Bokt.nl

**Geplaatst**: 28-10-17 21:06

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 28-10-17 21:06

Ik ben juist zo iemand die over zichzelf praat en wel reageert op de ander van jajaja en dan weer door met mn eigen verhaal. Wel een eyeopener dit topic omdat ik het vaak ook van mn naasten hoor

**Geplaatst**: 28-10-17 21:07

Geplaatst: 28-10-17 21:07

Nou scharrel heeft het gelezen, reageert niet, wel steeds online.. Nu nummer en apps verwijderd, zodat ik niet in de verleiding kom om weer te appen.. Misschien zijn gedrag nu maar eens gaan spiegelen

**Geplaatst**: 28-10-17 21:07

Geplaatst: 28-10-17 21:07

SavannahNx schreef:
Ik ben juist zo iemand die over zichzelf praat en wel reageert op de ander van jajaja en dan weer door met mn eigen verhaal. Wel een eyeopener dit topic omdat ik het vaak ook van mn naasten hoor

Maar dat je het van je naasten hoorde deed je dan niks mee?

**Geplaatst**: 28-10-17 21:09

Geplaatst: 28-10-17 21:09

Ik moet eerlijk zeggen dat ik tot op heden altijd het gevoel heb gehad van jemig, ben ik nou de enige die dit ervaart? Stel ik teveel eisen? Of trek ik de verkeerde mensen aan met mijn oprechte interesse? Maar ik ben blijkbaar niet de enige, hoewel dat een slechte zaak is geeft mij dat wel een fijn gevoel $:\$

**Geplaatst**: 28-10-17 21:09

Geplaatst: 28-10-17 21:09

Relaxed schreef:
Nou scharrel heeft het gelezen, reageert niet, wel steeds online.. Nu nummer en apps verwijderd, zodat ik niet in de verleiding kom om weer te appen.. Misschien zijn gedrag nu maar eens gaan spiegelen

Als je je emotioneel zo van hem kan distantiëren, top, lekker laten zo. Misschien leert ie er wat van voor de volgende scharrel.

**Geplaatst**: 28-10-17 21:12

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 28-10-17 21:12

Ik vind het van beide kanten wel herkenbaar, vaak begin ik met mensen te praten met de insteek om naar hun verhaal te luisteren en merk ik naderhand dat ik zelf eigenlijk flink wat heb zitten banketstaaf over mijn eigen leven

**Geplaatst**: 28-10-17 21:13

Geplaatst: 28-10-17 21:13

Azmay schreef:
Ik vind het van beide kanten wel herkenbaar, vaak begin ik met mensen te praten met de insteek om naar hun verhaal te luisteren en merk ik naderhand dat ik zelf eigenlijk flink wat heb zitten banketstaaf over mijn eigen leven

Foei!

Nee, heb ik ook wel eens hoor, maar het gaat om de balans op lange duur. Tis niet een momentopname.
En soms is er weinig te vertellen, op een ander moment/periode wat meer. Dat in acht genomen zou de balans gewoon redelijk moeten zijn. (En de vraag of het een man betreft of niet, die zijn sowieso meestal niet zo spontaan :')

)

**Geplaatst**: 28-10-17 21:34

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 28-10-17 21:34

valt mij ook wel op $:\$ bijvoorbeeld heb je vakantie gehad, en dan is er niemand van de colegas die vraagt of je een leuke vakantie hebt gehad.je moet altijd maar intresse in een ander hebben maar andersom ho maar

**Geplaatst**: 28-10-17 21:52

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 28-10-17 21:52

Heel herkenbaar dit. Nu moet ik toegeven dat ik het ook erg lastig vind om uit mijzelf dingen te vertellen en als iemand mij dan eindelijk vraagt hoe mijn vakantie oid was ben ik meestal dusdanig gechoqueerd dat het bij een 'ja leuk' blijft

