Zoon van 10 heeft stalkerig vriendje, tips gezocht!

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
LoveBodin

Berichten: 4564
Geregistreerd: 18-12-09
Woonplaats: Under The Northern Lights

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 10:29

Ik denk dat het kind niet per se naar jullie toe gaat om te spelen, maar eerder vlucht uit huis.
Als je het geen vervelend kind is, kan je hem toch bik jullie alleen laten spelen? Dus niet samen met je eigen zoon.
Soort van twee broertjes, die soms dingen samen doen en soms niet.

Je bent nu de veilige haven. Hem verbieden te komen zou ik dan ook niet doen.
Maar oke, zo ben ik opgevoed.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 10:29

Als ik dat zo lees dan snap ik wel waarom X liever bij jullie is dan thuis, wat sneu voor hem :(:) Ik zou inderdaad ergens melding maken, dat is geen situatie voor een kind om in op te groeien :n

Neemt niet weg dat ik snap dat het voor jullie ook lastig is. Misschien kan je met X afspraken maken over welke dagen hij mag langskomen? Ik denk dat je best kan uitleggen dat (bijvoorbeeld) dinsdag en donderdag 'speeldagen' zijn, en de andere dagen niet. Dat is ook wat minder heftig dan hem helemaal verbieden langs te komen.

danzzz
Berichten: 1452
Geregistreerd: 18-11-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 10:29

troi schreef:
Hmm goed punt, dat hebben we idd nog niet gedaan.

En wel om de volgende reden. Ouders hebben een flink drugsprobleem en voelen zich standaard minderwaardig en met de nek aangekeken door de wereld, huis zit ook zo doorgaans vol met druggie vrienden. Zoonlief mag daar dus ook niet binnen komen. En wij worden gezien als 'arrogante wijsneuzen die zich te goed voelen', heel ingewikkeld. En dat is de reden dat X bij de meeste gezinnen in het dorp niet welkom is (vermoedelijk ook de reden dat hij zo hangt aan mijn zoon), maar dat vind ik erg naar dus dat doen wij niet!

Maar jullie hebben wel gelijk! Wij moeten over deze drempel heen en proberen dit aan ze uit te leggen zonder de indruk te wekken dat wij 'te goed zijn voor hun kind'. Ik vind dat erg ingewikkeld!

Iemand tips om zo'n boodschap vriendelijk, helder en niet beschuldigend te brengen ?

er zijn instanties waar jij je zorgen kan uiten over de omstandigheden waarin dit kind op moet groeien, gezien het gedrag van dit jongetje is hij gewoon heel hard op zoek naar geborgenheid en veiligheid, dat vindt hij bij jullie blijkbaar.

Ik zou met de ouders gaan praten maar ook een signaal afgeven aan de instanties. (en ik heb een hekel aan instanties, zeker jeugdzorg en dat soort akelige clupjes, maar in dit geval is het misschien wel handig als er iemand meekijkt met dit gezin)

persoonlijk zou ik in zo een geval het jochie de sleutels geven van mijn huis zodat hij kan komen wanneer hij daar behoefte aan heeft, maar ik zit nou eenmaal wat raar in elkaar.

Jojoju

Berichten: 3827
Geregistreerd: 06-08-09
Woonplaats: Dordrecht

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 10:32

Zo ola24.. uit huis plaatsen? We weten verder niks over dit gezin.

Ik denk dat een belletje naar jeugdzorg wel op zijn plek is, ze kunnen je misschien ook tips geven over het gesprek met de ouders.

Ik zou denk ik ook op neutral terrein afspreken? De boodschap vanuit de ik-vorm brengen en vooral de zin niet beginnen met 'jij' en 'jullie'. Mensen die zich snel aangevallen voelen zullen dan meteen in de verdediging schieten. Proberen het positief te benaderen is denk ik ook een goed punt, vertel hoe lief x is, dat het een fijn mannetje is en dat hij hij leek speelt maar dat jullie zoon soms even wat ruimte nodig heeft.

Wellicht vaste dagen of dag afspreken en als jullie zoon vaker wil spelen hij wel komt?

Succes! Heel fijn dat x wel welkom is bij jullie!

Vjestagirl

Berichten: 26961
Geregistreerd: 11-08-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 10:34

LoveBodin schreef:
Ik denk dat het kind niet per se naar jullie toe gaat om te spelen, maar eerder vlucht uit huis.
Als je het geen vervelend kind is, kan je hem toch bik jullie alleen laten spelen? Dus niet samen met je eigen zoon.
Soort van twee broertjes, die soms dingen samen doen en soms niet.

