Later je moet toch bedenken wat je wil. Minimaal 1 moet land achterlaten.
Ik ben al jaren in Nederland en ik wil nooit meer weg maar toch ik ook mis Australië héél veel. De taal is maar klein probleem, dat kun je leren. En ik kon leren van Sinterklaas, boodschappen met de fiets en de rare traditie iedereen gaan feliciteren op verjaardag
ik heb zelfs geleerd Nederlands eten eten
maar sommige dingen leer je nooit. Ik moet altijd nadenken wat ik zeg, spontaan praten is heel moeilijk ook al kan ik Nederlands goed verstaan. Eh Ik heb andere jeugd dan mijn man: andere onderwijs, andere herinneringen aan televisie, andere speelgoed die was rage, andere manier van normen, waarden en omgaan met mensen...Dat maakt heel veel wie je bent! Sommige dingen van Nederland ik zal nooit begrijpen. En sommige dingen van Australië zal mijn man nooit begrijpen en soms ik vind dat heel erg frustrerend...Mijn kinderen zullen mijn land ook nooit zo kennen als dat ik dat ken. In bloed zijn ze net zo Australisch als Nederlands maar ze groeien op als Nederlander. Ik ben gelukkig hier in Nederland maar ik mis Australië en familie veel, maar ook cultuur en eten en zo
Ik zou jullie zeker kans geven en vooral zien waar komende acht maanden heen gaat maar denk al vroeg na dat minstens 1 van jullie zijn leven moet opgeven. Het zijn beide westerse landen en de cultuur verschillen kunnen jullie elkaar verrijken maar 1 partner zal altijd 'de buitenlander' zijn die grapjes over vroeger niet begrijpt, die minder snel reageert in discussie omdat langer na moet denken over de taal, etc. Soms als we ruzie hebben (niet vaak) mijn man is boos in Nederlands en ik in Engels
Het kan heel frustrerend zijn elkaar in relatie niet goed te begrijpen.maar je kunt als het is echte liefde het wel leren
En je nieuwe land kan jouw land worden. Dus voor jou Australië, hem Nederland of allebei ander land. Hey kan
Maar soms heel moeilijk, niet sprookje.
Maar als jullie echt van elkaar houden moet je het altijd proberen
mijn man spreekt heel goed Engels, maar in bepaalde situaties komt hij toch woorden te kort of begrijpt hij alle woorden die ik zeg maar niet wat ik precies écht bedoel...Ik heb zelfde met Nederlands. Mijn Nederlands is goed maar het zal nooit, ook niet nu na 15jaar, mijn moedertaal zijn. Elke keer dat ik nieuwe situatie kom moet ik nieuwe woorden leren...(toen mijn kinderen naar school gaan, huis kopen etc) en moedertaal mensen praten soms héél snel en slikken woorden in, helemaal mensen met dialect zijn niet te verstaan voor mij