Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Popke schreef:Knap dat je er al over denkt om contact te willen.
Ik zou alle contact weigeren. Na zo'n verleden kan het toch niet dat je nog gezellig samen om tafel kan zitten? Er zal altijd een stukje ergernis aanwezig blijven vermoed ik.
Mocht je man wel contact willen dan liet ik hem lekker alleen gaan.
Ik heb ook een spook als schoonmoeder en wij hebben alleen het hoognodige contact. Als we geen dochtertje gehad zouden hebben hadden we alle contacten verbroken.
Maar tja, het blijft de oma van ons meisje. Het duurt dus net zo lang tot we er echt genoeg van hebben. Ik zie dan ook geen weg terug want waarom zou het dan opeens wel goed gaan?
Brainless schreef:Wow;
Een kerstkaart alleen gericht aan je man is wel een erg duidelijk boodschap.
Dat zou voor mij ook het einde zijn van alle inzet en aardig doen omdat ze nu eenmaal je schoonouders zijn.
Rocamor schreef:Excuus, ik zal "relatie" vervangen door "contact".
Voor je man hoeven die antwoorden niet persee, maar hij snapt wel dat jij dat wel wil.
Rocamor schreef:Heeft je man nog broers / zussen? In hoeverre komt het verzoek tot contact voort uit het gevoel van schoonmoeder dat ze niet helemaal alleen achterblijft?
meggiemeg schreef:mirim schreef:Je kan uitstekend jezelf blijven en toch een beetje proberen te geven en te nemen.
Het is niet verkeerd om wat van je tijd en energie te geven aan een ander, ook al spreken jullie misschien een totaal andere taal en hebben een totaal andere kijk op dingen.
Vervelend wordt het als de goede bedoelingen maar van een kant komen.
Dus blijven sneren en rot doen moet niet kunnen natuurlijk!
Ik heb in de beginperiode heel veel gedaan voor hun, wekelijks mee de boodschappen met de auto, rijden naar het ziekenhuis, in de tuin werkzaamheden, toen de bedlift kapot was heb ik hem maandenlang elke morgen uit bed getilt in de rolstoel, ga zo maar door. Als dank daar voor werd ik genegeerd als we op visite gingen, kreeg geen eens een kopje thee, het woordje doei kwam er net iets te enthousiast uit als we weer weg gingen. Mijn verjaardag ging in stilzwijgen vanuit hun kan voorbij, een kerstkaart was alleen aan mijn man gericht. Om dan nog maar niet te spreken hoe ze over mij spraken als ik er niet bij was.
Ik heb voor mijn gevoel er aardig wat ingestoken maar niet veel terug gekregen.
Het zou op zijn minst wel prettig zijn als er normaal tegen je wordt gedaan.
meggiemeg schreef:mirim schreef:Je kan uitstekend jezelf blijven en toch een beetje proberen te geven en te nemen.
Het is niet verkeerd om wat van je tijd en energie te geven aan een ander, ook al spreken jullie misschien een totaal andere taal en hebben een totaal andere kijk op dingen.
Vervelend wordt het als de goede bedoelingen maar van een kant komen.
Dus blijven sneren en rot doen moet niet kunnen natuurlijk!
Ik heb in de beginperiode heel veel gedaan voor hun, wekelijks mee de boodschappen met de auto, rijden naar het ziekenhuis, in de tuin werkzaamheden, toen de bedlift kapot was heb ik hem maandenlang elke morgen uit bed getilt in de rolstoel, ga zo maar door. Als dank daar voor werd ik genegeerd als we op visite gingen, kreeg geen eens een kopje thee, het woordje doei kwam er net iets te enthousiast uit als we weer weg gingen. Mijn verjaardag ging in stilzwijgen vanuit hun kan voorbij, een kerstkaart was alleen aan mijn man gericht. Om dan nog maar niet te spreken hoe ze over mij spraken als ik er niet bij was.
Ik heb voor mijn gevoel er aardig wat ingestoken maar niet veel terug gekregen.
Het zou op zijn minst wel prettig zijn als er normaal tegen je wordt gedaan.
petraaken schreef:Wat deden jou man zou broer en/of zussen voor hen. Als ik je laatste bericht zo lees niet al te veel maar staan ze hun handje al op te houden.
Selka schreef:Jeetje jij kan voor de titel Saint. Meid laat ze lekker, stop daar aub geen energie meer in.
ook ik heb mijn dingen die voor anderen niet zo leuk zijn.meggiemeg schreef:diep in mijn hart zeg ik nee ze gaat niet veranderen, maar voor mijn man zou ik het wel fijn vinden Zammie.
sneeuwpop schreef:De vraag die jij wil stellen lijkt me niet handig wanneer je naar elkaar toe wil komen, maar snap dat hij voor jou belangrijk is.
Ik zou mezelf echt afzijdig houden tot zijn schoonmoeder naar jou vraagt. Misschien zit zij er ook niet op te wachten..
Maar zou ze dat doen, dan kun je die vraag wel stellen.
meggiemeg schreef:petraaken schreef:Wat deden jou man zou broer en/of zussen voor hen. Als ik je laatste bericht zo lees niet al te veel maar staan ze hun handje al op te houden.
Mijn man heeft enorm veel gedaan, zeker nog in de tijd dat hij in loondienst werkte. Hij is toen wekelijks op vrijdag met zijn vader met onze eigen auto naar België gereden voor een bepaald soort therapie, nooit is daar een bedankje voor gekomen of de vraag voor de kosten voor de brandstof. Mijn man maakte toen veel overuren waardoor hij die vrijdagen kon compenseren anders had dat ook nooit gekund 2 jaar lang. Nu is mijn man veel onderweg voor ons eigen bedrijf, dus dat hij veel kan doen zit er niet meer in. Dat is eigenlijk ook steeds minder geworden toen het contact steeds moeizamer en stroever werd.
Op zijn jongste zusje na doet de rest niet zo heel veel. Zij heeft lang thuis gewoond en heeft toen heel veel gedaan. Nu met het hele gebeuren heeft ze ook erg veel gedaan en gaat ze straks ook veel dingen regelen waar hun moeder geen verstand van heeft. De rest vind het allemaal wel best zo, zolang er maar geld komt en ze de schijn op kunnen houden gaat het voor hun prima.
Fijn dat zijn jongste zus ook veel doet.
