Ik kwam terecht in een machtsstrijd tussen 2 adjunct-directeuren met 1 directeur die te zwak was om dat te stoppen. Omdat ik onder 1 van die adjunct-directeuren viel was ik 'automatisch' een vijand van de andere. Althans, dat vond die andere. Er werden bij voortduring machtspelletjes gespeeld over de ruggen van medewerkers. De heren zelf bleven buiten schot. Dus heb ik daar op en vrijdagmiddag geroepen: "Mannen, met ingang van maandag kom ik niet meer. Ik heb genoeg van jullie spelletjes." Toen werd er door hen nog wat geleuterd over opzegtermijnen (ik was een eenmansafdeling en niet onbelangrijk in het primaire proces) maar ja, als ik je op je muil sla of een PC uit een raam flikker volgt ontslag op staande voet en is er ook geen opzegtermijn

Hoe is dat afgelopen? De dag erna in een cafe iemand tegen gekomen waar ik eerder mee gewerkt had. Zij had net een nieuwe baan. Of ik interesse had in haar oude baan. Yo! Een week later begonnen in een nieuwe baan. Sindsdien geen dag meer werkloos geweest.....maar ook niet meer zo'n stunt uitgehaald. Wel nog eens serieus overwogen maar niet meer gedaan: partner, huis, hypotheek, kind, dat soort dingen. Allemaal zaken die ik destijds niet had.
Maar ik denk dat het logisch is dat ik geen jaar zonder werk wil zitten? Ik twijfel al even maar nu ben ik het echt wel zat en het ontslag zal deze week nog gegeven worden, maar ik vind het onzettend spannend
Mijn vorige jobs zijn mij altijd aangeboden geweest en nu moet ik zelf gaan zoeken. Ik heb ook geen diploma dus ik verwacht ook geen betere job te vinden. Wel hopelijk 1 waarbij ze op zijn minst overleggen en correct betalen 