Geplaatst: 18-07-19 15:21 Isabel_k schreef:xU_Blinghx schreef:Trotse feminist
Ik snap de denkwijze van je kennis zeker. Ik zie het om mij heen heel veel gebeuren dat vrouwen 'kiezen' om thuis te blijven en voor de kinderen te zorgen.
Waarom het 'kiezen' tussen aanhalingstekens? Omdat het in mijn ogen geen echte keuze voor ze is geweest.
Zowel man als vrouw zijn opgegroeid in een omgeving waar de traditionele rollen een sterke boventoon voerde. Ze zijn opgegroeid met de gedachte dat het zo hoort.
Een voorbeeld noemende: Een vriendin van mijn studeert, haar vriend werkt. Zij zorgt voor het huishouden (geen huisdieren/kinderen aanwezig), kookt en doet de boodschappen naast dat ze dagelijks naar school toe gaat en huiswerk moet maken. Haar vriend werkt 8 per dag komt thuis en gaat op de bank tv kijken. Hij verwacht van haar dat wanneer hij thuis komt het eten klaar staat of bijna klaar is zodat ze kunnen eten. Zij accepteert dit allemaal omdat hij de geld verdiener is. Hij heeft ook uitgesproken dat hij verwacht dat zij thuis blijft wanneer ze aan kinderen beginnen waar zij akkoord mee gaat.
Ja, het is haar keuze om hiervoor te kiezen. Maar in mijn ogen is het geen keuze. Zij weet niet beter dan dat het zo hoort. In gesprekken met haar merk ik irritaties hierover alleen zal zij het nooit zo uitten dat ze liever zou werken in plaats voor de toekomstige kinderen te zorgen.
Dan vraag ik mij af, in hoeverre is het een keuze?
Nu scheer je alle thuisblijvende moeders in mijn ogen wel over de één kam op basis van één situatie. Je zegt: "Ze weet niet beter dan dat het zo hoort", maar is dat wel zo? Is ze niet gewoon oprecht blij om thuis te zijn, voor haar vriend en kids te zorgen?
Het is altijd een keuze. Ze kan ook weggaan bij haar vriend of gewoon zeggen: "Nee, ik ga werken."
naar mijn scheer ik niet alle thuisblijvende moeders over een kam. Als dat zo wordt opgevat mijn excuses. Wat ik eerder probeer aan te halen is in hoeverre is iets een keuze?
Jenara verwoord goed wat probeerde te schetsen.
mylittlejoy schreef:xU_Blinghx schreef:Trotse feminist
Ik snap de denkwijze van je kennis zeker. Ik zie het om mij heen heel veel gebeuren dat vrouwen 'kiezen' om thuis te blijven en voor de kinderen te zorgen.
Waarom het 'kiezen' tussen aanhalingstekens? Omdat het in mijn ogen geen echte keuze voor ze is geweest.
Zowel man als vrouw zijn opgegroeid in een omgeving waar de traditionele rollen een sterke boventoon voerde. Ze zijn opgegroeid met de gedachte dat het zo hoort.
Een voorbeeld noemende: Een vriendin van mijn studeert, haar vriend werkt. Zij zorgt voor het huishouden (geen huisdieren/kinderen aanwezig), kookt en doet de boodschappen naast dat ze dagelijks naar school toe gaat en huiswerk moet maken. Haar vriend werkt 8 per dag komt thuis en gaat op de bank tv kijken. Hij verwacht van haar dat wanneer hij thuis komt het eten klaar staat of bijna klaar is zodat ze kunnen eten. Zij accepteert dit allemaal omdat hij de geld verdiener is. Hij heeft ook uitgesproken dat hij verwacht dat zij thuis blijft wanneer ze aan kinderen beginnen waar zij akkoord mee gaat.
Ja, het is haar keuze om hiervoor te kiezen. Maar in mijn ogen is het geen keuze. Zij weet niet beter dan dat het zo hoort. In gesprekken met haar merk ik irritaties hierover alleen zal zij het nooit zo uitten dat ze liever zou werken in plaats voor de toekomstige kinderen te zorgen.
Dan vraag ik mij af, in hoeverre is het een keuze?
Maar ben jij dan op de hoogte van alle ins en outs op basis waarvan zij als stel die keuze hebben gemaakt? Je ziet het veel gebeuren, maar dat wil niet zeggen dat jij van het hele verhaal op de hoogte bent. In het geval van jouw vriendin, is het alsnog haar keuze om ermee akkoord te gaan. Dát is waarvoor gestreden is; als het haar niet bevalt, dwingt niemand haar om thuis te blijven. In een relatie moet je echter compromissen maken en dit is blijkbaar waar zij als stel voor hebben gekozen en waar zij voor heeft gekozen om op "in te leveren". Zij heeft blijkbaar liever deze relatie waarbij ze een traditionele rol vervult, dan dat ze óf dat probeert te veranderen óf verder zoekt. Dat het niet jouw keuze is, maakt niet dat het geen keuze ís. Niet iedereen staat te springen om onafhankelijk en dominant te zijn; sommigen zijn heel gelukkig in een passieve afhankelijke rol.
Zou het mijn keuze zijn? Nee, maar tegelijkertijd weet ik ook niet hoe ik erin zou staan op het moment dat er kinderen bij komen kijken. Misschien vind ik het dan wel enorm fijn om te gaan moederen en thuis te blijven.
En dit is dus niet helemaal waar in mijn ogen. De sociale omgeving waarin zij functioneert past enigzins druk toe dat zij veel eerder opmerkingen krijgt wanneer ze dit niet zou doen.
Wat ik probeer te stellen is dat sommige keuze's geen keuzes zijn. zij het door sociale druk, zij het door het niet kunnen doorbreken van patronen. In hoeverre is het dan nog een keuze? Ondanks dat ze wel de 'vrijheid' heeft om een keuze te maken? (snappen jullie het nog met de keuzes
) 
in de maatschappij hangt helaas nog steeds regelmatig het idee dat er een traditionele rolverdeling is, en daar moeten we vanaf. Hoe jij hier beschrijft dat de vriend verwacht dat zijn vriendin vanalles doet en verwacht dat zij thuisblijft; dat vind ik dan inderdaad absoluut geen keuze. Nog sterker; zo'n man zou ik verlaten. Bah.
Gelukkig is dat een keuze die je maakt, of niet.
. 
. Ik snap ook echt de keuze niet om de financiële onafhankelijkheid op te geven op het moment dat er kinderen komen. En dat gaat dan vaak met het excuus "ja, maar mijn man verdiend meer dan ik, dus het is logischer dat ik thuis blijf". 
