Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-02-19 13:56

Geplaatst: 10-02-19 13:56

DiantaM schreef:
Wat Goof zegt en ik zou een goede arbeidsrecht advocaat in de arm nemen. Heb je toevallig een rechtsbijstandverzekering?

Ik had overigens geen idee dat dit serieus nog plaats vindt bij volwassenen. Ik zou er voor kiezen om ander werk te zoeken i.p.v. de strijd aan te gaan.

Ik ook. Steek je energie in positieve ontwikkelingen en niet in een nare uitloop van deze werkzaamheden.
Die sukkels zijn je tijd en energie niet waard.

**Geplaatst**: 10-02-19 13:59

Geplaatst: 10-02-19 13:59

Je moet je om te beginnen realiseren dat deze mensen in de basis doodongelukkig zijn en blijkbaar straal jij iets uit waar ze boos van worden en alles op alles moeten zetten om jou je net zo rot te laten voelen als zijzelf. Dan voelen ze zich eventjes beter ofzo. Ik ken het een beetje met mijn buren, in Frankrijk, waar ik woon, ik ben erg gevoelig en heb me vaak erg laten raken door nare acties van ongelukkige mensen. Maar nu denk ik, arme ziel, wat zielig voor ze eigenlijk, wat erg dat ze zich zo ongelukkig voelen dat ze dat moeten doen. Ik kan deze mensen ook niet ontsnappen, of ik moet mijn bedrijf opdoeken en verhuizen, maar dat ben ik niet van plan. Ik negeer ze nu gewoon, heb niks met ze te maken, laat me niet meer raken, ik ben rubber en zij zijn lijm, alles wat ze me aan denken te doen springt direct terug naar hun en plakt aan hun, niet aan mij. Ik heb het wel vaker meegemaakt, en ik ben er eerder niet goed mee omgegaan en ervan weggevlucht, maar dan komt het toch weer terug in je leven, omdat het leven je wil leren om daarmee om te gaan en sterk te worden en het leven rust niet voordat je dat geleerd hebt. Je kunt dus wel een andere baan zoeken, maar ergens komt dit onderwerp weer terug, totdat jij ermee om kunt gaan en je niet meer laat raken. Ik hoop dat je dat leert. In de tussentijd veel sterkte. Ik ben van zelfmedelijden naar medelijden voor hen gegaan, en dat heeft me sterk gemaakt, hoop dat je er iets aan hebt

**Geplaatst**: 10-02-19 13:59

Geplaatst: 10-02-19 13:59

Wat vervelend TS!

Toch denk ik niet dat het opeens zal veranderen als je het juridisch loket oid erbij gaat halen. Als ik kijk naar mijn eigen ervaringen heeft dat vaak averechts effect.

Naar mijn idee heb je twee opties:
1. Weerbaarheidstraining gaan zoeken en de pesters een grote mond geven en van je af slaan (figuurlijk

). Zo laat je zien dat je geen makkelijk doelwit bent.
2. Andere baan zoeken en salarisverschil voor lief nemen

**Geplaatst**: 10-02-19 14:01

Geplaatst: 10-02-19 14:01

Iig niet zelf zomaar ontslag nemen. En ook niet je schuldig voelen over je ziekmelding. Je baas heeft het zo uit de klauwen laten lopen, niet jij. Zoek een goede advocaat en ga kijken hoe je hier zo goed mogelijk uitkomt.

**Geplaatst**: 10-02-19 14:03

Geplaatst: 10-02-19 14:03

Je hebt je al ziek gemeld, ik hoop dat je geen reden opgegeven hebt, dat ben je namelijk niet verplicht. Vraag een consult bij de bedrijfsarts aan en leg deze je situatie uit, ondertussen het traject met je eigen HA voortzetten.
Als je rechtsbijstand hebt, hoef je niet te wachten op een juridisch loket, gewoon je rechtsbijstand inschakelen.

Neem geen ontslag! Het bedrijf moet de situatie oplossen en er wordt niets opgelost als jij ontslag neemt. Het kan wel zijn dat er gaandeweg besloten wordt dat de situatie dusver gevorderd is dat het beter is om met wederzijds goedvinden uit elkaar te gaan. In dat geval heb je recht op een uitkering. En daarnaast zal het bedrijf met een bedrag over de brug komen om het contract te ontbinden. Jouw jurist kan je hier goed mee helpen!

