Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Ailill schreef:Nee, er ging nog een heel verhaal aan vooraf![]()
Ik liep even snel met mijn bankpas richting de bakker, week voorraad ingeslagen en sta vervolgens voor een dichte deur zonder sleutels. Nu hebben we een gezamenlijke entree (appartementencomplex) en naast de deur hangt zo'n grijs kastje met een cijferslot, vet handig zou je denken!
Afgelopen zomer vertelde mijn onderbuurman dat er in dat kastje een sleutel voor de gezamenlijke voordeur zat. Hij liet me, toen ik wat wilde opmeten in het huis maar nog geen sleutel had (appartement was wel al leeg) eens zien hoe mijn deur open te krijgen met een keukenmesje. Nu is die buurman best wel een boefje, althans, dat denk ik en dus ik stond er niet vreemd van te kijken dat hij mijn deur direct open kreeg. Wat hij kan, kan ik ook dacht ik en wilde buurman bellen.
Je voelt hem al aankomen, mijn telefoon lag ook binnen. Ik dus richting een vriendin, daar met de kids gezellig wezen lunchen en toen eens een belronde gedaan: Pa voor het nummer van mijn zus. Zus voor het nummer van de onderbuuf (zus is een match met onderbuurman, maar durfde het niet via Tinder te vragen, zucht) en van onderbuuf kreeg ik het nummer van onderbuurman.
Iedereen nam gelijk op en buurman adviseerde om via het dak van de bakker (buurman naast het complex) naar boven te gaan. Ik liep dus gewapend met een keukenmes(je, maar damn wat voel je je dan vreemd als je over straat loopt) richting buurman de bakker.
Pand door, trappen op en daar was zijn dak. Wat klimmen en dan kwam ik op het dakterras van mijn onderbuurman. Blijkbaar laat hij altijd alles open staan en toen stond ik dus met een keukenmesje voor mijn dichte voordeur.
Die ging bizar snel open kan ik je vertellen
Dit is een kleine 2 weken, inmiddels hebben 6 mensen een setje sleutels liggen, heb ik mijn iPhone in de trein laten liggen, een nieuwe bankpas aan moeten vragen en mijn zonnebril ligt sinds vorige week bij familie in het buitenland![]()
Moraal van het verhaal: Aan mij heb je niets
Ricie schreef:Hmm weinig bruikbaars, maar bedankt voor de tips! Denk dat buiten wachten voor haar de enige oplossing gaat zijn idd. Maar ik ga eens ff verder brainstormen met dr nav de tips hier.
Met een schroevendraaier? Kan je me die eens uitleggen? Desnoods in PB, erg benieuwd. Werkt dat ook met een verzonken deur?

Ailill schreef:Nee, er ging nog een heel verhaal aan vooraf![]()
Ik liep even snel met mijn bankpas richting de bakker, week voorraad ingeslagen en sta vervolgens voor een dichte deur zonder sleutels. Nu hebben we een gezamenlijke entree (appartementencomplex) en naast de deur hangt zo'n grijs kastje met een cijferslot, vet handig zou je denken!
Afgelopen zomer vertelde mijn onderbuurman dat er in dat kastje een sleutel voor de gezamenlijke voordeur zat. Hij liet me, toen ik wat wilde opmeten in het huis maar nog geen sleutel had (appartement was wel al leeg) eens zien hoe mijn deur open te krijgen met een keukenmesje. Nu is die buurman best wel een boefje, althans, dat denk ik en dus ik stond er niet vreemd van te kijken dat hij mijn deur direct open kreeg. Wat hij kan, kan ik ook dacht ik en wilde buurman bellen.
Je voelt hem al aankomen, mijn telefoon lag ook binnen. Ik dus richting een vriendin, daar met de kids gezellig wezen lunchen en toen eens een belronde gedaan: Pa voor het nummer van mijn zus. Zus voor het nummer van de onderbuuf (zus is een match met onderbuurman, maar durfde het niet via Tinder te vragen, zucht) en van onderbuuf kreeg ik het nummer van onderbuurman.
Iedereen nam gelijk op en buurman adviseerde om via het dak van de bakker (buurman naast het complex) naar boven te gaan. Ik liep dus gewapend met een keukenmes(je, maar damn wat voel je je dan vreemd als je over straat loopt) richting buurman de bakker.
Pand door, trappen op en daar was zijn dak. Wat klimmen en dan kwam ik op het dakterras van mijn onderbuurman. Blijkbaar laat hij altijd alles open staan en toen stond ik dus met een keukenmesje voor mijn dichte voordeur.
Die ging bizar snel open kan ik je vertellen
Dit is een kleine 2 weken, inmiddels hebben 6 mensen een setje sleutels liggen, heb ik mijn iPhone in de trein laten liggen, een nieuwe bankpas aan moeten vragen en mijn zonnebril ligt sinds vorige week bij familie in het buitenland![]()
Moraal van het verhaal: Aan mij heb je niets
Daar had ik als publiek bij willen staan!