Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-12-20 16:31

Re: Familie.. Onenigheid

Geplaatst: 07-12-20 16:31

Kies voor jezelf geen contact meer gaat toch steeds fout heb genoeg gezien die pas rust hadden na compleet contact verbreken bij ooms en tantes. In de50 of 60 hadden ze jaren eerder moeten doen

**Geplaatst**: 07-12-20 16:35

Geplaatst: 07-12-20 16:35

Ik zou niet voor een brief gaan eerlijk gezegd, want dat levert volgens mij vaak meer gedoe op. Daarnaast kan het zijn dat voor jou een afsluiting is, maar dat jouw zus het ziet als een sneer naar haar toe.

Joh, gewoon geen contact opnemen en als het niet anders kan en er is contact, zo neutraal mogelijk reageren. Of zorgen dat je naast andere mensen zit en daar mee praten ed.

**Geplaatst**: 07-12-20 16:40

Geplaatst: 07-12-20 16:40

Relaxed schreef:
Ik heb nu zelf heel goed nagedacht wat ik wil en eigenlijk hoef ik gewoon helemaal geen contact meer. Ik kan en wil niet met iemand omgaan die zo in het leven staat. Ik ga ook zeker geen poppenkast opvoeren voor de lieve vrede en doen alsof we one happy family zijn Maar ja, mijn ouders vinden dit dan weer heel moeilijk, zijn bang dat ze zich in allemaal bochten moeten wringen. Wat mij betreft hoeft dit niet, want ik ga haar echt niet helemaal uit de weg, maar beperk het tot het hoognodige.

Dus, kies je hierin voor jezelf of ga je voor de goede vrede..

Wij kunnen met een deel van de familie ook beter dan met een ander deel. De contacten met de ene zijn gezellig over en weer (schoonzus is nagenoeg zus) en met de andere beperkt tot het hoognodige. Na jaren conflicten, slikken en weer proberen blijkt dat het meest rustgevend voor iedereen. Proberen uit te praten lukt zelden als de meningen en inzichten zo ver uit elkaar liggen. Been there, done that. Never again.
We hebben no hard feelings en hopen dat ze gelukkig zijn op de manier zoals zij het doen.

Bij bezoek, indien hoognodig, doen we heel normaal, koetjes en kalfjes, en gaan daarna ons weegs weer.
Proberen te lijmen, of zand erover (ouders willen dat uiteraard graag....) werkt zelden duurzaam; het breekt toch weer een keer. Vrienden kun je kiezen, familie krijg je erbij.
Prima zo en geen enkele moeite mee en de ouder heeft het ook geaccepteerd omdat beide kanten dat zo aangaven.

**Geplaatst**: 07-12-20 16:50

Re: Familie.. Onenigheid

Geplaatst: 07-12-20 16:50

Als je wel iets wil doen 'voor de lieve vrede' doe dat dan onder begeleiding van een onafhankelijk persoon, zoals een coach of familietherapeut. Zo iemand erbij hebben kan voorkomen dat je in ruzie en geschreeuw verzand. Het kan, voor jullie allebei, veel rust ophelderen als alles een keer echt wordt uitgepraat. Als dat de kant is die je op wilt, een normale(re) relatie met je zus, dan kan dat een optie zijn.
Aan de andere kant snap ik het ook heel goed als je dat niet wilt en het contact verbreekt. Als je dat zelf goed kan handelen is het prima. Als je er tóch last van had kan je altijd nog verder zien.

**Geplaatst**: 07-12-20 17:59

Geplaatst: 07-12-20 17:59

Blijheid schreef:
Als je wel iets wil doen 'voor de lieve vrede' doe dat dan onder begeleiding van een onafhankelijk persoon, zoals een coach of familietherapeut. Zo iemand erbij hebben kan voorkomen dat je in ruzie en geschreeuw verzand. Het kan, voor jullie allebei, veel rust ophelderen als alles een keer echt wordt uitgepraat. Als dat de kant is die je op wilt, een normale(re) relatie met je zus, dan kan dat een optie zijn.
Aan de andere kant snap ik het ook heel goed als je dat niet wilt en het contact verbreekt. Als je dat zelf goed kan handelen is het prima. Als je er tóch last van had kan je altijd nog verder zien.

Dat zou wat mij betreft zeker een optie zijn als het een paar specifieke dingen zouden zijn waar we onenigheid over hadden. Maar ik denk dat het bij ons daarvoor echt teveel en te groot is. We hebben onze karakters, totaal andere ideeën in het leven, opleidingsniveau verschilt ook fors en dan nog pijn van vroeger.. Ik denk niet dat je zulke grote zaken met zo'n coach gaat oplossen.

