Bokt.nl

**Geplaatst**: 11-08-20 07:54

Re: Wat ‘verwacht’ jij van je partner?

Geplaatst: 11-08-20 07:54

Oja - de pil is ook zeer zeker niet risicovrij. En een sterilisatie bij de vrouw is zeker risicovoller dan bij de man. En die laatste is vaak nog omkeerbaar ook

**Geplaatst**: 11-08-20 08:02

Geplaatst: 11-08-20 08:02

Ik heb zelf een mirena genomen na de zwangerschap, en dat vind ik zo ideaal. Ik dacht ook altijd vroeger dat nadat de kinderwens vervuld was de man aan zet was, maar ik vind dit zelf de beste oplossing. Geen hormonale maandelijkse issues meer.

Sizzle wij zijn ongeveer even oud. Waarom geen mirena? Minder hormonen als de pil, en je kan niks vergeten in te nemen.

**Geplaatst**: 11-08-20 08:06

Geplaatst: 11-08-20 08:06

Ik heb ook geen kinderwens en gezien de eeuwige ellende rondom mijn menstruatie zou ik het liefste zelf een OVE (of nog liever OVH) laten doen. Nadeel van de OVH is dat alles schijnt te verzakken daarna.
Ik zou het dus niet van mijn partner eisen maar er zelf voor gaan. Helaas is het verkrijgen van een sterilisatie (zelfs met medische indicatie) als vrouw gewoon erg lastig. Daarom zal, in de meeste gevallen, de man het moeten laten doen.

Ik zit dus nog in een medisch traject voor een OVE (niet omkeerbaar ook, heerlijk) maar dat is nog een heel lang proces..

Ik snap ook wel dat je op een bepaalde leeftijd/bepaald aantal kinderen 1 van de 2 onvruchtbaar wil hebben. Een ongeluk zit in een klein hoekje en een abortus is ook een erg zwaar traject.

**Geplaatst**: 11-08-20 08:09

Geplaatst: 11-08-20 08:09

Ik verwacht dat we proberen samen zo gelukkig mogelijk te zijn. We kopen bijna geen spullen, we geven meer om dingen die ons herinneringen brengen zoals reizen, caving, parachutespringen, hiken. Als de één z'n baan niet meer ziet zitten dan zorgen we dat dat we het eventueel met een baan minder kunnen overbruggen. Als een van ons heel graag een studie wil volgen dan zorgt de ander even voor de inkomsten.
Qua huishouden is het dan wie het meest thuis is doet meer, maar we hoeven elkaar nooit te zeggen wil je even dit of dat doen, het huishouden gebeurd gewoon. Kinderen willen we niet

**Geplaatst**: 11-08-20 08:49

Geplaatst: 11-08-20 08:49

Ik verwacht een evenwichtige, gelijkwaardige relatie. En die heb ik gelukkig ook. We werken beide fulltime, dus delen de huishoudelijke taken.
Wat betreft anticonceptie, bevallen en sterilisatie; voorlopig slik ik de pil en dat gaat prima. Er is geen kinderwens, maar ik vind condooms echt vreselijk, dus dat is voor nu prima.

**Geplaatst**: 11-08-20 08:59

Geplaatst: 11-08-20 08:59

enzino schreef:
Giolli schreef:
Toen dacht ik, wat verwacht ik eigenlijk van mijn man?
Ik weet dat veel vrouwen dezelfde gedachtengang zullen hebben: ik ben mijn halve leven ongesteld, raak zwanger en draag 9 maanden ons kind, ik baar ons kind, ik kom daarna in de overgang, ik heb mijn leven lang anticonceptie moeten slikken/nemen, kortom: nu is het jouw beurt, jij legt er een knoop in.

Sorry? Hij moet je compenseren voor het feit dat jij als vrouw ongesteld raakt, kinderen baart en in de overgang komthum? En als hij straks prostaatkanker krijgt, moet jij hem dan compenseren door een hand te laten amputeren ofzo?

Tip voor hem: RUN!!!

Zullen we het gezellig houden :))

**Geplaatst**: 11-08-20 09:04

Re: Wat ‘verwacht’ jij van je partner?

