Bokt.nl

**Geplaatst**: 09-09-18 00:00

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 00:00

Ik zou het gesprek met je nicht niet aan gaan hoor

Gewoon met je ouders.

Wie weet groeien jullie er over heen... dan is het nu gewoon niet jullie tijd.
Wie weet groeien jullie er niet over heen... dan is het verspilde energie.

**Geplaatst**: 09-09-18 00:10

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 00:10

Begrijp ik het goed dat dat hele gezin ook jouw verjaardagen en housewarming etc skipt? Dan hoef je er toch weinig woorden aan vuil te maken? Je zegt tegen degene die je heeft uitgenodigd dat je er helaas niet bij bent en als naaste familie er naar vraagt zeg je dat jullie wederzijds niet naar verjaardagen komen. Dan blijft het hele pesten/boosheid/verdriet/wrok verhaal achterwege en kan je die dag iets gaan doen waar je wel plezier aan hebt

**Geplaatst**: 09-09-18 00:12

Geplaatst: 09-09-18 00:12

Blijkbaar hebben jullie als familie besloten met een schone lei te beginnen. Doe dat dan ook, en ga. Je kan niet 1 iemand (je nicht) uitsluiten van die schone lei. Als iedereen uit je familie iemand uitsloot was de familie nog steeds verdeeld. Als de banden wat hersteld zijn kun je het eventueel nog eens ter sprake brengen, daar is het nu denk ik nog te vroeg voor.

**Geplaatst**: 09-09-18 00:15

Geplaatst: 09-09-18 00:15

Ik begrijp dat gevoel ook hoor.

Mijn familie is behoorlijk groot. En toen ik jong was ook nog erg hecht. Zo'n grote familie is bijna een klas en iedereen hing altijd aan elkaar. Er was geen week of niet de helft van de familie zat bij elkaar ergens. Niemand zegt of deed ooit naar als de hele familie bij elkaar was, maar in kleine stukjes waren er gewoon rot dingen... Opmerkingen waar ik echt veel problemen mee heb gehad als tiener, ook echte angsten. Altijd waren de zelfde mensen er bij betrokken.

Toen ik dat uiteindelijk eens aan mijn ouders verteld was het niet waar. Ze deden het af als overgevoeligheid. Ik beet nooit van me af. Iets wat ik niet kon. Want ik was helemaal niet tegen ze opgewassen. Dus bleef ik hangen in die grote hechte familie. De plek waar ik niks te zoeken had en waar ik steeds op zoek was naar respect en eigenwaarde. Maar die vond ik er niet.

Ergens in mijn begin 20ste gebeurde er iets waardoor ik er echt klaar mee was. Toen voelde ik me zo vernederd, gekwetst en achtergesteld door 2 mensen in de familie. Toen ben ik er mee gestopt. Ik steek geen energie in mensen die mijn 'rug' niet hebben. Nooit heb ik het meer tegen ze gezegd, ben gewoon niet meer naar verjaardagen gegaan. Zijn ze bij familie waar ik ook kom. Prima, maar jij bent mijn energie niet waard. De meeste hebben het wel door, ze zijn gestopt met komen op mijn verjaardag en ze nodigen zichzelf ook niet meer uit.
Er is één uitzondering. Mijn oma, die wil het niet snappen. Ze doet niet naar meer, maar dan vooral omdat ik nu wel terugbijt. Maar elke keer als ik d'r zie is dat een bevestiging in hoe goed ik toen gehandeld heb. Ik vertrouw d'r voor geen meter. Al die dingen toen hebben te veel pijn gedaan.

Het gekke is ook dat ik altijd heb gedacht dat mijn ouders niet achter me stonden in die beslissing. Maar onlangs had ik een gesprek met mijn moeder en toen bleek ineens dat ze het toch wel heeft gesnapt. Nog verwarrender was het feit dat ze 100% achter mijn beslissing stond. Nooit heb ik dat zo gemerkt, ik voelde me toen zo alleen. Maar ze heeft het wel gemerkt, daarna was ik anders.

Realiseer je alleen wel, mijn directe familie bestaat op dit moment uit ongeveer 50/60 mensen. Die handvol (+aanhang) maken nauwelijks een verschil in hoe vol mijn leven is. Daarnaast kies ik bewust voor vrienden. (Die door mijn ervaringen van vroeger echt geselecteerd worden op support en respect)
Mijn leven nu is niet armer dan toen... Maar vraag dat jezelf af, verlies je er echt iets mee of kun je het missen?