**Geplaatst**: 07-12-20 18:04

Geplaatst: 07-12-20 18:04

Pantykous schreef:
Relaxed schreef:
Ik heb nu zelf heel goed nagedacht wat ik wil en eigenlijk hoef ik gewoon helemaal geen contact meer.

Dan ben je er toch al? Op verjaardagen op verschillende tijden komen of elkaar niet confronteren en dan is er volgens mij niks aan de hand.

Ja zo zie ik dat ook.
Ik heb welliswaar totaal geen ruzie met mijn broer maar hebben ook geen enkele gemene deler. Zouden we wel proberen regelmatig te communiceren dat zou het waarschijnlijk wel uitlopen in ergernis. We spreken elkaar dus ook gewoon nooit. Dat is niet eens een keuze maar gewoon zoals het loopt. Meestal zien we elkaar met bijv. kerst of zo bij mijn ouders, dan wisselen we wat oppervlakkige informatie uit en klaar.

**Geplaatst**: 07-12-20 18:08

Geplaatst: 07-12-20 18:08

Ook al ben je familie van elkaar wil het nog niet zeggen dat je elkaar moet liggen en aardig moet vinden. Je bent nu eenmaal allemaal een verschillend persoon met de daarbij behorende denk- en zienswijze in alles. Soms komt dat overeen en soms niet. Als blijkt dat je te verschillend bent en het gaat daardoor botsen of je moet op je tenen gaan lopen en je kunt/mag daardoor niet meer jezelf zijn is dat niet goed.
Dan is het inderdaad beter om ieder zijn eigen weg te gaan en als je elkaar dan wel treft zo normaal mogelijk doen voor diegene die er dan tussen in staat (je ouders bijvoorbeeld) want die kunnen er nu ook eenmaal niets aan doen.
Zolang het altijd maar weer van 1 kant af moet komen om er het beste van te maken en de boel weer uit te praten is dat ook een keer klaar, dat houdt niemand vol. Je mag wat dat betreft best voor jezelf kiezen, jij doet er tenslotte als persoon ook toe en hoeft niet altijd maar de kar te trekken, als dat nu samen ging was dat anders maar zoals ik het nu hoor is dat niet zo.
Voor je ouders zal het best wennen zijn en op den duur gaat dat ook makkelijker, altijd maar op de tenen lopen is voor niemand iets wat zou moeten gebeuren.

**Geplaatst**: 07-12-20 18:08

Geplaatst: 07-12-20 18:08

Relaxed schreef:
Blijheid schreef:
Als je wel iets wil doen 'voor de lieve vrede' doe dat dan onder begeleiding van een onafhankelijk persoon, zoals een coach of familietherapeut. Zo iemand erbij hebben kan voorkomen dat je in ruzie en geschreeuw verzand. Het kan, voor jullie allebei, veel rust ophelderen als alles een keer echt wordt uitgepraat. Als dat de kant is die je op wilt, een normale(re) relatie met je zus, dan kan dat een optie zijn.
Aan de andere kant snap ik het ook heel goed als je dat niet wilt en het contact verbreekt. Als je dat zelf goed kan handelen is het prima. Als je er tóch last van had kan je altijd nog verder zien.

Dat zou wat mij betreft zeker een optie zijn als het een paar specifieke dingen zouden zijn waar we onenigheid over hadden. Maar ik denk dat het bij ons daarvoor echt teveel en te groot is. We hebben onze karakters, totaal andere ideeën in het leven, opleidingsniveau verschilt ook fors en dan nog pijn van vroeger.. Ik denk niet dat je zulke grote zaken met zo'n coach gaat oplossen.

Daar kan je goed gelijk in hebben. Zoals ik zei, als je er zelf last van hebt als het zo blijft als nu dan kan je het voorstellen. Als je er vrede mee hebt het contact te verbreken is dat ook goed.

**Geplaatst**: 08-12-20 10:46

Re: Familie.. Onenigheid

Geplaatst: 08-12-20 10:46

Nou ik heb dr gisteren toch maar een mailtje gestuurd. Niet gewezen, in de we vorm gepraat (dat we elkaar niet accepteren en teveel verschillen) geen discussiepunten meer aangehaald. Gewoon dat ik geen contact meer wil buiten het noodzakelijke om, dat ik niet wil dat onze ouders zich in moeilijke bochten moeten wringen en dat ik in geval van nood altijd bereikbaar ben. Dat het uiteindelijk voor iedereen beter is zo.

