Bokt.nl

**Geplaatst**: 24-04-19 22:01

Geplaatst: 24-04-19 22:01

Ik was vroeger ook bang, inmiddels niet meer.
Wel wat angstaanjagende momenten meegemaakt vroeger in tenten en op het water

Ik ben inmiddels wat ouder en wijzer, tig documentaires verder en ook ik heb inmiddels meer fascinatie .

Overigens ben ik wel bang voor vuurwerk (daar word ik zelf best moe van), stroom is ook geen succes bij mij. Wanneer je mij ziet klungelen met stroomdraden lig je in een deuk...

Misschien is er wel een naam voor deze fobie.

Laatst bijgewerkt door corine1981 op 24-04-19 22:06, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 24-04-19 22:05

Re: Bang voor onweer

Geplaatst: 24-04-19 22:05

Ik vindt het juist heerlijk onweer. Vanwege mag het gerust vaker onweren

**Geplaatst**: 24-04-19 22:09

Geplaatst: 24-04-19 22:09

Mijn tante raakte echt volledig is paniek, inclusief gillen en alles erop en eraan.

Ze is verhuisd en was daar meer opzich zelf toe gewezen en zo is het met de jaren "iets" gesleten, maar liever niet alleen maar als het echt moet, muziek aan, lichten aan en proberen te slapen of afleiding zoeken.

Ik ben zelf geen fan maar als ik binnen zit valt het mee, ik ben altijd beetje zenuwachtig voor als alles kapot gaat bij een inslag.

Je bent absoluut niet de enige en ik kan mij de angst heel goed voorstellen, hopelijk helpt het topic ook een beetje.

**Geplaatst**: 24-04-19 22:13

Geplaatst: 24-04-19 22:13

Ik heb er nu niet zo'n last meer van maar vroeger als kind wel enorm. Ik deed dan altijd het licht aan en oordopjes met muziek zodat ik niks kon horen van het onweer. Slaapmasker op zodat ik niks kan zien.

Nu tegenwoordig is het meer irritant dan dat ik er echt heel bang voor ben, maar nog steeds doe ik dan spotify aan en oortjes in zodat ik het geluid niet hoor. Ik val dan minder snel in slaap door de muziek, maar nog altijd beter dan wanneer ik het gedonder en bliksem hoor.

**Geplaatst**: 24-04-19 22:26

Re: Bang voor onweer

Geplaatst: 24-04-19 22:26

Ik ben uit mijn angst gegroeid. Een beetje gedwongen.
Mijn moeder was wat nerveus voor onweer en dat heb ik met angst overgenomen. Toen ik een jaar of 14 was, waren ik en een paar dochters van vrienden van mijn ouders een buitenrit aan het maken in Ierland. En exact op het moment dat we op de lunch plek waren begon het te onweren. Midden op de hei. Mijn pony bleef mooi kalm alleen 1 van die dochter de pony werd onrustig. Zij kon nog niet zo goed rijden en we moesten dus wisselen. Instructeur kon heel moeilijk op mij inpraten (paniek) dus ik kreeg een klap op mijn helm en toen schrok ik uit mijn paniek.

Gewisseld en terug gereden. Daarna ging ik (onbewust) het onweer wat meer opzoeken. Nu ben ik er nog steeds geen fan van maar angst is er niet meer. Soms (droge onweer) kan ik echt genieten.

Ik deed geen muziek aan (bang voor de flits) en deed alle lampen aan zodat ik de flits niet zag.

**Geplaatst**: 24-04-19 22:40

Geplaatst: 24-04-19 22:40

Als ik binnen zit vind ik het wel leuk om er door het raam naar te kijken, maar ik moet nu echt de paarden gaan voeren die beesten hebben honger, maar No way dat ik naar buiten ga als het onweert, echt niet, en ook niet wanneer de bui een half uur geleden opgehouden is, want dan zou het nog in de lucht kunnen hangen, en ik ben zo moe maar ik zit hier de halve nacht waarschijnlijk nog

**Geplaatst**: 24-04-19 22:48

Geplaatst: 24-04-19 22:48

Ik ben bang voor knallen. Dus ja ook onweer, vuurwerk is vreselijk. Maar ik kan dus vanaf de flits gaan tellen en dan weet ik dat die donder komt. Juist zonder flits raak ik in paniek. Bij mij gaat dit dus ook verder, zo zet ik bij een wandelende fanfare heel respectvol 10 passen naar achteren wegens de grote trom en moet je niet met ballonnen bij mij in de buurt komen. Ballonnen zijn namelijk wandelende tijdbommen wat betreft knal. Ik weet waar het van komt, althans ik denk dat het daardoor komt. Ik ben als baby, ik lag te slapen in de kinderwagen tijdens een optocht, van de grote trom wakker geschrokken. Dus bij mij gaat het juist als ik de flits kan zien of het mooie van siervuurwerk.

