Bokt.nl

**Geplaatst**: 17-03-19 10:05

Geplaatst: 17-03-19 10:05

Ik was voor de liefde naar 60km verderop verhuisd. Mijn werk zit er een beetje tussenin, maar het is zo'n 40 minuten heen en weer 40 minuten terug.

Wij zouden zelfs ooit naar het buitenland willen gaan om ergens vrijstaand met een warmer klimaat te kunnen leven.

Ik vind de reistijd naar mijn werk eigenlijk niet vervelend, vooral als je onderweg de zon ziet opkomen of ondergaan en de hertjes naast de snelweg te zien zijn.

Maar ik moet wel zeggen dat ik het wel vaak te ver vind om dan in het weekend naar familie te rijden. Nu ga ik soms vanuit het werk bij mijn ouders eten en ik probeer eens per maand bij oma langs te gaan.

Soms denk ik als het buitenland niet lukt, dan naar een goedkopere regio verhuizen waar we wel iets vrijstaand kunnen betalen en dan een dag minder werken bijvoorbeeld. Ik heb echt een hele fijne baan dus die zou ik wel willen houden.

**Geplaatst**: 17-03-19 10:13

Geplaatst: 17-03-19 10:13

Ik zeg ook doen! 1 jaar geleden 250 km verderop verhuisd. Van noord drenthe naar noord-brabant. Samen met mijn vriend. We kende hier helemaal niemand. Heb nu super leuk werk en leer steeds meer mensen kennen. Heb ook vaak gedacht om ergens 'overnieuw' te beginnen. Toen mijn vriend geplaatst werd voor het werk zijn we verhuisd. Geen seconde spijt van gehad. Wel moet ik soms nog een beetje wennen aan de mensen hier. Groningers/drenthen zijn toch anders

**Geplaatst**: 17-03-19 10:25

Re: Wat als... Je opnieuw kan beginnen met je leven

Geplaatst: 17-03-19 10:25

Ook ik zeg doen! Ik ben voor mijn vriend -nu man- vanuit een klein dorpje in de kop van Noord-Holland naar Den Bosch (Noord-Brabant) verhuisd. Voorheen ging ik op de fiets op visite bij mijn ouders. Nu moeten we bijna 2 uur rijden. Inmiddels wonen we in een dorpje in Noord-Brabant.
Het was in het begin echt even wennen, maar ik wil niet meer terug!

**Geplaatst**: 17-03-19 10:38

Geplaatst: 17-03-19 10:38

Doen! $*\o/*$

Ik ben met mijn ex van Noord-Brabant naar Limburg verhuisd. Toen we uit elkaar gingen heb ik heel even getwijfeld om terug te gaan naar Brabant, maar i.v.m. werk en sporten hier te blijven.

Inmiddels woon ik nog Zuidelijker en in een prachthuis met m'n nieuwe vriend

**Geplaatst**: 17-03-19 10:42

Re: Wat als... Je opnieuw kan beginnen met je leven

Geplaatst: 17-03-19 10:42

Tuurlijk doen. Je hebt nu de kans en volgens je profiel ben je nog maar 24??!!

**Geplaatst**: 17-03-19 10:55

Re: Wat als... Je opnieuw kan beginnen met je leven

Geplaatst: 17-03-19 10:55

doen!!! als ik je zo lees ben je nog redelijk jong? Ik heb hier een gezin met pubers.. al 25 jaar hetzelfde werk... als ik het over mocht doen was ik 20 jaar geleden naar andere kant van Nederland gegaan.. nu wacht ik tot de kids groot genoeg zijn en ik denk zomaar dat ik hun achterna reis want de oudste gaat ws al verderop in het land studeren.. hier in mijn woonomgeving is weinig werk in zijn branche.... Ik zou graag met de tijd richting Veluwe willen verhuizen.. werk ook in de zorg dus zie geen problemen mbt werk.. voor mijn man wat lastiger maar goed dat zien we dan wel weer.

**Geplaatst**: 17-03-19 10:56

Geplaatst: 17-03-19 10:56

Ik ben na 23 jaar een fantastische jongen tegen gekomen. Al die tijd woonde ik ook in een dorpje en heb een hele hechte band met mijn moeder. Toen ik afstudeerde logeerde ik vaak bij mijn vriend en kon dus ook makkelijker solliciteren bij hem in de buurt. Hier uiteindelijk een baan gevonden en toen zijn we samen gaan kijken naar een huurwoning. Ik woon nu dus 50km van mijn familie af (ben niet echt een familiemens) en mijn partner ook. Samen hebben we nu een nieuw leven opgebouwd en mijn paard verhuist gewoon lekker met mij mee.
Ik vind het heerlijk, je eigen leven opbouwen. Ik voel me behoorlijk zelfstandig.

