Hoe vader vertellen dat ik uit huis ga
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
- Avalanche
-
- Berichten: 16329
- Geregistreerd: 28-04-16
- Woonplaats: Zuid, Zuider Zuidst
Re: Hoe vader vertellen dat ik uit huis ga
Geplaatst: 29-07-19 08:35
- capopjekop
-
- Berichten: 31986
- Geregistreerd: 30-11-03
Geplaatst: 29-07-19 08:46
Maar ik zou als ik haar was en ze dat nog niet gedaan heeft zo snel mogelijk inschrijven bij de woningbouw. En vanuit haar nieuwe situatie gaan werken aan een beter zelfbeeld en aan weerbaarheid/onafhankelijkheid. Zorg voor een eigen inkomen en zorg dat je altijd over (een deel) van je geld kan beschikken.
Heel veel sterkte ts. Wat erg dat je vader en je familie zo met je omgesprongen zijn. Ze hadden er ook voor jou moeten zijn. Je moeder zo jong verliezen lijkt me zo ontzettend heftig, helemaal als je familie je zo in de kou laat staan.
- oji
-
- Berichten: 5108
- Geregistreerd: 29-07-09
Geplaatst: 29-07-19 08:48
Mijn moeder ook te vroeg overleden, vader intens verdrietig en als thuiswonende dochter kruip je snel in de rol het voor hem zo makkelijk mogelijk te willen maken en je verantwoordelijk te voelen voor zijn welzijn.
Ik vind het wel kwalijk dat iemand maar meteen weer in de hoek narcist wordt gedrukt! Dat is kennelijk hip op bokt. Je vader is waarschijnlijk gewoon wanhopig aan het proberen de tijd stil te doen staan en jou "16" jaar te laten blijven met de daarbij behorende regels. Gewoon om maar te voorkomen dat het moment komt dat jij een andere wereld gaat ontdekken en verder gaat met je leven. Jij hebt hem die ruimte gegeven door je studie te staken en de rol van je moeder over te nemen. Niet goed, maar een valkuil waar zo makkelijk door beide partijen ingestapt wordt.
Maar de tijd is nu toch echt gekomen om door te gaan. Jij bent 27, hij heeft wettelijk niets over jou te zeggen, jij maakt jouw keuzes. En hoe moeilijk het nu ook lijkt, ook voor hem zal het beter zijn, want ook voor hem zal het een trigger zijn om eindelijk zijn leven na zijn vrouw op te gaan pakken.
Wat je voor hem kan doen is
1. Hulp in de huishouding regelen
2. Hem inschrijven voor een kookcursus. (ga vooral niet dagelijks een prak voor hem maken en bezorgen! Jij moet uit die zorg-rol)
3. hobbies of interesses die hij heeft, verenigingen van opzoeken en hem daarop wijzen.
4. Vrienden van hem/familie inlichten dat de situatie en vragen of ze hem wat extra aandacht willen geven op het moment dat jij verhuist.
5. Als de relatie het toelaat, betrek hem evt bij de verhuizing. Laat hem helpen het huis te schilderen/klussen of verhuizen. Wie weet vindt hij het fijn te merken dat jij hem wel wilt blijven betrekken bij jouw leven.
6. Ik ben indertijd op 1 vaste dag in de week alleen bij mijn vader gaan eten, zonder partners. Gewoon even tijd samen en de vorderingen in zijn kookkunsten te proeven.
Wat hij er verder mee doet, dat is geheel aan hem. Jij biedt hem de mogelijkheid. Maar echt, hoe moeilijk het lijkt, ook voor hem kan het veel beter uitpakken als de huidige, toch deprimerende, situatie. Hij moet dit alleen gaan zien. Zal niet tijdens het gesprek zelf zijn, maar waarschijnlijk vrij vlot nadat de nieuwe situatie van kracht is wel.
