Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Lukasje schreef:Goh, ik zeg niet dat je in een burn out zit, maar zeg ook niet het tegendeel. Het klinkt dat je weg wil van de situatie waarin je nu zit omdat het je (mentaal?, lichamelijk?) uitput maar je hebt de energie niet om de koe bij de horens te vatten. Dat is gewoon een rot gevoel!
Ik denk dat het je makkelijker wordt wanneer je idd een realistisch plan hebt, dat je weet wat haalbaar is en wat niet. Is het geen begin om bv voor een poos in het buitenland te gaan werken, op een boerderij, paardenaccommodatie, ... en eerst te ervaren hoe het voelt?
lizy29 schreef:Ik kan alleen maar zeggen, ga ervoor!
Ik en mijn man waren ons leven in Nederland ook zat en hebben er dus 5 1/2 jaar geleden voor gekozen naar Frankrijk te vertrekken waar we eerst de tijd hebben genomen om uit te vogelen wat we nu echt wilden. Inmiddels zijn we beiden omgeschoold en hebben we sinds deze zomer onze eigen schapenboerderij. Het is hard werken en er zijn genoeg tegenslagen maar we zijn zo veel gelukkiger dan dat we in Nederland ooit waren dat het dat allemaal waard is. Eindelijk hebben we een levensstijl die bij ons past op een plek die bij ons past.
Schuur_ schreef:Hallo Bokkers,
Ik zou juist graag eenvoudig willen leven, zorgen dat ik een dak boven mijn hoofd heb en vaste kosten kan betalen met hier en daar een extraatje. Dus een B&B achtig iets met gasten waarbij ik lekker thuis kan blijven en in de omgeving dingen kan doen. Zorgen voor andere mensen en als ik er geen zin in heb gewoon de kamers niet beschikbaar stellen. Ik besef dat voor welke weg ik ook kies er overal teleurstellingen en donkere momenten liggen. Maar het zou fijn zijn als deze donkere momenten minder zijn dan de zonnige.
maar het geeft je ook ruimte en flexibiliteit
Schuur_ schreef:Dat spreekt me zeker aan en ga ik ook verder onderzoeken om een tijd alleen iets te ondernemen in een ander land.
Dat een B&B of eender welke eigen zaak hard werken en investeren is snap ik bestmaar het geeft je ook ruimte en flexibiliteit
lizy29 schreef:Denk niet dat dat uit maakt eerlijk gezegd. Het heeft voor en nadelen. Juist in je eentje ben je flexibeler.
Relaxed schreef:lizy29 schreef:Denk niet dat dat uit maakt eerlijk gezegd. Het heeft voor en nadelen. Juist in je eentje ben je flexibeler.
Serieus? Met zijn tweeën heb je toch veel meer mogelijkheden en draagkracht? Neem alleen al stukje risicospreiding.. Financiële draagkracht.. 2 kunnen meer dan 1. Snap niet hoe je dat gelijk kan trekken
Relaxed schreef:lizy29 schreef:Denk niet dat dat uit maakt eerlijk gezegd. Het heeft voor en nadelen. Juist in je eentje ben je flexibeler.
Serieus? Met zijn tweeën heb je toch veel meer mogelijkheden en draagkracht? Neem alleen al stukje risicospreiding.. Financiële draagkracht.. 2 kunnen meer dan 1. Snap niet hoe je dat gelijk kan trekken
Schuur_ schreef:Ik wil even iedereen bedanken voor de uitgebreide reacties.
Ik heb ook een goed gesprek gehad met mijn vader en uitgelegd dat hun niets te verwijten is dat ik me zo voel en dat het mezelf ook niet te verwijten valt. Erge is dat ik alles wel weet maar dat ik het gevoel niet kan stoppen. Zo hadden mijn ouders bv een heftig gesprek afgelopen weekend en stuurde mijn vader dat ik even weg moest blijven ipv koffie te komen drinken. Ik weet dat het niet over mij gaat maar toch trekt meteen het bloed uit mijn gezicht weg en denk ik 'wat heb ik fout gedaan', 'waarom zijn ze kwaad op mij'. En dit heb ik bij heel veel dingen die ik op mezelf betrek en me helemaal naar beneden haal terwijl andere mensen niet eens bewust zijn van wat ze zeggen of doen en het al helemaal niet zo bedoelen. ik kreeg dan ook vaak de opmerking van leerkrachten of mijn ouders dat de wereld niet om mij draaide en dat ik echt niet altijd in de belangstelling moest staan terwijl dat juist absoluut niet was wat ik bedoelde of wou. Waardoor ik door die opmerking nog verder doordraai(de) in mijn gedachten dat ik een storend element ben en moet zorgen dat niemand 'last' van mij heeft.