Uiteraard geen reactie gehad, maar ik heb haar natuurlijk ook geen munitie gegeven om mee/op te reageren

Ik voel eigenlijk vooral opluchting, geen negatieve energie meer uit die hoek

**Geplaatst**: 08-12-20 12:13

Re: Familie.. Onenigheid

Geplaatst: 08-12-20 12:13

Ik heb inmiddels alweer een paar jaar geen contact met mijn en schoonzus. En dit geeft enorm veel rust voor mij.
Als ik ze bij mijn ouders zie, doe ik normaal tegen ze en voer ik ook een oppervlakkig gesprek met ze. Maar daar blijft het bij.
Met mijn ouders en m'n andere broer heb ik goed contact. M'n ouders zijn blij dat het op verjaardagen/met kerst gewoon gezellig blijft.
Het contact tussen m'n broer en schoonzus en m'n ouders verloopt trouwens ook heel stroef, maar ze krijgen geen antwoorden waar het aan ligt. Dit vind ik heel erg voor mijn ouders.

**Geplaatst**: 08-12-20 12:19

Geplaatst: 08-12-20 12:19

Relaxed schreef:
Nou ik heb dr gisteren toch maar een mailtje gestuurd. Niet gewezen, in de we vorm gepraat (dat we elkaar niet accepteren en teveel verschillen) geen discussiepunten meer aangehaald. Gewoon dat ik geen contact meer wil buiten het noodzakelijke om, dat ik niet wil dat onze ouders zich in moeilijke bochten moeten wringen en dat ik in geval van nood altijd bereikbaar ben. Dat het uiteindelijk voor iedereen beter is zo.

Uiteraard geen reactie gehad, maar ik heb haar natuurlijk ook geen munitie gegeven om mee/op te reageren

Ik voel eigenlijk vooral opluchting, geen negatieve energie meer uit die hoek

Wat fijn, en er zal misschien ook nog verdriet komen, maar dat is dan natuurlijk logisch. Voor nu is het voelbaar de juiste keuze, fijn. Ik zou voorstellen om, wanneer ze terug mailt, ook niet meer te reageren.

**Geplaatst**: 08-12-20 12:39

Geplaatst: 08-12-20 12:39

Relaxed schreef:
Nou ik heb dr gisteren toch maar een mailtje gestuurd. Niet gewezen, in de we vorm gepraat (dat we elkaar niet accepteren en teveel verschillen) geen discussiepunten meer aangehaald. Gewoon dat ik geen contact meer wil buiten het noodzakelijke om, dat ik niet wil dat onze ouders zich in moeilijke bochten moeten wringen en dat ik in geval van nood altijd bereikbaar ben. Dat het uiteindelijk voor iedereen beter is zo.

Uiteraard geen reactie gehad, maar ik heb haar natuurlijk ook geen munitie gegeven om mee/op te reageren

Ik voel eigenlijk vooral opluchting, geen negatieve energie meer uit die hoek

Goed gedaan. Hopelijk geeft dat inderdaad weer wat rust en krijg je geen vervelende situaties al je elkaar weer eens bij je ouders treft. Ook goed, dat je de deur nog op een kier hebt laten staan door haar te zeggen dat je er bent in geval van nood.

**Geplaatst**: 08-12-20 12:41

Geplaatst: 08-12-20 12:41

TinkerTreas schreef:
Ik heb inmiddels alweer een paar jaar geen contact met mijn en schoonzus. En dit geeft enorm veel rust voor mij.
Als ik ze bij mijn ouders zie, doe ik normaal tegen ze en voer ik ook een oppervlakkig gesprek met ze. Maar daar blijft het bij.
Met mijn ouders en m'n andere broer heb ik goed contact. M'n ouders zijn blij dat het op verjaardagen/met kerst gewoon gezellig blijft.
Het contact tussen m'n broer en schoonzus en m'n ouders verloopt trouwens ook heel stroef, maar ze krijgen geen antwoorden waar het aan ligt. Dit vind ik heel erg voor mijn ouders.

Heb ik ook met mijn schoonzus. Ik heb haar de afgelopen 3 jaar één keer gezien. Helemaal prima zo. Als ik haar zie doe ik gewoon aardig, maar meer dan dat gaat het echt nooit meer worden.

De band met mijn broer is nog wel goed, maar door de hele situatie wel minder dan vroeger.