Overigens is mij ook wel eens gevraagd of we niet allemaal weer normaal konden doen. Nee, dat kan niet. Want dat gaat ten koste van mijn leven. Iedereen mag doen wat ie wil, maar zonder mij daarin. Sterfbed beloftes daarover zou ik ook een beetje zien als een emotionele chantage..

Laatst bijgewerkt door Veulen84 op 09-09-18 00:17, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 09-09-18 00:16

Geplaatst: 09-09-18 00:16

Tuurlijk snap ik dat het fijn zou zijn om de laatste wens van je opa uit te laten komen maar deze dingen kun je niet forseren. Als ik het zo lees denk ik iig dat het nog te vroeg is voor jou en je nicht. Ik denk dat ik gewoon zou gaan maar haar dan gewoon zou ontlopen.

**Geplaatst**: 09-09-18 00:44

Geplaatst: 09-09-18 00:44

Dus ook al is je opa dood, je denkt dat hij nog steeds tevreden moet blijven. Jammer voor de overleden opa, jij leeft nu en mag doen wat jij wil.
Je lijdt aan de druk van het familie collectief. Dat is erg moeilijk want de groep is sterker en als jij niet gaat zul je mogelijk vreemd aangekeken worden. Dat is dan iets waar de anderen aan moeten wennen. Dat went vanzelf op den duur. Dan weten ze niet beter. Jij hoeft niet perse in die druk mee te gaan. Je mag voor jezelf kiezen, en daarvoor hoef je ook geen ziekte als smoes te verzinnen of je zelfs ziek te maken. Je kunt gewoon laten weten dat je niet komt. Je hoeft je ook niet schuldig te voelen. Je kunt liever gaan wanneer je er ook echt wilt zijn, dan gaan omdat je je verplicht voelt.

**Geplaatst**: 09-09-18 00:56

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 00:56

Wil je dat het contact weer goed wordt en blijft met dat gezin?
Zo nee, dan zou ik niet gaan en het uitleggen als ze vragen waarom je niet komt/bent geweest.

**Geplaatst**: 09-09-18 01:16

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 01:16

In dit geval ben jij degene die bepaald.
Als jij er nog niet klaar voor bent zou ik niet gaan.
Dit moet gebeuren in jou tempo. Niet in die van de familie.
Ik zou eerlijk zeggen waarom je niet gaat.
Geen excuus zoeken.

Geef aan dat je nog wat meer tijd nodig hebt om alles een plekje wilt geven. En je liever eerst 1 op 1 met elkaar wilt praten. Maar dat je het waardeert dat je uitgenodigd bent.

Dan ben je eerlijk.
Zo voelt het toch ook voor jou?
Je hoeft het niet te genaraliseren.
En je hoeft je zeker niet aan te passen aan een ander.
Jij bepaald hoe je er mee om wilt gaan. En jij bepaald wanneer je klaar bent voor de volgende stap.

Als je je eigen regie hebt voel je je ook sterker als je straks wel het gesprek aangaat

**Geplaatst**: 09-09-18 06:12

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 06:12

Mensen die je energie kosten moet je uit je leven bannen
Mensen die je energie geven die omarm je.

Als iets niet goed voelt dan moet je het niet doen.
Hoef je geen hele verhalen over op te hangen je geeft gewoon aan dat je niet kan punt.

Je niet schuldig voelen.

Ze nemen toch ook de moeite niet om bij jou te komen of contact te zoeken nou prima toch.
Moet jij dan ook nog geld uit gaan geven aan iets waar je niets aan heb.

Ik denk daar misschien heel makkelijk over maar door schade en schande geleerd geen energie te steken in iets of iemand waar ik niets mee heb of die alleen maar egoïstisch is.

Succes met je beslissing.

**Geplaatst**: 09-09-18 06:52

Geplaatst: 09-09-18 06:52

Sabri schreef:
Dus ook al is je opa dood, je denkt dat hij nog steeds tevreden moet blijven. Jammer voor de overleden opa, jij leeft nu en mag doen wat jij wil.
Je lijdt aan de druk van het familie collectief. Dat is erg moeilijk want de groep is sterker en als jij niet gaat zul je mogelijk vreemd aangekeken worden. Dat is dan iets waar de anderen aan moeten wennen. Dat went vanzelf op den duur. Dan weten ze niet beter. Jij hoeft niet perse in die druk mee te gaan. Je mag voor jezelf kiezen, en daarvoor hoef je ook geen ziekte als smoes te verzinnen of je zelfs ziek te maken. Je kunt gewoon laten weten dat je niet komt. Je hoeft je ook niet schuldig te voelen. Je kunt liever gaan wanneer je er ook echt wilt zijn, dan gaan omdat je je verplicht voelt.

