Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-04-17 05:48

Geplaatst door de TopicStarter : 04-04-17 05:48

Dat is het ook inderdaad. Het hebben van een alternatief of mogen maken van de keuze om weg te gaan geeft al wat rust.
Soms vind ik het er tegen vechten moeilijker dan het even zo laten.

Erg slechte nacht gehad. Rare, heftige dromen.
Mijn verstand zegt dat ik me ziek moet melden.
Gevoel wikt en weegt nog.
Werk in het basisonderwijs.
Leuk maar zwaar.
Tenminste. Als je denkt overal verantwoordelijk voor te moeten zijn.

Hoop dat het snel middag is of dat mijn uurtje buiten met de hond genoeg gaat helpen.

**Geplaatst**: 04-04-17 07:16

Geplaatst: 04-04-17 07:16

Ik heb hartstikke leuk werk alleen het moeten vind ik stond zo lastig. Ik moet eigenlijk in de dure drukke zomer met vakantie, ik moet elke ochtend zo laat aanwezig, je voelt je soms schuldig om pauze te houden of naar huis te gaan omdat het druk is, je moet je uren opmaken anders krijg je het uitbetaald. Ik zou best eens in de 5 jaar een sabbatical willen ofzo

of dan maar 2 dagen werken. Soms denk ik wel eens het is mooi weer ik zit in de auto, zal ik nu naar het buitenland rijden? Ik hou van reizen naar in het hoogseizoen is het ook min of meer onbetaalbaar en ik heb nog geen kids dus ik wou dat het niet nodig was dan te moeten.

**Geplaatst**: 04-04-17 09:07

Re: Je spullen pakken en weggaan ?

Geplaatst: 04-04-17 09:07

Ik ken het gevoel ookal ben ik momenteel werkeloos.
Ik heb 3 jaar een baan gehad die geestelijk en lichamelijk zwaar was. Tel daar nog 2 poedersuiker collega's bij op en bingo....

Ik liep 7-8 uur per dag naast het paard. Soms 20 minuten mee op het paard als ik een rolstoelrijder had(therapeutisch rijden).
We moesten oefeningen doen met deze personen en ook dus met ze praten en zorgen dat ze goed tevredem waren.
Elke 20 minuten had je een nieuw persoon op het paard.
Oftewel het was zwaar.
Helaas was 1 collega echt heel heel gemeen, technisch gezien pesten.
1 collega probeerde zich neutraal op te stellen maar werd vaak mee gesleurd door de andere. Mijn baas was heel tevreden met mij.

We hebben vaak genoeg gesprekken gehad maar dan ging het 1-2 maanden goed en dan niet meer.
Vorige jaar 24 februari ben ik thuis komen te zitten. Had 24 december schijnbaar mijn meniscus kapot gemaakt na een val van mijn paard maar dacht dat het gekneusd was.
Ben 2 maanden verder gelopen omdat ik mijn collega's niet voor een kneusing in de steek wou laten.
Hierdoor flink problemen meer natuurlijk....
Vanaf 24 februari tot vandaag heb ik helemaal niks van mijn collega's gehoord.
Niet na de operatie, niet toen ik na 6 weken een keer langs kwam kijken hoe het was, niet op mijn verjaardag helemaal niks.
Nou sorry liever kwijt dan rijk.

Maar het voelt wel heel vervelend. Nu opzoek naar een andere baan. Maar wat hebben die 3 jaren daar mij wat aangedaan, tesamen met 7 maanden revalideren.... Van een drukke zonder veel angst vlotte meid naar iemand die veel nadenkt en liever voorzichtig is en niemand vertrouwd.

**Geplaatst**: 04-04-17 09:38

Re: Je spullen pakken en weggaan ?

Geplaatst: 04-04-17 09:38

Ja dit gevoel herken ik wel. Ik werk in de zorg en ben mantelzorger daarbij ben ik afgelopen jaar mijn moeder verloren en ik heb nog niet de kans gehad om dat te verwerken omdat er mensen op mij rekenen. Even helemaal weg zou me heerlijk lijken. Mijn rouwproces is namelijk behoorlijk verstoord door dit alles. Eigenlijk stop ik het allemaal weg om te kunnen functioneren maar ik weet ook dat dat niet de oplossing is. We leven in een "snelle" wereld waarin veel gebeurd maar ook veel niet meer gezien wordt.

