Wat leuk om al die herinneringen en verhalen te lezen.
Geweldig, al die vaders die op de WC zaten. En inderdaad het gevoel wat je krijgt als je dan 's ochtends de cadeautjes in de schoenen zag zitten.
Toen wij ons huidige huis gingen bezichtigen was de grote open haard de doorslaggevende factor. Niet omdat het nou zo gezellig was, maar omdat we dan onze schoen konden zetten op de ouderwetse manier. Dat was 3 jaar geleden, toen ik 28 was.
Lee, ik ben stiekem wel jaloers op je, ik zou er toch haast direct een kind voor willen maar laat ik daar nu maar even mee wachten.

Toen ik 5 was begon het te dagen dat het misschien wel papa en mama waren die de wortel weer opruimden en de suiker weer in de suikerpot deden. Ik ben toen toch maar de confrontatie aangegaan met mijn ouders maar dit was wat hun betreft toch nog even een jaartje te vroeg dus hebben ze me weer omgekletst.
Zo wisten ze het nog een jaar te rekken maar het jaar daarna was het spelletje toch echt uit. De opluchting was dan ook enorm toen bleek dat we gewoon Sinterklaas zouden blijven vieren. Het leuke was dat we toen ook als gezin surprises zijn gaan maken. Opa en oma werden vrijgesteld en kregen van ons een gezamenlijke surprise. Wekenlang hing de geur van lijm, verf en blanke lak door het huis.Ik weet nog wel dat mijn vader op een gegeven moment op zolder bezig was, op een gegeven moment hoorden we een vette scheldpartij en mijn moeder moest NÚ naar boven komen. Bleek dat hij bezig was met een grote, gipsen kop voor mij en die was ontploft.
Ik weet niet hoe het met jullie zit maar ik heb nog altijd wel een beetje ontzag voor mannen die verkleed zijn als Sinterklaas.
En zoals meerderen hier ook zeggen: het blijft altijd wel een beetje spannend als hij komt. Het hele sfeertje van zenuwachtige kinderen in de stad en verklede Sintjes en Pietjes. Dat zijn ook wel dingen waar ik als toekomstige moeder naar uitkijk om te doen als gezin. En met of zonder kinderen: zaterdag gaat toch écht de intocht aan op televisie en staat de tafel vol met chocolademelk, pepernoten en strooigoed. Wat ik alleen wel nog altijd mis is de interactie tussen Bram vd Vlugt en Aart Staartjes.
Als juf heb ik een geweldig excuus om het Sinterklaasjournaal te mogen kijken want je moet natuurlijk wel kunnen meepraten met de leerlingen.
Mareeq, het was ook altijd maar de vraag of de boot wel onder de brug door zou passen of dat hij de goede afslag zou nemen.
In 2003 was de landelijke intocht in Zwolle en het was toen serieus de vraag was of de boot de draai wel kon maken naar de kade. Er is toen een paar dagen flink geoefend.
De intocht was toen nog met bram, ik was toen 16 jaar maar stond echt wel om 7 uur 's ochtends aan de kade met mijn zwager en zus. Geweldig leuk om mee te maken.
en ik hyper harder zingen anders krijgen we niks en ja hoor daar gingen ze dan voor hun kleine zusje
"
al is hij geen hele actieve bokker. 