Geplaatst: 11-08-20 09:04

Je schrijft in je OP dat je als vrouw aan de pil moet. Dat hoeft helemaal niet.
Ik vind het altijd zo jammer dat vrouwen altijd maar die pil zo snel jaren achter elkaar slikken. Zie het bij jonge meiden ook gebeuren. Ongesteld geworden? Oh tijd voor een levenlang aan de pil. Ik vind dat de pil een veel te gemakkelijk maatschappelijk geaccepteerd ding is geworden. Terwijl de gevolgen van zo lang pil gebruik helemaal niet bij iedereen bekend zijn en er vaak te gemakkelijk gedacht wordt over elke dag een lading hormonen innemen.

**Geplaatst**: 11-08-20 09:06

Geplaatst: 11-08-20 09:06

Rosebud schreef:
enzino schreef:
Sorry? Hij moet je compenseren voor het feit dat jij als vrouw ongesteld raakt, kinderen baart en in de overgang komthum? En als hij straks prostaatkanker krijgt, moet jij hem dan compenseren door een hand te laten amputeren ofzo?

Tip voor hem: RUN!!!

Zullen we het gezellig houden

Beetje de kwaal van de tijd denk ik? Van zodra er iets niet 100% gaat zoals jij wilt, moet je blijkbaar gaan lopen.

Ik verwacht dus van een partner dat die niet voor het minste op de vlucht slaat en dat we vooral kunnen praten over dit onderwerp wanneer het ooit aan bod moest komen. Heel vaak is het de vrouw die voor anticonceptie moet zorgen (pil, spiraaltje, nuvaring,...), ergens zou ik het wel fijn vinden als ik daar niet meer aan moet denken en ik niet meer de hormonale gevolgen ervan moet voelen. Maar dwingen of eisen kan je uiteraard echt niet doen, dat zou ik omgekeerd ook niet waarderen.

**Geplaatst**: 11-08-20 09:12

Geplaatst: 11-08-20 09:12

Wij zijn enorm blij met onze zoon, maar na de zwangerschap en bevalling waren we het over 1 ding roerend eens; dit gaat niet in de herhaling.
We hebben toen gekeken voor wie de ingreep het minst ingrijpend was.
Ik kwam uit op een essure-sterilisatie voor mij, stond na 10 minuten weer buiten.
Middagje op de bank met een paracetamol en een warme kruik en dat was het.
(Achteraf hoor ik wel van vrouwen die er veel klachten aan over hielden.)

**Geplaatst**: 11-08-20 09:22

Re: Wat ‘verwacht’ jij van je partner?

Geplaatst: 11-08-20 09:22

lastig, ik denk dat dit altijd gesprekken zijn die je samen hebt en dat verwachtingen gevaarlijk zijn.

Ik ben ook wel voorstander van een definitieve oplossing als onze kinderwens vervult is. Ik word niet heel gelukkig van al die hormonen en ook niet van condooms. Voor de man is de ingreep het makkelijkst, daarnaast heb ik voor de bevalling al open gelegen dus zou een nieuwe buikoperatie niet zo mijn voorkeur hebben.
Maar als ik van mijn laatste kind beval met een ks zou ik op dat moment de boel laten afsluiten ook een prima optie vinden. Mijn man vindt het volgens mij ook prima als hij de boel laat afsluiten.

**Geplaatst**: 11-08-20 09:24

Geplaatst: 11-08-20 09:24

Mijn huisarts vond een sterilisatie voor mijn man geen enkel probleem maar toen ik aangaf dat bij mij de boel ook onklaar gemaakt mocht worden kwam er en hele oliebol aan redenen waarom ze dat toch geen goed idee vond. Nou ja. Niet heel erg, maar dubbel zeker had ik ook niet erg gevonden

Verder verwacht ik eerlijkheid en loyaliteit, het is allemaal niet zo ingewikkeld lijkt me

**Geplaatst**: 11-08-20 09:27

Geplaatst: 11-08-20 09:27

Druk eigen bedrijf, man werkt veel, veel hectiek. Huishouden/koken is in principe mijn pakkie an. Werk daarnaast mee, eigen afdeling in het bedrijf. Heel ouderwets geregeld, maar zo werkt het fijn voor ons.
Na de kinderen zelf voor sterilisatie gekozen. Stel dat mij wat overkomt, dan hoop ik dat hij ooit weer een fijne vrouw treft en stel dat ze dan een gezamenlijke kinderwens hebben?
Heel blij met onze kinderen, maar nog een zwangerschap leek mij niet verstandig voor mijn lijf en leven.

