Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-07-18 17:55

Geplaatst door de TopicStarter : 08-07-18 17:55

Zelfverdedigings cursus heb ik indd gedaan, en hou ik maandelijks bij.
Deo is een goede tip, bedankt!

Yoga, ademhaling / ontspannings oefeningen heb ik geprobeerd. Wel een hele tijd geleden, dus indd iets om weer eens te proberen.

Kwa privacy bescherming heb ik zoveel geprobeerd. Auto heb ik op het moment niet meer. Alles online scherm ik af, deel nooit locaties, wil absoluut niet op foto's die online worden geplaatst, westrijden rijd ik niet meer ivm startlijsten (daar verscheen hij ook gewoon) en dan vergeet ik vast nog wel iets.
Maar naam verandering is indd een goede, dit ga ik eens uitzoeken.

Zulke dingen kan ik op het moment gewoon niet op komen, vind het heel fijn dat jullie met mij meedenken!

**Geplaatst**: 08-07-18 18:12

Geplaatst: 08-07-18 18:12

Heeft de hulpverlening al eens gedacht aan EMDR therapie?

Je verhaal is echt net een horrorverhaal, wat erg zeg!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-07-18 18:22

Re: Verleden los laten, maar hoe verder?

Geplaatst door de TopicStarter : 08-07-18 18:22

Sorry vergeten te vermelden.
Emdr heb ik (onder andere) indd gehad. Hier heb ik echt veel aan gehad. Als ik terug denk aan de gebeurtenissen dan sta ik er heel anders in, ik raak niet meer in paniek en kan er over praten. Er zijn een enkele gebeurtenissen waar ik niet over kan praten en nog steeds weg stop en heb hier nog extra sessies therapie voor gehad maar dit is voor mij gewoon te heftig nog steeds. Het is niet dat ik in paniek raak ofzo, maar van deze gebeurtenissen komen onder andere mijn littekens. Mijn littekens en gebeurtenissen horen bij mij, dat snap ik en heb ik aan de ene kant 'vrede' mee, maar ook herrindert het me wel constant aan wat er is gebeurd. Net als mijn zenuwpijn in mijn rug en het niet kunnen hebben van kinderen.

Oh, ik zie net dat ik wel heel uitgebreid heb gereageerd. Ik denk ook om voor mezelf dingen duidelijk te krijgen.

**Geplaatst**: 08-07-18 18:22

Geplaatst: 08-07-18 18:22

Misschien, heel misschien is het dan nu toch tijd geworden om aangifte te doen, om te zorgen voor de bevestiging van wat hij je heeft aangedaan, om (niet dat het veel helpt) een fikse financiele schadevergoeding te eisen voor de gevolgen voor jouw verdere leven. En heel misschien is een veroordeling van je misbruiker voor jou wel de eerste stap op weg naar rust.

**Geplaatst**: 08-07-18 18:23

Geplaatst: 08-07-18 18:23

Schaduw schreef:
Nadat ik een half jaar niet meer heb gereageerd wil ik toch graag mijn verhaal nog kwijt.

Citaat:
Het laatste half jaar is er weer veel gebeurd.
Ondertussen ben ik weer verhuisd (en mijn paard) omdat mijn oom mij constant weer opzocht. En op een gegeven moment zich zelf zelfs heeft binnen gedrongen in mijn huis, en er weer iets is gebeurd.

Op het moment ben ik weer in contact met de politie voor een contact verbod.

Goed zo!
Heb je al een advocaat op de zaak...?

En het is -:(-

godgeklaagd!!

Citaat:
Therapie is afgesloten omdat deze instelling echt alleen voor crisis zorg is. En de dingen waar ik mee zit niet onder crisis vallen of waar de therapeut mij veder mee kan helpen. Uit de verdiepende diagnostiek is alleen naar voren gekomen dat ik een hechtingsstoornis heb, maar dat was voor zowel mijn therapeut en mij niet een grote verassing.

...maar is er een doorverwijzing naar een centrum voor vroegkinderlijke getraumatiseerden?

Citaat:
Het verhuizen kost mij altijd veel energie, ook het verhuizen van mijn paard, hij past zich altijd makkelijk aan maar voel me er schuldig over.
Door alle drukte van de laatste tijd, en de rust nu heb ik constant een verstikkend en opgejaagd gevoel.

