Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-04-19 16:44

Geplaatst: 12-04-19 16:44

Ik ben opgegroeid op het platteland, vriendjes waren verder weg maar die wilden meestal toch bij ons spelen! Verder kan ik mij geen negatieve dingen voorstellen, ik vond het Geweldig die rust en ruimte

**Geplaatst**: 12-04-19 16:47

Geplaatst: 12-04-19 16:47

Ik denk wel dat je als je achteraf woont veel meer beschermd en naïever opgroeit. Tenminste ik merk dat wel bij vriendinnen uit de provincie, die zijn toch echt wel een stuk wereldvreemder. In de stad wordt je toch al vrij jong met veel geconfronteerd, ik denk echt dat je een enorme voorsprong op loopt hier mee. Misschien is dit een stadse opvatting, maar ik merk het meteen als iemand niet in een stad/groot dorp is opgegroeid!

Verder lijkt me de ruimte en vrijheid heerlijk, die afstanden fietsen wennen ze vanzelf wel aan

.

**Geplaatst**: 12-04-19 17:15

Geplaatst: 12-04-19 17:15

Sky schreef:
Ik denk wel dat je als je achteraf woont veel meer beschermd en naïever opgroeit. Tenminste ik merk dat wel bij vriendinnen uit de provincie, die zijn toch echt wel een stuk wereldvreemder. In de stad wordt je toch al vrij jong met veel geconfronteerd, ik denk echt dat je een enorme voorsprong op loopt hier mee. Misschien is dit een stadse opvatting, maar ik merk het meteen als iemand niet in een stad/groot dorp is opgegroeid!

Verder lijkt me de ruimte en vrijheid heerlijk, die afstanden fietsen wennen ze vanzelf wel aan .

Ik denk dat dat ook afhankelijk is van waar je ouders zijn opgegroeid. Mijn kinderen zijn op het platteland opgegroeid met stadse ouders en dus ook absoluut niet naïef opgevoed. Maar zij hadden inderdaad wel vriendjes en vriendinnetjes waarvan de moeder nooit verder dan het dorp was geweest bij wijze van spreken en die werden dan ook veel beschermerender opgevoed.

**Geplaatst**: 12-04-19 17:43

Re: Ervaringen kleine kinderen en achteraf wonen

Geplaatst: 12-04-19 17:43

Ik ben opgegroeid 4km buiten het dorp. Ik heb een super jeugd gehad, veel ruimte en veel buiten. Dieren aan huis, waar ik ook veel verantwoordelijkheidsgevoel van huis uit mee kreeg. Ik had al jong taakjes tussen de dieren en dat werd naarmate ik ouder werd meer. Ik ging vanaf groep 5 ongeveer zelfstandig met de fiets naar school, in de donkere maanden werd ik wel gebracht. Ik had vriendinnetjes due veel bij mij over de vloer kwamen maar ook andersom. Ik heb dus wel op straat gespeeld met vriendinnetjes, maar allicht minder dan anderen. En in een dorp sowieso anders dan in de stad kan ik me voorstellen.
Vanaf mijn 12e ging ik naar de middelbare in de stad op 16km afstand, ik ging elke dag zelfstandig op de fiets. Daar ook gewoon vrienden gemaakt in de stad.

Ik heb nooit de indruk gehad dat ik naïever of wereldvreemd ben opgegroeid, ook al zijn mijn ouders ook landelijk opgegroeid. Anders, maar zeker niet naïever.

ik had zelfs het gevoel meer verantwoordelijkheid te hebben en meer besef van wat er van belang is. Maar ook dat kan per persoon verschillend zijn en niet persé afhankelijk van hoe je opgroeit.

**Geplaatst**: 12-04-19 18:11

Geplaatst: 12-04-19 18:11

Sky schreef:
Ik denk wel dat je als je achteraf woont veel meer beschermd en naïever opgroeit. .

Tja ligt vast aan de achtergrond en opleiding van je ouders. Mijn zusje kreeg een vriend (nu man) uit centrum Amsterdam, die was verbaast dat de post bij ons thuis werd bezorgd, vlgs mij had ie nog een postduifidee.

En wat is naief? Wat is er mooier dan nog een beetje vertrouwen te kunnen hebben in de mensen om je heen en je buren te kennen en daar gewoon zo af en toe binnen te kunnen lopen. Weten dat met de carnaval in het dorp als jij er niet bent, er genoeg ogen zijn die zorgen dat het wel goed komt met die kleine.