**Geplaatst**: 08-12-20 12:48

Geplaatst: 08-12-20 12:48

Wat een lastige situatie, lijkt me idd dat je beter het contact kunt beperken. Dit kost je veel te veel energie en je krijgt er niks voor terug. Goed dat je haar een mail gestuurd hebt, dat maakt het denk ik ook makkelijker voor jezelf om het af te sluiten.

**Geplaatst**: 08-12-20 13:03

Re: Familie.. Onenigheid

Geplaatst: 08-12-20 13:03

Probeer iets luchtigs doen op familiedagen,ga naar het bos,spreek daar ook af ,doe tikkertje of verstoppertje met je neefje,of naar de speeltuin,eet een patatje en allemaal weer zelf naar huis.Geen volle dagen afspreken,geen tijd voor discussies of teveel praten.Je komt nooit op 1 lijn.Soms is simpel ook goed genoeg.

**Geplaatst**: 08-12-20 13:17

Geplaatst: 08-12-20 13:17

SARINO schreef:
Probeer iets luchtigs doen op familiedagen,ga naar het bos,spreek daar ook af ,doe tikkertje of verstoppertje met je neefje,of naar de speeltuin,eet een patatje en allemaal weer zelf naar huis.Geen volle dagen afspreken,geen tijd voor discussies of teveel praten.Je komt nooit op 1 lijn.Soms is simpel ook goed genoeg.

Even verder lezen dan de OP

**Geplaatst**: 08-12-20 13:40

Re: Familie.. Onenigheid

Geplaatst: 08-12-20 13:40

Maar het zal ook blijven wringen dat je geen contact hebt met elkaar. Of wat als er iemand in de familie ziek wordt of erger.Probeer zonder verwachtingen met ze om te gaan.En o ja ik ben ook door schade en schande wijzer geworden en ben nog zoekende in het leven....Sterkte met de hele situatie.

**Geplaatst**: 08-12-20 13:49

Geplaatst: 08-12-20 13:49

SARINO schreef:
Maar het zal ook blijven wringen dat je geen contact hebt met elkaar. Of wat als er iemand in de familie ziek wordt of erger.Probeer zonder verwachtingen met ze om te gaan.En o ja ik ben ook door schade en schande wijzer geworden en ben nog zoekende in het leven....Sterkte met de hele situatie.

Daarom heb ik duidelijk gezegd het te willen beperken tot het noodzakelijke en daar vallen dat soort dingen ook onder.

**Geplaatst**: 08-12-20 14:31

Re: Familie.. Onenigheid

Geplaatst: 08-12-20 14:31

Tja, vrienden kies je en familie krijg je er gratis bij. Ik heb een kleine familie, nog één broer die aan de andere kant van de wereld woont, al 20 jaar. En de laatste keer dat we elkaar hebben gezien , 11 jaar geleden duidelijk naar hem uitgesproken dat dit waarschijnlijk de laatste keer was, daar was hij het helemaal mee eens. karakterverschil is zo ontzettend groot, vanaf kleins af aan gedonder en zet ons een dag bij elkaar en het gaat geheid weer mis. Gelukkig denken we er beide zo over en kunnen we wel normaal ( een half uur) met elkaar praten maar dan heb ik alweer voor een jaar genoeg.
Wel gemerkt dat uitspreken duidelijkheid geeft, zoals jij nu ook hebt gedaan. Houden zo, is veel beter voor jezelf.

**Geplaatst**: 08-12-20 15:12

Geplaatst: 08-12-20 15:12

Relaxed schreef:
SARINO schreef:
Maar het zal ook blijven wringen dat je geen contact hebt met elkaar. Of wat als er iemand in de familie ziek wordt of erger.Probeer zonder verwachtingen met ze om te gaan.En o ja ik ben ook door schade en schande wijzer geworden en ben nog zoekende in het leven....Sterkte met de hele situatie.

Daarom heb ik duidelijk gezegd het te willen beperken tot het noodzakelijke en daar vallen dat soort dingen ook onder.

Dan zal er vast altijd wel iemand zijn die je dan op de hoogte brengt.

**Geplaatst**: 08-12-20 21:02

Geplaatst: 08-12-20 21:02

Relaxed schreef:
SARINO schreef:
Probeer iets luchtigs doen op familiedagen,ga naar het bos,spreek daar ook af ,doe tikkertje of verstoppertje met je neefje,of naar de speeltuin,eet een patatje en allemaal weer zelf naar huis.Geen volle dagen afspreken,geen tijd voor discussies of teveel praten.Je komt nooit op 1 lijn.Soms is simpel ook goed genoeg.