**Geplaatst**: 17-03-19 11:03

Geplaatst: 17-03-19 11:03

Mijn man was ook zo'n twijfelaar, maar uiteindelijk heeft hij de sprong in het diepe genomen. We wonen nu 200 kilometer bij onze ouders vandaan en hij zegt nu dat we dit veel eerder hadden moeten doen. Het blijft nog steeds Nederland, dus echt ver is het niet. Ik zeg doen. Je kunt beter spijt hebben van wat je wel hebt gedaan, dan van wat je niet hebt gedaan.

**Geplaatst**: 17-03-19 11:11

Re: Wat als... Je opnieuw kan beginnen met je leven

Geplaatst: 17-03-19 11:11

Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan , levensmotto van jeugdheldin Pippi, heel vaak toegepast en vaak met goed gevolg.

**Geplaatst**: 17-03-19 11:21

Geplaatst: 17-03-19 11:21

In jouw geval zou ik het doen. Als je toch al van plan bent om ook je werkende leven om te gooien, dan is die reistijd die je nu nog gaat hebben wel overkomelijk. Afstand van vrienden en familie went - en zo niet:

Je maakt natuurlijk geen keuze voor de rest van je leven. Als je over een tijdje toch weer terug wilt (of weer iets anders), dan kan dat gewoon. Moet je wel weer een en ander voor regelen, maar het kán. Je zit niet voor eeuwig aan je keuze vast.

**Geplaatst**: 17-03-19 11:28

Geplaatst: 17-03-19 11:28

wat is afstand nu? wie weet kan je een baan vinden tussen het dorp van nu en je woning straks, dan kan je eens uit je werk bij je moeder en vrienden langs...

**Geplaatst**: 17-03-19 11:29

Geplaatst: 17-03-19 11:29

In jouw geval: doen! Je zult vast goed werk vinden in een ziekenhuis en mocht het niets zijn, kun je altijd nog terug. Of verder

**Geplaatst**: 17-03-19 11:35

Geplaatst: 17-03-19 11:35

Ik heb zowel met werk als wonen al meer dan eens zo'n nieuw begin gemaakt. En hoewel het heus niet altijd makkelijk was, heb ik er nooit spijt van gekregen, integendeel. Ik zeg dus: doen!

Afbeelding

**Geplaatst**: 17-03-19 11:38

Geplaatst: 17-03-19 11:38

Ik ben 40 min van mijn geboorte-dorp weg gaan wonen. De wekelijkse traditie met mijn vader gewoon behouden, met mijn vrienden spreek ik veelal "halfweg" af.

Simpele en effectieve oplossing.
Daarvoor zou ik het niet laten.

**Geplaatst**: 17-03-19 11:52

Geplaatst: 17-03-19 11:52

Oh,ben zelf eigenlijk ook gewoon 330 km verder gaan wonen en werken

. Was in principe maar tijdelijk,maar ben gewoon gebleven.

Jij zit hier ook niet eeuwig aan vast :-)

**Geplaatst**: 17-03-19 11:52

Geplaatst: 17-03-19 11:52

.

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 01-04-26 19:04, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 17-03-19 11:59

Geplaatst: 17-03-19 11:59

45 minuten is niets toch? :')

Ik bedoel dan wil ik niet eens naar mijzelf kijken (want ik neem het wel heel ver _O-

) maar zelfs m'n vader wonende in Weert werkt of in Eindhoven of in Utrecht.. en familie woont dan weer in ZuidLimburg.. en mn broer in Rotterdam.
Zou voor mij dus geen grote stap zijn en zou ik dus zeker doen.

**Geplaatst**: 17-03-19 12:22

Re: Wat als... Je opnieuw kan beginnen met je leven

Geplaatst: 17-03-19 12:22

Ik zou ook ervoor gaan. Beter na een jaar spijt krijgen en terug gaan dan na 10 jaar spijt hebben dat je het nooit hent gedaan.
Tuurlijkgaat het af en toe zwaar en eenzaam zijn. Maar het kan je ook veel brengen en het zal hoe dan ook een leerzame ervaring zijn. Zolang je maar ook weet dat het hard werken kan zijn om je leven ‘opnieuw’ op te bouwen.
Wat heb je te verliezen?

