Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Dreamybol schreef:Ik zeg altijd dat het eerste jaar van een relatie toch gewoon 99% leuk moet zijn. Als je het al geen 8 mnd ongecompliceerd leuk kunt hebben, hoe moet dat dan in 8 jaar?
Soms moet je samen(!) vechten om door een dip heen te komen, maar hoe weet je waar je voor vecht als de basis eigenlijk al niet leuk is?
En daarbij, oma spreekt, je bent 16. Leef, leer en geniet. En leer vooral om zelfstandig en onafhankelijk te zijn, niemand is het waard om je onzeker en naar van te voelen! En onzekerheid trekt meestal ook niet echt de beste types man aan. Been there, done that. Echt, zorg dat je jezelf leuk vindt en op de eerste plek zet, daar krijg je een gelijkwaardige relatie van met iemand die het wél waard is.
Hier ben ik het helemaal mee eens.Anoniem schreef:Dreamybol schreef:Ik zeg altijd dat het eerste jaar van een relatie toch gewoon 99% leuk moet zijn. Als je het al geen 8 mnd ongecompliceerd leuk kunt hebben, hoe moet dat dan in 8 jaar?
Soms moet je samen(!) vechten om door een dip heen te komen, maar hoe weet je waar je voor vecht als de basis eigenlijk al niet leuk is?
En daarbij, oma spreekt, je bent 16. Leef, leer en geniet. En leer vooral om zelfstandig en onafhankelijk te zijn, niemand is het waard om je onzeker en naar van te voelen! En onzekerheid trekt meestal ook niet echt de beste types man aan. Been there, done that. Echt, zorg dat je jezelf leuk vindt en op de eerste plek zet, daar krijg je een gelijkwaardige relatie van met iemand die het wél waard is.
Hier ben ik het helemaal mee eens.
Probeer te genieten daar, jij hebt hem niet nodig. Sterker nog, je lijkt mij stukken beter af zonder hem.
Je zit nu constant in onzekerheid, als je hem niet meer hebt, zal dat stukken minder zijn. Vraag jezelf af of je jezelf de rest van je leven met hem samen ziet.
NoorWJ schreef:Ik herken me zo in je gevoelens. Een jaar of 5 geleden was ik ook jouw leeftijd, en had ik ook een vriendje die ik heel mijn gevoel en gemoed liet bepalen. Was hij verdrietig? Dan was ik het. Was hij lief voor me? Dan was ik in de zevende hemel. Liet hij niets van zich horen? Ging ik voor mijn gevoel bijna dood van onzekerheid.
En ondertussen kon ik niet meer genieten van de leuke normale dingen in het leven, zoals uitjes met familie en vrienden of een toffe vakantie. Achteraf heb ik daar heel veel spijt van. De relatie met die jongen is al lang uit en ik heb voor mijn gevoel heel veel gemist voor niets.
Probeer er ook over te praten met iemand buiten Bokt die je goed kent, één van je ouders, een goede vriendin. Dat kan heel erg helpen om je gevoelens op een rijtje te zetten en er met een nieuwe blik naar te kijken!
Majabeestje schreef:Het mooie is, achteraf (over een poosje) denk je: 'Hoe heb ik in godsnaam op die jongen kunnen vallen...?' Been there, done that
stroopkoek schreef:Majabeestje schreef:Het mooie is, achteraf (over een poosje) denk je: 'Hoe heb ik in godsnaam op die jongen kunnen vallen...?' Been there, done that
Hmm stiekem denk ik dat nu al.. Merk heel erg dat ik bijna niet meer weet hoe is om met hem te zijn en hij voelt zo anders. Ik kan het niet omschrijven, maar ik voel me intens verdrietig of ik daar al liefdesverdriet over heb. Ik zit op dit moment zo met mezelf in de knoop dat ik echt niet eens meer weet welke kant ik op wil.
stroopkoek schreef:NoorWJ schreef:Ik herken me zo in je gevoelens. Een jaar of 5 geleden was ik ook jouw leeftijd, en had ik ook een vriendje die ik heel mijn gevoel en gemoed liet bepalen. Was hij verdrietig? Dan was ik het. Was hij lief voor me? Dan was ik in de zevende hemel. Liet hij niets van zich horen? Ging ik voor mijn gevoel bijna dood van onzekerheid.
