Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-11-18 20:06

Re: De theelepeltjes van mijn oma

Geplaatst: 21-11-18 20:06

Dit is het enige wat erin staat.

**Geplaatst**: 21-11-18 20:09

Geplaatst: 21-11-18 20:09

Wat betreft het keitje in de ring
Dat noemen ze Antwerpse roos of Amsterdamse roos.
Dat is een oud slijpsel en daar komt folie onder om het wat meer te laten schitteren
Alleen dit kan niet tegen water omdat het folie dan bruin wordt.
Dus de opmerking van de juwelier???
Kan ook Markasiet zijn. Dat is een metaalklerige steen. lijkt .op pyriet en glimt

Laatst bijgewerkt door Anoniem op 21-11-18 20:10, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-11-18 20:10

Re: De theelepeltjes van mijn oma

Geplaatst: 21-11-18 20:10

Nee sorry van de steel :oo

**Geplaatst**: 21-11-18 20:10

Geplaatst: 21-11-18 20:10

Liesje1611 schreef:
Ik vind het vooral interessant dat alles wat je van je oma krijgt, gelijk wilt verpatsen

Dat was ook mijn gedachte Haha

**Geplaatst**: 21-11-18 20:18

Geplaatst: 21-11-18 20:18

Morganlefay schreef:
Nee sorry van de steel

Steel heeft niks geen merkteken.

Roosgeslepen, daar hadden ze het inderdaad over

**Geplaatst**: 21-11-18 20:22

Geplaatst: 21-11-18 20:22

Een ring van 1000 euro kan je prima dragen.

Goud toont zijn ware glans niet als het door hebzucht verborgen word.

Oftewel als je het niet draagt heeft het ook geen waarde.

Zelfs al was die wel 10.000 euro waard dan kan je het je prima permitteren want het heeft je immers geen euro gekost. Het direct ten gelde maken zou afbreuk doen aan je erfenis vind ik persoonlijk.

**Geplaatst**: 21-11-18 20:24

Geplaatst: 21-11-18 20:24

Oke
Dit zijn thee lepeltjes en vallen onder de categorie wapenlepeltjes. Bak en steel zijn een geheel, de top of het wapen wordt er apart aan gesoldeerd.
Zijn er in verzilverde en zilveren.
Is het zilver dan is het 800 en dat is het normale gehalte voor lepelwerk of schepwerk.
Verzilverd staat meestal in de steel als 90 of 100. plated of Keltum. hangt af waar ze vandaan komen.
Zou de ring laten opknappen.
En een juwelier die 50 euro zegt

**Geplaatst**: 21-11-18 20:27

Geplaatst: 21-11-18 20:27

Hoe is zorgvuldig bewaren ineens hebzucht?

Ik ga geen loeidure ring dragen. Maakt niet uit of me dat wat heeft gekost of niet. Ik voel me niet prettig bij erg waardevolle zaken. Ik word daar zenuwachtig van. Dus is iets veel geld waard dan kan ik er al niet meer van genieten.

**Geplaatst**: 21-11-18 20:29

Geplaatst: 21-11-18 20:29

18 karaat is idd juist hoog gehalte goud en je "steen op folie" is een prachtige roosdiamant die vroeger altijd zo werd gezet. Heeft voor een juwelier idd weinig waarde maar jeetje, vind je beetje ondankbaar. Ik heb ook een heeeele dure ring geerft en ondanks dat ik het geld heel goed zou kunnen gebruiken ligt deze mooi in de kluis voor mijn dochter.

**Geplaatst**: 21-11-18 20:31

Geplaatst: 21-11-18 20:31

Heden, mijn oma's had ook 8000 theelepeltjes; volgens mij grossierden ze erin. Heb nog een set van 6 met veldbloemen liggen. En wat wordt gebruikt...de makkelijke rvs lepeltjes van de blokker enzo...die kunnen zorgeloos in de vaatwasser

Waar ik bijzonder veel waarde aan hecht is de ketting en ring van mijn oma. Die wilde niemand, en ik heel graag. De set had ze van haar grote liefde, opa, gekregen en droeg ze altijd, tot haar dood. Op letterlijk alle foto's draagt ze die.

**Geplaatst**: 21-11-18 20:33

Re: De theelepeltjes van mijn oma

Geplaatst: 21-11-18 20:33

Ondankbaar is een groot woord.
TS geeft aan dat ze het niet prettig vindt om een ring van 10.000 euro te dragen en dat ze dat bedrag liever deelt/gebruikt met haar geliefden. Ik kan me dat best goed voorstellen. We weten natuurlijk niet in wat voor soort situatie iemand zit.