**Geplaatst**: 17-03-19 12:26

Geplaatst: 17-03-19 12:26

Voor puur en alleen een leuker appartement zou ik het niet doen. Kijk eerst eens of je ook verliefd kan worden op de stad, zodat je niet elke vrije minuut alsnog op je oude stek bent. En ja, ik weet waarover ik praat. Ik ben naar een stad in het buitenland verhuisd zonder er ooit geweest te zijn, voor werk. Was bedoeld als een kortetermijnoplossing, maar inmiddels ben ik er al ruim drie jaar. Dat was allemaal een stuk makkelijker en fijner geweest als ik de stad leuker gevonden had

**Geplaatst door de TopicStarter** : 17-03-19 12:32

Geplaatst door de TopicStarter : 17-03-19 12:32

Dank je wel voor de berichten, god wat ben ik een schijtluis denk ik dan.

Lizy.. ja jij beat hem toch wel! Schapenhouderij is totaal iets anders haha
pmarena: geen idee of het weer goed zal verkopen. Het licht in een buurt die in eerste instantie niet zo een geweldige reputatie heeft, maar wel aan het opkomen is. In ieder geval wel een prachtig uitzicht bij ondergaande zon. En ja, als het opnieuw verkocht moet worden, dat is stap 1. Maar met een beetje geluk kan ik het gewoon verhuren dan...
Hoe kan ik inschatten of ik dat appartement daarna weer snel kwijt ben?

Ik ga nu dus dagelijks bij mijn mama eten, omdat ik anders altijd alleen moest eten ( ook toen ik nog een relatie had), en ik wil daar eigenlijk vanaf voor haar. Niet dat ze het niet gezellig vind, en dat het extra vleesje in de pan niet het probleem is. Maar god ja, ik ben uit huis. Dan wil je je kind niet nog iedere dag over de vloer hebben voor het avondeten

Dus het is dan gemakkelijker om in het weekend een keer over en heen te rijden voor koffie en eten.

Maflinger. Die opmerking van puberteit krijg ik ook van mijn ex. Maar he, ik snap hem wel. Vader overleden op 20, studie afgerond met een aardige bikkel, op 22 een huis gekocht, direct uit school full time gaan werken, direct te maken krijgen met hypotheek, leningen, rekeningen betalen,... Ja, eerlijk is eerlijk. Ik heb nu het gevoel dat ik wat moet inhalen.

Neverland. Vooralsnog zou ik 3 dagen per week op mijn huidige werk blijven (doe ik nu ook, werk de rest van de week als ZZP in de zorg). Dus 3 dagen op en neer crossen, en de rest lekker in de buurt opdrachten zoeken.

Waar ik tegenaan loop is huren of kopen. Huren is gemakkelijker - je zegt het op en komt weer terug deze kant uit. Maar ik heb het rekenplaatje gemaakt. En ben soms zelfs goedkoper uit door te kopen en dat af te betalen, als een appartement huren. Daarbij vind ik kopen een fijner idee. Ik betaal af aan iets wat uiteindelijk van mij wordt. Maar dat maakt 'snel even terug verhuizen als het niet bevalt' natuurlijk wel moeilijk.

Ik ben inderdaad 24, heerlijk jong dus nog

Bigone, leuk motto. Tegenwoordig ga ik met het motto: Suck it up and move on! Maar ik vind de jouwe wel leuk $_/-\o_$

Ik vind het dubbel, mijn leven ligt hier. Familie en een paar vrienden (nou ja 3, alle met auto dus kom maar op!)
Maar aan de andere kant ben ik verre van een familiemens. Behalve mijn mam, zie ik de rest van mijn familie met feestdagen en tussendoor nog een keer of 3-4? Alleen voor mijn oma langs mama kant vind ik het erg. Maar goed die leer ik wel skypen dan.
Aan de andere kant, ik woon hier vrij afgelegen en heb het gevoel dat ik hier niemand nieuw meer leer kennen qua vrienden. Nieuwe stad, nieuwe mensen, volledig onbekend zijn,... Klinkt momenteel allemaal zo mooi en leuk.
Maar goed, als ik daar ben?

45 minuten over de snelweg is eigenlijk niets... Lekker rechtaan rechttoe gassen.

Als je gewoon bent 24 jaar lang uit te kijken over akkerlanden en tractors, en dan opeens naar 8 hoog te verhuizen en uit te kijken op een skyline van een grote stad... Het is spannend maar een verschil.
Misschien ga ik het binnen een paar maanden wel missen... Misschien, misschien, misschien he!

Narya, ik ken de stad. Nou je de binnenstad. Ga er vaak genoeg winkelen, werken is dan inderdaad iets anders. Maar het is een ziekenhuis of instelling dus de binnenkant van die huizen is veelal hetzelfde haha.
Het is niet dat de stad me onbekend is, kom er vaak genoeg.