Ik heb bij mijn vorige baan een onthoudbare situatie gekregen met mijn leidinggevende. Uiteindelijk heeft het 8 maand geduurd voordat we (bedrijf en ik) uit elkaar waren, al die tijd heb ik gewoon salaris ontvangen, terwijl ik niet werkte en laten we maar stellen dat het bedrijf uiteindelijk mijn beide paarden bekostigd heeft. Ik had een onwijs uitgebreide rechtsbijstandverzekering en daardoor een goede advocaat. Bedrijf wist dat zij fout zaten, dus het was een redelijk recht toe/recht aan zaak.

Laat je niet gek maken, ik snap dat jij voelt alsof jij gefaald hebt, maar dat is niet zo! Laat je arbeidsjurist of advocaat het gesprek met het bedrijf aan gaan. Werk overal aan mee, behalve dat je zelf ontslag indient. Het bedrijf moet de situatie oplossen en zorgen dat jij normaal je werk kan doen, jij hoeft niets op te lossen voor hun door vrijwillig te vertrekken.

**Geplaatst**: 10-02-19 14:04

Geplaatst: 10-02-19 14:04

DiantaM schreef:
Wat Goof zegt en ik zou een goede arbeidsrecht advocaat in de arm nemen. Heb je toevallig een rechtsbijstandverzekering?

Ik had overigens geen idee dat dit serieus nog plaats vindt bij volwassenen. Ik zou er voor kiezen om ander werk te zoeken i.p.v. de strijd aan te gaan.

Ik zou er ook niet willen blijven, maar als ik de energie er nog voor zou hebben zou ik wel de strijd aangaan bij de rechter voor een ontslagvergoeding. Laat ze maar betalen dan, als ze niets doen om het te voorkomen. Maar ik snap heel goed dat niet iedereen in zo'n situatie daar zin in heeft of dat nog op kan brengen hoor.

**Geplaatst**: 10-02-19 14:04

Geplaatst: 10-02-19 14:04

KarinLF schreef:
En er is niet 1 collega, die het ook maar enigzins voor je opneemt?

Ik zou toch eerst morgenochtend gelijk met je leidinggevende in gesprek gaan en melden dat het zo niet langer kan! Je moet zelf ook een soort van dossier opbouwen, juridisch loket zal je ook gelijk vragen wat je zelf al gedaan hebt.

Ik hoorde een keer een collega tegen een andere collega (die ook geperst werd) zeggen:
Joh pleeg toch zelfmoord, je hebt toch niks aan je leven , je en dan ook echt met exacte deze woorden!
Ik zei hey, dwaas voel jij je wel helemaal lekker, droeftoeter om dat zo tegen iemand te zeggen, gek!
Ik ben daar ook mee naar de leiding gegaan en reken er op dat er een pittig gesprek geweest is!

Kan me bijna niet voorstellen dat er niemand binnen het bedrijf is die je steunt.

Sterkte

Soms kan je van collega's wel enige steun krijgen, maar probleem met pesten is dat veel mensen niet zo gemakkelijk opkomen voor degene die gepest wordt want ze willen zelf geen problemen op hun werk.

Bedrijfscultuur speelt ook een enorme rol. In sommige bedrijfsculturen ligt de weg nu eenmaal meer open voor pesten en wees er maar zeker van dat je dan ook niet echt kan rekenen op een leidinggevende die je hierin helpt.
Bij mij werden er wel beloftes gedaan, maar die werden niet nagekomen en een aantal zaken werden gewoon terug naar mij geschoven (hoe ik me kon aanpassen aan de situatie ipv iets te doen aan het probleem). Ja, er is een gesprek geweest met één van mijn leidinggevende en degenen met wie het probleem zich voornamelijk stelde, maar eerlijk? veel steun heb ik van mijn leidinggevende niet gehad. Hij wist niet hoe ermee om te gaan en zat zelf ook in een heel lastige situatie op dat moment.
Toen ik mijn ontslag heb ingediend heb ik wel duidelijk aangegeven waarom ik wegging.

Vjestagirl schreef:
Ik vind de rest van mijn afdeling heel fijn. Voordat ik hier vast kwam te zitten heb ik een jaar lang op 3 verschillende afdelingen gewerkt, en ik heb bewust voor deze afdeling gekozen. Dus ja, ik wil eigenlijk wel blijven.

Mijn rechtvaardigheidsgevoel vindt het ook niet kunnen dat een pestkop mag blijven zitten.