**Geplaatst**: 21-11-18 20:35

Geplaatst: 21-11-18 20:35

Jolien87 schreef:
Ik vind het eerlijk gezegd best schokkend dat je zo met die waarde bezig bent.
Je zou toch denken dat de emotionele waarde het grootst is en dan zou het niet moeten uitmaken wat zoiets oplevert.
Ik wil niet weten hoeveel de spulletjes van mijn opa's en oma's waard zijn die we in huis hebben. Ik koester ze en pieker er niet over om ze te verkopen in ruil voor een mooie reis. Daar kun je ook voor sparen.

Ik zag de titel van het topic staan en dacht interessant maar sta eigenlijk ook een beetje met m'n mond vol tanden en dan vooral over de zin familiehistorie is leuk maar een mooie reis is dan toch leuker

Je krijgt iets als erfstuk neem ik aan wat van je oma geweest is en wat jij denkt is ooh wat zal het waard zijn en laat ik kijken of ik er rijk van kan worden -O-

Ik heb serieus praktisch niks wat van mijn oma geweest is omdat na haar overleden alle ooms en tantes die zich normaal niet lieten zien in een paar dagen het huis leeg hadden, toen mijn broer echter ging samenwonen begin dit jaar kreeg ik ineens 2 spreuken bordjes in handen of ik die wou hebben, waaronder 1 wat altijd mijn favoriet was, die hangt nu hier op een mooi plekje waar net als bij oma iedereen die binnen loopt hem kan zien.
Ik vind het "jammer" dat ik niet meer heb, en kan dan ook geen enkel begrip op brengen hoe je zoiets dierbaars aanziet voor geld of een reis... Heel bijzonder

**Geplaatst**: 21-11-18 20:43

Re: De theelepeltjes van mijn oma

Geplaatst: 21-11-18 20:43

Sjonge, ieder zijn ding toch?
Ik hecht totaal geen waarde aan sieraden of theelepels en heb daar dan ook geen emotionele waarde bij als ik dat zou erven. Verkoop zou dus bij mij ook in me opkomen als er een zekere waarde aan zou zitten, maar dat maakt oma niet meer of minder belangrijk.

Die lepeltjes lijken mij verzilverd maar als het wel zilver is moet er inderdaad een tekentje op staan.

**Geplaatst**: 21-11-18 20:44

Geplaatst: 21-11-18 20:44

Vind het een mooie gedachte zoals je er mee om gaat.
En zorgvuldig over nagedacht.

Je hoeft niet alles te bewaren omdat het een herinnering aan .... is.

**Geplaatst**: 21-11-18 20:45

Geplaatst: 21-11-18 20:45

Ik geef je groot gelijk TS.

Mijn oma was helemaal geen krent en ik heb een aantal dingen van waarde van haar geërfd. Maar zij was ook altijd degene die mij toefluisterde: Zorg jij maar voor je meiden (mijn paarden) zoals je doet lieverd, ik ben trots op je (krijg verdorie weer tranen in mijn ogen en het is lang geleden dit). Maar toen ik dus ziek werd en financieel omhoog kwam te zitten heb ik zonder schuldgevoel haar erfenis verkocht , zodat ik weer een jaar hooi voor mijn meiden had. Ik weet zeker dat ze mij dat nooit kwalijk heeft genomen.
Haar secretaire gaat nooit weg, die valt onderhand uit elkaar maar die gaat elke verhuizing weer mee. En ja dat heeft ook te maken met het verhaaltje van een geheim vakje in de secretaire, waar ze haar geld bewaarde (en oma had ook genoeg), die ik na 10 jaar nog steeds niet heb kunnen vinden, hahaha.
Denk nog met regelmaat met een glimlach aan haar terug als ik aan haar secretaire zit... (was een keiharde met een hart van goud)

**Geplaatst**: 21-11-18 20:45

Geplaatst: 21-11-18 20:45

Iedereen ervaart familie en erfstukken en de emoties en/of herinneringen die daarbij horen anders en dat is helemaal prima.
Als TS d'r manier is om de ring die ze heeft gekregen en waar ze niets mee heeft omdat die voor haar te duur is of niet haar stijl is of wat dan ook, te verkopen en van dat geld een reis te maken die haar (en haar geliefde(n)) blij maakt en waar ze het de rest van haar leven over heeft, dankzij het erfstuk van oma, is dat toch helemaal OK?
Ze hoeft de "ouwe zooi" toch niet te bewaren omdat het volgens een ander sentimentele waarde zou hebben?