**Geplaatst**: 11-08-20 09:40

Geplaatst: 11-08-20 09:40

Het was voor mij heel duidelijk, IK wil geen kinderen (hij nu ook zeker niet meer), dus IK laat me steriliseren. Beste besluit ooit. Jammer van de menstruatie die er nog steeds is (wanneer gaan ze nu ooit die uit knop uitvinden daarvoor?)

Verder verwacht ik weinig, maar doet hij wel veel. Het gaat op een natuurlijke manier tussen ons, ik kook, hij doet andere dingen in het huishouden en we hebben 1x per week en schoonmaakster, wat een verademing is.

Hij doet buiten meer, ik help met de zware dingen of zeg dat we iets gaan inhuren als ik vind dat dat beter is voor zijn lichaam (hij is soms nogal koppig :')

)

Ik ben meer van het ontwerpen, hij van de uitvoering. Ik ga met de dieren naar de dierenarts, hij bouwt een schuilstal bijv. voor ons.

Ik verwacht van hem dat hij me trouw is, communiceert als iets niet bevalt en van me houdt. Dat mag hij ook van mij verwachten. En verder gaan we er samen tegenaan

Laatst bijgewerkt door Prairy op 11-08-20 09:42, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 11-08-20 09:41

Geplaatst: 11-08-20 09:41

Mijn man heeft zich vrijwillig laten steriliseren. Beiden hebben we geen kinderwens meer, en hij vond zo'n kleine ingreep geen enkel probleem.

Ik ben heel erg opgegroeid met het idee dat de vrouw minder werkt dan de man, en dus de volledige zorg voor kinderen en huishouden op zich neemt. De eerste jaren dat de kinderen er waren was dit dus ook hoe de taakverdeling was, vooral omdat ík vond dat dat zo hoorde, mijn man had hier helemaal geen verwachtingen in. Sinds een aantal jaar kamp ik met vermoeidheidsklachten en bleek ik een depressieve stoornis te hebben. Mijn man heeft mij toen ontzettend veel uit handen genomen, en sindsdien is de balans veel beter. We doen ongeveer even veel in huis en met de kinderen, afhankelijk van de omstandigheden op dat moment. Zo fijn!

Verder zijn er over en weer niet echt verwachtingen, we leven gewoon ons leven zoals we dat prettig vinden en zijn gelukkig als gezin

**Geplaatst**: 11-08-20 09:45

Geplaatst: 11-08-20 09:45

HopeMyDay schreef:
Ik heb ook geen kinderwens en gezien de eeuwige ellende rondom mijn menstruatie zou ik het liefste zelf een OVE (of nog liever OVH) laten doen. Nadeel van de OVH is dat alles schijnt te verzakken daarna.
Ik zou het dus niet van mijn partner eisen maar er zelf voor gaan. Helaas is het verkrijgen van een sterilisatie (zelfs met medische indicatie) als vrouw gewoon erg lastig. Daarom zal, in de meeste gevallen, de man het moeten laten doen.

Ik zit dus nog in een medisch traject voor een OVE (niet omkeerbaar ook, heerlijk) maar dat is nog een heel lang proces..

Ik snap ook wel dat je op een bepaalde leeftijd/bepaald aantal kinderen 1 van de 2 onvruchtbaar wil hebben. Een ongeluk zit in een klein hoekje en een abortus is ook een erg zwaar traject.

Als je met een OVH een baarmoeder verwijdering bedoelt, dan kan ik je gerust stellen. De kans op verzakkingen is niet groter of kleiner dan na een bevalling. Zeker als je je na de operatie netjes aan de regels houdt is er weinig aan de hand. Ook behoud je een cyclus omdat je eierstokken blijven zitten, je wordt alleen niet meer ongesteld.
Bij mij heeft de natuur het inmiddels geregeld en ben ik na de baarmoeder verwijdering inmiddels al 6 jaar onvruchtbaar.
Prima zo, maar anders had ik inderdaad gevraagd aan mijn man om zich te steriliseren omdat wij beide geen kinderwens hebben. Hormonale anticonceptie was bij mij uiteindelijk een dikke nono en condooms waren we ook wel zat op een gegeven moment.