Laatst bijgewerkt door _mexx_lady_ op 17-03-19 12:34, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 17-03-19 12:34

Geplaatst: 17-03-19 12:34

bigone schreef:
Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan , levensmotto van jeugdheldin Pippi, heel vaak toegepast en vaak met goed gevolg.

Wat leuk, hier geldt hetzelfde!

**Geplaatst**: 17-03-19 12:39

Re: Wat als... Je opnieuw kan beginnen met je leven

Geplaatst: 17-03-19 12:39

Ik ben voor de liefde de provincie uit gegaan, maar zat toen wel met hetzelfde gevoel als jou: werk, failie. vrienden, sport....Alles was daar! Niet voor niets daar gaan studeren, omdat ik toch nooit daar weg wilde.

Ik vond het echt doodeng, maar zo blij dat ik het gedaan heb!
Ouders en zussen zitten nu op 45/50min met de auto, vriendinnen tussen de 30 en 70min, maar ondertussen hier ook een paar goede vriendinnen gemaakt. En er zijn weken dat ik 3x per week die kant weer op tuf. Vroeger leek dat zo ver, maar is nu heel normaal geworden.

Luister echt naar je binnenste, naar je gevoel. Wat wil JIJ? Wat wil je écht?
Ga je er spijt van hebben als je het niet probeert?
Als ik zo tussen de regels door lees, lijk je ervoor te willen gaan, maar houd het 'nieuwe' (en dus wellicht enge) je nog tegen. Maar dat zit alleen maar tussen je oren he

Zet 'm op! +:)+

**Geplaatst**: 17-03-19 12:42

Geplaatst: 17-03-19 12:42

TS, je klinkt als een dame die prima op eigen benen kan staan en het maakt niet uit in welke vorm je dat al eerder hebt gedaan. (Bedoel maar, je vader verliezen als je 20 bent en dan succesvol je studie afronden en op je 22ste huisje, boompje, beestje hebben, is niet niks.)

Maar je klinkt ook een beetje alsof je destijds van het ene "veilige nest" naar het andere "veilige nest" bent overgestapt. Dat heb je zo te lezen super opgepakt maar nu wil je verder. Letterlijk en figuurlijk.

Ik zeg doen!

45 minuten reistijd is enorm te overzien en misschien vinden jij en je moeder het wel gezellig om bij jou te eten voor koopavond, om daarna samen de stad in te gaan. Of zoiets. Nieuwe mogelijkheden, nieuwe kansen.

Overigens is mijn beste vriendin steeds wat verder weg gaan wonen en moeten we onze afspraken nu wel echt plannen. Maar dat is nog steeds de moeite. En als er echt iets is of we gezellig willen beppen dan sms-en we of we bellen.

**Geplaatst**: 17-03-19 12:52

Geplaatst: 17-03-19 12:52

Veel mensen vergeten in het dagelijkse leven, dat ze elke dag opnieuw kunnen beginnen als ze willen.

Als kind hoorde ik altijd; "Later als je groot bent", als tiener was het; "Je hebt nog tijd zat", en het was altijd op de lange baan als ik iets wilde of over mijn dromen vertelde. Het heeft lang geduurd voor ik mij eindelijk realiseerde wat de waarde van tijd daadwerkelijk is, en hoe vreselijk het eigenlijk is om te leven naar andermans (maatschappelijke) normen en waarden, maatstaven. Geleefd te worden door je omgeving.
X aantal tijd verder heb ik dat eindelijk achter me kunnen laten en leef ik mijn leven zoals ik dat wil en dat is onwijs bevrijdend en goed voor mijn ontwikkeling geweest.
Ik geniet nu zoveel meer van het leven omdat ik elke keuze bewust maak, en alleen voor mijn welzijn. Ik stel mezelf eindelijk als prioriteit en het is prima als een ander zijn of haar mening geeft over mijn keuzes, maar ik laat me er niet langer door beïnvloeden.
Je hebt in het leven eigenlijk geen reden nodig om het roer om te gooien als je daar behoefte aan voelt, je kunt elke dag die beslissing nemen en gaan leven zoals je dat wil. Of daar een plan voor opstellen en dat gaan uitvoeren!

**Geplaatst**: 17-03-19 13:52

Geplaatst: 17-03-19 13:52

Altijd doen!
Niks is definitief en je kunt altijd terug!
Beter spijt hebben van iets dat je hebt gedaan dan spijt krijgen omdat je een kans hebt laten lopen. (Cliche maar waar.

)

Nomineer dit bericht ×