De pony's heb ik van tevoren gevoerd, die staan nu netjes onder 0 gram regendeken.

**Geplaatst**: 24-04-19 22:56

Geplaatst: 24-04-19 22:56

Tja.. ik rij er honderden kilometers op om het gekste weer te zien, dus ik heb misschien makkelijk praten...

Ik was als gup best bang voor onweer, maar bij mij is het een stuk beter geworden nadat ik meer leerde over hoe onweersbuien in elkaar zitten. Als je een beetje snapt hoe alles in elkaar steekt is het vaak wat toegankelijker en laat het je misschien minder schrikken als het in de buurt komt.

Natuurlijk is een fobie niet makkelijk om vanaf te komen. Ik heb onwijs respect voor jullie met dit soort dagen, want het is oprecht spannend als het los gaat rondom jouw locatie.

**Geplaatst**: 24-04-19 23:00

Re: Bang voor onweer

Geplaatst: 24-04-19 23:00

Onweert hier al van af 21 uur, paarden eerder voeren was geen optie

**Geplaatst**: 24-04-19 23:08

Re: Bang voor onweer

Geplaatst: 24-04-19 23:08

Oké, ik trek nu mijn jas en mijn laarzen aan en dan ga ik op het bankje bij de achter deur zitten. Dan zit ik wel een beetje buiten en kan ik de boel wat in de gaten houden, maar toch een beetje binnen. Het is nu vrij rustig, als het heel lang goed gaat dan waag ik de overtocht naar stal. Daar kan ik in 30 seconden zijn. Maar erg veilig voel ik me daar ook niet want er liggen licht plaatjes op het dak en daar slaat het onweer volgens mij gewoon doorheen. Dan moet ik de slowfeeder vullen, dat duurt veel te lang, als ik het eng vind gooi ik wel gewoon een baal hooi over het hek. Brokken krijgen ze morgen wel, sorry paardjes!

**Geplaatst**: 24-04-19 23:10

Geplaatst: 24-04-19 23:10

Ik vind onweer juist heel fijn! Van mij mag het wel iedere avond, bij een goede horrorfilm! Of tijdens het schrijven, :Y)

. Hier vanavond geen onweer gehad helaas.

**Geplaatst**: 24-04-19 23:13

Re: Bang voor onweer

Geplaatst: 24-04-19 23:13

Sinds ik tijdens Pinkpop enkele jaren terug met het noodweer/onweer op het grote veld stond is mijn angst voor onweer veranderd. Ik lag altijd weggedoken in mijn dekens met oordopjes in af te tellen tot het voorbij was, maar sinds die ervaring ervaar ik onweer vanuit een huis heel anders. Ik schrik nog wel van de flitsen, of van de hele harde klappen maar dat is meer het onverwachte dan het onweer zelf.

Hier is het onweer inmiddels weg, ik hoop daar ook.

**Geplaatst**: 24-04-19 23:15

Geplaatst: 24-04-19 23:15

Ik vond vroeger onweer vreselijk.
Ga nu ook geen autorijden.
Het was wat gesleten (niet van harte, maar geen paniek meer), totdat het vorig jaar hier in sloeg.
Was echt absurd wat een klap dat geeft en wat voor gevolgen het had.

Nu ben ik weer terug bij af; in de verte gaat het wel, maar voel de paniek wel opkomen als het dichterbij komt.
Gelukkig vanavond langs ons heen getrokken.

**Geplaatst**: 24-04-19 23:16

Geplaatst: 24-04-19 23:16

Elvirawortel schreef:
Onweert hier al van af 21 uur, paarden eerder voeren was geen optie

Hier ook. Heb ze om 8 uur gevoerd, gefascineerd naar de flitsen gekeken totdat het begon te regenen, want zo van een afstandje geen probleem. Maar aan mijn hartslag merk ik toch dat ik dat erg spannend vind, die is iets verhoogd. Mijne worden meestal rond 8-9 uur s Ochtends weer gevoerd, maar ze staan al onbeperkt met twee voerbeurten. Het zijn kleine shetlanders, ik snap dat het bij grote paarden anders is.