Even verder lezen dan de OP

Ik heb verder gelezen dan de OP, maar vond het advies van Sarino juist wel goed. Je kunt niet met iedereen op dezelfde lijn zitten, dus prima om het contact simpel te houden.

Ik denk dat het verbreken van het contact juist meer energie kost.

**Geplaatst**: 08-12-20 21:18

Re: Familie.. Onenigheid

Geplaatst: 08-12-20 21:18

Dat mag jij vinden, ik heb liever gewoon duidelijkheid, voor mezelf en voor iedereen om ons heen. De deur staat sowieso op een kier voor noodzakelijke dingen en ga haar ook niet mijden.

**Geplaatst**: 08-12-20 22:17

Geplaatst: 08-12-20 22:17

Ik heb ong 5 jaar terug het contact met mijn moeders andere dochter verbroken na jarenlang constant als deurmat gebruikt te zijn en uitgescholden te zijn als ik eens iets weigerde.
Druppel die de emmer deed overlopen was het weigeren van het betalen van de dierenartskosten die ik gemaakt had voor haar kat, die ze in verwaarloosde toestand aa mij had gegeven met de afspraak dat de kosten om hem op te lappen voor haar waren.
Of nee, de opmerking (met een big smile) dat ze er alleen mee akkoord was gegaan zodat ze van die kat af was en dat ik kon stikken in die rekeningen. {:)-:(

Ik kom ook niet meer op familieverjaardagen enzo omdat ze me niet met rust kan laten waardoor de boel uiteindelijk ontploft en er naar mij gewezen wordt als oorzaak.

Het was heel moeilijk, ik heb het contact mijn neefjes (toen 2 stuks, nu 3 plus een nichtje) ervoor moeten 'opofferen' en een hoop commentaar en gedoe met mijn moeder moeten doorstaan want 'het is wel je zusje', 'je bent wel heel hard hoor', 'zou jij niet eens je excuses aanbieden aan haar en het weer goed gaan maken' etc.
Maar... uiteindelijk heeft het me ontzettend veel rust gegeven.
Niet meer constant op mijn tenen lopen want stel je voor dat je iets zegt/doet wat haar niet aanstaat, niet constant à la minute op moeten draven omdat ze oppas nodig heeft, niet meer verrot gescholden worden omdat je eens nee zegt om wat voor reden dan ook.

En zij?
Wel, ze heeft me zwart gemaakt om maar een reactie uit te lokken, gesmeekt etc en ik bleef volhouden met 'eerst de rekeningen betalen, dan praten we verder' waarop ze pislink werd en begon te schelden en gillen dat ik inhalig ben en niks voor een ander over heb terwijl ik jaren ontzettend veel heb opgepast op haar kinderen en huisdieren, haar huis regelmatig heb gepoetst, bij haar ex in het bedrijf heb geholpen etcetc voor niks. :')

Maargoed, lang verhaal kort:
Hou er rekening mee dat ze alsnog van alles uit de kast kan trekken om reacties uit te lokken en hou de lange termijn in het oog.

**Geplaatst**: 08-12-20 22:32

Re: Familie.. Onenigheid

Geplaatst: 08-12-20 22:32

Jeetje lor, dat klinkt wel heftig hoor. Ook dat je moeder zo duidelijk partij lijkt te kiezen :(:)

**Geplaatst**: 08-12-20 23:27

Re: Familie.. Onenigheid

Geplaatst: 08-12-20 23:27

Dat is helaas vaak hoor. Hier zeggen mijn ouders altijd dat ik het maar moet vergeten en vergeven want: Zij is slachtoffer van haarzelf. Alsof het dat ok maakt. Wat ik zei of deed, het was nooit goed. Mijn gsm is nog uit mijn handen geslaan omdat ik een vriendin aan de lijn had die net een beaglepup had gekocht, waarop ik grappend zei: Nou succes hoor, zijn niet de makkelijkste karakters, die beagletjes. Mijn zus bleek ook de keuken zijn ingekomen en hoppa daar ging mijn gsm. Waarom? Haar versie was dat ik had gezegd: Nou die beagle van mijn zus heeft echt een k*tkarakter. En nog meer zaken. Kwam erop neer dat ik haar hond volledig de grond had ingetrapt.

Met zo iemand kan je doen wat je wilt, zo voorzichtig zijn als mogelijk. Het is nooit goed. Ik zag enkele reacties dat geen contact uiteindelijk toch knaagt of wringt. Echt totaal niet. Zij weet mij niet wonen en komt zij daar ooit achter dan gaat er net zo lief een contactverbod aangevraagd worden.

Nomineer dit bericht ×