**Geplaatst**: 04-04-17 09:49

Re: Je spullen pakken en weggaan ?

Geplaatst: 04-04-17 09:49

Niet alleen niet meer gezien wordt, maar mensen willen het er ook helemaal niet over hebben. Na een paar dagen moet het gewoon over zijn.
Alles moet gewoon doorgaan, de tijd nemen om dingen te verwerken of gewoon eens een poosje lui zijn alles op een laag pitje zetten wordt niet in dank afgenomen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 04-04-17 13:01

Geplaatst door de TopicStarter : 04-04-17 13:01

Wat een pittige verhalen ook zeg!
Heftig ook Mellow!

Ik ben momenteel op school. Even drie tellen pauze. Maar bah!

Jaren geleden overspannen thuis gezeten, maar ga steeds meer twijfelen of ik niet weer die kant opga.
Probeer uit te vogelen wat ik nodig heb en echt wil, maar kom er niet.
Kom niet uit het malle kringetje.

En inderdaad dat moeten en moeten en moeten ..... van wie denk ik dan...

**Geplaatst**: 04-04-17 13:09

Re: Je spullen pakken en weggaan ?

Geplaatst: 04-04-17 13:09

Niet alles gelezen (sorry!), maar ik herken het wel... Donderdag moet ik mijn afstudeerpresentatie geven en ik laat het een beetje afweten, daarnaast ga ik me nog eens extra irriteren door de vakken die ik nog moet volgen, het mooie weer (iets willen doen met het paard, maar eigenlijk van mezelf niet mogen omdat ik aan school moet), en vergeet het huishouden niet...

Gister dus even ontsnapt (wel met mijn laptop, zonder internet) in de natuur. Ben maar op een bankje gaan zitten op een plek waar bijna geen mensen komen en daar aan mijn presentatie gaan werken, dat werkte gelukkig wel en ga ik ook zeker vaker doen..

**Geplaatst**: 04-04-17 13:15

Re: Je spullen pakken en weggaan ?

Geplaatst: 04-04-17 13:15

Heel herkenbaar. Ik heb toen doorgezet en gedacht: "Dit komt goed. Als ik de managende taken over kan dragen, komt het goed." tot ik overwerkt doodziek twee weken non-stop op bed lag en in die periode nog dagelijks gebeld werd door het hoofdkantoor met vragen en praktische zaken. Bedrijf waar ik zat had onze winkel overgenomen en wij gingen van franchise naar company, zonder managers of leidinggevenden.

Heb lekker de boel de boel gelaten, geknokt om de achterstand van mijn loonbetaling binnen te slepen en heb ze nooit meer gezien. Lekkere break genomen van een maand of twee en toen weer een baan gezocht. Heel fijn.

**Geplaatst**: 04-04-17 20:56

Geplaatst: 04-04-17 20:56

Ja, dat heb ik ook ooit gedaan...
Na meerdere gesprekken op het werk met de directie over hoe mijn leidinggevende mij behandelde en toen er maar niks veranderde heb ik mijn ontslag brief voor hun neus neergelegd.
Ik vond het doodeng en aan de andere kant voelde het zo goed. Ik vond al snel een nieuwe baan, waar ik het ontzettend leuk heb gehad. Dus nooit spijt gehad, het voelde echt als, wie het laatst lacht, lacht het hardst. En dat geeft je stiekem echt een goed gevoel 8-)

**Geplaatst**: 04-04-17 21:05

Geplaatst: 04-04-17 21:05

Jep, op dit moment heb ik die neiging ook heel erg. Loop al 4 weken rond met ontzettende tentamenstress en mag de komende 2 weken nog even door ivm herkansingen. En tijdens tentamenperiodes maak ik ook makkelijk dagen van 8 uur 's ochtends tot 2 uur 's nachts, dagen achter elkaar. Je kan je misschien wel voorstellen wat een aanslag zo'n periode is op je gezondheid. Constant stress, weinig slaap, slecht eten, weinig bewegen en dat 6 weken achter elkaar. Jep, ik zit er hélemaal doorheen $:\$