De situatie bij jou is wellicht anders dan het bij mij was. Ik had geen redenen meer om te blijven en wou dat ook echt niet. Kon mij ook een aantal dingen echt niet vinden dus voor mij was het wel een logische keuze om weg te gaan.

Ja, ik snap dat je rechtvaardigheidsgevoel aangeeft dat de pester wegmoet. Ik geloof alleen dat je dan niet veel anders kan dan een juridische strijd aangaan (als je het intern niet opgelost krijgt) en dan heb je wel voldoende bewijs (en wat geluk met de rechter van dienst) nodig.
Ervaar je steun van je andere collega's?

**Geplaatst**: 10-02-19 14:06

Geplaatst: 10-02-19 14:06

Er was een tijdje terug een programma op tv over pesten bij kinderen. Hier was een opname gemaakt van het "slachtoffer" met een verborgen camera. Dit werd later zonder het slachtoffer getoond aan de klasgenoten en dus de pesters. Het werd overigens getoond zonder een schuldige aan te wijzen. Hier schrokken de kijkers zo van. Na de beelden werd het slachtoffer erbij gehaald en werd samen naar een oplossing gezocht. Ik denk dat dit prima uit te voeren is met volwassenen, al is er wel een geschikt onafhankelijk persoon voor nodig die de boel kan leiden.

**Geplaatst**: 10-02-19 14:08

Geplaatst: 10-02-19 14:08

Helaas ervaring mee. Op mijn stage om precies te zijn. Ik werkte daar 3 dagen op de ene afdeling, 2 dagen op de andere afdeling. Afdeling van 3 dagen was super leuk, fijne collega's. Afdeling van 2 dagen was super poedersuiker, pesten, poedersuiker geven, negeren, negatief over mij praten, expres dingen verkeerd uitleggen om daarna naar mn begeleider te lopen (zelfde afdeling) dat ik het wéér niet goed deed. Ze wilde me laten zakken voor mn stage..

Ik heb zelf toen op school gevraagd naar het beoordelingsformulier met een smoes dat ik wilde weten waar ik precies cijfers voor kreeg. Die heb ik laten invullen door afdeling van 3 dagen waar mijn stagebegeleider niks van wist. Op die afdeling ook verteld dat het iets was voor school waardoor zij geen argwaan kregen.

Op mijn eindgesprek vertelde de begeleider aan mn leraar dat ik niks kon, alles fout deed, zeer negatief was, etc en liet haar beoordelingsformulier zien (4,5. Lager kon ze namelijk niet omdat sommige onderdelen als aanwezigheid geregistreerd staan). Toen liet ik doodleuk die van de andere afdeling zien: 9,5.

Dus geslaagd voor mn stage maar wat een verschrikkelijke nare tijd was dat. Het zoog al mn energie op. Ik wilde weg daar, heel ver weg.

Het heeft ervoor gezorgd dat ik enorm snel in de verdediging schiet, mij snel ongemakkelijk voel, nog meer perfectionistisch ben geworden en faalangst heb gekregen. Toen heb ik er geen hulp voor gezocht en daar heb ik nog dagelijks spijt van.

Dus mijn advies: lekker in de ziektewet blijven, hulp zoeken en wanneer je je beter voelt rustig verder solliciteren. Zo zit je niet zonder werk maar hoef je er (bijna) nooit meer heen en kan je het achter je laten

**Geplaatst**: 10-02-19 14:11

Geplaatst: 10-02-19 14:11

Autumnn schreef:
Wat vervelend TS!

Toch denk ik niet dat het opeens zal veranderen als je het juridisch loket oid erbij gaat halen. Als ik kijk naar mijn eigen ervaringen heeft dat vaak averechts effect.

Naar mijn idee heb je twee opties:
1. Weerbaarheidstraining gaan zoeken en de pesters een grote mond geven en van je af slaan (figuurlijk ). Zo laat je zien dat je geen makkelijk doelwit bent.
2. Andere baan zoeken en salarisverschil voor lief nemen

Onderzoek naar de aanpak van pesten op school (en dat zal in het bedrijfsleven denk ik niet anders zijn), wijst uit dat weerbaarheidstraining voor het slachtoffer niet de oplossing is. Pesten is een probleem dat schoolbreed of 'bedrijfsbreed' moet worden aangepakt. Dat wil o.a. zeggen dat er ook iets moet wijzigen aan de cultuur die er heerst en je moet gaan naar een cultuur waarin iedereen het er gewoon over eens is dat pesten NOT DONE is. En uiteraard werk je dan ook wel met het slachtoffer en met de pesters maar dat is slechts een klein onderdeel van de aanpak tegen pesten....