Ik heb ook een ex die letterlijk uren over zijn werk kon vertellen, elke dag vroeg ik netjes hoe zijn dag was maar als hij begon met vertellen stopte hij niet meer. naar mijn dag vroeg hij zelden omdat er toch vrijwel nooit meer uit kwam dan 'ja goed'. helpt ook niet dat ik niet heel veel spannende dingen meemaak en hij werkelijk niets begreep van mijn vakgebied maargoed, iets meer interesse was leuk geweest.
Ik moet zeggen dat ik inmiddels wel vaker mijn mond open trek. Als iemand een uur over zijn of haar weekend/vakantie verteld nadat ik ernaar gevraagd heb en er word vervolgens overgegaan op een ander onderwerp maak ik gewoon een opmerking in de trant van 'ja mijn vakantie was ook leuk hoor, leuk dat je ernaar vraagt'. Wel op een manier zodat het lijkt alsof ik het als grapje bedoel maar je ziet mensen vaak toch een beetje verschieten

Bij vrienden ervaar ik dit gelukkig totaal niet maar deze zijn door de jaren heen ook zorgvuldig geselecteerd O:)

Denk ook dat het in de meeste gevallen geen opzet is, mensen zullen vast wel geïnteresseerd zijn maar het komt inderdaad vaak simpelweg niet in ze op om een wedervraag te stellen.

**Geplaatst**: 28-10-17 22:05

Geplaatst: 28-10-17 22:05

beestenfreak schreef:
opmerking in de trant van 'ja mijn vakantie was ook leuk hoor, leuk dat je ernaar vraagt'. Wel op een manier zodat het lijkt alsof ik het als grapje bedoel maar je ziet mensen vaak toch een beetje verschieten

Nou dat doe ik dus ook wel eens

**Geplaatst**: 28-10-17 22:22

Geplaatst: 28-10-17 22:22

Xyris schreef:
Herkenbaar hoor, al is het denk ik ook een klein stukje dat vrouwen nou eenmaal wat meer praten dan mannen. Mannen zijn nou eenmaal een beetje lompe boeren .

Ik heb recentelijk een 'vriend' aan de kant gezet omdat hij me altijd wist te vinden als hij depressief was of liefdesverdriet had. Maar toen mijn opa op sterven lag en deze niet meer met me wilde praten of wilde zien en kort daarna overleed kreeg ik, ik quote: "Bij mij moet je niet zijn hoor met dat soort dingetjes, kan je beter bij een ander aankloppen". En dan nog verontwaardigd reageren als je daar pislink om wordt ook.

Sommige mensen zijn lomp, anderen zijn egoistisch, weer anderen kunnen het één of ander niet handelen, vooral als het om persoonlijkere zaken gaat. Het is jammer, maar ik herken je gevoel ook, heb om deze reden al veel vriendschappen verbroken en word er steeds allergischer voor, zo niet wantrouwend. Het is zonde.

Dat is echt mega lomp :oo

**Geplaatst**: 28-10-17 22:28

Geplaatst: 28-10-17 22:28

Relaxed schreef:
SavannahNx schreef:
Ik ben juist zo iemand die over zichzelf praat en wel reageert op de ander van jajaja en dan weer door met mn eigen verhaal. Wel een eyeopener dit topic omdat ik het vaak ook van mn naasten hoor

Maar dat je het van je naasten hoorde deed je dan niks mee?

Jawel. Maar meestal ben ik mij er niet van bewust dat mensen ook graag hun zegje doen. Ben zo’n kwek dat ik er gewoon doorheen banketstaaf. Erg vervelende eigenschap. En natuurlijk doe ik er wat mee en probeer ik erop te letten

**Geplaatst**: 28-10-17 22:50

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 28-10-17 22:50

Best herkenbaar dit topic.