Mijn vader bv kon nog net een ei bakken, maar ontpopte zich tot een ware zeer goede hobby kok die graag enorme maaltijden voor gezelschappen in elkaar zette. Ging schilderen, ging zeilen, en had binnen no time een vriendin.
Waar je wel op moet letten TS, jij hebt nu 10 jaar je leven on hold gezet, maar ook je gevoel. Bereid je er op voor dat mogelijk het verlies van je moeder straks nog als een klap in je gezicht komt.
Heel veel sterkte!
Laatst bijgewerkt door oji op 29-07-19 08:49, in het totaal 1 keer bewerkt
- elnienjo
-
- Berichten: 9541
- Geregistreerd: 22-05-19
Geplaatst: 29-07-19 08:49
Als 16-jarige je moeder kwijt raken is traumatisch en ipv dat ze mee voor jou zorgen dwingen ze jou voor je vader te zorgen. Een volwassen man! Hij had de ballen moeten hebben om zijn verantwoording over jou te nemen toen je moeder weg viel. En jou stimuleren je eigen plan te trekken.
Vind dat je het nog lang hebt volgehouden. De situatie lijkt me te ver uitgemolken om nog een gelijkwaardige band met je vader te kunnen verwachten. Zou in elk geval zover weg verhuizen dat contact op dagelijkse basis niet meer mogelijk is.
- beatje
- Berichten: 5970
- Geregistreerd: 05-02-12
Re: Hoe vader vertellen dat ik uit huis ga
Geplaatst: 29-07-19 09:17
Zorg evt dat je diepvries maaltijden in de vriezer hebt zitten en brood in de kast.Dan heb je hem verzorgt achter gelaten kan hij eten als hij wilt.
Ik zou zelf wel voor psychologische begeleiding voor je zelf zoeken want hij gaat waarschijnlijk toch weer op je gemoed inspreken.
- troi
- Berichten: 18042
- Geregistreerd: 12-09-08
- Woonplaats: Boven Zwolle
Geplaatst: 29-07-19 09:19
oji schreef:Maar de tijd is nu toch echt gekomen om door te gaan. Jij bent 27, hij heeft wettelijk niets over jou te zeggen, jij maakt jouw keuzes. En hoe moeilijk het nu ook lijkt, ook voor hem zal het beter zijn, want ook voor hem zal het een trigger zijn om eindelijk zijn leven na zijn vrouw op te gaan pakken.
Wat je voor hem kan doen is
1. Hulp in de huishouding regelen
2. Hem inschrijven voor een kookcursus. (ga vooral niet dagelijks een prak voor hem maken en bezorgen! Jij moet uit die zorg-rol)
3. hobbies of interesses die hij heeft, verenigingen van opzoeken en hem daarop wijzen.
4. Vrienden van hem/familie inlichten dat de situatie en vragen of ze hem wat extra aandacht willen geven op het moment dat jij verhuist.
5. Als de relatie het toelaat, betrek hem evt bij de verhuizing. Laat hem helpen het huis te schilderen/klussen of verhuizen. Wie weet vindt hij het fijn te merken dat jij hem wel wilt blijven betrekken bij jouw leven.
6. Ik ben indertijd op 1 vaste dag in de week alleen bij mijn vader gaan eten, zonder partners. Gewoon even tijd samen en de vorderingen in zijn kookkunsten te proeven.
Wat hij er verder mee doet, dat is geheel aan hem. Jij biedt hem de mogelijkheid. Maar echt, hoe moeilijk het lijkt, ook voor hem kan het veel beter uitpakken als de huidige, toch deprimerende, situatie. Hij moet dit alleen gaan zien. Zal niet tijdens het gesprek zelf zijn, maar waarschijnlijk vrij vlot nadat de nieuwe situatie van kracht is wel.
Mijn vader bv kon nog net een ei bakken, maar ontpopte zich tot een ware zeer goede hobby kok die graag enorme maaltijden voor gezelschappen in elkaar zette. Ging schilderen, ging zeilen, en had binnen no time een vriendin.