En ondertussen kon ik niet meer genieten van de leuke normale dingen in het leven, zoals uitjes met familie en vrienden of een toffe vakantie. Achteraf heb ik daar heel veel spijt van. De relatie met die jongen is al lang uit en ik heb voor mijn gevoel heel veel gemist voor niets.
Probeer er ook over te praten met iemand buiten Bokt die je goed kent, één van je ouders, een goede vriendin. Dat kan heel erg helpen om je gevoelens op een rijtje te zetten en er met een nieuwe blik naar te kijken!
Ja ik herken zoveel in je bericht. Ik ben enorm emotioneel afhankelijk van hem en ik wil daar dolgraag vanaf. Alleen ik heb geen idee hoe en het lijkt me maar niet te lukken. Ik heb gelukkig een stel super lieve vrienden en ouders waar ik goed mee kan praten en ook zij geven mij als advies om de relatie te beëindigen. Alsnog ben ik doodsbang om deze keuze te maken en dat is de reden dat ik hem nog niet gemaakt heb. Even een vraagje wie heeft er toen de relatie beëindigd en hoe is dat verder voor jou verlopen?
Natuurlijk heb je een paar weken liefdesverdriet, maar daarna gaat er een nieuwe wereld voor je open! stroopkoek schreef:Majabeestje schreef:Het mooie is, achteraf (over een poosje) denk je: 'Hoe heb ik in godsnaam op die jongen kunnen vallen...?' Been there, done that
Hmm stiekem denk ik dat nu al.. Merk heel erg dat ik bijna niet meer weet hoe is om met hem te zijn en hij voelt zo anders. Ik kan het niet omschrijven, maar ik voel me intens verdrietig of ik daar al liefdesverdriet over heb. Ik zit op dit moment zo met mezelf in de knoop dat ik echt niet eens meer weet welke kant ik op wil.
Majabeestje schreef:Majabeestje schreef:Het mooie is, achteraf (over een poosje) denk je: 'Hoe heb ik in godsnaam op die jongen kunnen vallen...?' Been there, done that
Hmm stiekem denk ik dat nu al.. Merk heel erg dat ik bijna niet meer weet hoe is om met hem te zijn en hij voelt zo anders. Ik kan het niet omschrijven, maar ik voel me intens verdrietig of ik daar al liefdesverdriet over heb. Ik zit op dit moment zo met mezelf in de knoop dat ik echt niet eens meer weet welke kant ik op wil.
[/quote]
BarbaLala schreef:Ik zou mezelf dan afvragen of die onzekerheid voortkomt uit de relatie, of vanuit je zelfbeeld.
BarbaLala schreef:Ik gok dat jij diep van binnen vermoed dat dit maar een fase is waarin hij zijn best doet. En dat hij straks weer omslaat de andere kant op. Dat was het in het verleden ook steeds, toch? Wat ik opmaakte uit je topic althans.
BarbaLala schreef:Ik gok dat jij diep van binnen vermoed dat dit maar een fase is waarin hij zijn best doet. En dat hij straks weer omslaat de andere kant op. Dat was het in het verleden ook steeds, toch? Wat ik opmaakte uit je topic althans.
IsabelleN schreef:Als jij uit balans bent en bang bent dat je door zijn toedoen weleens om kan vallen.... Dan heb je de conclusie eigenlijk al getrokken. Het lijkt erop dat je bang bent voor het verdriet dat een breuk kan veroorzaken. Daarom 'doe je vreemde acties en zoek je bevestiging'. Een goede relatie biedt jou die bevestiging zonder dat je rare acties doet.
Liefdesverdriet is heel akelig. Maar... je komt er overheen en hebt direct een levenservaring opgedaan waar je je hele verdere leven voordeel van hebt. Je komt er echt sterker uit.
Succes TS!