Ik merk dat ik ook vaak degene ben die naar andere mensen luister en vraag. Ik ben er altijd voor een luisterend oor die het nodig heeft, maakt niet uit welk tijdstip op de dag. Maar ik merk dat het vaak niet wederzijds is (uitzondering daargelaten), zelf zit ik in een behoorlijke dip en toch vraagt er nooit iemand naar mij. Maar blijven mensen wel al hun problemen aan hun vertellen. Dit vind ik zelf op bepaalde momenten echt enorm moeilijk omdat ik dan zelf ook een luisterend oor wil maar daar is dan geen ruimte voor. Dit vind ik altijd enorm vervelend, en voel mij hier vaak wel erg alleen door. Omdat het voelt alsof ik gewoon een praatpaal voor mensen ben.

Ik ben best goed in praten over oppervlakkige dingen, maar zelf vraag ik graag door bij mensen en ik merk dat dat weinig gebeurd bij anderen naar mij toe waardoor ik niet meer weet wat ik moet vertellen of het gevoel heb dat het niet interessant genoeg is.

**Geplaatst**: 28-10-17 22:57

Geplaatst: 28-10-17 22:57

geerte schreef:
Best herkenbaar dit topic.

Ik merk dat ik ook vaak degene ben die naar andere mensen luister en vraag. Ik ben er altijd voor een luisterend oor die het nodig heeft, maakt niet uit welk tijdstip op de dag. Maar ik merk dat het vaak niet wederzijds is (uitzondering daargelaten), zelf zit ik in een behoorlijke dip en toch vraagt er nooit iemand naar mij. Maar blijven mensen wel al hun problemen aan hun vertellen. Dit vind ik zelf op bepaalde momenten echt enorm moeilijk omdat ik dan zelf ook een luisterend oor wil maar daar is dan geen ruimte voor. Dit vind ik altijd enorm vervelend, en voel mij hier vaak wel erg alleen door. Omdat het voelt alsof ik gewoon een praatpaal voor mensen ben.

Ik ben best goed in praten over oppervlakkige dingen, maar zelf vraag ik graag door bij mensen en ik merk dat dat weinig gebeurd bij anderen naar mij toe waardoor ik niet meer weet wat ik moet vertellen of het gevoel heb dat het niet interessant genoeg is.

Ik heb dit vorig jaar rondom mijn scheiding ook heel erg gemerkt, heel vervelend.. Ik heb gewoon het meest gehad aan mijn ex-schoonzus, zij bleef altijd vragen hoe het ging

Zelfs mijn eigen familie deed dit niet..

Savannah, bewustwording is de eerste stap..

Zoveel kletsen en niet doorhebben dat anderen ook iets willen zeggen is echt niet tof

**Geplaatst**: 28-10-17 23:07

Geplaatst: 28-10-17 23:07

Ik heb serieus wel eens in de spiegel staan turen of er misschien 'klaagmuur' op m'n voorhoofd stond.

Gelukkig is het nu wel minder op 1 iemand na die regelmatig appt met de vraagt 'hoe is het?'

En dan stuur ik terug 'goed!', omdat ik weet dat de woorden 'en met jou' een tsunami aan zielig gedoe ontketent.
Het type wat als je ook maar een paar keer uit beleefdheid wat vraagt, je gelijk tot best friend of erger bombardeert en dan moet heel de wereld weten wat een goede gesprekken we hebben.

Hij heeft zelfs al eens bij elkaar gelogen dat ie wat met iemand had, diegene vond het alleen maar sneu om hem af te poeieren en ging daarom met hem om.

Ik ontdekte pas wel dat wanneer ik het gesprek met hem steeds op mezelf terug breng, hij zo weg is.

Als je hem probeert duidelijk te maken dat z'n gedrag averechts werkt, is ie het helemaal met je eens en gaat vervolgens bij iemand anders zielig staan doen en ook nog vertellen dat jij zo lelijk tegen hem deed.

Sneu en eng tegelijk.

