Bokt.nl

**Geplaatst**: 01-02-20 07:36

Re: Stagedrama vertel jouw verhaal !

Geplaatst: 01-02-20 07:36

Ik heb ooit stage gelopen in een lab waar ook 2 Duitste vrouwen werkten. Oudere dames van een andere stempel. Een groot deel van de dag waren ze over mij en de teamleider aan het roddelen in het Duits. De reden? Toevallig vielen wij beide op vrouwen en in hun wereldje kon dat niet. Tevens had ik een grote mond dat ik hun durft te vertellen hoe ze de machines moesten repareren.
Op mijn laatste stage dag heb ik mijn teamleider gevraagd of ze met mij om het hoekje wilde wachtten. Toen hoorde ze ook alles en werd een partij kwaad. Vervolgens heb ik gevraagd of ik zelf mocht aangeven dat ik het niet fijn vond wat ze allemaal zeiden. Dus ik ben naar beide dames gelopen en in het Duits verteld dat ik ze prima kon verstaan. Beide kregen een rode kop en begonnen zich te verontschuldigen in het Duits. En toen kwam de teamleider aangelopen

ja die waren beide niet jarig.

**Geplaatst**: 01-02-20 08:09

Geplaatst: 01-02-20 08:09

Mijn allereerste stage was op een springstal toen ik net 16 was en van de manege afkwam. Dit wist mijn stagebegeleider ook. Alles doorgesproken etc. Toen ben ik daar begonnen en men, wat een poedersuiker jaar was dat zeg. De laatste dag dat ik daar weg ging heb ik een dansje gedaan halverwege de weg naar huis. Die man was echt geen leuke vent, als hij de kans kreeg schold hij je uit of maakte hij je belachelijk waar je bijstond. Ik heb de eerste weken zijn tuin mogen grasmaaien met een handmaaier waar het gras dik 1 meter stond. Oke, hoort er een beetje bij die rotklusjes en dan hoefde ik tenminste niet in zijn buurt te zijn.

Toen hij op gegeven moment ziek werd tijdens het begin van de blokstage werd de stage wel beter want hij verbleef in zijn huis en de rest van het personeel was wel gewoon aardig. Ik heb zijn huis nog gestofzuigd en zijn schoenen nog aangetrokken als hij weg moest want dat kon hij zelf niet :')

Uiteindelijk ging ik stomverbaasd weg daar want ik kreeg een keigoede beoordeling terwijl hij toch echt een hekel aan mij leek te hebben. Hoe vaak ik wel niet voor sukkel ben uitgemaakt door hem. Heeft mijn zelfvertrouwen echt beschadigd waardoor ik daarna alleen nog maar op maneges durfde stage te lopen.

**Geplaatst**: 01-02-20 09:08

Geplaatst: 01-02-20 09:08

Ik liep stage op een middelbare school en kreeg tijdens mijn stage eigenlijk alleen maar positief commentaar van mijn ene stagebegeleider. Dat ik enthousiast was en me goed inzette voor de leerlingen. Op een gegeven moment moest ik een les voorbereiden voor de klas van mijn andere stagebegeleider. Dus ik had dat netjes naar haar gestuurd een week van tevoren, maar kreeg steeds maar geen reactie. Nog een paar mails erachteraan gestuurd en de dag voor de les mijn andere stagebegeleider maar gemaild met de vraag of ze alsjeblieft wilde vragen of het goed was of niet, zodat ik eventueel nog wat aan kon passen. Nou, daar was mevrouw AB-SO-LUUT NIET van gediend, hoe ik het in mijn hoofd haalde om bij andere collega's dit te vragen en dat ik haar zo in een slecht daglicht zette. Bleek dat mevrouw alleen haar mail op dinsdag controleerde. Ja, als je dan woensdag je lesvoorbereiding stuurt die je de woensdag erop moet uitvoeren kom je wel in de knel.

Na dit akkefietje werd ik door haar met de nek aangekeken. Helaas voor mij kon de andere stagebegeleider er niet bij zijn bij mijn eindbeoordeling, dus zou deze vrouw het samen met de rector doen (die mij alleen in de Didactiek-les zag). Toen kreeg ik dus een hele waterval aan kritiek over me heen, o.a. dat ik dus niet enthousiast genoeg was en dat ik me niet genoeg inzette voor de leerlingen (weet je nog, die dingen die ik juist WEL goed deed volgens mijn andere stagebegeleider). Ik had mijn stage dus niet gehaald, kreeg mijn studiepunten niet en kon gewoon stoppen met de Lerarenopleiding. Ondanks dat ik nu een hele toffe baan in de zorg heb neem ik het haar nog steeds kwalijk dat ze me zo de grond ingeboord heeft. Heeft ook echt wel een deuk achtergelaten en heb daarna echt wel moeite gehad met mijn stagebegeleiders te vertrouwen.

**Geplaatst**: 01-02-20 14:02

Re: Stagedrama vertel jouw verhaal !