Precies! Heel goed verwoord.

**Geplaatst**: 09-09-18 07:05

Geplaatst: 09-09-18 07:05

Het is een dubbele surprise party toch? Voor haar en je neef.
Ga dan voor je neef, en niet voor haar.
Laat haar lekker links liggen. Probeer haar te negeren en zoek het deel van de familie op waarmee jij wel door 1 deur kan.
Met haar niet het gesprek aan gaan, zelfs niet over koetjes en kalfjes.
Als ze bij je clubje komt zitten, ga je gewoon even "plassen" en ga je bij andere mensen zitten klessen bessen.
En als zij gericht op je af komt om het goed te maken in een 1 op 1 gesprek, dan is dat zo.
En als ze je daar zwart wil maken, weet je wat voor vlees je in de kuip hebt en ga je naar huis.

**Geplaatst**: 09-09-18 07:40

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 07:40

Met een schone lei beginnen... Zie het als een kans en laat zien dat jij wél een nieuwe start wil maken. Als jij nu niet komt opdagen, is de kan groot dat ze nooit bij jou op verjaardag of in je huis komen. Geef ze die opening om dat te doen. Komen ze nog niet langs? Prima, maar dan heb jij het geprobeerd en ben jij de volgende keer ook niks verlicht meer.

Ga 1,5 uur naar die verjaardag toe, laat je gezicht zien, ga vervolgens bij je andere familie zitten/praten. Laat je niet kennen TS, laat hun links liggen tijdens de verjaardag. Er zijn genoeg andere mensen waar je een praatje mee kan maken en dan is die 1,5 uur zo voorbij.

**Geplaatst**: 09-09-18 09:38

Geplaatst: 09-09-18 09:38

Denise_Storm schreef:
Met een schone lei beginnen... Zie het als een kans en laat zien dat jij wél een nieuwe start wil maken. Als jij nu niet komt opdagen, is de kan groot dat ze nooit bij jou op verjaardag of in je huis komen. Geef ze die opening om dat te doen. Komen ze nog niet langs? Prima, maar dan heb jij het geprobeerd en ben jij de volgende keer ook niks verlicht meer.

Ga 1,5 uur naar die verjaardag toe, laat je gezicht zien, ga vervolgens bij je andere familie zitten/praten. Laat je niet kennen TS, laat hun links liggen tijdens de verjaardag. Er zijn genoeg andere mensen waar je een praatje mee kan maken en dan is die 1,5 uur zo voorbij.

Het is wel een surpriseparty met niet zo'n fijn thema voor TS; meedoen aan een surpriseparty voor het nichtje waar TS niet goed mee zegt nu door een deur te kunnen. Hooguit door zichzelf weg te cijferen, 'op te vreten' die avond.
Het zou mogelijk iets anders voor TS zijn als bv de Oma haar verjaardag zou vieren.

**Geplaatst**: 09-09-18 09:45

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 09:45

Ikzelf heb gelukkig een kleine familie, maar ik heb een aantal jaar geleden besloten om niet meer te gaan naar verjaardagen van familieleden/kennissen waar ik mezelf alleen maar erger.

Word ik uitgenodigd dan meld ik mij beleefd af: Dank je wel voor de uitnodiging. Helaas kan ik niet komen. Veel plezier. Mvg.

Kan ik daadwerkelijk niet omdat ik bijvoorbeeld tentamenweek heb dan vermeld ik dat als reden. Heb ik geen reden, noem ik ook geen oorzaak. Ik kan helaas niet.

**Geplaatst**: 09-09-18 09:47

Geplaatst: 09-09-18 09:47

Wat je ook besluit, wees in iedergeval duidelijk.
Ik ging zelf zelden naar verjaardagen van familie (toen ik nog in NL woonde) Dat is niet omdat ik ze niet aardig vind maar omdat ik andere prioriteiten had.
Als dat duidelijk is dan is er weinig aan de hand. Om de pot heen draaien en smoesjes bedenken levert meestal enkel frustratie op.

**Geplaatst**: 09-09-18 09:50

Geplaatst: 09-09-18 09:50

daffieduck83 schreef:
Ikzelf heb gelukkig een kleine familie, maar ik heb een aantal jaar geleden besloten om niet meer te gaan naar verjaardagen van familieleden/kennissen waar ik mezelf alleen maar erger.