Je bent nu de veilige haven. Hem verbieden te komen zou ik dan ook niet doen.
Maar oke, zo ben ik opgevoed.


Dat zou ik dus dan weer niet doen. Je bent geen opvang voor zielige gevallen, maar een gezin met een privé leven.

Keet

Berichten: 31095
Geregistreerd: 15-08-04
Woonplaats: Eastsean

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 10:35

Hou er wel rekening mee dat als je een vaste dag af gaat spreken, je hier met een dergelijk jongetje niet makkelijk van af kan wijken. Zo te horen heeft hij behoefte aan structuur, die behouden ze ook graag.

Ik zou eens met de jeugdgezondheids organisatie bij je in de buurt contact opnemen, consternatiebureau zoaqls wij het noemen. Wellicht kunnen zij je in de juiste richting wijzen

troi
Berichten: 18052
Geregistreerd: 12-09-08
Woonplaats: Boven Zwolle

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 04-08-17 10:36

Jeugdzorg is daar al lang bij betrokken, toezicht ed is er.

En naast deze problemen is hij goed gevoed, gaat naar (speciale) school en zie ik nooit iets op zijn lichaam qua tekenen van mishandeling. Ik heb (voor zover dat te beoordelen is voor mij) de indruk dat de ouders binnen hun mogelijkheden wel hun best doen om goede ouders te zijn.

Maar goed. Dat zijn zulke ingewikkelde zaken, ben ik geen expert in en houd ik me dus maar verre van. Oordelen doet het hele dorp natuurlijk al dus dan probeer ik wat te beperken :)

Het vooral bij onszelf houden is een goede, dank voor die tip! En idd wellicht valt het wel erg mee als we dit proberen.

Meer tips zijn nog steeds erg welkom!

Edit: zonet stond hij alweer met een smoesje voor de deur, ook al hadden we gister gezegd dat zoon niet kon spelen vandaag.. *diepe zucht*

Vanillia

Berichten: 7872
Geregistreerd: 22-09-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 10:38

LoveBodin schreef:
Ik denk dat het kind niet per se naar jullie toe gaat om te spelen, maar eerder vlucht uit huis.


Wat een lastige situatie.. Ik kan me wel vinden in de opmerking van LoveBodin, dat hij een veilige plek zoekt en daarom zoveel bij jullie komt. Van de andere kant kan ik me voorstellen dat je niks wil dat ten koste gaat van je eigen kind.

anne_bento

Berichten: 7607
Geregistreerd: 08-06-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 10:40

LoveBodin schreef:
Ik denk dat het kind niet per se naar jullie toe gaat om te spelen, maar eerder vlucht uit huis.
Als je het geen vervelend kind is, kan je hem toch bik jullie alleen laten spelen? Dus niet samen met je eigen zoon.
Soort van twee broertjes, die soms dingen samen doen en soms niet.

Je bent nu de veilige haven. Hem verbieden te komen zou ik dan ook niet doen.
Maar oke, zo ben ik opgevoed.

Dit denk ik ook inderdaad, hij zoekt een veilige fijne plek omdat hij die thuis zo te horen niet heeft. Sneu -O- :( Moet eigenlijk nu ook niet jullie probleem worden natuurlijk, maar hem wegsturen of verbieden te komen, lijkt me aardig moeilijk in deze situatie.. misschien kun je jeugdzorg bellen en hen om hulp vragen? Zij kunnen je misschien tips geven?

lastige situatie zeg

pmarena

Berichten: 52742
Geregistreerd: 09-02-02

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 10:45

Ojee, lastige situatie inderdaad, als het verder wel een lief jochie is. Je wil hem dan ook niet laten vallen maar ik kan me zéér goed voorstellen dat je er bloednerveus van wordt.

Vind het een heel lief idee van sommigen om het ventje een veilige haven te bieden, maar jullie zoontje en jullie zelf hebben ook alle recht op "lucht" zeg maar. Je kan en mag jullie zoontje niet opzadelen met de verantwoordelijkheid om dat jochie te pas en te onpas bezig te houden.

Jij kent de ouders en de situatie het beste: denk je dat zij überhaupt wat kunnen betekenen?
Want wat zouden ze dan moeten doen, het ventje thuishouden? Gaan ze dat doen, is het fair tegenover hem dat hij niet gewoon wat rond mag fietsen? Moeten zij met hem praten en zeggen dat hij niet zo vaak langs mag komen? En wanneer mag het dan wel of niet?