**Geplaatst**: 11-08-20 09:46

Geplaatst: 11-08-20 09:46

marleen_88 schreef:
Ik verwacht een evenwichtige, gelijkwaardige relatie. En die heb ik gelukkig ook. We werken beide fulltime, dus delen de huishoudelijke taken.
Wat betreft anticonceptie, bevallen en sterilisatie; voorlopig slik ik de pil en dat gaat prima. Er is geen kinderwens, maar ik vind condooms echt vreselijk, dus dat is voor nu prima.

Idem hier, worden beide 40 dit jaar. Maar sterilisatie is hier nooit aan bod gekomen.
Slik de pil en mijn lijf doet het daar prima op. Dus voor mij nu geen reden om daar anders mee om te gaan.

**Geplaatst**: 11-08-20 09:51

Re: Wat ‘verwacht’ jij van je partner?

Geplaatst: 11-08-20 09:51

Hihi ik vind condooms just geweldig :')

Nog een paar weken hebben we ze echt nodig als het goed is

**Geplaatst**: 11-08-20 10:24

Geplaatst: 11-08-20 10:24

Het is gewoon het eerlijkste als je dit per omstandigheid bespreekt met elkaar en ook dat je van elkaar aanvoelt wat wel- en niet kan. Als ik de wasmand pak dan pakt mijn vriend deze van mij uit handen omdat ik eigenlijk niet mag tillen. Hij denkt dus om mijn gezondheid. Andersom als ik zie dat hij te veel doet dan pak ik weer wat over zodat hij tijdig rust kan pakken. Het komt erop neer dat je voor elkaar zorgt. En soms ga je evengoed per ongeluk aan elkaar voorbij en dan heb je het erover hoe dat beter kan.

Anticonceptie doe je gewoon in overleg en indien nodig sluit je een compromis. Dat een vrouw meer werk heeft moet geen reden zijn de man extra te belasten vind ik. Als vrouw heb je ook de voordelen van het mogen dragen en krijgen van een kind. Wel zou ik het meer eerlijk vinden als er ook een anticonseptie voor de man op de markt komt. Dan kun je dit verdelen.

**Geplaatst**: 11-08-20 10:34

Geplaatst: 11-08-20 10:34

Goede vraag. Ik had dezelfde gedachte gang als TS. Alleen mijn man wil absoluut niet. En echt om de meest banale reden. Hij is bang dat het pijn gaat doen. :')

Tja het is en blijft zijn lijf dus ik kan hem niet dwingen( en was dat uiteraard ook niet van plan.)

Ik heb maar een hormoon spiraal genomen. Had ook nog eens als voordeel dat je wat makkelijker door de overgang gaat en ik ook niet meer ongesteld wordt. Ik ben over 2 weken 49 dus ik zag dat eigenlijk een extra voordeel.

Oh en qua huishouding....ik kook en doe de boodschappen. Verder niet. We hebben een schoonmaker en hij doet de was.
We werken allebei evenveel.

**Geplaatst**: 11-08-20 10:56

Geplaatst: 11-08-20 10:56

SdaphneS schreef:
Je schrijft in je OP dat je als vrouw aan de pil moet. Dat hoeft helemaal niet.
Ik vind het altijd zo jammer dat vrouwen altijd maar die pil zo snel jaren achter elkaar slikken. Zie het bij jonge meiden ook gebeuren. Ongesteld geworden? Oh tijd voor een levenlang aan de pil. Ik vind dat de pil een veel te gemakkelijk maatschappelijk geaccepteerd ding is geworden. Terwijl de gevolgen van zo lang pil gebruik helemaal niet bij iedereen bekend zijn en er vaak te gemakkelijk gedacht wordt over elke dag een lading hormonen innemen.