Geplaatst: 01-02-20 14:02

pfff.. ik vind het echt schokkend, sommige verhalen. Wat gaan mensen toch naar met elkaar om en wat een fout systeem dat je zo afhankelijk bent van het al dan niet slagen door onprofessionele mensen die kennelijk niet gecontroleerd worden.
Ik heb ook wel negatieve beoordelingen gehad, maar ben wel altijd eerlijk behandeld. Ik had gewoon erg weinig zelfvertrouwen, waardoor dingen soms niet lukten, maar ik heb altijd het gevoel gehad dat ik wel gestimuleerd ben hierin en goed begeleid. En dat ik hierdoor me zo heb kunnen ontwikkelen dat ik beter wist wat mijn leerpunten waren en uiteindelijk een supertoffe stage heel positief heb afgerond. Jammer dat dit niet iedereen gegund is.

**Geplaatst**: 01-02-20 14:11

Geplaatst: 01-02-20 14:11

Wauw, wat een verhalen... Zo idioot dat stagiaires gewoon in onveilige situaties worden gezet, maar ook nog eens de opleidng kan kosten zoals bij goldenarrow...

Ik was als stagiaire zeker in de verpleegopleiding niet de meest zekere van mezelf. Na jarenlang gepest worden leer je het af je mond open te doen. Terecht ben ik gezakt voor mijn eerste stage. Voor de 2e stage moest/ mocht ik een assertiviteitscursus doen. Deze werd uitgesteld tot het 2e jaar, de eerste dag van mijn 2e stage...van 10 weken. Wonderen bestaan niet, zeker niet bij een heel overlevingsmechanisme omzetten. Terecht zakte ik ook voor de 2e stage, en was het einde opleidng. Ik had hierna een gesprek met een coach op school, die wonderlijke uitspraken durfde te maken. Zo moest ik maar met dieren gaan werken, want dan hoefde ik niet te praten. Ben er heel assertief een paar dagen later bij haar op terug gekomen, en dat moet ik haar nageven: ze gaf toe dat dit niet de sjiekste uitspraken waren.

Mijn allerlaatste stage, werd ook mijn (tot op heden) baan. achteraf ook vrij bijzonder...Er heerste pikorde en angstcultuur. De leidinggevende (tevens mijn stagebegeleidier) kon je hele mooie complimenten maken, maar kon je ook volledig afbranden om niets. Zo kreeg ik een boze waterval over me heen omdat een collega ook tijdens weekenddienst op was komen draven. Ze vertelde me dat de teamleider haar had gebeld. Wist ik veel dat ze chronisch verhalen verzinde. Maar teamleider vond dat ik het bij hem had moeten nagaan. Aan de andere kant heeft zijn grote bek er ook voor gezorgd dat ik tegelijk met de klasgenoten mijn diploma kreeg. School was het er geloof ik niet helemaal mee eens...waar klasgenoten tijdens uitreiking mooie complimenten kregen over hun werk in het vak, kwamen ze bij mij niet verder dan mijn paarden-obsessie.

Als leerlingbegeleider wilde ik het anders doen: open kaart, met ruimte voor verbetering. Zo een aantal op zien bloeien, maar een aantal blijkt ook zeer hardleers. Ik had bijvoorbeeld een leerling van mijn collega overgenomen. Hij trok het niet meer, maar wilde leerling nog wel een kans geven. Dingen liepen niet ok. Ik ben 3 weken op vakantie geweest, en heb daarna 3 kwartier mijn collega's op moeten vangen vanwege alle sh*t die deze leerling had uitgehaald. Oa onbevoegd medicatie delen. Geen heel spannende taak, want de medicatie zit netjes in baxterzakjes, maar er is toch een reden waarom leerlingen pas na medicatie-examen mogen delen. Bij confronteren hiermee was het verweer dat degene moeite had met gezag, werd graag tegen aan geschopt. Maar het werk met de clienten zelf ging wel goed, toch Juut?

**Geplaatst**: 03-02-20 21:35

Geplaatst: 03-02-20 21:35

Mijn eerste grote stage voor mijn studie fysiotherapie in een groot ziekenhuis gelopen. Het zou vijf maanden duren. Ik had twee begeleiders en liep afwisselend met hen mee, 4 dagen per week. En elke week had ik een evaluatie. Ze hadden op die momenten alleen maar slechte punten, nooit iets wat ik juist deed. Ik was te onzeker en moest maar meer m'n best doen. Na een paar keer aangegeven dat ik het zo niet prettig vond, graag ook iets wat ik juist deed. Nou, dat commentaar was bedoeld om mij te vormen, zodat ik een betere therapeut zou worden.
Ik vond de stageplek geweldig, het werk, de patienten, helemaal in m'n element. Maar die begeleiders en dat wekelijkse evaluatie-moment...
Een week later 's ochtends jankend wakker geworden, ik zag het echt niet meer zitten en ziek gebeld. Meteen naar de huisarts en ik was overspannen

Na vier maanden afkraken was het genoeg. Stage per direct gestopt en een paar weken weer bij moeders gaan zitten om even geen verplichting te hebben.
Daarna ook verhuisd (om andere redenen) en m'n stage helemaal opnieuw gedaan op een andere plek. Beste stage ooit, ik voelde me helemaal in m'n element daar. En toen met goede punten geslaagd

Nomineer dit bericht ×