Een leven zonder paarden... en nu?

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
antje_vip

Berichten: 10001
Geregistreerd: 25-06-10
Woonplaats: Groningen

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-10-17 15:05

Je kan altijd nog naar een manege, daar mag je vast wel een paardje poetsen (bij ons kan je ook per keer een paard huren om op te rijden). En een beetje concoursen/keuringen afstruinen vond ik ook altijd wel leuk

Carmen_vH

Berichten: 174
Geregistreerd: 02-04-09
Woonplaats: Leeuwarden

Re: Een leven zonder paarden... en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 06-10-17 15:23

heel herkenbaar, ik vind het ook lastig. ik ben sinds m'n laatste jaar MBO 2 jaar terug gestopt omdat ik op stage ging en nu een nieuwe studie ben gestart. Als ik klaar ben en op mezelf ga echt met een baan enz wil ik het enorm graag weer oppakken, maar een manege in een stad zie ik niet zitten (had op mn oude manege een supermooie crosswei etc, dus dan valt de rest wel in het niet ook qua paardenkarakter hadden we voor een manege best frisse paarden). Maar op mn oude manege beetje gezeur gehad dus zelfs in de zomer kom ik daar niet meer begeleiden.

Ben benieuwd hoe anderen dit inderdaad volhouden, ik ga voor een half jaartje dat ik nog in deze stad zit geen bijrijd paard zoeken voor een paar maanden dat gaat helaas niet natuurlijk. Daarna half jaartje buitenland en misschien daarna.. ik hou in ieder geval hoop en fantaseer over de toekomst, de tijd maar uitzitten :P

NadineBlabla

Berichten: 2151
Geregistreerd: 23-10-11

Re: Een leven zonder paarden... en nu?

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-10-17 14:48

Ik herken het ook! Heb zelf in de tijd ook getwijfeld om een soortgelijk topic te openen maar niet gedaan, fijn om het nu voorbij te zien komen en mee te lezen over hoe anderen het ervaren :o

In maart is mijn pony verhuisd naar haar nieuwe eigenaren. Ik ging na de zomer studeren en wist dat ik op kamers zou gaan (ivm vrij lange reistijd, maar ook iets wat ik zelf wel graag wilde) en zo kwamen we al vrij snel tot de conclusie dat het geen optie zou zijn om dan nog een pony erbij te hebben. Ik zou niet meer genoeg tijd voor haar hebben, en dat vond ik niet eerlijk. We zijn vrij vroeg begonnen met rondkijken voor potentiële kopers en hebben echt de allerliefste mensen ooit voor haar gevonden, maar oei wat was het moeilijk. Helemaal omdat het toch nog wel een behoorlijke tijd ging duren voordat mijn ''nieuwe leventje'' echt zou gaan beginnen. We hebben vroeg afscheid genomen, maar als we dat niet gedaan hadden, hadden we de mensen waar ze nu is misschien wel niet gevonden, dus achteraf toch erg blij met de keuze van toen!
De periode die volgde heb ik echt als heel zwaar ervaren. Twitter was bijna 6 jaar van ons geweest en ik rijdt al sinds mijn 6e paard. Ik reed nog wel hier en daar wat bosritten mee op de stal waar ik stond, wat heel lief en fijn was, maar het was toch anders dan eerst en het gemis bleef zo groot :(

In de zomer een kamer gevonden en in september aan het studentenleven begonnen. Vanaf toen ging alles wel een stuk beter :) ik ben inmiddels actief aan het roeien bij een studentenroeivereniging en heb het super naar mijn zin! Hele leuke sport en ik merk dat ik acceptatie begin te vinden voor het feit dat ik nu niet in staat ben om een paard te hebben. Ik had na de eerste week op mijn opleiding ook al meteen zoiets van ''oh, dit had je niet getrokken met ook nog de zorgen van een levend dier erbij''. Dat besef helpt mij ook enorm.
Het stelt me erg gerust dat ik weet dat mijn lieve ex-pony ( hoe noem je zoiets :') ) elke dag alle liefde en aandacht krijgt die ze verdient, en ik een flexibele student kan zijn :)

Ik denk er echt nog wel elke dag aan, en al helemaal als je zo op bokt hier en daar wat meeleest. Sommige dagen valt het ook echt wel zwaarder dan anderen. Ik ga mee met wat al eerder gezegd is in dit topic; de passie blijft, maar het moment is er nu gewoon even niet naar. Maar dat komt wel weer :)

RoWi

Berichten: 6908
Geregistreerd: 27-12-05
Woonplaats: NB

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-10-17 22:00

Herkenbaar! Hier ook jaren geleden (toevallig ook in mijn studietijd) ook in één keer helemaal gestopt met de paarden.
Neem de tijd om het gemis te verwerken en te wennen aan je nieuwe dagritme, probeer te genieten. Er komt vanzelf iets nieuws op je pad, wat dat ook is :) Je hoeft niet nu al te beslissen of je wel/niet ooit nog wil paardrijden. Beide mogelijkheden liggen nog helemaal open :)

In mijn ogen heb je een heel verstandige keuze gemaakt. En verstandige keuzes zijn niet altijd leuk, maar die leveren je wel het meeste op. Even flink doorbijten en soms een dikke huilbui, maar je komt er beter en sterker uit.

Ik vind namelijk dat het ook belangrijk is om echt te kunnen genieten van je studententijd en vooral heerlijk jong te zijn, te genieten van je vrijheid. Die tijd gaat namelijk snel voorbij. Wat klink ik oud nu.. :') Maar wat ik bedoel is: straks na je afstuderen is je financiële ruimte waarschijnlijk een stuk groter, want een HBO-diploma betekent over het algemeen een fijne baan met een leuk salaris (dat gaat uiteraard ook niet vanzelf, maar meestal kom je met een HBO-diploma wel goed terecht). Tegen die tijd kun je altijd weer heroverwegen om weer een eigen paard aan te schaffen :j

UMayDream

Berichten: 9002
Geregistreerd: 31-03-10
Woonplaats: Leeuwarden

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 10-10-17 13:37

@nena & antje_vip, de manege is voor mij geen optie. Na jaren andermans paarden te hebben gereden en mijn eigen te hebben gehad, wil ik onder geen beding terug naar een manege :o Concoursen en keuringen bezoeken is idd wel leuk om te doen.

@carmen_vH, daar komt het idd een beetje op neer: de tijd uitzitten totdat er weer ruimte is voor een eigen paard of een bijrijdpaard.

@nadineblabla, fijn dat jij je ook hierin kunt herkennen! Wel super dat je in roeien een nieuwe sport hebt gevonden. Het komt idd met vlagen voorbij, op sommige momenten is het ineens weer zo moeilijk en dan ebt het weer weg totdat het gemis weer een volgende keer op komt zetten.

@rowi, bedankt voor het hart onder de riem steken! Verstandig was de keuze idd wel, maar niet leuk. En inderdaad het soms even heel erg verdrietig erom zijn moet kunnen. Ik vrees wel dat ik eerst een paar jaar zoet ga zijn met het terugbetalen van mijn forse studielening _O- maar daarna kan er wellicht een paard komen. En je hebt helemaal gelijk wat betreft de studententijd, dat is zeker iets waar je van moet genieten.