Al met al kan je dan net zo goed / beter met het jochie zelf afspraken maken want uiteindelijk komt het daar toch op neer denk ik, dat hij moet weten wat wel / niet mag.

Kan je hem niet uitleggen dat jullie / jouw zoontje hem veel leuker (blijven) vinden als hij zich niet steeds zo opdringt? Dat hij beseft dat door zoveel zichtbaar te zijn, je zoontje steeds minder zin krijgt om met hem te spelen omdat het als een soort gedwongen verplichting gaat voelen? Maar dan in een beetje voor hem goed begrijpelijke taal natuurlijk :P

Ik zou met jouw zoon overleggen wat hij fijne afspraken vind qua contactmomenten / spelen / afspreken en dat dan communiceren naar het jochie toe en uitleggen dat je hem graag lief en leuk wilt blijven vinden en dat het daarom belangrijk is dat hij jullie ook je privacy gunt.

danzzz
Berichten: 1452
Geregistreerd: 18-11-11

Re: Zoon van 10 heeft stalkerig vriendje, tips gezocht!

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 10:50

Ik zou, denk ik, zeggen dat hij elke dag om vier uur mag komen, ongeacht of zoon wel of niet thuis is, dan even een kopje thee met hem gaan drinken en vragen hoe zijn dag was, en dan met etenstijd 5 uur weer naar huis. Voor vier uur doen we niet open, pas na 4 uur gaat de deur open.

Dan biedt je hem een soort van beloning, en wat kost het jou nou, een kwartiertje hooguit. En als hij dat uur blijft zitten, parkeer je hem op de bank terwijl jij je dingen doet. Ik zou kijken hoe ik het beste voor mezelf (en mijn gezin) kan zorgen en ondertussen van de overlast af kan komen zonder daarbij het jochie nog meer te beschadigen.

Daarnaast denk ik dat het wel over gaat, het zal geen jarenlange opoffering zijn.

Winged

Berichten: 34129
Geregistreerd: 28-12-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 10:59

danzzz schreef:
Ik zou, denk ik, zeggen dat hij elke dag om vier uur mag komen, ongeacht of zoon wel of niet thuis is, dan even een kopje thee met hem gaan drinken en vragen hoe zijn dag was, en dan met etenstijd 5 uur weer naar huis. Voor vier uur doen we niet open, pas na 4 uur gaat de deur open.


Dan neem je wel de moedertaak over van zijn Eigen moeder. Terwijl je zelf ook een kind hebt.

Ik zou jeugdzorg peilen over wat je kan doen. Je moet er zelf ook niet aan onderdoor gaan.

danzzz
Berichten: 1452
Geregistreerd: 18-11-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 11:16

Winged schreef:
danzzz schreef:
Ik zou, denk ik, zeggen dat hij elke dag om vier uur mag komen, ongeacht of zoon wel of niet thuis is, dan even een kopje thee met hem gaan drinken en vragen hoe zijn dag was, en dan met etenstijd 5 uur weer naar huis. Voor vier uur doen we niet open, pas na 4 uur gaat de deur open.


Dan neem je wel de moedertaak over van zijn Eigen moeder. Terwijl je zelf ook een kind hebt.

Ik zou jeugdzorg peilen over wat je kan doen. Je moet er zelf ook niet aan onderdoor gaan.

ja, dat klopt. Is dat erg? Ik weet niet of dat erg is, ik zie een jongetje die behoefte heeft aan een soort van lijflijntje en als je daarin kan voorzien door tijdelijk je deur open te stellen denk ik niet dat dit zo verkeerd is om te doen.

Iets belangeloos doen voor een ander is echt zo vreselijk nog niet, zelfs als je daar een heel, heel klein beetje van jezelf voor moet opofferen. Participatiemaatschappij optima forma

kiki1976

Berichten: 18124
Geregistreerd: 17-04-10
Woonplaats: Kop van Noord Holland

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 11:31

Poeh wat een lastige situatie.

Maar ik zou denk ik toch een gesprekje met hem aangaan erover. Gewoon een gesprekje waarbij je duidelijke regels opzet. Probeer hier wel heel duidelijk in te zijn dat het niet aan hem zelf ligt. Je kan tegen hem ook gewoon eerlijk zijn dat jouw zoontje soms geen zin heeft om te spelen. Vertel hem er dan ook duidelijk bij dat hij die dag niet weer moet komen. Mocht je zoon van gedachte veranderen dat hij wel naar hem toekomt.
Of probeer alvast een speelafspraak te maken voor over een paar dagen. Kijken of je op zo'n manier er structuur in kan krijgen zonder dat hij constant voor de deur staat.
Zo hou je het in eigen hand zonder hem te kwetsen.

