Bokt.nl

Frummels schreef:

Ook mijn vriend en ik zijn verloofd en in september 2018 gaan wij trouwen. Ik heb besloten om mijn vader wel een uitnodiging te sturen en dan moet hij maar zien of hij die accepteert. Wel heb ik ervoor gekozen om hem geen rol te geven op onze bruiloft. Mijn moeder mag mij weggeven, want zij is immers degene die al bijna 28 jaar voor mij gezorgd heeft
Bij mijn vaders laatste bruiloft werd ik door de moeder van de bruid op de 4e rij geparkeerd. "de eerste rij was alleen voor familie". Dat zal ik hem niet aan doen. Maar als de opstelling zo moet zijn dat de familie niet op 1 rij past (en dat gaat zo zijn), dan wil ik wel graag dat hij plaatsneemt op een rij achter mijn moeder en haar familie..

In jouw situatie zou ik jullie koppigheid dit niet laten verpesten. Ik begrijp dat je je misschien gepasseerd voelt en dat het je pijn doet dat je vader jou niet gelooft, maar ik kan me zomaar voorstellen dat dit geen ruzie is die de rest van jullie leven gaat duren. Als ik de kans had, zou ik de band met mijn vader graag willen herstellen maar daar is het bij mij helaas te laat voor. Dus misschien is het een idee om de koppigheid aan de kant te zetten en met hem in gesprek te gaan? zet de eerste stap en laat daarmee meteen zien dat je een volwassen vrouw bent!

Ersina schreef:

Allereerst...ik ben zo'n boze stiefmoeder. Ook bij ons kon 1 van de kinderen het niet accepteren dat haar vader een nieuwe liefde kreeg. De kennismaking ging stroef en mijn man heeft gekozen voor mij. Of zoals jij het zegt;"hij heeft me glashard laten vallen." Hij werd voor een keuze gesteld en wist dat hij met mij verder wilde. Ik vraag me af wat beter is, of altijd contact en ruzie, of even een pauze houden en de zaak opnieuw bekijken.
Kan je dat TS? Een herbeoordeling maken? Je erbij neerleggen dat wat in het verleden gebeurt is , geen schoonheidsprijs verdient, maar niet hoeft te meewegen in de toekomst? Jij wordt (neem ik aan) gelukkig als je trouwt, je vader is gelukkig met zijn nieuwe liefde. Je hoeft de deur niet plat bij elkaar te lopen, niet met elkaar op vakantie te gaan, maar gewoon door 1 deur kunnen.
Zo ja, weet ik zeker dat je vader een gat in de lucht springt, dat er een uitnodiging komt. Het doet namelijk zeer als ouder en als kind, als het contact verbroken wordt. (soms is het beter)
Als er alleen ruzie was, hoop ik dat je over je verontwaardiging heen stapt.

Ersina schreef:

Allereerst...ik ben zo'n boze stiefmoeder. Ook bij ons kon 1 van de kinderen het niet accepteren dat haar vader een nieuwe liefde kreeg. De kennismaking ging stroef en mijn man heeft gekozen voor mij. Of zoals jij het zegt;"hij heeft me glashard laten vallen." Hij werd voor een keuze gesteld en wist dat hij met mij verder wilde. Ik vraag me af wat beter is, of altijd contact en ruzie, of even een pauze houden en de zaak opnieuw bekijken.
Kan je dat TS? Een herbeoordeling maken? Je erbij neerleggen dat wat in het verleden gebeurt is , geen schoonheidsprijs verdient, maar niet hoeft te meewegen in de toekomst? Jij wordt (neem ik aan) gelukkig als je trouwt, je vader is gelukkig met zijn nieuwe liefde. Je hoeft de deur niet plat bij elkaar te lopen, niet met elkaar op vakantie te gaan, maar gewoon door 1 deur kunnen.
Zo ja, weet ik zeker dat je vader een gat in de lucht springt, dat er een uitnodiging komt. Het doet namelijk zeer als ouder en als kind, als het contact verbroken wordt. (soms is het beter)
Als er alleen ruzie was, hoop ik dat je over je verontwaardiging heen stapt.

Nessa schreef:

Dit is helemaal niet de situatie!
Ze kon het goed vinden met de nieuwe vriendin.
Ze is met stiefzus op vakantie gegaan. Daar hebben ze ruzie mee gekregen. Stiefzus is gaan piepen bij moeders en stiefvader. En zij geloven stiefzus en vader laat eigen kind daarom vallen.
Ze heeft de hele stief familie geaccepteerd, maar de stief familie heeft haar zwart gemaakt

TS: ik zou ook proberen te praten.

Lianne schreef:

ik vind het sowieso heel erg naar dat je vader alleen hun gelooft en niet jou en je vriend. En dat daardoor het contact met je vader weg is. is echt verschrikkelijk. Waarom heeft hij zo een groot geloof in zijn stiefkinderen en niet in jou? Dat vraag ik me als eerste af. Ik zou hem bellen om te vragen of het uitgesproken kan worden. Het is wel je vader en hij heeft jou keihard laten vallen. Eerst dit uitspreken en kijken wat daar van komt. Als hij jou nog steeds zo blijft behandelen zou ik hem niet op mijn bruiloft willen hebben.

Lianne schreef:

ik vind het sowieso heel erg naar dat je vader alleen hun gelooft en niet jou en je vriend. En dat daardoor het contact met je vader weg is. is echt verschrikkelijk. Waarom heeft hij zo een groot geloof in zijn stiefkinderen en niet in jou? Dat vraag ik me als eerste af. Ik zou hem bellen om te vragen of het uitgesproken kan worden. Het is wel je vader en hij heeft jou keihard laten vallen. Eerst dit uitspreken en kijken wat daar van komt. Als hij jou nog steeds zo blijft behandelen zou ik hem niet op mijn bruiloft willen hebben.