"Waarde" is zo iets persoonlijks, daar kan een ander niet over oordelen.

**Geplaatst**: 21-11-18 21:24

Geplaatst: 21-11-18 21:24

Annet_Dottie schreef:
Jolien87 schreef:
Ik vind het eerlijk gezegd best schokkend dat je zo met die waarde bezig bent.
Je zou toch denken dat de emotionele waarde het grootst is en dan zou het niet moeten uitmaken wat zoiets oplevert.
Ik wil niet weten hoeveel de spulletjes van mijn opa's en oma's waard zijn die we in huis hebben. Ik koester ze en pieker er niet over om ze te verkopen in ruil voor een mooie reis. Daar kun je ook voor sparen.

Ik zag de titel van het topic staan en dacht interessant maar sta eigenlijk ook een beetje met m'n mond vol tanden en dan vooral over de zin familiehistorie is leuk maar een mooie reis is dan toch leuker
Je krijgt iets als erfstuk neem ik aan wat van je oma geweest is en wat jij denkt is ooh wat zal het waard zijn en laat ik kijken of ik er rijk van kan worden
Ik heb serieus praktisch niks wat van mijn oma geweest is omdat na haar overleden alle ooms en tantes die zich normaal niet lieten zien in een paar dagen het huis leeg hadden, toen mijn broer echter ging samenwonen begin dit jaar kreeg ik ineens 2 spreuken bordjes in handen of ik die wou hebben, waaronder 1 wat altijd mijn favoriet was, die hangt nu hier op een mooi plekje waar net als bij oma iedereen die binnen loopt hem kan zien.
Ik vind het "jammer" dat ik niet meer heb, en kan dan ook geen enkel begrip op brengen hoe je zoiets dierbaars aanziet voor geld of een reis... Heel bijzonder

Dat de een zoiets graag zou willen hebben is toch geen reden voor een ander om daar maar hetzelfde mee om te gaan? Heel vreemd, dat zo op jezelf betrekken.

Toevallig heeft mijn man net een paar theeelepeltjes ten gelde gemaakt maar die hadden wel een duidelijk zilvermerk.

**Geplaatst**: 21-11-18 22:55

Geplaatst: 21-11-18 22:55

Joh, wat een zure reacties hier zeg.

Als ik een duur sieraad uit een erfenis krijg en ik kan het niet met een nichtje of zo ruilen tegen iets anders wat wel nut heeft verpats ik het ook. Ik draag geen sieraden, voor mij heeft een sieraad geen nut of waarde.
Een mooie reis of een auto of een bijdrage aan mijn huis wel. Ik ga er vanuit dat iemand die mij na genoeg stond om mij als erfgenaam te hebben mij dat had gegund.

Ik ben nu natuurlijk wel heel benieuwd naar die ring TS

De lepeltjes zou ik gewoon lekker gebruiken (maar niet in de vaatwasser stoppen). Ze zijn als ik het zo zie ook niet meer in fantastische staat, of zou je dat kunnen oppoetsen?

**Geplaatst**: 21-11-18 23:07

Re: De theelepeltjes van mijn oma

Geplaatst: 21-11-18 23:07

Ik snap het ergens wel. Als mijn oma er niet meer mag zijn zou ik het misschien voor de rest bewaren maar als niemand het wil waarom zou ik het dan houden als het voor mij geen emotionele waarde heeft? Ik hou zielsveel van mijn oma maar ik hecht niet zoveel waarde aan theelepeltjes of sieraden. Ik heb foto s waar ik veel meer waarde aan hecht. Ik voel niets bij de rest. Misschien apart maar zo is het nou eenmaal. Dus snap best dat je wil weten wat het waard is

**Geplaatst**: 21-11-18 23:38

Re: De theelepeltjes van mijn oma

Geplaatst: 21-11-18 23:38

Serieus, gaat bokt nu lopen bepalen wanneer je ergens emotionele waarde aan moet toekennen? Laat TS lekker haar eigen gang gaan. Ze vraagt alleen iets over die lepeltjes.

