageren. Vooral als je je duidelijk totaal niet in de ander kunt verplaatsen en al helemaal niet als er niet om gevraagd wordt. (algemene ‘je’, gaat niet over jou Gaby)

**Geplaatst**: 09-02-21 21:30

Geplaatst: 09-02-21 21:30

Ik herken het ook, vind het heerlijk de weekenden zijn helemaal voor onszelf! Geen verjaardagen won onderuit proberen te komen of andere verplichtingen die veel energie kosten. Afzeggen deed ik al geregeld, maar altijd jezelf moeten verdedigen waarom je niet komt en dan alsnog met een rotgevoel zitten.

Ik heb een stuk minder migraine dan eerder, al
Viel het toen ook wel mee. Thuiswerken ben ik echter niet zo goed in, heb mijn sociale contacten wel nodig maar ook zeker mijn vrije tijd.

Nomineer dit bericht ×