**Geplaatst**: 29-10-17 00:30

Geplaatst: 29-10-17 00:30

Ik ben zo iemand die met regelmaat vergeet naar de ander te vragen. Ik vergeet verjaardagen, ik vergeet dat je me verteld hebt dat je op vakantie ging. Ik vergeet dat ik je zou terug bellen

Ik ben een vergeet achtige zeef en niet vanuit mezelf op anderen gericht. Niet omdat ik dat niet wil. Niet omdat ik niet geïnteresseerd ben.

Maar omdat mijn hersenen letterlijk gewoon niet zo in elkaar zitten dat het vanzelfsprekends om dat te doen of dat te onthouden. Ik heb autisme. Je zult het niet zo 1, 2, 3 aan me merken. Maar het zit er wel.

Ik vind het extreem moeilijk om te bedenken wat ik iemand kan vragen. Als ik iemand vraag "hoe gaat het?" En ik krijg terug... "ja goed!" Punt. Dan wordt het voor mij wel erg ingewikkeld. Vaak kom ik dan nog wel verder met "nog iets leuks gedaan?" , en als er dan niks meer terug komt dan "nee niet echt" of "niets bijzonders". Dan is dat voor mij een signaal "die wil niet vertellen" of "ze vind dat het mij niks aan gaat" en dan vraag ik dus ook niet door. Niet dat ik uberhaubt kan verzinnen wat ik in hemelsnaam verder zou moeten vragen.

Wat overigens AB-SO-LUUT níet betekend dat ik niet geïnteresseerd ben. Im just not wired that way.

Ik doe al mijn hele leven extreem mijn best om mezelf trucjes eigen te maken hoe ik die connectie dan wél moet leggen. Welke vragen ik dan wel kan stellen. Als ik er aan denk om eraan te denken!

Dat is een heel bewust proces en besef. Ik moet soms echt heel bewust eraan denken om iemand te vragen hoe het met diegene gaat. Zeker als ik erg overprikkeld ben, of mijn hoofd. Chaotisch is en vol zit, denk ik er slechter aan dan wanneer ik volledig ontspannen ben.

Gelukkig heb ik oprechte vriendinnen om me heen die beseffen dat het vanuit mij absoluut geen onwil of desinteresse is. Die beseffen dat ik vreselijk mijn best doe. Die weten dat ze het beste maar gewoon kunnen beginnen te vertellen en dat ik dan écht wel aanhaak en eenmaal in het verhaal heel geïnteresseerd door vraag. Die weten dat ik als we afspreken en aan het bij kletsen zijn, zo een half uur over mij kunnen banketstaaf voor ik mezelf eindelijk voor mijn kop sla en zeg "oooh oliebol! Hebben we het alsmaar over mij en ik heb jou nog helemaal niet gevraagd hoe het meter jou gaat!"

En dat ik dat laatste inmiddels op mijn 31ste meestal wel doe, daar zijn heeeeel veel jaren aan vooraf gegaan met problemen, mensen niet snappen, mensen die mij niet snappen, verwijten, beschuldigingen en miscommunicaties.

Ik ben zo gezegend met die mensen die mij respecteren en accepteren zoals ik ben. Die mijn oprechtheid kennen en die het me niet kwalijk nemen. Die gewoon geduld met me hebben en me een handje te helpen door maar gewoon soms zelf beginnen te vertellen....

Mijn wens/advies. Probeer gewoon eens wél zelf te vertellen. Of in ieder geval een hint te geven waarover je zou willen vertellen. Ipv "ja goed"... zeg eens "ja goed, net terug van vakantie!" Of "ja goed, net promotie gemaakt op het werk". En als het niet gaat. Zeg dan ook gewoon "kon beter" of "niet zo". Als je van mij oprechte interesse wil, geef dan ook een oprecht antwoord en niet een "sociaal gewenst beleefd antwoord". Als jij het niet zegt, kan ik niet ruiken dat er meer is. Ik neem dingen heel letterlijk. Als jij zegt goed, dan denk ik ook goed.