**Geplaatst**: 05-04-17 20:06

Geplaatst: 05-04-17 20:06

Ja hoor hier ook, ik werkte in Amsterdam, had een L u L van een manager, ik was dat jaar account manager van het jaar geworden en had mijn targets met bijna 200 % gehaald en tijdens mijn eindejaarsgesprek kreeg ik te horen dat ik mijn werk goed deed, maar dat ik gekort werd op mijn salarisverhoging omdat ik mijn wekelijkse excel lijstje met aantal telefoontjes en klantbezoeken niet consequent genoeg inleverde. Deze informatie staat ook gewoon in het CRM systeem en meneer was te lui om het eruit te halen. Ik heb mijn map dicht gedaan, ben opgestaan, heb gezegd dat ik zijn rotkop nooit meer wil zien en heb mij direct overspannen ziekgemeld en ben weggegaan. Heb zelfs de telefoon van de zaak op zijn bureau geflikkerd en heb 3 maanden thuis gezeten. Na 2 jaar getreiter van hem was ik er zo klaar mee. Heb uiteindelijk meerdere gesprekken gehad met de directie, maar ze wilden geen afscheid van hem nemen. Uiteindelijk heb ik een behoorlijke oprotpremie meegekregen en ben 3 verdiepingen hoger aan de slag gegaan bij het buur bedrijf. Het is bijna 10 jaar geleden maar als ik die klootz*k nog tegenkom zal ik hem nog geen blik waardig gunnen. Uiteindelijk ben ik voor mezelf begonnen, beste keus ooit!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-04-17 07:08

Geplaatst door de TopicStarter : 06-04-17 07:08

Wat een verhalen zeg.
Dat er vaak pas soort van geluisterd wordt als het al te laat is.
Ik ben al vanaf vier uur vannacht dingen thuis aan het oplossen.
Merk dat het in proportie gezien, teveel doet met mijn lijf. Spieren, maagpijn.
En dan moet ik nog gaan werken straks.

Neiging om mijn spullen te pakken wordt steeds aantrekkelijker.
Voel me meer en meer een mislukkeling.

**Geplaatst**: 06-04-17 13:54

Geplaatst: 06-04-17 13:54

Mer1980 schreef:
Ja hoor hier ook, ik werkte in Amsterdam, had een L u L van een manager, ik was dat jaar account manager van het jaar geworden en had mijn targets met bijna 200 % gehaald en tijdens mijn eindejaarsgesprek kreeg ik te horen dat ik mijn werk goed deed, maar dat ik gekort werd op mijn salarisverhoging omdat ik mijn wekelijkse excel lijstje met aantal telefoontjes en klantbezoeken niet consequent genoeg inleverde. Deze informatie staat ook gewoon in het CRM systeem en meneer was te lui om het eruit te halen. Ik heb mijn map dicht gedaan, ben opgestaan, heb gezegd dat ik zijn rotkop nooit meer wil zien en heb mij direct overspannen ziekgemeld en ben weggegaan. Heb zelfs de telefoon van de zaak op zijn bureau geflikkerd en heb 3 maanden thuis gezeten. Na 2 jaar getreiter van hem was ik er zo klaar mee. Heb uiteindelijk meerdere gesprekken gehad met de directie, maar ze wilden geen afscheid van hem nemen. Uiteindelijk heb ik een behoorlijke oprotpremie meegekregen en ben 3 verdiepingen hoger aan de slag gegaan bij het buur bedrijf. Het is bijna 10 jaar geleden maar als ik die klootz*k nog tegenkom zal ik hem nog geen blik waardig gunnen. Uiteindelijk ben ik voor mezelf begonnen, beste keus ooit!

Wat jij hebt gedaan is iets waar veel mensen denk ik alleen maar van blijven dromen. Wat een lef ( maar misschien kon je ook niet anders meer )
Fijn om te horen hoe je (werk) leven daarna een goede wending kreeg.
Ik heb gelukkig een hele fijne baan nu, maar ooit ook wel eens in zo'n situatie gezeten.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-04-17 12:12

Geplaatst door de TopicStarter : 09-04-17 12:12

Denk dat je daarin gelijk hebt MariekeB. Dat veel mensen wel willen, maar niet durven.

Lijkt me ook logisch.
Ook naar dat er eerst zover over je grenzen heen gegaan moet worden.

Heb het momenteel erg lastig.
Op werk is het een wirwar van verstand en gevoel en het denken dat ik aan verwachtingen moet voldoen, maar niet weet welke en of het ook klopt.
Privé leek het iets beter, maar zoveel nare dingen op moeten lossen.

