Mazida schreef:Ik heb een vriend met een uitgebreide familie, vrienden, kennissen en buren-netwerk. Zelf heb ik een hele kleine familie en een paar vriendinnen. En dat vind ik prima. Ik ben geen sociaal beest.
Nou stromen de uitnodigingen vanuit zijn kant continue binnen voor feesten en partijen, ook voor mensen die ik welgeteld één keer heb gezien of kort gesproken. Minimaal elke twee weken is er wel een feest in de avond of middag in het weekend. Als ik pech heb, elke week. Het gaat om onder meer om huwelijksjubilea, babyborrels, verjaardagen als 50 jaar geworden... Ik merk dat ik me er steeds meer aan begin te ergeren. We hebben een druk leven en een gezin. In de weekenden wil ik me ook weleens met ons gezinnetje kunnen ontspannen zonder de hele middag in een zaaltje te zitten of te staan en verplicht social talk te voeren met anderen. Dat gaat me prima af, maar ik heb er gewoon geen zin meer in. In de weekenden wil ik ook bij kunnen komen van de drukte van een werkweek en gezellig met ons gezin ontspannen.
Nu ben ik inmiddels een paar keer niet mee geweest. Dat zette bij zijn familie kwaad bloed, want ook zij showen graag met hun kleinkind. Ook mijn vriend vindt dat ik het niet kan maken om mee te gaan. Ik ga alleen nog mee als het minder dan 1 keer in de 3 weken is. Daarnaast vind ik dat hij wat vaker thuis kan blijven. Ben ik nu zo onredelijk?
Nee hoor, helemaal niet! Ik was in het begin ook de heks die nergens meer kwam. Ik heb gewoon een schijthekel aan dat neppe geneuzel, dus dan ga ik ook niet.
Na een paar keer vond vriend het eigenlijk ook wel prima om niet te gaan.
Toen kregen we te horen "Dan verwacht op jullie feestjes ook niemand!", helemaal perfect, want wij vieren toch niks.
Voel je niet egoïstisch!