Ik lig nu gespannen te luisteren naar de regen in mijn bed, ben bang voor weer een bui als zonet. Die was echt heftig, maar gelukkig zonder echt zware klappen.

Ik heb ook meerdere keren onweer in een tentje in Frankrijk en andere zuidelijke landen meegemaakt. Laatste vakantie in Italië aan het Lago Maggiore ook nog met mijn vriend, eerste keer samen in een nieuw tentje. Eerste dag was al erg slecht weer, tussen de buien door voortent en tentje opgezet. En toen die eerste nacht dik onweer. Tent was gelukkig goed waterdicht en we stonden achter de caravan ten opzichte van het meer. Maar ik lag dus net op het punt tegen mijn vriend aan te kruipen en toen kwam hij al bij mij liggen. :+:

**Geplaatst**: 24-04-19 23:24

Geplaatst: 24-04-19 23:24

Hier geen angst voor onweer, maar wil jullie graag een knuffel geven. Want angst is echt een heel raar/eng gevoel, en je kunt een onweersbui niet ontwijken. Dus bij deze :(:)

Ik hoop dat TS en de andere angstige bokkers mooi liggen te slapen omdat de bui over is.

**Geplaatst**: 24-04-19 23:26

Geplaatst: 24-04-19 23:26

Nou, missie Elvira voert de paarden geslaagd. ik zat bij de achterdeur, en ik hoorde niks, en het regende nog heel zacht. Tijdens de inslag waar ik ooit bij was regende het heel hard, dus ik dacht: nou het regent nu niet hard, dus het slaat niet in. Mijn paard hinneken en mij met de oortjes er op aankijken vanuit de paddock, ik denk, ik moet er heen, kan hem niet zonder eten laten staan. Dus ik tot drie tellen en gerend voor mijn leven om snel bij stal te komen, vlieg ik halverwege uit de bocht, lig ik plat op m’n snuit languit in het gras, heel fijn! Ik opgestaan en alsnog heel hard naar stal gerend, paard schrok wel een beetje, heb het hooi keurig in de slowfeeder gestopt niet eens over het hek geflikkerd, en ben heel hard weer terug gerend, op de terugweg niet gevallen. Top! Ga nu slapen nu ik niet meer naar buiten hoef vind ik het jammer dat het onweer voorbij is
Zijn drie grote paarden, wil wel graag onbeperkt hooi voeren met twee voerbeurten, maar heb nog geen betaalbare grote slowfeeder met kleine mazen gevonden en dat moet voor de fjord wel anders wordt hij moddervet dus tot die tijd een paar keer per dag voeren

**Geplaatst**: 24-04-19 23:37

Re: Bang voor onweer

Geplaatst: 24-04-19 23:37

Ik ben gek op onweer, zolang ik thuis of op een veilige plek zit. Ik kan je verzekeren dat onweer in een tentje alleen op een groot open grasveld in Australië of tussen de bergen in Slovenië echt niet grappig is. Dan ben ik ook behoorlijk bang. Kruip diep in mn slaapzak en probeer maar te slapen.

Maar hier thuis 12 hoog met goede bliksem gelijder vind ik het oprecht jammer dat Den Haag zo weinig onweer krijgt

**Geplaatst**: 25-04-19 00:01

Geplaatst: 25-04-19 00:01

Ik ben er ook bang voor. Niet zo fobisch als jij, ts, maar bang genoeg om er vreselijk onrustig van te worden en lichte paniek te krijgen. Altijd bang dat het inslaat.
Van kleins af aan al bang geweest. Als kind kroop ik onder de eettafel. Vakanties in de Vogezen hielpen daar niet bij kan ik je vertellen want goddomme wat kan het daar spoken. Sinds ik een bolbliksem heb zien inslaan op 100 m afstand, hier in NL, is het er wederom niet minder op geworden.

Als het onweert als ik thuis ben/ slaap dan wordt ik er zo bang van dat ik in de woonkamer ga liggen ipv in bed, uit angst voor inslag. Nadien wil ik ook het liefst direct de paarden checken.

