Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
ik woon in twee kamers namelijk.
Jenkins schreef:singa schreef:Ik sluit aan.
Kinderen en thuiswerken, het is gewoon pure waanzin. Vandaag is het zowat de moeilijkste dag van allemaal. Toen de jongste daarnet een luier had waarbij de str*nt mooi verdeeld zat tussen schouderbladen en enkels, heb ik even gedacht om de luier samen met het kind in de vuilnisbak te gooien. Echt, ik heb het gehad.
Precies dit ja![]()
Met kind van 3 en een van 1 is thuis werken echt niet te doen..
Overdag probeer ik zoveel mogelijk te doen, maar dat komt niet af met het gevolg dat ik als kids op bed liggen weer verder met werken ga.
Maar wanneer krijg ik dan tijd om te ontspannen
eekhoornerik schreef:Ik heb het de andere kant op...als ik het druk heb dan vergeet ik om af en toe pauze te houden of naar het toilet te gaan. Even wat drinken. Ik ga maar door en heb totaal geen structuur ingebouwd om rustmomenten te pakken. Heb het idee dat ik continu bereikbaar en aan het werk moet zijn en dat zorgt voor een opgejaagd gevoel (met hyperventilatie als gevolg) dat ik op kantoor niet heb. Dan maak ik af en toe een praatje, haal wat koffie, loop even naar die andere afdeling etcetera.
Gelukkig heb ik het de laatste dagen erg rustig, maar vanaf volgende week krijg ik het weer druk.
Toevoeging: wat mij ook frustreert door continu thuis te zijn is dat ik de hele dag door zie wat er nog gedaan moet worden in het huishouden (stofzuigen, dweilen, de was). Ik kijk er de hele tijd tegenaan of kom het onderweg tegen. Heel anders dan 's avonds thuis komen en denken :dat doe ik op mijn vrije dag.
) en we hebben een whatsapp groep waar allerlei ongein voorbij komt.Wijsje schreef:Mijn man werkt hele dagen, gewoon op zijn bedrijf. Ik merk weinig begrip, hij vindt het raar dat ik om 17 uur nog boodschappen moet gaan doen en snapt niet dat ik nog niet gekookt heb als hij thuis komt want "jij bent toch de hele dag thuis geweest"?

Daihyo schreef:Wijsje schreef:Mijn man werkt hele dagen, gewoon op zijn bedrijf. Ik merk weinig begrip, hij vindt het raar dat ik om 17 uur nog boodschappen moet gaan doen en snapt niet dat ik nog niet gekookt heb als hij thuis komt want "jij bent toch de hele dag thuis geweest"?
Dat deed mijn partner ook toen hij nog werkte en ik werkte een dag thuis. Hij heeft nu geen werk en zit dus sowieso al hele dagen thuis. En ziet nu dat een thuiswerkdag voor mij echt werken is. Alsof dat voorheen niet zo was
Maar opmerkingen als: ga je nog geen eten koken? Ga je niet naar je paard vanmiddag? Enz., die komen gelukkig niet meer.
Dorus schreef:Ik vind het steeds moeilijker worden om aan de gang te blijven en ik heb geen enkele connectie meer met wat er in ons bedrijf omgaat. Ik heb een paar vaste taken, maar meer als de helft van mijn week wordt gevuld met ad hoc werkzaamheden. Normaal pik ik die op vanaf de vloer of komt mijn leidinggevende ermee aan, maar nu heb ik met niemand contact. Misschien 1 of 2 keer per week mijn leidinggevende.
Ik vind het echt verschrikkelijk en probeer m’n tijd door te komen door tussendoor een keer een wasje aan te zetten. Dat zijn vijf minuten die ik anders bij het koffiezetapparaat zou doorbrengen.
Er wordt vanuit ons bedrijf ook niks gedaan om binding te houden. De diverse teams hebben wel hun periodieke meetings, maar ik val altijd tussen wal en schip. Niet af en toe een mailtje vanuit management met wat updates over wat er speelt. Niet een keer een belletje of Skype bericht van HR met hoe het gaat. Mijn eilandje is een onbewoond eilandje geworden.
eekhoornerik schreef:Ik heb het de andere kant op...als ik het druk heb dan vergeet ik om af en toe pauze te houden of naar het toilet te gaan. Even wat drinken. Ik ga maar door en heb totaal geen structuur ingebouwd om rustmomenten te pakken. Heb het idee dat ik continu bereikbaar en aan het werk moet zijn en dat zorgt voor een opgejaagd gevoel (met hyperventilatie als gevolg) dat ik op kantoor niet heb. Dan maak ik af en toe een praatje, haal wat koffie, loop even naar die andere afdeling etcetera.
Gelukkig heb ik het de laatste dagen erg rustig, maar vanaf volgende week krijg ik het weer druk.
Toevoeging: wat mij ook frustreert door continu thuis te zijn is dat ik de hele dag door zie wat er nog gedaan moet worden in het huishouden (stofzuigen, dweilen, de was). Ik kijk er de hele tijd tegenaan of kom het onderweg tegen. Heel anders dan 's avonds thuis komen en denken :dat doe ik op mijn vrije dag.
Zit vanalles te doen behalve m'n werk... Gelukkig straks een lang weekend!
Daar loopt 't dan een beetje spaak.
Nu nog zien wat de werkgever daarvan vindt.......
Ik hoor van meer collega's die voorheen nooit thuis werkten dat ze in het vervolg toch zeker 1 dag per week willen blijven thuiswerken. Kaka schreef:Ik hoor van meer collega's die voorheen nooit thuis werkten dat ze in het vervolg toch zeker 1 dag per week willen blijven thuiswerken.
Nou deed ik dat altijd al eens per week, heerlijk even typwerk buffelen 1 dag per week. Maar de hele week is me toch te gek.
pateeke schreef:Ik ben productiever wanneer ik wat dingen inplan en een idee heb van wat ik tegen wanneer wil doen. Nu is het bij Mike dat ik meer en meer afspraken inplan nodig voor mijn werk. Uiteraard gaat het niet om afspraken op locatie, maar om (beeld)bellen. Ik MOET die momenten vaak ook wel productief zijn dus dat helpt mij iig ook.
Misschien kan je toch wat meer een planning maken van wat je wanneer gaat doen. Plan bewust ook leuke dingen / vrije tijd in.