Niet kunnen 'wortelen' is heel erg naar.
Ben he net gewend aan plek 5, "bam", moet je naar plek 6.
Heel vermoeiend!!

Citaat:
Ik heb veel (grote) zichtbare littkens overgehouden aan het misbruik en mishandeling, en de kans op kinderen is ontnomen, ik voel me op de een of andere manier mismaakt, alsof er een deel mist of dat er juist een deel is wat niet van mij is/wat bij mij hoort. En aan de andere kant heb ik geen idee wie ik eigenlijk ben zonder al deze dingen.
Zodra ik mijn ogen sluit speelt er van alles als een film in mijn hoofd af, en de nachtmerries zijn er af en toe ook weer.

Ik weet niet precies wat ik met dit bericht wil, of ik het überhaupt wel zou delen, maar het bij me houden voelt verstikkend en benauwd.

Als incestvrouw gesproken: het zijn de rotzakken die willen dat je zwijgt.
Dat isoleert. Het voelt eenzaam, verstikkend- en dat is precies de bedoeling van de ellendelingen.

Ik herken het gevoel dat mij van alles is afgenomen en de littekens.
En het heeft wel een fikse poos geduurd, voordat ik daar vrede mee had en echt mijn leven kon gaan opbouwen.

Houd je haaks!

**Geplaatst**: 08-07-18 18:28

Geplaatst: 08-07-18 18:28

bigone schreef:
Misschien, heel misschien is het dan nu toch tijd geworden om aangifte te doen, om te zorgen voor de bevestiging van wat hij je heeft aangedaan, om (niet dat het veel helpt) een fikse financiele schadevergoeding te eisen voor de gevolgen voor jouw verdere leven. En heel misschien is een veroordeling van je misbruiker voor jou wel de eerste stap op weg naar rust.

Net wat ik steeds al dacht! Deze persoon hoort in de gevangenis thuis.En ook al zou je het niet voor jezelf willen doen,je kunt wel door hem aan te geven andere meisjes\vrouwen beschermen,want in de meeste gevallen misbruiken dergelijke mannen meerdere slachtoffers.Supererg voor je dit alles!

**Geplaatst**: 08-07-18 18:32

Geplaatst: 08-07-18 18:32

Ik wil je ten eerste zeggen dat ik je heel sterk vind, dat je steeds de stap maakt om te verhuizen en opstaat voor nieuwe therapeuten om je heen.

Ik hoop ook van harte dat de politie een contactverbod oplegt met een hele hele dikke geldsom erop dat je oom er ook geen seconde meer over nadenkt om bij je in de buurt te komen.

Ik vroeg me af of je naast je paard misschien nog huisdieren hebt?
Als je graag alleen bent maar ook eenzaam bent zou misschien een lieve kat of konijn dat gat iets op kunnen vullen. Ze zijn er altijd voor je, maar hoeven geen gesprekken of ingewikkelde vragen beantwoord te hebben. Daarbij geeft misschien de verzorging ervan je dagelijks wat structuur zo dat je voor je gevoel misschien meer grip heb op je eigen leven

**Geplaatst door de TopicStarter** : 08-07-18 18:41

Geplaatst door de TopicStarter : 08-07-18 18:41

Ja, dat is waar. Het word ook tijd voor aangifte, mijn 'verhaal' ligt al bij de politie, maar toch die stap voelt zo groot.
Ik mag nog steeds contact op nemen met mijn vorige therapeut als er iets is, ik neem van de week toch contact met haar op om te vragen of ze me hier bij kan helpen. En al is het niet voor mezelf dat voor anderen, dat is ook precies de reden waarom ik geen contact met mijn zus en vooral nichtje wil/heb, omdat ik zo bang ben dat hij bij hun in de buurt komt, dit is mijn grootste nachtmerrie.

Kwa therapie ligt er geen doorverwijzing, wel mocht ik ooit iets aan de hechtings stoornis willen doen, maar dat vind ik nu niet relevant.

Ik heb indd een hondje, waar ik heel veel steun aan heb! Het helpt me ook om het huis uit te gaan en lekker naar het strand en bos.

