Bokt.nl

notme77 schreef:

Ik heb alleen gezag. Dochter wil inderdaad nog heel graag naar haar vader.


Ik begrijp dat ze op deze manier schade oploopt. Op dit moment gaat mijn voorkeur uit naar eventueel onder begeleiding wekelijks daar heen en dat vader verplicht therapie krijgt.
De komende 2 weekenden is ze bij mij, dus we hebben wel even lucht om knopen door te hakken.

Mendy1984 schreef:

luister goed naar haar
laat haar praten

noox schreef:

Mendy1984 schreef:

luister goed naar haar
laat haar praten

Mee eens. Wat vindt zij? Ziet zij hoe dit zal uitpakken? Ze is natuurlijk pas 10 maar geef haar wel het gevoel dat zij een groot aandeel heeft in de definitieve beslissing. Anders heb je kans dat ze zich tegen jou keert en richting pa vertrekt. (Of trnminste tijdelijk / over een tijd)

DeMolenhoek schreef:

Ik vind het eigenlijk wel vrij naïef dat je getuigen bent van hoe hij zijn oudste dochter mishandeld, hij jou mishandeld en dan nog denkt dat hij het bij jullie dochter niet zou doen.

notme77 schreef:

Dat is dus een probleem, dochter praat niet uit zichzelf. Alles moet eruit getrokken worden, hierbij ben ik bang dat ik woorden in haar mond ga leggen.

Ze heeft aangegeven dat het het laatste jaar heftiger is geworden (waarschijnlijk omdat ze mondiger is en een eigen mening krijgt)

Het is inderdaad heel lastig, mijn eerste reactie is thuishouden en nooit meer laten gaan. Maar daar straf ik haar mee. Ze is dol op haar vader, ook als hij zo doet.

Weet iemand of je een vader verplicht therapie kunt laten volgen? En zolang dat niet afgerond is, de bezoeken onder toezicht plaats kunt laten vinden?

De initiële melding wordt overigens gedaan door de psycholoog. Ik sta erachter en ben ook verantwoordelijk hiervoor. De psycholoog heeft het boven water weten te halen en heeft dit met mij gedeeld. Ik had aangegeven dat ik het gevoel had dat er iets scheef zat bij vader thuis. Hierop is de psycholoog gaan vissen. In overleg is er toen besloten om een melding te maken.

notme77 schreef:

Klopt, ik wil gaan kijken voor bezoek onder begeleiding. Dan kan ze nog wel haar vader zien, maar loopt ze geen risico.

Ex is nog niet op de hoogte. Dit is vorige week boven water gekomen en besproken. De melding is maandag gedaan en wordt deze week intern besproken. Aankomende vrijdag word ik gebeld door veilig thuis over hoe nu verder.
Dochter zou pas over 3 weken weer naar haar vader gaan. Dus sinds dat ik het weet, is ze niet meer geweest en ze zou pas over 2,5 week weer voor het eerst gaan. Ze loopt dus nu geen risico en ik wil voor die datum dat er iets geregeld is voor haar veiligheid. Anders blijft ze thuis.

notme77 schreef:

Tijdens onze relatie heeft hij mij fysiek en geestelijk zeer gedaan. Ook bij zijn oudste dochter heb ik af en toe in moeten grijpen als hij haar aanvloog. Wat hij verbaal te kort komt, compenseert hij met zijn fysieke kracht.
(...)
Nu ben ik er dus achter dat ze regelmatig schoppen en klappen krijgt. Ook is ze een keer letterlijk aan haar haren uit bed gesleurd omdat ze niet wilde komen.
(...)
Met vader in gesprek gaan heeft geen zin en ik vrees dan ook voor mijn eigen veiligheid. Ik verwacht ook dat de situatie compleet escaleert richting mij als hij hier lucht van krijgt.

noox schreef:

Mendy1984 schreef:

luister goed naar haar
laat haar praten

Mee eens. Wat vindt zij? Ziet zij hoe dit zal uitpakken? Ze is natuurlijk pas 10 maar geef haar wel het gevoel dat zij een groot aandeel heeft in de definitieve beslissing. Anders heb je kans dat ze zich tegen jou keert en richting pa vertrekt. (Of trnminste tijdelijk / over een tijd)

Ocean_Child schreef:

Ik heb geen ervaring met dit soort situaties, maar als moeder schrik ik enorm van je uitspraak dat je dochter niet in gevaar is..... ze wordt geslagen, geschopt en psychisch mishandeld. Je bent zelf bij deze agressieve man weg gegaan, maar vindt dat er nog ruimte is om te onderzoeken of je dochter wél bij hem mag zijn?

Als moeder is je eerste en belangrijkste taak om je kinderen veilig en gezond te houden.
Op de tweede plaats pas heb je de taak om ze blij te maken. Door haar naar haar vader te laten gaan, sla je stap één over....

In mijn ogen kan dit twee kanten op. Óf je dochter is nu verdrietig dat ze haar vader niet mag zien, maar zal dit begrijpen als ze ouder is omdat je taak één juist uitvoerde, óf je dochter raakt getraumatiseerd voor het leven. Of erger..... Ik zou over deze beslissing niet eens hoeven nadenken....