Goudhaan1 schreef:Eline_S_S schreef:Dit klinkt misschien gek maar ik kan het best begrijpen. Ik heb zelf ADD waardoor ik heel prikkelgevoelig ben en pieken maar ook flinke dalen in mijn energie heb. Wanneer ik op zaterdag iets afspreek weet ik niet hoe ik mij woensdagavond voel. Ik ben dan wel eens helemaal overprikkeld en wanneer ik dan iets met iemand heb afgesproken ga ik heel erg twijfelen. Ik vind het dan banketstaaf om af te zeggen en ga dan toch met tegenzin heen, en wanneer ik er net ben zeg ik bij voorbaat al dat ik niet lang kan blijven want ik moet nog “dit en dit doen”. Achteraf gezien had ik dan ook beter niet kunnen gaan en af kunnen zeggen. Maar ik heb helaas veel vrienden die het niet begrijpen wanneer ik zeg dat ik te moe ben dus heb ik al snel de neiging om iets anders te verzinnen. Ik ben vaak ook heel onzeker over dat mijn vrienden mij ongeïnteresseerd over vinden komen, maar ze vragen mij er ook niet naar waarom etc.
Dit is dus met mij ook. Ik kan nu iets afspreken voor volgende week, en dan heb ik er écht heel veel zin in, maar als het dan zo ver is komen de twijfels. Ik heb gelukkig wel een heel lief vriendinnetje die dat snapt, en kijkt me er niet anders op aan.
Ik heb er dan ook gewoon écht geen fut voor, vaak voel ik me gewoon leeg en zit ik liever op de bank niks te doen dan de deur uit te gaan.
Hier idem.
Probeer de situatie eens wat minder te bekijken vanuit wat jij wel of niet voor haar betekend en wat meer vanuit waarom ze daadwerkelijk afzegt.
Mogelijk voelt ze onbewust een druk om leuk en enthousiast te zijn als ze met je afspreekt en voelt ze zich niet op haar gemak om zichzelf te zijn wanneer ze zich niet goed voelt. De mensen bij wie ik 100% mezelf kan zijn zeg ik zelden bij af. Ik zou gewoon eens een gesprek aanknopen dat je je zorgen om haar maakt en eens tot de bron van het afzeggen probeert te komen. De redenen die ze gebruikt (zoals haar broer komt langs) zouden prima smoesjes kunnen zijn omdat die geloofwaardiger overkomen als “ik trek het gewoon ff niet”. En je mag dan best aangeven hoe dat voor jou voelt als ze dat doet, dat kan geen kwaad. Maar als het inderdaad vanuit overprikkeling of vanuit een soort overlevingsmodus komt probeer er dan geen druk op te leggen.
Wellicht als je bij de kern kan komen dan is het misschien ook voor jou beter te plaatsen dat het wellicht helemaal niet gaat over dat jij niet zo belangrijk bent. Waarschijnlijk heeft dat er helemaal niks mee te maken.
If anything, zou dit je vriendschap veel sterker kunnen maken. Als ik naar mezelf kijk zijn diegene die hierover echt begripvol zijn, me er niet op veroordelen, en waar ik 100% mezelf kan zijn, degene waar ik bijna nooit bij afzeg, omdat ik daar geen masker op hoef te zetten als het minder gaat.