Nogmaals, bedankt voor jullie nieuwe inzichten. Mocht ik iets vergeten te antwoorden/toelichten hoor ik het graag.

**Geplaatst**: 08-07-18 18:57

Re: Verleden los laten, maar hoe verder?

Geplaatst: 08-07-18 18:57

Ik wil je een hart onder de riem steken! Wat moet dit allemaal vervelend zijn.

Betreft kinderen krijgen, misschien geen kinderen wat je "eigen" vlees en bloed is, maar bedenk dat adopteren of vrijwilliger werk met kinderen mogelijk is.
Misschien dat die gedachte je op dat gebied iets kan helpen

**Geplaatst**: 08-07-18 19:00

Geplaatst: 08-07-18 19:00

Het is wel goed om een steunende therapeute te hebben in het proces van aangifte doen - proces zelf - contactverbod handhaven.
En behalve iemand die kan steunen ook iemand die EMDR in haar pakket heeft.
...want een aangifte is het effectiefste als je (niet per se op 1 dag) maar wel in 1 aangifte echt alles vertelt.
Aangifte doen is een stevige klus!

En tante agent is getraind in dit soort zaken, maar geen therapeute.

En ten overvloede: het doel van een aangifte is dat de ellendeling straf krijgt.
Er wordt een verslag (proces verbaal) van gemaakt; je wil dat er een rechtzaak komt.
En dat hij achter de tralies komt waar hij hoort en dat er een contactverbod voor daarna komt.

...en dus krijgt hij een advocaat en die leest het proces verbaal zeer uitvoerig.

Een goede zedenrechercheur vertelt het van te voren: bij iedere actie die jij pleegt of nalaat MOET jijzelf zeggen 'waarom je dit deed'.
Doe je dit niet, wordt 'die lege ruimte' acuut ingenomen door de tegenpartij.

Standaard voorbeelden: als bij een verkrachting je kleding ter sprake komt 'ik droeg mijn lievelingsrok. Drie jaar geleden gekocht en altijd blij mee geweest. Nu doet- ie me aan nare zaken denken.'

Of bij de klassieke engerd: 'Ik nam om reden x of y de weg door het bos. De korste weg, of ik kan er zo heerlijk ontspannen, het rook zo lekker en toen ging ik dat ene laantje in, etc'.

Een goede politievrouw stelt de vrouw die aangifte komt doen al dit soort vragen.
Confronterend.
Maar het is een vorm van hulp.

En dan efkes contact met je therapeute - en bijvoorbeeld een emdr sessie op 'het rotste van aangifte doen gisteren'.

**Geplaatst**: 08-07-18 21:12

Re: Verleden los laten, maar hoe verder?

Geplaatst: 08-07-18 21:12

Je ben misbruikt en je wordt gestalkt.
Alle reden om aangifte te doen.
(Of een paar sterke mannen in te huren die de klus kunnen klaren.)

Blij dat je met zelfverdediging bezig ben.
Het is van der zotte dat je moet verstoppen voor zo iemand.

**Geplaatst**: 08-07-18 22:59

Re: Verleden los laten, maar hoe verder?

Geplaatst: 08-07-18 22:59

Wat erg dat je dit mee hebt moeten maken.. misschien kun je eens inlezen over Krav Maga om jezelf te beschermen mocht het nodig zijn.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 10-07-18 08:43

Geplaatst door de TopicStarter : 10-07-18 08:43

Ik heb in het verleden indd werk met kinderen gedaan en dat gaf mij veel voldoening. En dit is ook zeker weer iets voor in de toekomst.

Hoe de aangifte in werking gaat en dan vooral de rechtzaak is zeker iets om me goed op voor te bereiden. Ik heb wel enige uitleg gehad maar niet alles kunnen opslaan, dus dit is zeker hulpvol! Vooral de steun van een therapeut, ook al is het alleen de dag bespreken en zo nodig emdr.

Krav Maga is voor mij onbekend, maar ga ik zeker opzoeken.

Bedankt voor jullie berichtjes en meedenken, dit doet mij goed!

**Geplaatst**: 10-07-18 08:56

Re: Verleden los laten, maar hoe verder?

