aishcream schreef:Dankjewel voor alle reacties.

Je voelt je soms zo alleen op een avond in het weekend wanneer je weer eens saai op de bank zit en ziet dat mensen uit zijn. Deze berichten geven mij echt het gevoel dat ik me echt niet eenzaam hoef te voelen en dit een fase is die meerdere mensen wel eens meemaken. Dat helpt ontzettend!
Ik quote deze zin even.
het is voor mij heel herkenbaar, ik had jaren geleden een vrienden groep van zo'n 6 a 7 personen. Maar op een gegeven moment ging iedereen studeren en kwamen er mensen bij die alles zo erg beïnvloedde. In plaats van gezellig een dagje wat leuks doen met elkaar werd het 's avonds wedstrijdje, zuipen, stoer doen om wie het meest dronken kon worden en spontaan begon iedereen te roken want dat was cool

In plaats van dat het vanzelfsprekend was dat we samen wat gingen doen, werd ik vaak niet meer uitgenodigd, was altijd welkom hoor, maar moest wel mezelf uitnodigen en had het gevoel dat het ze allemaal niet zo boeide wat ik met mijn leven deed, ik deed immers niet mee met hun gekke nieuwe gedrag.
Heb ze op een gegeven moment los gelaten en besloten dat als ze het nog daadwerkelijk gezellig vonden ik wel een uitnodiging zou ontvangen of in ieder geval wat zou horen.
In het begin was het heel moeilijk, voelde mij zeker in de weekenden inderdaad heel eenzaam, kreeg allemaal snapchats van feestjes etc.
Maar nu een hele tijd verder heb ik heel erg geleerd dat het belangrijk is dat ik geniet van mijn leven, en niet doe wat anderen verwachten of mij aan ga passen aan mensen die eigenlijk helemaal niks om je geven.
Ik heb bijvoorbeeld mijn snapchat verwijderd, want waarom zou je laten zien wat je aan het doen bent? Het is leuk om dingen te delen, maar deel die met je dierbaren en niet 100 "bekende" waar je niks aan hebt.
Ik geniet nu veel meer van het leven, hecht veel meer waarde aan mooie momenten en weet tevens wie mijn echte vrienden zijn. Van die hele groep zochten uiteindelijk 2 nog wel eens contact of vroegen hoe het ging. Dat zijn nu gewoon goede vrienden, voor de rest besta ik niet meer. En gaande weg zal je nieuwe mensen ontmoeten, soms moet je daar wat energie in steken en sommige zullen ook weer gaan. Maar het belangrijkste is dat je jezelf blijft en dat een vriendschap altijd van 2 kanten moet komen, is dit niet meer het geval, dan moet je het loslaten. Vasthouden aan iets dat je eigenlijk al niet meer hebt schiet niemand wat mee op, en door los te laten ontstaat er ook weer ruimte voor nieuwe mensen en mooie momenten.
edit: Toen ik mij een tijdje eenzaam voelde ben ik een "groepsreis" gaan maken, wilde graag op surf vakantie en had niemand om mee te nemen, dus hop naar enter the wave, zo'n 300 jongeren van 18 tot 30 jaar komen daar bij elkaar, allemaal personen die voor precies het zelfde komen waardoor je sowieso al een soort "connectie" hebt , daar heb ik 3 hele dierbare vriendschappen aan over gehouden.
Die mensen had ik nooit ontmoet als ik aan die groep vastgehouden had
Lang verhaal, sorry