Helemaal mee eens! Bij sommige vrouwen verandert het complete karakter door de pil, en het uiterlijk daarnaast ook. Het is niet niks, maar zo word het wel voorgesteld...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-08-20 11:01

Geplaatst door de TopicStarter : 11-08-20 11:01

NatasjavE schreef:
Goede vraag. Ik had dezelfde gedachte gang als TS. Alleen mijn man wil absoluut niet. En echt om de meest banale reden. Hij is bang dat het pijn gaat doen.

Tja het is en blijft zijn lijf dus ik kan hem niet dwingen( en was dat uiteraard ook niet van plan.)

Ik heb maar een hormoon spiraal genomen. Had ook nog eens als voordeel dat je wat makkelijker door de overgang gaat en ik ook niet meer ongesteld wordt. Ik ben over 2 weken 49 dus ik zag dat eigenlijk een extra voordeel.

Oh en qua huishouding....ik kook en doe de boodschappen. Verder niet. We hebben een schoonmaker en hij doet de was.
We werken allebei evenveel.

Mijn man zei dat hij niet in een gezond lichaam wilde snijden.

Was de laatste keer dat we er een discussie over hadden.

**Geplaatst**: 11-08-20 11:02

Geplaatst: 11-08-20 11:02

Ohh ik voelde mij altijd heerlijk op de pil en slikte hem ook lang door.

Maar als je ouder wordt nemen de gezondheids risico’s wel iets toe.
Dus daar ben ik maar vanaf gestapt toen.

Uiteraard moet niemand de pil slikken. Maar ik vind het een fantastische tijdelijke oplossing.

**Geplaatst**: 11-08-20 11:10

Geplaatst: 11-08-20 11:10

Giolli schreef:
Mijn man zei dat hij niet in een gezond lichaam wilde snijden. Was de laatste keer dat we er een discussie over hadden.

Ja hier hetzelfde. Alleen dat houdt geen stand uiteraard. Ik heb prenataal onderzoek laten doen. Lange naald in mijn buik. En nog zo een paar dingetjes.

Was hij uiteraard mee eens en gaf hij aan dat hij gewoon bang was.

Prima, zeg dat dan.

Ik heb het ook lekker gelaten voor wat het is. Zo belangrijk was het nou ook weer niet.

Uiteraard blijft onze grap dat als hij vind dat ik ergens me over aanstel dat ik altijd mag zeggen...oja schat??

**Geplaatst**: 11-08-20 11:12

Geplaatst: 11-08-20 11:12

Wat ik verwacht van mijn man is een eerlijke respectvolle relatie waarin we een team zijn. Na 4 medische zwangerschappen, heftige bevallingen , 2 miskramen waarvan 1 een mola en een spoed curretage was het duidelijk dat we geen kinderen meer mochten krijgen. Ik reageer heel slecht op de pil, spiraal ook gehad maar ook veel last van gehad. Dit keer vond ik echt dat het zijn beurt was. We mogen immers samen geen kinderen krijgen en voor hem was de ingreep een stuk makkelijker. Het ging bij ons er ook over dat wij sámen geen kinderen mochten krijgen en ik vond inderdaad dat ik mijn portie gehad had en dat hij nu aan de beurt was. ( we hadden overigens wel laten vastleggen dat mocht de laatste onverhoopt een keizersnede worden dat ik dan gelijk gesterriliseerd zou worden omdat ik dan toch open was). Manlief vond het doodeng maar heeft het uiteindelijk wel gedaan.

**Geplaatst**: 11-08-20 12:00

Geplaatst: 11-08-20 12:00

SdaphneS schreef:
Je schrijft in je OP dat je als vrouw aan de pil moet. Dat hoeft helemaal niet.
Ik vind het altijd zo jammer dat vrouwen altijd maar die pil zo snel jaren achter elkaar slikken. Zie het bij jonge meiden ook gebeuren. Ongesteld geworden? Oh tijd voor een levenlang aan de pil. Ik vind dat de pil een veel te gemakkelijk maatschappelijk geaccepteerd ding is geworden. Terwijl de gevolgen van zo lang pil gebruik helemaal niet bij iedereen bekend zijn en er vaak te gemakkelijk gedacht wordt over elke dag een lading hormonen innemen.

Over welke risico's heb je het? Trombose en psyche klachten?

Nomineer dit bericht ×