**Geplaatst**: 10-02-19 14:11

Geplaatst: 10-02-19 14:11

Dus je bent twee keer in die vier jaar bij je huisarts geweest, niet bij leidinggevenden of vertrouwenspersoon? Want dan heb je veel minder bewijs, hoe vervelend ook, je huisarts koppelt dit niet naar bedrijf en reken er maar op dat collega's in de eerste plaats voor hun baan gaan ipv opkomen voor een collega. Het is misschien niet de juiste weg maar kom even tot rust, doe je verhaal bij de Arboarts en ga weer aan het werk, puur om bewijs te verzamelen. En misschien moet je in het bijzijn van alle collega's eens een fiks grote mond opzetten wanneer die ene collega je weer pest. Soms kan dat heel goed helpen.

**Geplaatst**: 10-02-19 14:12

Geplaatst: 10-02-19 14:12

Of ze nou wil blijven of niet, kennelijk zit TS zo klem dat ze nu ook geen energie heeft om te gaan solliciteren. Stap 1 is zorgen dat ze weet wat haar rechten zijn, stap 2 is het aanspreken van de werkgever op zijn verantwoordelijkheden, al dan niet via de bedrijfsarts. Als dan de conclusie nog steeds is dat de situatie onhoudbaar is, kijken hoe ze daar zo goed mogelijk weg kan. Dat is niet per se financieel, maar het liefst van werk naar werk.

Niet te snel zeggen dat je ergens anders niet meer gaat verdienen. Beetje afhankelijk van de branche, maar dit is best een goed tijdstip om bij een andere baas een hoger inkomen te vragen dan je nu zou halen met loonsverhoging.

**Geplaatst**: 10-02-19 14:17

Geplaatst: 10-02-19 14:17

Ik heb 9 maanden in zo’n situatie gezeten... Na 9 lange maanden gelukkig een andere baan gevonden. Was zo blij dat ik de deur dicht kon doen daar...
Ik heb diverse malen aan gegeven wat er gebeurde aan de afdelingsmanager, en andere leidinggevende. Mijn supervisor peste mij onder andere... diverse gesprekken gehad.. dat deed ze weer 2 dagen “ normaal “ en begon het weer opnieuw.

De hoogste leiding gevende werd vervangen. Degene die daarna kwam was het met mij eens en probeerde serieus iets te veranderen voor mij, maar ook hij ging na een maand of 4 weer weg...

Dat jij het al meerdere jaren vol hebt gehouden verbaasd me echt wel... Sterkte en ik zou echt een andere baan gaan zoeken.

Blijf een tijdje in de ziektewet, rust uit, zoek een psycholoog of andere hulp en begin in de ziektewet met solliciteren naar wat anders.

**Geplaatst**: 10-02-19 15:34

Geplaatst: 10-02-19 15:34

luxx schreef:
Je moet je om te beginnen realiseren dat deze mensen in de basis doodongelukkig zijn en blijkbaar straal jij iets uit waar ze boos van worden en alles op alles moeten zetten om jou je net zo rot te laten voelen als zijzelf. Dan voelen ze zich eventjes beter ofzo. Ik ken het een beetje met mijn buren, in Frankrijk, waar ik woon, ik ben erg gevoelig en heb me vaak erg laten raken door nare acties van ongelukkige mensen. Maar nu denk ik, arme ziel, wat zielig voor ze eigenlijk, wat erg dat ze zich zo ongelukkig voelen dat ze dat moeten doen. Ik kan deze mensen ook niet ontsnappen, of ik moet mijn bedrijf opdoeken en verhuizen, maar dat ben ik niet van plan. Ik negeer ze nu gewoon, heb niks met ze te maken, laat me niet meer raken, ik ben rubber en zij zijn lijm, alles wat ze me aan denken te doen springt direct terug naar hun en plakt aan hun, niet aan mij. Ik heb het wel vaker meegemaakt, en ik ben er eerder niet goed mee omgegaan en ervan weggevlucht, maar dan komt het toch weer terug in je leven, omdat het leven je wil leren om daarmee om te gaan en sterk te worden en het leven rust niet voordat je dat geleerd hebt. Je kunt dus wel een andere baan zoeken, maar ergens komt dit onderwerp weer terug, totdat jij ermee om kunt gaan en je niet meer laat raken. Ik hoop dat je dat leert. In de tussentijd veel sterkte. Ik ben van zelfmedelijden naar medelijden voor hen gegaan, en dat heeft me sterk gemaakt, hoop dat je er iets aan hebt