Naar de middelbare school moeten ze allemaal naar een grotere plaats of stad - tijd genoeg om de boze buitenwereld op waarde te leren schatten als je 13 bent!

**Geplaatst**: 12-04-19 18:24

Geplaatst: 12-04-19 18:24

Ik ben ook een boerderijkind. Fantastische tijd daar gehad, als ik nu bij m'n ouders ben ga ik altijd rondje door de stallen.
Ik woon nu bijna 4 jaar in de stad, ook prima.

**Geplaatst**: 12-04-19 18:27

Geplaatst: 12-04-19 18:27

Sky schreef:
Ik denk wel dat je als je achteraf woont veel meer beschermd en naïever opgroeit. Tenminste ik merk dat wel bij vriendinnen uit de provincie, die zijn toch echt wel een stuk wereldvreemder. In de stad wordt je toch al vrij jong met veel geconfronteerd, ik denk echt dat je een enorme voorsprong op loopt hier mee. Misschien is dit een stadse opvatting, maar ik merk het meteen als iemand niet in een stad/groot dorp is opgegroeid!

Verder lijkt me de ruimte en vrijheid heerlijk, die afstanden fietsen wennen ze vanzelf wel aan .

Dat valt wel mee hoor :')

Beschermder sowieso niet, hier hebben we gewoon zelf naar school gefietst, terwijl ik van stadse collega’s hoor dat ze kids in groep 3/4 nog steeds zelf naar school brengen.
Hier rijd je op je 16e op een trekker en fiets je ‘s nachts na een rentmeester door donkere plattelandsweggetjes naar huis.

Ik vind veel stadse kinderen beschermder. En naïever, want ze lijken ook niet echt door te hebben dat de boeren op t platteland toevallig wel zorgen voor hun eten :Y)

**Geplaatst**: 12-04-19 18:36

Geplaatst: 12-04-19 18:36

Sky schreef:
In de stad wordt je toch al vrij jong met veel geconfronteerd, ik denk echt dat je een enorme voorsprong op loopt hier mee..

Ik zie dat niet als voorsprong.

Het is toch heerlijk om als kind gewoon je ding te kunnen doen?
Lekker kind te kunnen zijn, niet bang te hoeven zijn om bij mensen naar binnen te lopen.

Andersom vinden mijn kinderen "stadse" kinderen vaak "zeurderig".
Vies worden is hier heel normaal, net als lopen in regenlaarzen/oud windjack.
Niet bang zijn voor muizen (gewoon de schuurdeur hard openen en weg zijn ze), in de zomer kikkers in de tuin.
Niet bang voor een spinnenrag of waterratten/slangen/salamanders.

Natuurlijk gebeuren er ook dingen buitenaf hoor; daar ben ik mij van bewust.
Maar hier is het normaler om in het donker te fietsen, kinderen worden ook niet bang gemaakt daarvoor.
De jongeren uit de buurt die gaan stappen gaan met 1 of 2 auto's, zorgen voor elkaar en gaan gezamenlijk weer ri huis/honk.

Ik zeg altijd : "Je gaat hier 30/40 jaar terug in de tijd".
Het is heel normaal dat kinderen ergens mee-eten.
Mijn kinderen hadden veel vriendjes verder weg, maar daar bleven ze dus ook langer.
Ze bleven vaak slapen daar (en ook hier).

In ons oude dorp was 5 uur, 5 uur en geen minuut later.
Hier is dat veel flexibeler en als je wat later bent heeft je kind al warm eten achter de kiezen.
En andersom kon het ook zijn dat je wat langer met een vriendinnetje zat, dan bakten we lekker pannenkoeken.

Meerijden als er iets is van school/sport is ook heel normaal.
Als er een bejaarde/tractor op de weg rijdt hebben ze geduld en gaan niet lopen duwen/toeteren.
Kinderen spelen gewoon op de weg en in de sloot.

**Geplaatst**: 12-04-19 18:39

Geplaatst: 12-04-19 18:39

En tussen het hooi wat je daarna door het hele huis terug vindt.