Vanmorgen een dipje en even met een bak koffie en hond in de zon in de tuin gezeten.
Gaat hier een stekkerdoos kapot en één groep eraf. Koelkast aan het verlengsnoer.
Doordat de buren allemaal erg laks zijn, heb ik ook veel problemen met het huis.
Afgelopen 1,5 jaar moeten vechten voor een lekkage die van schuinboven kwam, niet gemeld was en waar niemand verantwoordelijkheid voor nam. Paddenstoelen op de muur enzovoorts. VVE ging failliet. Rechtsbijstand ingeschakeld.
Pech is dat het een koophuis is....

Ik merk dat mijn emmertje gewoon constant vol is. Wel soms even leger maar nooit leeg genoeg....

Sorry voor het warrige verhaal.
Ik voel me alles behalve zielig, ben eerder boos dat het me niet lukt en ik er zo'n puinzooi van maak en niet goed meer kan relativeren.

**Geplaatst**: 09-04-17 12:25

Re: Je spullen pakken en weggaan ?

Geplaatst: 09-04-17 12:25

Wie maakt die puinhoop ts? Heb eerder het gevoel dat jij de stofzuiger bent die alle rotzooi van anderen probeert op te lossen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-04-17 17:08

Geplaatst door de TopicStarter : 09-04-17 17:08

Wat druk je dat mooi uit Rocamor!
Het was inderdaad nu toevallig tijdens het echte stofzuigen dat een stekkerdoos er mee kapte...
Symbolisch.

Wel weer een beetje opgeladen en komende week maar vier dagen werken.
Het is erg bikkelen om mijn kop erbij te houden, grenzen te blijven voelen en niet door te banjeren.
Maar ga mijn best doen, want me zo blijven voelen vind ik niet fijn.

**Geplaatst**: 09-04-17 17:37

Geplaatst: 09-04-17 17:37

Het is een herkenbaar gevoel. Heb er zelf ook een tijd mee geworsteld. Ben uiteindelijk naar de HA gegaan, heb ziekteverlof gevraagd en gekregen en heb daarmee een tijdje thuis gezeten, lekker terug tot rust komen. Ik heb toen wel met het idee rondgelopen mijn ontslag in te dienen en niet meer terug te gaan, maar dat heb ik uiteindelijk (gelukkig) niet gedaan.
Soms is het dan zo fijn als iemand je spontaan even opzoekt en vraagt hoe het gaat... dat kan dan weer even energie geven. Ben blij dat er nog mensen zijn die dat doen...

**Geplaatst door de TopicStarter** : 09-04-17 17:48

Geplaatst door de TopicStarter : 09-04-17 17:48

Goed van je dat je even rust genomen hebt van alles. En de tijd hebt genomen om te beslissen om wel of niet te blijven op je werk.

Nou dat laatste is zeker waar!
Als ik zo enorm twijfel aan alles dan is het fijn als er iemand belangstelling heeft. Vraagt hoe het gaat, kop thee komt drinken.

Ik merk dat hier in het topic al, een reactie, een (kritische) vraag....

**Geplaatst**: 09-04-17 18:00

Geplaatst: 09-04-17 18:00

Ik had het met vrijwilligerswerk, wilde me gewoon niet omdraaien en weg gaan en dat eindigde in een burn out.. als je het gevoel hebt dat je weer overspannen bent/raakt zou ik toch eens een weekje vrij nemen en kijken wat er nou precies mis gaat en hoe je dit op kan lossen, het zo lang laten doorsudderen is voor jezelf ook niet goed en misschien kan je het met kleine aanpassingen wel beter maken waardoor dat gevoel ook weg gaat.. word er te veel van je verwacht? Moet je te veel of vind je het werk zelf gewoon niet leuk? Misschien kan je er met iemand van binnen het bedrijf over praten?

**Geplaatst**: 09-04-17 22:02

Geplaatst: 09-04-17 22:02

Ja, als je er met collega's over kan praten, is dat ook al wat.
Dat is iets wat ik zelf wel altijd probeer, er te zijn voor collega's, een luisterend oor bieden als ik weet dat ze het moeilijk hebben.

**Geplaatst**: 10-04-17 20:28

Re: Je spullen pakken en weggaan ?

Geplaatst: 10-04-17 20:28

Ja! Ik zou er zo veel voor over hebben om nu mn biezen te pakken en naar Finland te vertrekken.. Maargoed, het schijnt dat je ook daar ook rond moet komen met geld enzo, vervelend is dat..

Nomineer dit bericht ×