Hier hadden we ook zo'n soort meisje in de straat is een jaar jonger dan onze dochter. Niet dat de ouders gebruikte maar was een nakomertje (iets van 18 jaar verschil met de andere kinderen). Maar die stond soms om 20.00 voor de deur of mijn dochter van toen 8 jr.
Ouders gingen soms in het weekend na het avond eten even een biertje drinken in de kroeg, meisje bleef thuis. Soms stond ze net na etenstijd voor de deur of ze mocht spelen. Met de zomerperiode had ik daar niet zoveel moeite mee. Speeltuin is op de hoek van de straat en kan in vanuit huis zien. Maar met de winterperiode als het al donker was dan mocht ze niet.
Soms speelde ze leuk, maar waren ook dingen die mijn dochter niet leuk vond of niet vond kunnen.
Uiteindelijk is het hier vanzelf opgehouden omdat of wij vaak nee zeiden, om mijn dochter zelf niet meer wilde spelen.

Ayasha
Blogger

Berichten: 60651
Geregistreerd: 24-02-04

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 11:32

danzzz schreef:
Winged schreef:


Dan neem je wel de moedertaak over van zijn Eigen moeder. Terwijl je zelf ook een kind hebt.

Ik zou jeugdzorg peilen over wat je kan doen. Je moet er zelf ook niet aan onderdoor gaan.

ja, dat klopt. Is dat erg? Ik weet niet of dat erg is, ik zie een jongetje die behoefte heeft aan een soort van lijflijntje en als je daarin kan voorzien door tijdelijk je deur open te stellen denk ik niet dat dit zo verkeerd is om te doen.

Iets belangeloos doen voor een ander is echt zo vreselijk nog niet, zelfs als je daar een heel, heel klein beetje van jezelf voor moet opofferen. Participatiemaatschappij optima forma

Maar haar eigen zoon moet zich toch ook gewoon veilig kunnen voelen en rust kunnen hebben thuis?

Sofy

Berichten: 1294
Geregistreerd: 20-01-10
Woonplaats: Arnhem

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 11:40

Ik vind het een goed idee om alsnog een gesprek met de ouders aan te gaan. Ook al gebruiken ze drugs en zijn ze wellicht wat 'moeilijk', juist dat gevoel van met de nek aangekeken worden versterkt zulk gedrag alleen maar. Als je bij ieder ander kind de ouders hierover zou spreken, zou je dat hierbij ook moeten proberen (in ieder geval tot is gebleken dat dat gewoon echt niet werkt/gaat). Daardoor beseffen zij zich wellicht ook dat er van hun als ouders enige betrokkenheid in dit soort zaken verwacht wordt. Als je mensen normaal behandelt, gaan ze zich gek genoeg vaak ook normaal gedragen :+ .

danzzz
Berichten: 1452
Geregistreerd: 18-11-11

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 11:42

Ayasha schreef:
Maar haar eigen zoon moet zich toch ook gewoon veilig kunnen voelen en rust kunnen hebben thuis?

ja zeker, en die moet ook alle vrijheid hebben om wel of niet te willen "spelen" die kan je nooit verplichten mee te werken, maar die kan je wel (en dit is daar een uitgelezen kans voor) leren dat empathie en zorgzaamheid soms ten koste gaat van de eigen ik, maar dat daar wel grenzen aanzitten door te stellen dat tussen 4 en 5 ben je welkom en de rest is onze tijd. Uiteraard moet de zoon gevrijwaard blijven van de verplichting.

Voor iemand (in dit geval een kwetsbaar kind) een stapje harder lopen is niet zo heel erg, ook voor de zoon niet zolang je hem alleen uitnodigt om mee te doen en strikt de tijden aanhoudt.

Franciska15
Berichten: 958
Geregistreerd: 22-09-05
Woonplaats: 't Harde

Re: Zoon van 10 heeft stalkerig vriendje, tips gezocht!

