Familiegedoe en gemis
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
- Familiegedoe
- Berichten: 4
- Geregistreerd: 23-01-18
Geplaatst door de TopicStarter : 04-11-18 19:49
Ik heb sinds mei het contact definitief gebroken. Om precies te zijn op Moederdag. Ik kon geen vrij krijgen om naar haar toe te gaan dus ik vroeg of ik op mijn vrije dag even langs kon komen. Heb daar geen reactie op gehad dus dacht dat t prima was. Tot ik op Moederdag fb opende en daar een heel verhaal zag staan over wat voor kinderen mijn zusje en ik wel niet waren.
Ik heb haar gebeld en werd uitgescholden voor prutsmuts, mislukkeling, bloedzuiger en ga zo maar door. Waarna ik ben ingestort op werk en besloten heb het contact te verbreken definitief. Waarop ze me heeft geblokkeerd op alle manieren zoals fb en WhatsApp
In de avond hoorde ik dat ze precies t zelfde heeft gedaan bij mijn zusje, die heeft ook gebroken met haar.
Hoe ik me nu voel? Tja het gemis is er nog steeds maar denk dat dat iets is waar ik mee moet leren leven. Maar verder gaat het goed. Kerst en oudjaar zullen wel moeilijk zijn maar ook dat zal slijten.
Ook heb ik ergens spijt qua wat als heelt tw laat is en ze nu echt ziek is en er niet meer is. Krijg ik dan niet een onwijs schuldgevoel? Kan ik dan nog met mezelf leven?
Allemaal vragen die nu opspelen maar die ik zelf moet behandelen.
Bedankt voor alle lieve woorden hier en voor het
Meedenken
- luuntje
-
- Berichten: 15683
- Geregistreerd: 18-08-04
- Woonplaats: Nieuw-Vennep
Re: Familiegedoe en gemis
Geplaatst: 04-11-18 20:11
Ik hoop dat jij en je zusje steun vinden bij elkaar.
Praat er eventueel met iemand over.
- marleen_88
-
- Berichten: 17250
- Geregistreerd: 21-05-04
Re: Familiegedoe en gemis
Geplaatst: 04-11-18 21:01
Sterkte, ook voor je zusje
- Janneke2
-
- Berichten: 23646
- Geregistreerd: 28-02-13
- Woonplaats: Ergens in Drenthe
Geplaatst: 04-11-18 21:58
Zo hoort niemand met een ander mens om te gaan, punt. (En het was ook "niet de eerste keer".)
Natuurlijk is er gemis, maar als ik grof ben zeg ik: dat was er altijd al. Het gemis aan een goede, fijne, echte moeder.
De rust dat je dit gejengel niet meer hebt is ook wat waard. Veel waard.
En tja, 'wat als...', dat zijn nare dingen.
Rationeel is er wellicht een oplossing te zoeken (als ze echt ziek is, kan mogelijk een tussenpersoon iets doorgeven).
En vaak is gepieker 'maar stel dat ze deze keer echt kanker heeft, dan...' een emotionele uiting van bijvoorbeeld oud schuldgevoel dat de kop op steekt.
(En hoe je het wendt of keert: zou je afwezig zijn op zo'n moment, OF je welkom bent was altijd al een vraag; en haar aandeel in het mogelijke feit dat je gaat ontbreken is nadrukkelijk niet gering.)