**Geplaatst**: 25-04-19 00:28

Geplaatst: 25-04-19 00:28

Ik ben nooit echt fan van onweer geweest, tot ik op een vrijdagavond met mijn pony, proefje moest oefenen want zaterdags wedstrijd, het begon te onweren, en het binnen zeg eens 50 tot 100 meter van ons insloeg in 1 van de masten van het voetbalveld wat naast onze rijvereniging lag. Ja toen werd het snel van minder fan naar best wel angst. En dan zou je denken dat doet ze geen 2e keer..... mis

Een jaar of 2 later zouden we snel nog even onze pony's naar huis rijden omdat er slecht weer aankwam. Slaat het in in de kerk, precies op het moment dat wij erlangs reden. Je voelde de stroom langs je heen gaan. En sinds die tijd zodra het ook maar begint te rommelen heb je mij nog nooit zo snel zien verdwijnen

Jaren later hadden we les, ik reed al bij de paarden, en we reden op het veld bij de manege. Net voordat ze begonnen met springen begint het te rommelen en het was doeiiiiiii zei Rina. Mijn toenmalige vriend reed ook en in diezelfde groep. Die zei later dat de instructeur raar had staan te kijken hoe snel ik weg was. Hij heeft instructeur uitgelegd waarom ik zon angst had, hij wist er nl van.

En nog steeds hoor, onweer en ik rijd GEEN auto. Ik duik nl bij elke flits in elkaar. Niet handig of slim als je je kop bij de weg moet houden. En als ik thuis ben, raar maar waar ik ben bij voorkeur in de stal. Die heeft nl stalen gebinten, Faraday kooi, en dat geeft mij een ietsje rust. Maar de paar meter die ik van huis naar de stal moet lopen, nope dat is echt een probleem. En in huis trek ik ook alle stekkers, behalve die waar zon overspanningsbeveiliging op zit. Zelfs de modem, internet hier gaat via een satelietschotel, trek ik eruit. En ik tel ook elke keer mee tussen flits en donder zodat ik weet hoe ver het weg is.
Gelukkig woon ik op een plek waar echt maar zelden het onweer echt overheen gaat. Ik heb vanavond ook de radar steeds weer vernieuwd om te kijken of er nog wat kwam. Ook dat geeft mij dan rust omdat ik me kan voorbereiden en alles klaar en af heb voordat het begint. Dan kan ik in mijn hoekje van de bank gaan zitten met een boek.

@Elvira :')

sorry maar ik moest wel even lachen om je bericht. Ik zag je gaan _O-

Beelddenker.

TS ik ben het ook helemaal eens met Janneke, waarom zou je je niet bezig mogen houden met de buienradar? Dat is idd secundair tot je fobie. En als je het zo kan omdraaien zoals ik doe, er gebruik van maken, geeft het je mss ook wel wat rust. Ik vond vroeger toen die er nog niet was veel erger. Toen kon je gewoon niet voorspellen of en wanneer er onweer kwam. Nu kan je het ja zo ongeveer tot op de 5 minuten voorspellen.
Het is echt humor als je mijn paarden dan ziet kijken als ik ineens eraan kom om ze binnen te zetten. Je ziet ze echt zo ongeveer denken "hoe weet jij dat er slecht weer aankomt" _O-

Dieren voelen ja veel beter of en wanneer er slecht weer aankomt.

Er zijn overigens idd meerdere therapieën die je kan volgen om er beter mee om te kunnen gaan. Voor mezelf nog net niet nodig, ik heb een aantal dingen zo kunnen omzetten dat ik ermee kan omgaan, en mezelf op een voor mijn gevoel veilige plek ben. Maar ik weet hoe moeilijk dat is.

**Geplaatst**: 25-04-19 07:16

Re: Bang voor onweer

Geplaatst: 25-04-19 07:16

Ook ik ben bang voor onweer en dan gelukkig niet in die mate die jij hebt maar ik ben altijd blij dat zoals gisteravond mijn mannetje naar beneden komt.
Ik ben niet zozeer bang voor de lichtflitsen als wel voor het geluid.