Natuurlijk heb je altijd mensen die écht niet geïnteresseerd zijn. Maar je helpt mensen die het vre-se-lijk moeilijk vinden om te verzinnen waarnaar te vragen er ontzettend mee.

**Geplaatst**: 29-10-17 01:12

Geplaatst: 29-10-17 01:12

..

Laatst bijgewerkt door Nymbous op 16-02-25 01:54, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 29-10-17 07:57

Geplaatst: 29-10-17 07:57

Weet je, je moet eigenlijk alleen de vraag stellen hoe het met iemand gaat als je ook echt benieuwd bent naar het antwoord.

Toen ik in een moeilijk periode zat zei ik ook vaak: Nee, het gaat niet goed. Nou dan zie je ze meteen wit wegtrekken want daar hebben ze natuurlijk geen zin in. Het is een beleefdheidsvraag. Bij vrienden wil ik wel dat ik dit gewoon kwijt kan. En dat ze ook echt luisteren. En niet dat ze even ja knikken en dan weer over zichzelf beginnen.

**Geplaatst**: 29-10-17 08:12

Geplaatst: 29-10-17 08:12

Dit vind ik een mooie uitspraak van Dr Phil

Veel mensen maken zich druk wat anderen van hun vinden. Maar dit toont ook weer aan, als je wist hoe weinig mensen denken over anderen, dan zouden ze zich niet zulke zorgen maken over wat men van hen vindt.

Tip, vertel je eigen verhaal, je bent het waard om gehoord te worden.

**Geplaatst**: 29-10-17 08:18

Geplaatst: 29-10-17 08:18

Relaxed schreef:
Nou scharrel heeft het gelezen, reageert niet, wel steeds online.. Nu nummer en apps verwijderd, zodat ik niet in de verleiding kom om weer te appen.. Misschien zijn gedrag nu maar eens gaan spiegelen

Tip voor wanneer je een vaste relatie hebt die je in stand wilt houden: communiceer je gevoelens duidelijk.

Je kan jezelf wel op zitten vreten en kwaad maken maar het is heel goed mogelijk dat hij geen idee heeft wat er aan de hand is. Mannen en vrouwen denken vaak anders dus zelfs als vriendinnen zeggen dat je signalen duidelijk genoeg zijn zal de gemiddelde man niets van je begrijpen.

Vertel hem duidelijk wat je dwars zit, waarschuw hem later nog een keer als het niet veranderd en vertrek als hij de moeite niet wil nemen aan jouw "eisen" te voldoen.

(Goed voorbeeld van hoe mannen en vrouwen anders denken: jij post dit om je verhaal en frustratie kwijt te kunnen en ik probeer een oplossing te geven. Jij bent echter niet op zoek naar een oplossing maar wilt gewoon wat bijval en je hart luchten)

**Geplaatst**: 29-10-17 10:23

Geplaatst: 29-10-17 10:23

Voor mij is dit helaas ook herkenbaar en heeft dit ook regelmatig voor teleurstellingen gezorgd. Er is alleen iets dat ik nog erger vind, namelijk mensen die wel iets aan je vragen maar vervolgens niet écht luisteren naar wat je zegt of, zoals Suzanne F. ook al aangaf, duidelijk op een ander antwoord hadden gehoopt omdat ze geen zin hebben er verder op door te gaan.

Inmiddels heb ik geleerd dat dit alles te doen heeft met je eigen verwachtingen en dit niet gaat veranderen bij de ander. Het helpt ontzettend om je verwachtingen ten opzichte van de ander bij te stellen zodat je niet keer op keer teleurgesteld wordt door hun egoïsme, als ik dat even zo mag noemen. Sommige mensen zijn nou eenmaal te druk met zichzelf en hebben weinig (oprechte) interesse in de ander.