Ik heb me altijd afgevraagd waarom mensen eigenlijk pesten.Ik denk inderdaad dat die zelf erg ongelukkig zijn en zich daarom op anderen willen afreageren. Ik zou er niet voor weggaan want dan laat je hen winnen. Er moet wel iets aan gedaan worden,de pesters moeten weg!

**Geplaatst**: 10-02-19 15:52

Geplaatst: 10-02-19 15:52

anjali schreef:
luxx schreef:
Je moet je om te beginnen realiseren dat deze mensen in de basis doodongelukkig zijn en blijkbaar straal jij iets uit waar ze boos van worden en alles op alles moeten zetten om jou je net zo rot te laten voelen als zijzelf. Dan voelen ze zich eventjes beter ofzo. Ik ken het een beetje met mijn buren, in Frankrijk, waar ik woon, ik ben erg gevoelig en heb me vaak erg laten raken door nare acties van ongelukkige mensen. Maar nu denk ik, arme ziel, wat zielig voor ze eigenlijk, wat erg dat ze zich zo ongelukkig voelen dat ze dat moeten doen. Ik kan deze mensen ook niet ontsnappen, of ik moet mijn bedrijf opdoeken en verhuizen, maar dat ben ik niet van plan. Ik negeer ze nu gewoon, heb niks met ze te maken, laat me niet meer raken, ik ben rubber en zij zijn lijm, alles wat ze me aan denken te doen springt direct terug naar hun en plakt aan hun, niet aan mij. Ik heb het wel vaker meegemaakt, en ik ben er eerder niet goed mee omgegaan en ervan weggevlucht, maar dan komt het toch weer terug in je leven, omdat het leven je wil leren om daarmee om te gaan en sterk te worden en het leven rust niet voordat je dat geleerd hebt. Je kunt dus wel een andere baan zoeken, maar ergens komt dit onderwerp weer terug, totdat jij ermee om kunt gaan en je niet meer laat raken. Ik hoop dat je dat leert. In de tussentijd veel sterkte. Ik ben van zelfmedelijden naar medelijden voor hen gegaan, en dat heeft me sterk gemaakt, hoop dat je er iets aan hebt

Ik heb me altijd afgevraagd waarom mensen eigenlijk pesten.Ik denk inderdaad dat die zelf erg ongelukkig zijn en zich daarom op anderen willen afreageren. Ik zou er niet voor weggaan want dan laat je hen winnen. Er moet wel iets aan gedaan worden,de pesters moeten weg!

Het gaat niet om winnen in het leven, het gaat om je geluk en welzijn. Ik zou wel weg gaan en mijn energie lekker steken in positieve dingen en een nieuwe start in plaats van kansloze collega's en een werkplek waar ik ongelukkig van word.

**Geplaatst**: 10-02-19 15:59

Re: Pesten op het werk

Geplaatst: 10-02-19 15:59

Pff nou dan hebben “ zij” maar gewonnen.
Het gaat niet om “ zij” maar om je zelf. In dit geval om Ts, die moet weer gelukkig worden / zijn.

**Geplaatst**: 10-02-19 16:02

Geplaatst: 10-02-19 16:02

Jaren geleden was er een schandaal van pestgedrag op het werk in België en dit heeft veel losgemaakt https://m.hln.be/nieuws/binnenland/arbe ... ~a3e5b2f5/ blijkbaar wordt 1 op 5 Belgen gepest op het werk.
Je hebt hier al veel goede tips gekregen, ik wens je veel succes.

**Geplaatst**: 10-02-19 16:13

Re: Pesten op het werk

Geplaatst: 10-02-19 16:13

Ik zou ook niet zomaar weg gaan, laat het bedrijf maar eerst even over de brug komen! Ik zeg niet dat je weer aan het werk daar moet gaan, maar zeker niet zo je ontslag indienen, dan verandert er niets.