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 11:50

Het klinkt alsof deze jongen moeite heeft met sociale situaties inschatten. Ik lees ook dat hij naar een speciale school gaat.
Ik werk op een speciale school en zie daar veel van dit soort gedrag. Kinderen kunnen elkaar niet of moeilijk 'lezen' en hebben geen idee hoe ze eigenlijk moeten handelen. Het klinkt alsof dit jongetje veel behoefte heeft aan duidelijkheid en structuur.
Dat hij langs het huis blijft gaan, komt op mij over dat hij blijft checken of het misschien nu wel kan.
Ik denk inderdaad dat je het beste met ouders om tafel kan. In rustig en simpel taalgebruik uitleggen dat je het hartstikke leuk vindt dat hij het vriendje is van jouw zoon en dat ze zo leuk samen spelen, maar dat je merkt dat hij het moeilijk vindt om nee te accepteren van jouw zoon, wanneer hij alleen wil spelen. Misschien dat jullie hier samen iets op kunnen verzinnen. In gesprek met ouders en het jongetje over dat nee ook echt nee betekent voor de rest van dat dagdeel, als jouw zoon wel wil, komt hij wel naar buiten bijvoorbeeld. Ik denk dan aan een picto-rooster thuis of bij jullie voor het raam (moet je willen natuurlijk). Dit kan het inzichtelijk maken..

Succes

Women2
Berichten: 443
Geregistreerd: 07-12-09

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 11:51

Ik zie dat je in het noorden woont. Je zou eens kunenn bellen met Fier Friesland om daar advise in te winnen. Ze zijn daar gespecialissert in gezinsproblematiek. Ze geven gewoon vrijblijvend advies en als ze denken dat Jeugdzorg ingeschakeld moet worden oid, pakken hun de hele zaak op.
Heb jij je advies en krijgt het gezin de hulp die nodig is (waaronder het jongetje!)

s6801881
Berichten: 7742
Geregistreerd: 26-09-07
Woonplaats: Salland

Re: Zoon van 10 heeft stalkerig vriendje, tips gezocht!

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 12:08

Ik zou in een gesprek benadrukken dat
1. jullie het heel fijn vinden dat hun zoon en jullie zoon zo goed klikken;
2. dat jullie het de jongen gunnen om regelmatig te komen spelen; maar
3. dat je een behoefte hebt aan privacy en jullie zoon behoefte heeft aan vrije tijd. Dat je het gevoel krijgt daarin beperkt te worden (blijf bij een ik-boodschap, je eigen ervaring, wat doet dit met je).

Eindig met een open vraag: hoe zien jullie dit? Hoe kunnen we de zaak voor alle partijen leuk en ontspannen houden?

Corelli

Berichten: 10048
Geregistreerd: 23-07-06
Woonplaats: Deventer

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 13:05

Wat een lastige situatie TS! Ik gooi er even een omdenkertje in om te kijken of dat je wat helpt:

Een reden om de ouders wel in te lichten is ook te laten zien dat je ze serieus neemt als ouders. Als jouw kind x was geweest, dan had je het vast ook prettig gevonden als mensen het hier met jou (en evt je partner als je die hebt) over zouden komen sparren? Ik in ieder geval wel en ik denk dat dit ook voor de ouders van X kan gelden. Je gaat er volgens mij vanuit dat ze hun best doen om goede, betrokken ouders te zijn en daar horen dit soort dingen ook bij. Misschien hebben ze geen idee wat hun kind uitspookt, gun ze de kans op betrokkenheid en meedenken over een oplossing :)

Wat betreft moeilijke gesprekken: wat bij mij altijd goed helpt is inderdaad vanuit jezelf praten ("ik heb gezien dat X dit en dat doet en ik merk bij mezelf dat ik me daar zo en zo bij voel en dat vind ik eigenlijk best lastig") en ook durven te benoemen waarom je het lastig vind om het bespreekbaar te maken ("ik vind het best spannend om dit met jullie te bespreken, want ik wil niet de indruk wekken dat we jullie met de nek aankijken en ik zou het vervelend vinden als dat zo overkomt. De reden dat ik het wel wil bespreken is..."). Ook werkt het stellen van open vragen goed en doorvragen als je dingen niet goed begrijpt, een miscommunicatie is zo geboren. Heel veel succes!!

