Dingen zien die er niet zijn
Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
- samanthaaxx
-
- Berichten: 306
- Geregistreerd: 10-12-11
- Woonplaats: Groot-Ammers
Geplaatst: 03-07-17 14:46
TerraHowrse schreef:samanthaaxx schreef:Bij nader inzien heb ik je toch maar een PB gestuurd met dit bericht. Deze heb ik om die reden gewist.
Wat wou je er nou eigenlijk mee zeggen? Dat TS in God moet geloven en de ''duivel'' dan weggaat?
Nee dat is juist niet wat ik ermee wilde zeggen.
Ik wilde ermee zeggen, zoals ik in het bericht zelf ook aangaf, dat het belangrijk is om niet bang te worden van je eigen angst en dat het mij heel erg geholpen heeft om een (voor mij geloofwaardige) verklaring te hebben om rust over de situatie te krijgen. Of het nu is door een God of door een rode ballon die jou helpt om rust te krijgen en een verklaring te hebben voor dat wat gebeurd, dat maakt in zo'n geval niet uit.
- Anniek22
-
- Berichten: 1797
- Geregistreerd: 12-08-14
- Woonplaats: U’tje
Re: Dingen zien die er niet zijn
Geplaatst door de TopicStarter : 07-07-17 20:39
Iedereen mag in zijn eigen dingen geloven; als er advies komt vind ik dat prima en lees ik het aandachtig en weet ik dat het met alle goede bedoelingen is, maar uiteindelijk maak ik, mijn lichaam en mijn mind zelf de keuze wat goed voelt..
Even lang verhaal..:
Sinds dat ik dit topic geplaatst heb zijn er veel dingen gebeurd in mijn leven - grote... kleine... ertussenin.
Ik heb onder andere het uitgemaakt met mijn vriendje die 16700 km verderop woont (Australië) en heb een nieuw iemand ontmoet.
Die nieuwe iemand, om hem even Tim te noemen, gaf mij de eerste avond dat ik hem ontmoette al een heel speciaal gevoel.
Ik was op een feest waar ik 2 personen kende en verder niemand, en op een gegeven moment zaten we bij een kampvuur op een soort pad en ging er een jongen waar ik 5 woordjes mee had uitgewisseld naast me zitten.
Ik was die avond al in mijn hoofd tegen mezelf aan Het praten: Anniek, blijf rustig, hopelijk zie je niks vanavond, maak je niet druk, blijf rustig, it'll be okay.....
ik weet niet hoe het kwam maar opeens zei ik tegen die jongen dat ik op het moment een soort angst had: dat ik dingen zie die er niet zijn.
Hij keek me aan; heel serieus, en zei opeens "weetje, dit klinkt misschien wel apart dat ik dit zo zeg, maar ik denk dat ik herken wat je bedoelt. Toen ik jonger was kon ik aura's zien."
Enfin; die avond eigenlijk de hele avond met elkaar gepraat en hij is tegenwoordig mijn vriendje.
Wat in me opkwam, of wat "iets" tegen me zei op het moment dat Tim begon over aura's, was "laat hem niet gaan. Hij is speciaal."
Ik voelde me zo veilig, zo safe bij hem, eigenlijk wat ik in mijn hele leven nog nooit zó had gevoeld.
Op een gegeven moment ging het die avond onweren, en we zaten alleen samen in een reusachtige tuin/bos onder een parasol, er was een spiegel waar je het huis in kon zien, en een deel van de lucht, en elke keer toen de bliksem ergens insloeg zagen we allebei dingen in die spiegel gebeuren: flitsen, strepen, beweging.
Het gekke is dat sinds ik Tim ken (nu zo'n 1,5 maand), dat die beelden totaal weg zijn.
Met hem kan ik erover praten, terwijl dat juist op het moment dat ik het het hardste nodig had niet kon omdat iedereen me voor gek (ook wel psycho) verklaarde en zei dat ik gewoon oververmoeid of fantaserend of gek was.
Ik kan echt een zucht slaken omdat ik eigenlijk zo blij ben dat het Okee is nu, dat ik nu niks meer zie.
Weliswaar heb ik wel steeds erger wordende nachtmerries, maar daar kan ik ook met Tim heel goed over praten.
Ik slaap licht, ik slaap slecht, lichaam doet moeilijk, ik heb snel pijn, maar tegelijkertijd ben ik zo blij dat Tim letterlijk op mijn pad is gekomen, en dat ik met hem mijn echte, 100% ik kan delen.
Mijn ouders zijn het er niet mee eens, mensen hebben meningen, kijken me raar aan....
Maar dat raakt me niet. Niet echt.
Tim raakt me wel, en ook al proberen mijn dromen me soms pijn te doen, me weg te drukken, me onzeker te laten zijn, ik kan altijd met Tim erover praten en me veilig voelen, en tegelijkertijd zelfstandig blijven en mijn éigen leven leiden.
Ik ben wel onzeker over mijn slechte slapen, maar tegelijkertijd heel blij met wat ik nu heb ik mijn leven en dat mijn beelden weg zijn....
Wat morgen brengt weet ik niet; en wat er gisteren gebeurde laat ik achter me.
Hoe ik het met mijn nachtmerries op ga lossen weet ik nog niet; maar ik heb nog een hele zomer om te kijken hoe het zich (en of het zich) zal oplossen.
Dankjulliewel voor de berichtjes.