**Geplaatst**: 12-04-19 18:42

Geplaatst: 12-04-19 18:42

Mijn vriend komt van de boerderij en daar wonen zijn broer en zijn gezin nu.
Kinderen moeten idd altijd gehaald en gebracht worden, kunnen wel op eigen terrein buiten spelen en hebben veel ruimte en elkaar.
Onze zoon is enig kind en wij wonen wel in het dorp en daar ben ik heel blij mee. Er zijn hier altijd vriendjes, hij kan zelfstandig op de fiets naar vriendjes toe en bijvoorbeeld naar de speeltuin of het schoolplein, daarin groeit hij een stuk zelfstandiger op dan wanneer we buiten hadden gewoond, hij leert nu de verkeersregels en kan die ook regelmatig oefenen doordat hij hele middagen met zijn vriendjes rondjes aan het fietsen is door de buurt.
We hebben weinig vaste speelmiddagen dat de hele middag hetzelfde kind er is, ze komen uit school, drinken wat en gaan lekker naar buiten waar ze elkaar dan weer ontmoeten.
Ik ben juist heel erg blij dat we in het dorp wonen.

**Geplaatst**: 12-04-19 19:10

Geplaatst: 12-04-19 19:10

Wij zijn voor onze zoon juist weer terug verhuisd naar de bebouwde kom toen hij bijna 4 was.
Hij is enigst kind en voor zijn sociale ontwikkeling was dit een goede stap.
Voor hem was dat heerlijk; hij kon zelf veilig naar school en vriendjes fietsen toen hij ietsje ouder was.

**Geplaatst**: 12-04-19 19:14

Re: Ervaringen kleine kinderen en achteraf wonen

Geplaatst: 12-04-19 19:14

Het taxi bedrijf zijn.als ik dan een nadeel moet niemen
Maar ach altijd met liefde en plezier
Hier heb je vaak ook de mooiste gesprekken
Zeker als ze van een feestje komen.

**Geplaatst**: 12-04-19 19:19

Re: Ervaringen kleine kinderen en achteraf wonen

Geplaatst: 12-04-19 19:19

Vooral van meiden op de achterbank.Je hoort soms dingen die toch een beetje geheim zijn voor ouders.

**Geplaatst**: 12-04-19 19:55

Geplaatst: 12-04-19 19:55

Sky schreef:
Ik denk wel dat je als je achteraf woont veel meer beschermd en naïever opgroeit. Tenminste ik merk dat wel bij vriendinnen uit de provincie, die zijn toch echt wel een stuk wereldvreemder. In de stad wordt je toch al vrij jong met veel geconfronteerd, ik denk echt dat je een enorme voorsprong op loopt hier mee. Misschien is dit een stadse opvatting, maar ik merk het meteen als iemand niet in een stad/groot dorp is opgegroeid!

Verder lijkt me de ruimte en vrijheid heerlijk, die afstanden fietsen wennen ze vanzelf wel aan .

Ik herken dit wel, heb op een zeer klein dorp gewoond met mini basisschooltje en was niet streetwise.
Als lagere schoolkind is op het platteland wonen heerlijk qua alle ruimte om buiten te spelen, maar als puber/jongere is het vreselijk.
Altijd die grote afstanden fietsen door weer en wind, en altijd voor alles afhankelijk blijven van je ouders. Bij ons geen winkels in het dorp, alleen een srv wagen, dus even iets kopen voor school of een kadootje voor een vriendinnetje en je moet worden gebracht of een roteind fietsen.
Aan de rand van een groot dorp/stad, zou kunnen, maar zo echt in de middle of nowhere zou ik mijn kinderen niet willen aandoen.
Ook al vroeg op kamers trouwens omdat geen enkel beroepsonderwijs in de buurt zit.

Mijn nichtje woont nog steeds zo; moet elke ochtend vroeg op om 12 km te fietsen naar het dichtstbijzijnde station om via sprinter en daarna intercity naar de uni te gaan. Een beetje leuke kleding kan je wel vergeten met je regenbroek eroverheen :roll:

Als je ouders van het platteland komen en je bent er zelf geboren zal het makkelijker zijn denk ik, maar ik vind ook de mentaliteit heel anders, en als gezin "van buiten" wordt je op het platteland niet echt geaccepteerd.