**Geplaatst**: 29-10-17 10:32

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 29-10-17 10:32

Ik vind het op zich niet erg als mensen het te druk hebben om echt belangstelling te tonen.

Je kunt dat nu eenmaal niet afdwingen.

Maar ik vind het wel vervelend als die mensen dan maar doen alsof ze belangstelling hebben, maar in hun reacties hun desinteresse maar slecht kunnen verbergen.

Nog vervelender vind ik het als die mensen wel verwachten dat je naar hun verhalen luistert.

Of de categorie mensen waar je nooit wat van hoort, behalve als het slecht met ze gaat.
Serieus een keer gehad dat m'n eten koud werd omdat iemand me belde en maar bleef mauwen, zelfs toen ik al een paar keer aangaf dat ik net pas thuis was en gekookt had en dat m'n eten koud werd.

**Geplaatst**: 29-10-17 10:51

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 29-10-17 10:51

Heel herkenbaar.
De vriendschappen die zo gingen zijn ook doodgebloed. Nu een paar vrienden waar de interesse wederzijds is er waar we er voor elkaar zijn.

Mijn vriend vind het ook heel lastig. Dan ben ik iets aan het vertellen, maar dat kan hij zomaar onderbreken om zijn verhaal te doen. Daar zeg ik ook echt wel wat van.

Mijn schoonouders zijn het ergst. Die hebben totaal geen interesse in mij. Ze vragen wel eens hoe het gaat, maar luisteren vervolgens niet. Of met mijn verjaardag. Ze belden: "ja gefeliciteerd he" en vervolgens beginnen ze over hunzelf en hoe.moeilijk hun het hebben etc. En dat 2x... want ze moesten allebei even gefeliciteerd aan de telefoon zeggen

**Geplaatst**: 29-10-17 10:56

Geplaatst: 29-10-17 10:56

Shiloh, mijn ex was ook autist, ik herken veel van jouw verhaal in hem, maar ik vind dat wel wat anders dan gewoon geen interesse tonen.. Mijn ex had het ook écht niet door.. Voordat we bij een visite binnenliepen zei ik dan nog tegen hem, minder praten (hij praatte ook vrij hard, dus best storend) en meer luisteren.. Maar zodra we binnen waren hoorde ik alleen maar hem overal steeds bovenuit

Hij had het écht niet door.. Door hem heb ik dan wel geleerd uit mezelf wat meer te vertellen, daarvoor deed ik het namelijk helemaal amper

O ja, scharrel zei sorry gisteravond, verder niet echt een uitleg ofzo, gewoon sorry

Vanmorgen kwam er een goedemorgen, ik stuurde een goedemorgen terug en net vroeg hij hoe het ging (normaal was ik dan altijd degene die dat deed) En dan komt er gewoon een leuk wederzijds gesprek..

Ik heb binnenkort een mindfulness training, dan ga ik dit zeker aankaarten mbt verwachtingen ed.

Nessa, jouw vriend heeft dus niet echt het goede voorbeeld meegekregen..

**Geplaatst**: 29-10-17 11:04

Re: Moet je dan altijd uit jezelf de dingen vertellen?

Geplaatst: 29-10-17 11:04

Andersom is ook niets. Heb een tijd moeite gestoken in een vriendschap en diegene wilde gewoon niets over zichzelf vertellen. Bleef heel plat. Ik heb haar genoeg openingen gegeven om over haar leven te vertellen, heb haar dingen vertelt die best persoonlijk zijn, maar zij vertelde echt nooit iets persoonlijks. Altijd alleen maar over winkelen of het weer. Als je daar veel moeite in steekt ben je er na een tijdje ook echt klaar mee.

Ik heb ook weinig vrienden, ik vind het namelijk belangrijk dat er van allebei de kanten genoeg interesse is en er ook de wil is om elkaar in vertrouwen te nemen. Anders kan ik net zo goed met mijn kat gaan praten.

Nomineer dit bericht ×