Word ik uitgenodigd dan meld ik mij beleefd af: Dank je wel voor de uitnodiging. Helaas kan ik niet komen. Veel plezier. Mvg.

Kan ik daadwerkelijk niet omdat ik bijvoorbeeld tentamenweek heb dan vermeld ik dat als reden. Heb ik geen reden, noem ik ook geen oorzaak. Ik kan helaas niet.

Is ook een heel goede tip TS om in gedachte te houden

**Geplaatst**: 09-09-18 10:03

Geplaatst: 09-09-18 10:03

Roosch schreef:
A3a1 schreef:
In dit geval zou ik iets eten wat niet goed voor me is en ècht ziek thuis blijven.
bv eeen paar garnalen, zodat ik weet dat ik tot de volgende dag me beroerd zou voelen.
Ik hoef niet te liegen en een avond en nacht ziek zijn, heb ik er wel voor over.

Wat een prachtig volwassen advies! $*\o/*$
....

Sommige adviezen zijn echt heel weird ja. :')

Naast dat een voedselvergiftiging nooit helemaal zonder risico is, besodemieter je de boel natuurlijk net zo hard als je jezelf gaat ziek maken. Want dan moet je daar weer over liegen :')

(Probeer ook voor me te zien hoe je een garnaal laat bederven, deze naar binnen werkt (ieuw!) en dan gaat zitten wachten tot je ziek wordt. Hoe bizar is dat? :')

)

TS, wat ik me afvroeg: jullie hebben in je familie blijkbaar de verwachting van elkaar dat je naar elkaars verjaardagen gaat. Zou het ook een idee kunnen zijn om die verwachting los te laten? Dan hoeft niemand meer naar verjaardagen waar hij of zij niet heen wil en is er ook niemand teleurgesteld.

Wij hebben dat niet in onze familie. We gaan wel als een nicht, neef, oom of tante echt een feestje geeft (geslaagd, 50, bruiloft of gewoon zomaar een feest), maar wr gaan heus niet elke verjaardag af. Vroeger wel hoor, toen we nog kinderen waren. Maar we zijn nu volwassenen en dan gaan die dingen anders. En daar ben ik persoonlijk dolblij mee.

**Geplaatst**: 09-09-18 11:09

Geplaatst: 09-09-18 11:09

Jullie hebben gelijk, het is geen goed advies!

En behalve dat ik het vroeger wel deed, zou ik het nu ook inderdaad niet meer doen....maar ja, ik heb geen moeite niet te gaan, als ik ergens niet heen wil.

Dan heb ik eigenlijk geen ander advies dan, maak van je hart geen moordkuil, met schone lei beginnen, kan alleen als je dingen naast je neer kunt leggen.
Gewoon zeggen dat je niet gaat of anders een migraine faken.

Leugentjes voor bestwil, ik heb er geen moeite mee.

**Geplaatst**: 09-09-18 11:16

Geplaatst: 09-09-18 11:16

Mavelle schreef:
Blijkbaar hebben jullie als familie besloten met een schone lei te beginnen. Doe dat dan ook, en ga. Je kan niet 1 iemand (je nicht) uitsluiten van die schone lei. Als iedereen uit je familie iemand uitsloot was de familie nog steeds verdeeld.

Heeft TS ook openlijk en zonder voorwaarden ingestemd met dit besluit? Dat weten we niet. Want 'de familie' kan wel zo veel besluiten. Zou iedereen in consensus "ja, hoera, laten we dit doen" hebben geroepen? Of was het meer dat een paar dat gezegd hebben en de rest gedacht heeft "zal zo'n vaart niet lopen" en onder het mom wie zwijgt stemt toe nu gezegd wordt: ja maar dat hebben we met z'n allen zo besloten?

TS: ik zou je nicht in eerste instantie een brief sturen met wat je dwars zit, en in die brief haar uitnodigen voor een kopje koffie ergens op een terrasje om het dan te bespreken. Dan weet zij vast waar het aan schort, kan daar evt over nadenken, zodat het gesprek haar niet koud op haar dak valt en ze meteen al de verdediging in schiet.

Dit familiefeestje zou ik beleefd afwijzen - desnoods met de uitleg dat je eerst iets één op één wilt uitpraten. Zelfs al heb je volmondig ingestemd met het familiebesluit, dan nog kun je daar op terug komen/er voorwaarden bij stellen. Het is de NAVO niet, en zelfs de NAVO verandert besluiten nog wel eens.