Met haar eens, zo ben je de wijste!
Wel voor je eea verteld de zaken waar jij veel waarde aan hecht al uit huis halen. Mocht hij in paniek aparte dingen doen dan kan hij jou daar niet mee chanteren.
- Jolien87
-
- Berichten: 18016
- Geregistreerd: 27-08-06
Geplaatst: 29-07-19 10:28
Naast alle tips over het vertrekken en hoe dat te vertellen heb ik een boektip voor je waar je wellicht wat aan hebt: Children of the self absorbed.
Het is wel in het Engels geschreven maar het is een perfect boek om te leren omgaan met narcistische ouders. Ook worden er tal van vormen uitgelegd want narcisme kan op heel verschillende manieren tot uiting komen.
- upendo
-
- Berichten: 22666
- Geregistreerd: 19-02-08
Re: Hoe vader vertellen dat ik uit huis ga
Geplaatst: 29-07-19 10:35
Ik denk dat je met 27 het recht hebt op je eigen leven. Als je vader zegt dat hij zichzelf gaat verhangen als hij alleen is dan denk ik dat hij hulp moet gaan zoeken voor zijn suïcidale gedachten en dat hij het niet jouw probleem moet maken. Je vader is niet jouw probleem, maar zijn eigen probleem.
- Anoniem
Re: Hoe vader vertellen dat ik uit huis ga
Geplaatst: 29-07-19 10:40
TS, zoals vaker gezegd, eerst je belangrijke spullen veilig stellen en op het moment dat je weg kunt, het meedelen en gaan. Hopelijk ziet hij dan op termijn zelf in dat hij hulp nodig heeft (maar volgens mij zien narcisten dit niet) Heel veel sterkte! Diep respect dat je het zolang hebt volgehouden
- Anoniem
Geplaatst: 29-07-19 10:43
Ondanks dat het een behoorlijke gevoelskwestie is, ga ik mee met de rest in dit topic.. Je kunt beter hardhandig de pleister er in één keer af trekken, dan heel langzaam en voorzichtig. Dat laatste doet uiteindelijk toch langer pijn dan het eerste. Heel veel sterkte TS, het zal niet makkelijk zijn
Laatst bijgewerkt door Anoniem op 29-07-19 10:43, in het totaal 1 keer bewerkt
- chanicha
-
- Berichten: 14327
- Geregistreerd: 14-08-04
- Woonplaats: Maarssenbroek
Geplaatst: 29-07-19 10:43
Zet je vader voor een voldongen feit, spullen inpakken, zorg dat vriendlief voor de deur staat om ze in te laden en dan zeggen dat je weggaat en ook weggaan!
Hij zal je blijven bellen en emotioneel chanteren maar sta sterk en geef je grenzen aan, ook voor jezelf.
Ik weet waar ik over praat, zal moeilijk zijn maar ook als een bevrijding voelen.
Heel veel sterkte en zet hem op.
- MarjanB
-
- Berichten: 18391
- Geregistreerd: 04-02-11
- Woonplaats: Regio Boxmeer
Geplaatst: 29-07-19 10:47
Ik zou eerst voor mezelf woonruimte enz regelen. Spullen wegbrengen op een moment dat hij er niet is en dan eventueel met iemand erbij vertellen dat je boor jezelf kiest. Hard maar denk dat hij alle registers open gaat trekken als je dit op de softe manier wil doen.
Zou niet direct gaan samenwonen hoe lief je vriend ook is. Ik zou eerst zelf een leven opbouwen, kijken wat je fijn vind dingen voor jezelf beslissen en eigen ruimte hebben. Voor je het weet zit je anders weer in het leven van een ander ingepland en weet je nog niet wat je zelf wil.
Heel veel sterkte en je kan het!!
- Avanti
-
- Berichten: 13925
- Geregistreerd: 14-02-02
- Woonplaats: ridderkerk
Geplaatst: 29-07-19 10:50
De vader kan alleen zichzelf helpen, ts heeft al genoeg gedaan.