Geplaatst: 10-07-18 08:56

TS allereerst wil ik je ontzettend veel sterkte wensen!

En je bent echt wel op de goede weg! Zeker omdat je aangeeft contact op te nemen met je therapeut en ook wel de aangifte in werking te willen zetten! Ik kan alleen maar zeggen doen! En ja ik weet het makkelijker gezegd dan gedaan. Ook ik liep hier tegen aan, wel doen, niet doen, wel spijt, geen spijt, ondanks al mijn twijfels ben ik onwijs blij, achteraf, dat ik dat gedaan heb. Hoeveel pijn en verdriet het mij ook deed op dat moment en de weken erna. Ik kon gelukkig terug vallen op de pony's en lekker zwemmen. TS je kan het! En wees trots op jezelf dat jij je omhoog aan het knokken bent!

Je mag mij altijd een PB sturen

**Geplaatst**: 10-07-18 09:14

Geplaatst: 10-07-18 09:14

Hier ook een lotgenoot.
Aangifte moet je zeker doen, ook al wordt het heel moeilijk.
Ik schreef heel veel dingen op, wat mij zeker erg geholpen heeft.
Jij bent echt op de goede weg.
Geloof me je valt vaak in een put, maar je komt er elke keer beter uit.
Het heeft echt heel veel tijd nodig.
Zelfverdediging, kei goed, heb ik ook het eerste gedaan.
De onrust herken ik maar al te goed, verhuizen enz.

Je bent op de goede weg TS, wordt een lange weg maar geloof me het wordt beter.
Heel veel sterkte.
Je mag me altijd een pb sturen.

**Geplaatst**: 10-07-18 10:23

Re: Verleden los laten, maar hoe verder?

Geplaatst: 10-07-18 10:23

Ts, je kunt, ook nu nog, contact opnemen met slachtofferhulp, zij kunnen je met raad en daad terzijde staan, ook in de rechtszaal. Ze hebben specialisten voor zedendelicten, geweldsmisdrijven en ook juristen die bvb meegaan naar de rechtszaak wanneer slachtoffers dat willen, bvb om een verklaring voor te lezen wanneer je daar zelf niet toe in staat bent. Veel sterkte.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 11-07-18 09:29

Geplaatst door de TopicStarter : 11-07-18 09:29

Ik heb vanochtend contact gehad met de therapeut, morgen heb ik een afspraak om de dingen met haar door te nemen.

Ook heb ik nagedacht waar ik op het moment behoefte aan heb en wat goed voor mij zou zijn, en als alles lukt dan ga ik binnenkort (zo snel mogelijk) voor zolang nodig is tijdelijk naar de andere kant van het land of misschien wel buitenland. Ik ga mijn therapeut vragen of die een therapeut weet in de omgeving waar ik heen ga of indd slachtofferhulp, zodat die mij kan helpen met het voorbereiden van de aangifte en dan vooral de rechtzaak waar ik het meest tegen op zie. Zodat ik dit in alle rust kan doen, en me daar op kan concentreren in plaats van te zorgen dat ik veilig ben. En ook wil ik daar zelfverdediging (of een andere vorm) weer actiever oppakken.
Hopelijk kan mijn hondje mee, daar heb ik veel steun aan. En anders heb ik wel een plek waar ik mijn hondje en paard kan onderbrengen voor een tijdje.

Bedankt voor jullie berichtjes, dit doet mij goed!

**Geplaatst**: 11-07-18 09:33

Re: Verleden los laten, maar hoe verder?

Geplaatst: 11-07-18 09:33

Goed dat je je therapeut hebt gesproken.
Je veiligheid is het allerbelangrijkste.

**Geplaatst**: 11-07-18 12:31

Re: Verleden los laten, maar hoe verder?

Geplaatst: 11-07-18 12:31

Goede acties...!!

Ik vind het verschrikkelijk dat het nodig is - maar helaas, zo ligt het.

Klasse dat je aanpakt en heel erg goed dat je richting aangifte gaat!!!
Het is pittig - maar als het een beetje meezit komt hij 'keurig' achter tralies - waar hij hoort!

Nomineer dit bericht ×