**Geplaatst**: 10-02-19 16:15

Geplaatst: 10-02-19 16:15

Daphara schreef:
Ik zou ook niet zomaar weg gaan, laat het bedrijf maar eerst even over de brug komen! Ik zeg niet dat je weer aan het werk daar moet gaan, maar zeker niet zo je ontslag indienen, dan verandert er niets.

Dat zegt ook niet niemand.
Ts kan tijdens de ziektewet een andere baan zoeken / vinden en dan ontslag indienen.

**Geplaatst**: 10-02-19 16:21

Geplaatst: 10-02-19 16:21

Ineke2 schreef:
Daphara schreef:
Ik zou ook niet zomaar weg gaan, laat het bedrijf maar eerst even over de brug komen! Ik zeg niet dat je weer aan het werk daar moet gaan, maar zeker niet zo je ontslag indienen, dan verandert er niets.

Dat zegt ook niet niemand.
Ts kan tijdens de ziektewet een andere baan zoeken / vinden en dan ontslag indienen.

Of TS kan zich melden bij de bedrijfsarts en ondertussen de rechtsbijstand inschakelen voor juridisch advies. Het bedrijf moet wel een kans krijgen dit op te lossen, anders gaat er niets veranderen. Het kan TS ook helpen op deze manier voor zichzelf op te komen.
Zoals ik in een voorgaande post al aangegeven heb, ik heb bij mijn vorige baan ook een arbeidsconflict gehad, dat traject heeft 8 maand geduurd. In die tijd was ik vrijgesteld van werk en kreeg ik volledig salaris doorbetaald.

TS heeft al aangegeven nu niet de kracht te hebben om opzoek te gaan naar wat anders, dat snap ik volledig. Het is makkelijk om vanaf de zijlijn te zeggen, zoek een andere baan, maar daar moet je fysiek en mentaal wel toe in staat zijn.

**Geplaatst**: 10-02-19 16:28

Geplaatst: 10-02-19 16:28

Ja daarom zeg ik rust uit en zoek hulp.
Jurische gevecht kost vooral ook veel energie en stress.
Heb in een zelfde soort situatie gezeten en bij het opzeggen van mijn baan toen zelfs nog een trap na gekregen van mijn toenmalige werkgever.

**Geplaatst**: 10-02-19 16:32

Geplaatst: 10-02-19 16:32

Goof schreef:
Het gaat niet om winnen in het leven, het gaat om je geluk en welzijn. Ik zou wel weg gaan en mijn energie lekker steken in positieve dingen en een nieuwe start in plaats van kansloze collega's en een werkplek waar ik ongelukkig van word.

Het gaat niet over winnen inderdaad, maar wel over overwinnen. Wanneer je het voor elkaar krijgt dat deze mensen en hun acties geen grip meer op je hebben houd dat gedrag vanzelf op, en zo niet kan het je ook niks schelen, hun gedrag zegt niks over jou, maar alles over hen. Je kunt ervan weglopen maar dan komt het ergens anders weer terug, tot het geen invloed meer op je heeft en je alleen maar kan denken 'gut wat sneu'. Ik heb lange tijd gedacht dat dat slechte mensen zijn, maar die mensen zijn volgens mij niet eens slecht, maar vooral dood en dood ongelukkig, en heel erg boos. Mijn moeder was zo, en reageerde zich op mij af. Ben door mijn leven heen vaker met het fenomeen geconfronteerd, naar mijn idee om me te helpen om ermee om te leren gaan. En dat is overwinnen, en misschien uiteindelijk toch gewoon winnen, en gewoon een aardig mens zijn die goed in zijn vel zit en dat ze hoe ze ook hun best doen jou niet meer kunnen raken. Dit is voor mij een actueel thema, en een rode draad in mijn leven. Die rode draad wil ik doorknippen. Ik heb hier veel over nagedacht, heb ook wel terug willen slaan (figuurlijk) maar dat zit niet in mijn natuur, de sleutel zit bij mij, er was bij mij een gat waarin dat binnen kon komen en het dus ook effect had en ik een dankbaar slachtoffer was en die mensen waarschijnlijk vijf minuutjes gelukkig heb gemaakt wanneer ze zagen hoe ellendig ik me voelde, heb ook sommige dagen mijn bedrijf niet open gedaan omdat ik gewoon niet kon van verdriet. Maar ik ben er klaar mee, kan ze alleen maar zielig vinden, dus ik blijf de aardige buurvrouw die wanneer zij winkel spul buiten vergeten ik het pak en ze de volgende dag geef, of wanneer er pakketjes komen en zij zijn er niet dan neem ik het aan en geef het. Ze hebben het al moeilijk genoeg die arme ongelukkige mensen

Snap wat er gebeurd, dicht het gat, blijf bij jezelf, en kill them with kindness, het feit dat je slachtoffer bent is het bewijs dat je een aardig mens bent, blijf dat, you got this sweetie

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-19 19:04

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-19 19:04

snuffie123 schreef:
Ts, er zijn juridische mogelijkheden, maar je moet je wel bedenken of je die hele molen in wil, nu je je al zo rot voelt. Het is namelijk niet niks.