TS, zo hebben wij voor de gein ook de ringen van oma eens laten taxeren. Die bleken dus wel serieus geld waard te zijn, terwijl wij het juist niet verwachtten

Liggen nu veilig opgeborgen. Toch is dat leuk om te weten.
En vrienden van ons gingen het huis van hun moeder na overlijden opruimen, hele kelder vol met wijn. Veel weggegeven en voor de lol eens laten taxeren, bleek wijn van 150 euro per fles te zijn :')

Taxeren is soms zoiets hilarisch.

**Geplaatst**: 22-11-18 00:05

Re: De theelepeltjes van mijn oma

Geplaatst: 22-11-18 00:05

TS, laat die zuurpruimen maar lekker.

For the record: ik zou ook willen weten wat zoiets waard is.

Het belangrijkste wat je moet bewaren van iemand die er niet meer is, zijn je dierbare herinneringen aan die persoon. Zolang je die koestert, is de rest bijzaak.

**Geplaatst**: 22-11-18 00:33

Re: De theelepeltjes van mijn oma

Geplaatst: 22-11-18 00:33

Foto van het ingeslagen teken aan de achterkant van de bak van de lepel is nogal onduidelijk. Kan een merktekentje zijn, maar ook een zogenaamd meesterteken (merk van de zilversmid zelf). Als het zilver is moet er ook een zilverkeur in staan. Er zijn twee soorten (oude) zilverkeuren in Nederland, het groot zilverkeur (rechts lopende of staande leeuw (resp. tweede of eerste gehalte zilver)) in combinatie met een minervakopje, jaarletter, dus bestaande uit 3 keuren en daarnaast een meesterteken. Óf het klein zilverkeur, wat de vorm heeft van een zwaardje. Meestal is hierbij ook een meesterteken afgeslagen, maar niet altijd. Het zwaardje is heel klein overigens, en soms moeilijk te zien, en vaak zul je een vergrootglas nodig hebben. Staat meestal bij lepeltjes op de steel of onderaan de bak bij de aanzet van de steel. Zilverkeuren staan overigens meestal niet bij/naast elkaar! Ik zie wel ‘iets’ op de foto, maar zo vaag dat ik niet kan zien of het een zwaardje is.

Voorbeeld zilverkeur leeuw:

Afbeelding

Zwaardje (oud, voor 1906)

Afbeelding

Moderne keuren:

Afbeelding

**Geplaatst**: 22-11-18 01:06

Re: De theelepeltjes van mijn oma

Geplaatst: 22-11-18 01:06

Overigens, wel even een toevoeging, zelfs als de lepeltjes zilver zijn, is de waarde nog niet bepaald hoog helaas. Dit soort lepeltjes zijn veel gemaakt, en zijn waarschijnlijk ook niet antiek. Wel oud, maar dan heb ik het over tientallen jaren oud, geen 100 jaar oud.
De zilverprijs ligt momenteel rond de 400 euro per kilo, en er vanuit gaande dat ze 2e gehalte zilver zouden zijn (meest voorkomend, 83,5% zilver), en ik gok zo rond de 150 gram zullen wegen kom je op ca 60 euro aan zilver.

Wbt de ring, de juwelier heeft je daar ook de waarde aan goudgewicht gegeven zo te zien. Goud doet ca 34500 euro de kilo, dus ca 34,5 euro de gram. Een solitairring zit meestal zo rond de 2 gram aan goud. 18 kt is 750/1000 oftewel 75% goud = rond de 25 euro per gram.
En helaas is ‘oud’ of antiek niet per sé een waardeverhogend iets. Staat, slijpsel van de diamant (roosdiamant is idd oud slijpsel, maar ook daar zit kwaliteitsverschil in), ontwerp, grootte van de diamant, etc zijn veel meer bepalend.
Overigens is de ring qua verkoopwaarde waarschijnlijk wel wat meer waard, mits in goede staat, maar 1000 euro voor een eenvoudige solitairring zit er idd echt zeker niet in.

**Geplaatst**: 22-11-18 10:51

Geplaatst: 22-11-18 10:51

Sterker nog, het meeste antiek is bijna niks meer waard.

Maar leuk om te lezen van de zilvermerken.

**Geplaatst**: 22-11-18 14:27

Re: De theelepeltjes van mijn oma

Geplaatst: 22-11-18 14:27

Ga even volgen heb hier een doos met lepeltjes en bestel en dergelijke waarvan ik ook niet weet of het eigenlijk waarde heeft of niet.

Nomineer dit bericht ×