**Geplaatst**: 12-04-19 20:51

Re: Ervaringen kleine kinderen en achteraf wonen

Geplaatst: 12-04-19 20:51

Totaal niet met je eens Nikass dat het als puber/jongere vreselijk is. Als dat fietsen dan zo verschrikkelijk afzien is (daar dachten wij totaal niet over na destijds, na 5 dagen per week +15km naar school fietsen, gingen we dan ook nog voor de lol op zaterdag naar de stad om te shoppen.
Leuke kleding is niet leuk meer met regenbroek er overheen? Die doe je toch weer uit als je niet meer hoeft te fietsen? Dan is je kleding wel weer leuk.
Als gezin van buiten wordt je ook prima geaccepteerd, als je zelf tenminste ook sociaal bent.

**Geplaatst**: 12-04-19 20:54

Geplaatst: 12-04-19 20:54

Nou dat zal ik maar niet verkeerd opvatten

Maar dit is wel degelijk mijn ervaring, en van meerdere van mijn kennissen.
Je wordt getolereerd, maar je hoort er nooit echt bij. Als het erop aan komt, blijf je altijd de buitenstaander.
Het zal afhankelijk zijn wellicht van waar in het land, maar de mentaliteit is ook anders, minder direct, en conservatiever.

Wij vonden het zeiknat regenen en ploeteren op gladde/sneeuwwegen en in het donker wel degelijk afzien.

**Geplaatst**: 12-04-19 21:42

Re: Ervaringen kleine kinderen en achteraf wonen

Geplaatst: 12-04-19 21:42

Dat jij dat zo ervaart maakt het geen absolute waarheid.
Tuurlijk ben je niet blij als je in de regen of sneeuw fietst, maar je smelt er niet van en je gaat er ook niet dood van.

**Geplaatst**: 12-04-19 21:46

Geplaatst: 12-04-19 21:46

Oh ik wist niet dat er in dit topic gezocht werd naar de absolute waarheid :roll:

Meestal gewoon een uitwisseling van ervaringen en meningen

Ook jouw ervaring is maar subjectief Kinke :)*

**Geplaatst**: 12-04-19 21:49

Re: Ervaringen kleine kinderen en achteraf wonen

Geplaatst: 12-04-19 21:49

Dan maar weer een andere richting op.
Is het dan slecht/erg om zogenaamd niet zo 'streetwise' te zijn? Minder direct te zijn?
Heb ook vaak genoeg kids in de stad gezien op tijdstippen waarvan ik dacht: jullie horen al lang thuis te zijn, misschien zelfs al in bed te liggen. Om over bepaald brutaal gedrag maar niet te spreken.
In mijn ogen geen enkel probleem om niet direct te zijn, volgens mij helemaal geen slechte eigenschap.

**Geplaatst**: 12-04-19 21:53

Geplaatst: 12-04-19 21:53

Onze dochter is nog maar 9 maand, maar wij merken nu al dat naar school gaan niet evident gaat zijn. Toch een eindje en ze moet een hele drukke baan over. Ze zal dus al een redelijke leeftijd moeten hebben eer ze zelfstandig kan gaan.

**Geplaatst**: 12-04-19 22:01

Geplaatst: 12-04-19 22:01

Wij gingen ook verhuizen toen ik in groep 3 zat naar het platteland. Mijn moeder werkte niet en bracht ons vaak naar school, met mooi weer gingen we gewoon op de fiets. Meestal ook overblijven, te ver om even heen en weer te fietsen in de pauze.

Kreeg wel met mijn 16e gelijk een scooter, zodat het wat makkelijker was om overal heen te gaan. Vooral ´s avonds is het toch creepy om in het donker langs alleen maar bos te fietsen als jonge meid

Met uitgaan werd ik dus ook bijna altijd gebracht en opgehaald of ik bleef slapen bij een vriendin.

Ging meestal zelf naar vriendinnen toe na school, was wat dichterbij ipv eerst naar mijn huis fietsen. Verder woonde er ook geen kinderen om te spelen in de buurt, maar had genoeg vrienden op school, dus dat vond ik zelf geen probleem.