Als je het in de juridische kant wil zoeken, kan je kijken naar een ontbinding van de arbeidsovereenkomst op jouw eigen verzoek. Als er sprake is van verwijtbaar handelen van de werkgever dan kan de rechter je een extra vergoeding (bovenop de transitievergoeding) meegeven. Dit kan hoog oplopen.
Ik kan je wel vertellen dat een werkgever hier zeker wat aan moet doen en dit (zoals jij het nu opschrijft dat hij er niets aan doet/niet luistert) wel onder verwijtbaar handelen zou vallen. MAAR, je moet wel voldoende bewijs hebben, etc. Het is niet niks en zo te horen is je situatie complex en voel je je emotioneel al niet goed.

Blijf zelf in ieder geval aan de bel trekken, geef aan dat je naar een oplossing wil zoeken en leg dit allemaal vast. Zoek ook al die mailwisselingen, etc op en ga daarmee naar het juridisch loket. Neem een zo compleet mogelijk dossier mee, dan kunnen ze je het beste helpen.

Maar vraag je nogmaals af of je dat wil.

Ik zou zeggen, probeer weer wat aan te sterken thuis en ga in gesprek met de werkgever (leg dit allemaal vast) en probeer te zoeken naar een oplossing zodat jij weer fijn aan het werk kan. Zij moeten jou hierbij helpen. Doen ze dit niet, sta je ook alweer sterker in een eventuele rechtszaak (indien je dat zou willen). En werk zelf zo goed mogelijk mee!

Bedankt voor deze uitleg! Ik wilde eigenlijk niet zo in detail treden maar ga het toch maar zeggen. Het betreft een fam. Bedrijf en ik heb voor mezelf besloten dat ik hier absoluut niet of nooit meer blijf werken. Op privé gebied bij gelegenheden word ik nu ook compleet genegeerd. Dus terug komen is absoluut geen optie, want veranderen gaat het trouwens sowieso toch nooit. Dit gaat al jaren zo.

**Geplaatst**: 10-02-19 19:10

Re: Pesten op het werk

Geplaatst: 10-02-19 19:10

Geen ontslag nemen terwijl je ziek bent! 1 je hebt nergens recht op (uitkering) en 2 bij een nieuwe baan moet je het melden, mocht je namelijk weer snel uitvallen bij nieuwe baan kunnen ze je aansprakelijk stellen. Ik zou idd een jurist vragen en eventueel aansturen op beeindigingscontract (werkgever ontslaat jou) zodat je recht hebt op een uitkering.

Heel veel sterkte! En je collega’s zijn eikels!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-02-19 19:12

Geplaatst door de TopicStarter : 10-02-19 19:12

Marie_Anne schreef:
DiantaM schreef:
Wat Goof zegt en ik zou een goede arbeidsrecht advocaat in de arm nemen. Heb je toevallig een rechtsbijstandverzekering?

Ik had overigens geen idee dat dit serieus nog plaats vindt bij volwassenen. Ik zou er voor kiezen om ander werk te zoeken i.p.v. de strijd aan te gaan.

Ik zou er ook niet willen blijven, maar als ik de energie er nog voor zou hebben zou ik wel de strijd aangaan bij de rechter voor een ontslagvergoeding. Laat ze maar betalen dan, als ze niets doen om het te voorkomen. Maar ik snap heel goed dat niet iedereen in zo'n situatie daar zin in heeft of dat nog op kan brengen hoor.

Blijven ga ik er absoluut niet! Maar inderdaad ... om voor mijn gevoel nog eens van mijn af te kunnen bijten ga ik wel achter die vergoeding aan.. Dan laat ik het ze zo maar voelen. Want elke euro die ik krijg dat vinden ze vreselijk blijkbaar.

Bedankt allemaal!

Nomineer dit bericht ×