**Geplaatst**: 09-09-18 11:17

Geplaatst: 09-09-18 11:17

Gaan en alleen een cadeautje voor je neefje meenemen en voor haar alleen een saaie kaart met gefeliciteerd erop.
Ze zal de boodschap wel snappen hoor.
Je kan ook tegen haar zeggen dat je gekomen bent maar dat je geen toneel gaat spelen en er voor je neefje bent en dat zij donders goed weet waarom je niet de schone schijn op gaat houden.
Zand erover werkt niet als je gekwetst bent en de ander doet alsof er niks gebeurd is.

**Geplaatst**: 09-09-18 11:29

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 11:29

Ik vind het echt vreemd dat mensen zeggen dat TS moet gaan.
Ik zou er gewoonweg geen seconden over twijfelen en gewoon niet gaan.
Je vind haar niet aardig ze heeft je goed genaaid, je neef is in 3 jaar tijd nog nooit bij je thuis geweest en het hele gezin vind je niet aardig.
Waarom dan nog twijfelen, omdat je opa zo graag wilde dat alles goed kwam en je een bloedband hebt?
Neehoor heel simpel je gewoon netjes zonder reden afmelden en 0 energie steken in dat soort mensen.

**Geplaatst**: 09-09-18 11:33

Re: Familie lid jarig en er eigenlijk niet heen willen

Geplaatst: 09-09-18 11:33

De redenen die TS noemt zou voor mij genoeg zijn om niet te gaan. Waarom energie steken in mensen van wie je het toch niet of negatief terug krijgt? Nee, dan spendeer ik liever mijn tijd en energie in mensen die het wél waarderen.

**Geplaatst**: 09-09-18 11:35

Geplaatst: 09-09-18 11:35

Je opa's laatste wens was dat de familie weer 1 vreedzaam geheel zou worden, niet dat iedereen de schone schijn op zou houden en geforceerd bij elkaar zullen zitten.

**Geplaatst**: 09-09-18 12:01

Geplaatst: 09-09-18 12:01

Sabri schreef:
Dus ook al is je opa dood, je denkt dat hij nog steeds tevreden moet blijven. Jammer voor de overleden opa, jij leeft nu en mag doen wat jij wil.
Je lijdt aan de druk van het familie collectief. Dat is erg moeilijk want de groep is sterker en als jij niet gaat zul je mogelijk vreemd aangekeken worden. Dat is dan iets waar de anderen aan moeten wennen. Dat went vanzelf op den duur. Dan weten ze niet beter. Jij hoeft niet perse in die druk mee te gaan. Je mag voor jezelf kiezen, en daarvoor hoef je ook geen ziekte als smoes te verzinnen of je zelfs ziek te maken. Je kunt gewoon laten weten dat je niet komt. Je hoeft je ook niet schuldig te voelen. Je kunt liever gaan wanneer je er ook echt wilt zijn, dan gaan omdat je je verplicht voelt.

Goed onder woorden gebracht. Je moet maar denken: Familie krijg je ongevraagd in je schoot geworpen, vrienden kies je zelf uit!!

**Geplaatst**: 09-09-18 13:39

Geplaatst: 09-09-18 13:39

Sabri schreef:
Dus ook al is je opa dood, je denkt dat hij nog steeds tevreden moet blijven. Jammer voor de overleden opa, jij leeft nu en mag doen wat jij wil.
Je lijdt aan de druk van het familie collectief. Dat is erg moeilijk want de groep is sterker en als jij niet gaat zul je mogelijk vreemd aangekeken worden. Dat is dan iets waar de anderen aan moeten wennen. Dat went vanzelf op den duur. Dan weten ze niet beter. Jij hoeft niet perse in die druk mee te gaan. Je mag voor jezelf kiezen, en daarvoor hoef je ook geen ziekte als smoes te verzinnen of je zelfs ziek te maken. Je kunt gewoon laten weten dat je niet komt. Je hoeft je ook niet schuldig te voelen. Je kunt liever gaan wanneer je er ook echt wilt zijn, dan gaan omdat je je verplicht voelt.

Eens. Vraag jezelf: waar word ik gelukkig van? En als het antwoord is dat je gelukkiger wordt van niet gaan, dan ga je gewoon niet. Het is jouw leven, je leeft niet om te voldoen aan wat anderen van jou verwachten. Als het iemand is van wie je veel houdt dan heb je het over voor diegene. Maar in dit geval: laat ze het lekker uitzoeken daar.

Nomineer dit bericht ×