Bij mij komt het vanuit mijn jeugd.
Ik was jarig, had mijn verjaardagspartijtje zelfs in huis. Door het warme weer hadden we de deuren open staan.
Het rommelde iets. En toen kwam er een vuurbal binnen (via een antennegaatje in de muur). Vuurbal is rakelings langs ons heen gegaan, heeft zijn weg via de deuren naar buiten gevonden waar hij in de pruimenboom uit elkaar is gespat.
Uiteraard was er schade en stond bv de tv-kast een eindje verder van de muur af.
Achteraf hebben we nog heel veel geluk gehad.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 25-04-19 07:59

Geplaatst door de TopicStarter : 25-04-19 07:59

rina schreef:
TS ik ben het ook helemaal eens met Janneke, waarom zou je je niet bezig mogen houden met de buienradar? Dat is idd secundair tot je fobie. En als je het zo kan omdraaien zoals ik doe, er gebruik van maken, geeft het je mss ook wel wat rust. Ik vond vroeger toen die er nog niet was veel erger. Toen kon je gewoon niet voorspellen of en wanneer er onweer kwam. Nu kan je het ja zo ongeveer tot op de 5 minuten voorspellen.
Het is echt humor als je mijn paarden dan ziet kijken als ik ineens eraan kom om ze binnen te zetten. Je ziet ze echt zo ongeveer denken "hoe weet jij dat er slecht weer aankomt" Dieren voelen ja veel beter of en wanneer er slecht weer aankomt.

Er zijn overigens idd meerdere therapieën die je kan volgen om er beter mee om te kunnen gaan. Voor mezelf nog net niet nodig, ik heb een aantal dingen zo kunnen omzetten dat ik ermee kan omgaan, en mezelf op een voor mijn gevoel veilige plek ben. Maar ik weet hoe moeilijk dat is.

De insteek hier van is dat als ik me zo bezig houd met buienradar, ik mezelf dusdanig in een staat van spanning breng, mijn adrenaline levels omhoog schieten, en dat als ik dan niet bezig ben met buienradar, ik dat gedeelte oversla en mijn adrenaline levels lager blijven tot het echt gaat onweren.

Ik moet toegeven dat het me tot op zekere hoogte natuurlijk ook wel een soort rust brengt, ik kan dankzij buienradar zien wanneer het komt, hoelang het naar alle waarschijnlijkheid zal gaan duren, en of er veel regen bij zal zitten of dat het droge onweer(=minder eng, want geen water dat geleid) gaat zijn.

Aan de andere kant brengt het me inderdaad onwijs veel spanning om te weten wanneer er onweer komt, dan zit ik echt in spanning te wachten, alle zintuigen op scherp, tot het begint. Dat is ook vermoeiend

**Geplaatst**: 25-04-19 08:00

Geplaatst: 25-04-19 08:00

Brainless schreef:
Ik vond vroeger onweer vreselijk.
Ga nu ook geen autorijden.

Wist je dat je in een auto juist heel veilig zit bij onweer? Google maar eens op 'Kooi van Faraday'.

Ik ben zelf geen fan van onweer. Maar ik vind t ergens ook wel fascinerend. Ik houd er vooral niet van als ik buiten in de polder ben. In dorp/stad valt het wel mee.
Ik hoop alleen nooit een bolbliksem mee te maken: Die kan je huis binnen dringen met alle gevolgen van dien!

**Geplaatst**: 25-04-19 09:51

Geplaatst: 25-04-19 09:51

mairead schreef:
Brainless schreef:
Ik vond vroeger onweer vreselijk.
Ga nu ook geen autorijden.

Wist je dat je in een auto juist heel veilig zit bij onweer? Google maar eens op 'Kooi van Faraday'.

Ik ben zelf geen fan van onweer. Maar ik vind t ergens ook wel fascinerend. Ik houd er vooral niet van als ik buiten in de polder ben. In dorp/stad valt het wel mee.
Ik hoop alleen nooit een bolbliksem mee te maken: Die kan je huis binnen dringen met alle gevolgen van dien!

Klopt... alleen ik weet van 1 die het heeft meegemaakt en heeft daardoor een ongeluk gehad.
Klap is ontzettend hard, je wordt verblind (schrik je het apenzuur), autosystemen vallen uit.

**Geplaatst**: 25-04-19 09:59

Geplaatst: 25-04-19 09:59

PureSG schreef:
De insteek hier van is dat als ik me zo bezig houd met buienradar, ik mezelf dusdanig in een staat van spanning breng, mijn adrenaline levels omhoog schieten, en dat als ik dan niet bezig ben met buienradar, ik dat gedeelte oversla en mijn adrenaline levels lager blijven tot het echt gaat onweren.