Vertel het pas bij het vertrek zelf, om manipulatie en drama te voorkomen. Zorg dat je vriend er bij is. Voel je niet meer verantwoordelijk voor je vader, en blijf hem niet helpen. Anders kom je nooit helemaal los.
Veel sterkte, ik vind het erg rot voor je.
- Maflinger_S
- Berichten: 12813
- Geregistreerd: 01-07-08
Geplaatst: 29-07-19 10:54
Jij bent op je 16e, toen je moest rouwen om het verlies van je moeder, moederziel alleen gelaten door de rest van je familie en in de moederrol geduwd. Ik snap helemaal dat je daar na meer dan 10 jaar helemaal klaar mee bent en dat je je eigen leven wilt leiden. Ik vind het al super van je dat je naast de zorg voor het huishouden toch ook aan het werk bent geraakt en dat je blijkbaar een lieve vriend hebt gevonden die met je wil samenwonen.
Ik zou zeggen: ga er voor! Ga bij je vriend wonen en maak het moment daar naar toe zo kort mogelijk. Ga er geen maanden voor uittrekken om je vader hierop voor te bereiden want dat gaat tot niets leiden. Sterker nog, ik zou zeggen: pak je spullen en vertel je vader dat je bij je vriend gaat wonen. Met een schoon huis en een gevulde koelkast zou je vader zich de eerste paar dagen moeten kunnen redden. Daarna zoekt hij het maar uit maar is hij jouw pakkie an niet meer.
Het is tijd dat jij voor jezelf kiest, voor het leven dat jij wilt leiden met de persoon die jij in je leven wilt hebben. Ik kan je nog wel aanraden om voor jezelf ondersteuning door een professional hierbij te zoeken, zodat je duidelijk krijgt wie en wat jij bent en wilt zijn. Je bent zo gewend geraakt aan de verzorgende rol zoals je die de laatste 10 jaar hebt uitgevoerd, dat je voor je het weet weer in die rol zit, zonder dat je dat misschien wilt.
- NatasjavE
-
- Berichten: 30871
- Geregistreerd: 21-04-04
- Woonplaats: De Bilt
Geplaatst: 29-07-19 10:55
Avanti schreef:Sorry Oji maar hoezo zou ze dit allemaal voor hem doen. Hij heeft zo te lezen geen moment met ts rekening gehouden en zo met haar omgegaan dat ze psychische hulp nodig heeft.
De vader kan alleen zichzelf helpen, ts heeft al genoeg gedaan.
Vertel het pas bij het vertrek zelf, om manipulatie en drama te voorkomen. Zorg dat je vriend er bij is. Voel je niet meer verantwoordelijk voor je vader, en blijf hem niet helpen. Anders kom je nooit helemaal los.
Veel sterkte, ik vind het erg rot voor je.
Als haar vader dit zelf allemaal zou kunnen dan zou hij al heel lang hebben ingezien dat hij dit niet van zijn dochter mag vragen.
Maar hij vraagt het wel van haar en dan vermoed ik op grond van het verhaal van TS dat hij ergens toch hulpbehoefend is.
- verootjoo
- Berichten: 37809
- Geregistreerd: 19-10-03
Geplaatst: 29-07-19 10:55
oji schreef:Ik herken de situatie enigszins, met dat verschil dat bij mij de relatie met mijn vader wel heel goed was.
Mijn moeder ook te vroeg overleden, vader intens verdrietig en als thuiswonende dochter kruip je snel in de rol het voor hem zo makkelijk mogelijk te willen maken en je verantwoordelijk te voelen voor zijn welzijn.