Toen ik uit huis ging, ben ik gelijk in een drukke stad gaan wonen. Is toch wat meer mijn ding. Ik was zelf nooit zo´n natuur kind. Mijn broer vond het wel geweldig en die was altijd op pad met vrienden om hutten enzo te bouwen in het bos

**Geplaatst**: 12-04-19 22:03

Geplaatst: 12-04-19 22:03

Hier hebben we jaren achteraf gewoond en een akkerbouwbedrijf gehad. Onze kinderen zijn daar geboren. Ook de paardjes aan huis. Dat is echt heerlijk. Ook het vrije opgroeien en lekker buiten spelen op eigen grond is heerlijk. Toen ze eenmaal naar school gingen kwamen natuurlijk ook de speelafspraakjes. Vaak ging een vriendje of vriendinnetje op woensdagmiddag direct mee en at bij ons een boterham of onze kinderen bij een vriendje of vriendinnetje.
Ook op andere dagen kwam er wel eens iemand mee om te spelen of ging één van onze kinderen ergens spelen. Dat ging prima. Ouders vonden het nooit vervelend om ze op te komen halen.
Soms had mijn ene dochter een vriendinnetje te spelen en was mijn andere dochter in het dorp bij iemand spelen. Dan zette ik het vriendinnetje thuis af als ik mijn andere dochter in de buurt op moest halen.

Wel merkte ik dat in schoolvakanties kinderen uit het dorp zelf makkelijker naar buiten gingen en met elkaar speelde. Dat mistte ze soms wel eens, maar soms appte ik een moeder om ze af te laten spreken. Voordeel vond ik wel dat kinderen in het dorp soms al jong buiten rondhingen en die van ons niet :')

Vorig jaar hebben we ons bedrijf verkocht en 2 weken geleden zijn we verhuisd. Nog steeds buiten de bebouwde kom en met wat grond voor onze eigen paardjes, maar echt tegen de rand van het dorp aan. Nu zijn onze kinderen 8,5 en 11,5 en ik merk dat de oudste wat meer behoefte heeft om eens even snel naar het dorp te fietsen en te kijken of er vriendinnen zijn. Dat kon eerst niet zomaar en nu sinds 2 weken wel. Ook naar sport kan ze nu zelf op de fiets. 5 min fietsen en ze staat midden in het dorp.

Helemaal midden in het dorp zou ik nooit willen. Ik vind het heerlijk om vrijstaand en wat achteraf te wonen. Eerst hadden we geen buren en lagen we best afgelegen, nu hebben we schuin tegenover buren. Ik merk dat het voor de kinderen echt heerlijk is om lekker met ruimte en beesten aan huis op te groeien.

Maar zelf vind ik het voor mijn kinderen nu op deze leeftijd fijner om dicht bij het dorp te wonen i.p.v. echt ver achteraf. Ze kunnen nu makkelijker zelfstandig dingen ondernemen.

**Geplaatst**: 12-04-19 22:06

Geplaatst: 12-04-19 22:06

Wij gingen trouwens gewoon nog naar school in de stad naast ons dorp, dus verder rijden. In het dorp was ook een schooltje, maar dat niveau vonden mijn ouders niet echt geweldig.

**Geplaatst**: 12-04-19 22:19

Geplaatst: 12-04-19 22:19

Ik ben buiten opgegroeid maar toen ik 11 was zijn we naar een dorp verhuisd op 8 km van een stad.

Als kind vond ik het heerlijk, het buiten zijn, de dieren, de geuren, het dwalen.

Maar ik was heel blij dat ik tijdens de middelbare schooltijd, puberteit, me wat meer “in de wereld” kon ontwikkelen.

Ik ben later gaan studeren in het westen in de grote stad

en ik voelde me wel echt naief vergeleken met mijn stadsere studie- en verenigingsgenoten. Ik heb toen wel een inhaalslag moeten maken.
Maar genoeg mensen hebben natuurlijk niet die behoefte en ambities om in de randstad in de ratrace mee te doen.

Ik kies er zelf bewust voor om mijn kinderen op te laten groeien in een soort middenweg. In de randstad, in een ‘wereldse’ omgeving, maar wel in een overzichtelijk groot dorp met veel natuur om ons heen.

**Geplaatst**: 12-04-19 22:39

Re: Ervaringen kleine kinderen en achteraf wonen

Geplaatst: 12-04-19 22:39

Even een ander geluid.
Ik ben in een dorp buitenuit opgegroeid, de eerste 12 jaren waren prima. Tijdens de middelbare school-tijd 6 jaren afgezien met het heen en weer reizen..
Mijn kids groeien dus lekker op in de stad en ze vinden het heel fijn dat alles zo dichtbij is! Ik geniet daar ook enorm van!
Alleen zijn mijn paarden niet dichtbij, maar daar reis ik wel voor.

Nomineer dit bericht ×