maar wilde dit gewoon even melden Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
maar wilde dit gewoon even melden
melissac schreef:Nee dat lijkt me wel vervelend idd..
Nog een vraagje, wat zien jullie links onderin van de foto? Sorry voor de slechte kwaliteit, heb de helderheid wat omhoog gegooid.![]()
<a href="http://nl.tinypic.com?ref=2dgpaa0" target="_blank"><img src="http://i63.tinypic.com/2dgpaa0.png" border="0" alt="Image and video hosting by TinyPic"></a>
Danielleeee_ schreef:Is het niet een gekke lichtinval op de bank? Het ziet er inderdaad wel gek uit. Het lijkt alsof er iets of iemand zit, maar misschien beeld ik me dat nu wel in hoor
De foto was overigens met weinig licht gemaakt.
JPS schreef:Zou het een idee zijn om hulp te zoeken bij het verwerken van zijn dood en van bepaalde gevoelens sindsdien? Misschien laat hij je los als jij hem loslaat..
melissac schreef:JPS schreef:Zou het een idee zijn om hulp te zoeken bij het verwerken van zijn dood en van bepaalde gevoelens sindsdien? Misschien laat hij je los als jij hem loslaat..
Ik wil hem heel graag loslaten, gewoon dat ik er zeker van ben dat hij verder kan gaan zeg maar.
Ik praat er ook heel veel over met m'n moeder, voornamelijk omdat ik nog steeds heel veel moeite heb om naar ruimtes te gaan waar wij samen veel waren. Ik kon na 2 jaar pas weer naar zijn huis toe zonder in tranen uit te barsten, maar ik kom niet verder dan de keuken zodra ik in de woonkamer kom zie ik ons weer samen op de bank zitten, hetzelfde geldt voor zijn garage. Het is voor mij gewoon extra moeilijk om hem los te laten terwijl hij de enige was die er in mijn jeugd voor me is geweest, hoe ziek hij ook was hij zorgde er altijd voor dat alles goed ging met mij. Ik heb ook het sterke gevoel dat ik die connectie nooit meer met iemand anders ga krijgen waardoor ik me steeds verder afsluit, het liefste zit ik dag en nacht alleen.
Een paar dagen voor zijn dood heb ik zelfs nog lopen janken en heb ik tegen m'n moeder gezegd dat ik daar in zijn plaats wou liggen, ik heb hem dit nooit gegund en ik heb nog zoveel vragen. Hij trok me steeds omhoog uit de put waar ik in zat door alles wat er gebeurd is, toen hij overleed ben ik nog dieper in die put gevallen dan dat ik er al in zat, en voor mijn gevoel was hij de enige waar ik echt mijn gevoelens bij kon uitte en dat maakt het allemaal zo moeilijk.