Ik vind het wel kwalijk dat iemand maar meteen weer in de hoek narcist wordt gedrukt! Dat is kennelijk hip op bokt. Je vader is waarschijnlijk gewoon wanhopig aan het proberen de tijd stil te doen staan en jou "16" jaar te laten blijven met de daarbij behorende regels. Gewoon om maar te voorkomen dat het moment komt dat jij een andere wereld gaat ontdekken en verder gaat met je leven. Jij hebt hem die ruimte gegeven door je studie te staken en de rol van je moeder over te nemen. Niet goed, maar een valkuil waar zo makkelijk door beide partijen ingestapt wordt.
Maar de tijd is nu toch echt gekomen om door te gaan. Jij bent 27, hij heeft wettelijk niets over jou te zeggen, jij maakt jouw keuzes. En hoe moeilijk het nu ook lijkt, ook voor hem zal het beter zijn, want ook voor hem zal het een trigger zijn om eindelijk zijn leven na zijn vrouw op te gaan pakken.
Wat je voor hem kan doen is
1. Hulp in de huishouding regelen
2. Hem inschrijven voor een kookcursus. (ga vooral niet dagelijks een prak voor hem maken en bezorgen! Jij moet uit die zorg-rol)
3. hobbies of interesses die hij heeft, verenigingen van opzoeken en hem daarop wijzen.
4. Vrienden van hem/familie inlichten dat de situatie en vragen of ze hem wat extra aandacht willen geven op het moment dat jij verhuist.
5. Als de relatie het toelaat, betrek hem evt bij de verhuizing. Laat hem helpen het huis te schilderen/klussen of verhuizen. Wie weet vindt hij het fijn te merken dat jij hem wel wilt blijven betrekken bij jouw leven.
6. Ik ben indertijd op 1 vaste dag in de week alleen bij mijn vader gaan eten, zonder partners. Gewoon even tijd samen en de vorderingen in zijn kookkunsten te proeven.
Wat hij er verder mee doet, dat is geheel aan hem. Jij biedt hem de mogelijkheid. Maar echt, hoe moeilijk het lijkt, ook voor hem kan het veel beter uitpakken als de huidige, toch deprimerende, situatie. Hij moet dit alleen gaan zien. Zal niet tijdens het gesprek zelf zijn, maar waarschijnlijk vrij vlot nadat de nieuwe situatie van kracht is wel.
Mijn vader bv kon nog net een ei bakken, maar ontpopte zich tot een ware zeer goede hobby kok die graag enorme maaltijden voor gezelschappen in elkaar zette. Ging schilderen, ging zeilen, en had binnen no time een vriendin.
Waar je wel op moet letten TS, jij hebt nu 10 jaar je leven on hold gezet, maar ook je gevoel. Bereid je er op voor dat mogelijk het verlies van je moeder straks nog als een klap in je gezicht komt.
Heel veel sterkte!
Hoezo is dat waarschijnlijk? Zo waarschijnlijk vind ik dat niet. Het klinkt niet erg als iemand die ‘gewoon’ nog erg van slag en in de rouw is.
Dat TS zsm het huis uit moet is wel een feit. Ik zou hem meedelen dat je per xx datum uit huis gaat en kijken hoe het valt.
Waarom zou je in vredesnaam een huishoudelijke hulp en een kookcursus gaan zoeken voor hem?? Het is een volwassen gezonde man, het wordt tijd dat hij zelf ook zijn leven op orde krijgt.
Wat ik wel zou doen is de HA inlichten over deze situatie en aangeven dat je je zorgen maakt over de gemoedstoestand van je vader en dat je niet weet of hij het gaat redden als je uit huis bent. Dan heb je de zorg neergelegd waar het hoort en weggehaald waar het niet hoort.
- LadyDaily
-
- Berichten: 1584
- Geregistreerd: 18-01-08
- Woonplaats: Overijssel
Re: Hoe vader vertellen dat ik uit huis ga
Geplaatst: 29-07-19 10:58
Dus gewoon een keer bij je vriend slapen, als hij daar een probleem van maakt dan helemaal bij hem intrekken als dat kan?