Wat raar. ...
Accoord, veel psychologen weten helaas weinig van angst en geven gedragstherapie tov angstgedachten.
Maar "angstgedachten" zijn ook secundair.
En angst zelf reageert niet op gedachten.
(Wel op gedrag, hollen kan erg ontspannend zijn, je instinct zet dan de alarmbel "angst" uit: je hebt begrepen dat je iets moet doen, nl vluchten. Helaas draaien veel psychologen dit om omdat ze uitgaan van gedrag: 'je moet niet hollen, dan erken je dat er iets is om voor te vluchten'. Mijn hoela, mijn instinct wist allang dat er iets griezeligs was....)

Jouw helaas overijverig instinct wil dat je iets doet aan het gevaar.
De zaken die je lichaam erg goed begrijpt zijn vechten en vluchten, maar op de buienradar kijken kan de spanning ook doen.... zakken.
(Dat jij stress krijgt van de buienradar is een beetje een kip-ei verhaal, maar het probleem heet fobie voor onweer en dan is die buienradar een manier om de stress binnen de perken te houden.)

En 'dat de stress en de adrenaline levels laag blijven tot het echt gaat onweren' vind ik ook raar.
Het gaat over jouw instinct dat jou in leven wenst te houden, daar hoort 'vooruit kijken' gewoon bij. (Iedere moeder herkent zich hier in....)
Het gaat niet om een treiterkop die in een betere situatie pas bij onweer komt pesten. (En dan nog, al heeft je instinct uiterst goede bedoelingen, je wenst niet getracteerd te worden op stevige angst...)

Citaat:
Ik moet toegeven dat het me tot op zekere hoogte natuurlijk ook wel een soort rust brengt, ik kan dankzij buienradar zien wanneer het komt, hoelang het naar alle waarschijnlijkheid zal gaan duren, en of er veel regen bij zal zitten of dat het droge onweer(=minder eng, want geen water dat geleid) gaat zijn.

Citaat:
Aan de andere kant brengt het me inderdaad onwijs veel spanning om te weten wanneer er onweer komt, dan zit ik echt in spanning te wachten, alle zintuigen op scherp, tot het begint. Dat is ook vermoeiend

Ja, weten dat er naar het oordeel van je instinct een ramp op je afkomt, (jou letterlijk boven het hoofd hangt) geeft veel onrust.
Dat is een wezenlijk onderdeel van de fobie.
Zou de fobie ordentelijk worden aangepakt, is dat over.

En anno 2019 zijn er hele goede technieken om relatief snel de fobie de nek om te draaien. Op het erf van de psycholoog is emdr het bekendste. (Op Wikipedia staat er wel een goed artikel over.) Of jij tot de boffers behoort bij wie het gaat om een enkelvoudige ('stand alone') fobie en je in 3 sessies klaar bent, of dat het langer duurt, dat weet je nooit van te voren.
Wel vond ik het een uitermate prettige, respectvolle aanpak: wat je voelt, dat voel je 'links, rechts, links, rechts' - en dan weer kijken of het hetzelfde is, anders, meestal beter en soms niet, en daar verzin je dan iets op. Net zo lang totdat alle stress in de kamer van de therapeut weg is. - ....en dan afwachten hoe of het volgende onweer verloopt. (Idealiter zonder stress, maar wellicht 'zit er nog een staartje', daar kun je desgewenst ook nog een sessie op doen.)

**Geplaatst**: 25-04-19 10:16

Geplaatst: 25-04-19 10:16

Vroeger gaf ik niets om onweer, een paar zomers terug is het hier vreselijk te keer gegaan, we hebben toen diverse inslagen op het huis gehad, de meterkast kraakte, de vonken vlogen van de hekwerken af, zelfs 1 van de koeien die dragend was van een kalf is getroffen en lag dood.
Sindsdien heb ik het er niet meer op. Ik kan me je angst dus goed voorstellen.
Zodra ik het hoor houd ik ook alle weer apps in de gaten en door mijn gedrag is het ook over geslagen op onze oudste hond, die is dus nu ook bang geworden voor onweer terwijl hij het voorheen nooit had.

Nomineer dit bericht ×