Edit; nog een aanvullende vraag: heb je je zoon wel eens gevraagd naar wat concreet zijn ideale situatie is mbt X? Daar komen vaak ook nog wel eens verrassende/duidelijke dingen uit :)

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 13:22

Ik denk dat je in praktijk niet zoveel zult kunnen met alle tips om nog meer afspraken met het jongentje zelf te maken/hem nog meer uitleg te geven enz aangezien hij de afspraken die je nu al probeerde te maken ook niet onthoudt/nakomt.
Los daarvan heb je bij deze tips het probleem van meer/minder: mensen die werken met lager begaafde kinderen weten dat weinig dingen zo verwarrend zijn als 'doe A wat meer/wat minder' omdat ze zelf al niet echt in kunnen schatten wat normaal/veel/weinig is. Dus ideeen als hem uitleggen dat het beter is als hij wat minder vaak langskomt kan in praktijk betekenen dat hij 1 seconde langer wacht voor hij langskomt - want dan doet hij toch wat je bedoelde?
Ik denk dat meer uitleg geven, meer op hem inpraten en nog meer afspraken proberen te maken een beetje een utopie is die ervan uitgaat dat je een normaal functionerend kind voor je hebt waar je prima afspraken mee kunt maken, maar het probleem was juist dat dat bij deze jongen niet kon....

Ik zou het dan ook heel simpel houden en vooral niet nóg meer op hem in gaan praten.
Kan hij lezen/klokkijken? Plak dan bijvoorbeeld een briefje op het hek/voordeur met daarop 'X kan vandaag pas om 5 uur spelen' - desnoods met de wijzers van de klok erbij. Of jullie de gordijnen open of dicht hebben en of je nou thuiskomt van boodschappen of niet, het briefje vertelt de regels en aangezien jullie je daar aan houden zal hij dat ook moeten doen.
Dan wordt het minder persoonlijk, ook voor jullie, en misschien kunnen jullie het zelf dan ook beter hebben als je hem toch weer eens voorbij ziet fietsen, want 5 uur is 5 uur, zelfs als hij al aanbelt dan is het alsnog 5 uur. Op deze manier hoef je hem ook niet meer elke keer af te wimpelen/een deksel op zijn neus te gooien, je zou het zelfs als een positieve boodschap kunnen zien 'Om 5 uur komt X met je spelen'. Dat is al iets heel anders om steeds te zeggen dan steeds uitleggen 'Nee, we willen niet dat je zo vaak langskomt. Wat hadden we nou afgesproken? Je zou toch niet meer langsfietsen/aanbellen/de oprit opkomen? We vinden het niet fijn als je steeds...'
Juist dat steeds willen uitleggen/verklaren/doorspreken kan bij dit soort gevallen op den duur echt slopend zijn voor beide partijen.

Kim

Berichten: 1210
Geregistreerd: 08-01-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 13:38

Wat sneu voor die jongen. Wie weet mag hij overdag thuis ophoepelen en is hij alleen bij jullie nog welkom. Is het geen optie dat hij af en toe bij jullie is maar wat voor zichzelf doet? Dan heeft je zoon gewoon rust en dat jochie is in ieder geval weg van huis. Maar ik snap anderzijds ook goed dat je daar ook de tijd en energie in moet willen steken... En ik snap het ook als je daar eigenlijk niet op zit te wachten. Weet je misschien hoe die jongen zelf aankijkt tegen zijn thuissituatie?

Het lijkt me inderdaad verstandig een gesprek te hebben met de ouders, waarin je duidelijk aangeeft dat het een lief jongetje is die ook welkom is maar gewoon niet ieder moment van de dag?

C_arola
Moderator Over Paarden & Markt

Berichten: 73428
Geregistreerd: 24-05-08

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 13:41

Wat ontzettend lastig van jullie en ook dubbel lijkt me gezien zijn thuis situatie.
Weet je of het jongetje extra begeleiding krijgt naast school? En dan bedoel ik vooral tijdsbesteding, sociaal contact stimuleren vanuit de jeugdhulp.

Als dit niet het geval is zou het wellicht een optie voor het jongetje kunnen zijn. Zo komt er geen druk bij jullie en jullie zoon te liggen maar hoeft het jongetje ook niet zichzelf te vermaken en eenzaam te voelen.

Wellicht kan de jeugdhulp hierin meedenken.

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-08-17 13:55

Voor dat jeugdzorg en andere drastische toestanden die sommigen hier roepen en verzinnen op basis van zeer weinig informatie er bij gehaald worden, lijkt me gewoon simpel je even gaan voorstellen aan die ouders stap 1.
Hallo, ik ben ....., onze kinderen spelen vaak samen, dus ik dacht laat ik me even komen voorstellen, zodat je weet waar .... regelmatig uithangt.
en aan de hand daarvan kun je verder toch?