Ik zou het allemaal stapje voor stapje doen. Jij wilt waarschijnlijk ook niet met ruzie uit elkaar?
Maar je bent nu wel volwassen genoeg om je eigen regels te bepalen.
- chanicha
-
- Berichten: 14327
- Geregistreerd: 14-08-04
- Woonplaats: Maarssenbroek
Geplaatst: 29-07-19 10:59
NatasjavE schreef:Avanti schreef:Sorry Oji maar hoezo zou ze dit allemaal voor hem doen. Hij heeft zo te lezen geen moment met ts rekening gehouden en zo met haar omgegaan dat ze psychische hulp nodig heeft.
De vader kan alleen zichzelf helpen, ts heeft al genoeg gedaan.
Vertel het pas bij het vertrek zelf, om manipulatie en drama te voorkomen. Zorg dat je vriend er bij is. Voel je niet meer verantwoordelijk voor je vader, en blijf hem niet helpen. Anders kom je nooit helemaal los.
Veel sterkte, ik vind het erg rot voor je.
Als haar vader dit zelf allemaal zou kunnen dan zou hij al heel lang hebben ingezien dat hij dit niet van zijn dochter mag vragen.
Maar hij vraagt het wel van haar en dan vermoed ik op grond van het verhaal van TS dat hij ergens toch hulpbehoefend is.
Natasja narcistische mensen vinden dat heel normaal hoor, zijzelf zijn het allerbelangrijkst op deze aardbol en iedereen moet zich daarnaar schikken of je nou een leven hebt of niet.
- NatasjavE
-
- Berichten: 30871
- Geregistreerd: 21-04-04
- Woonplaats: De Bilt
Geplaatst: 29-07-19 11:05
En ik zeg niet dat ze moet blijven hoor.
Als ik haar was zou ik een woning voor mezelf regelen. Haar vader mededelen dat ze gaat. En vanuit haar eigen woning regelen dat hij hulp krijgt. Desnoods van zijn eigen familie.
Zeker niet zelf gaan poetsen daar. Helpen met het vinden van een schonnmaakster kan dan weer wel.
Kan me namelijk voorstellen dat die man niet weet waar hij moet beginnen. Hij heeft er ook nooit over nagedacht. Die noodzaak was er ook niet.(in zijn ogen dan)
- Kinke
-
- Berichten: 21521
- Geregistreerd: 20-02-04
- Woonplaats: Overijssel
Geplaatst: 29-07-19 11:10
oji schreef:Ik vind het wel kwalijk dat iemand maar meteen weer in de hoek narcist wordt gedrukt! Dat is kennelijk hip op bokt. Je vader is waarschijnlijk gewoon wanhopig aan het proberen de tijd stil te doen staan en jou "16" jaar te laten blijven met de daarbij behorende regels. Gewoon om maar te voorkomen dat het moment komt dat jij een andere wereld gaat ontdekken en verder gaat met je leven. Jij hebt hem die ruimte gegeven door je studie te staken en de rol van je moeder over te nemen. Niet goed, maar een valkuil waar zo makkelijk door beide partijen ingestapt wordt.
Nou, dit gaat wel heel veel stappen verder, dreigen met zelfmoord. Niets is ooit goed genoeg etc.
- Ibbel
-
- Berichten: 51728
- Geregistreerd: 01-09-04
- Woonplaats: West-Veluwe
Geplaatst: 29-07-19 11:12
Schrijf na een aantal dagen/een week een keer een brief, kondig aan dat je daarna een keer wilt bellen om te horen wat hij wil, maar duik letterlijk even een tijd onder. Hij gaat anders vermoedelijk proberen je te opnieuw in z'n macht te krijgen (want dat heeft-ie nu heel duidelijk!)
Leg idd verder je zorgen bij de huisarts neer, regel desnoods maatschappelijk werk, en verder moet je je echt volledig terugtrekken en even helemaal loslaten. Communiceer desnoods ook alleen via huisarts of maatschappelijk werk.