Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-02-17 13:55

Geplaatst: 21-02-17 13:55

Ikzelf vind het alleen maar jammer dat ik 'pas' op m'n 15e met het paardenvirus werd besmet

M'n vriend vindt m'n paardenhobby enerzijds jammer, want als we later een paard hebben, kunnen we wel minder makkelijk op vakantie etc. Anderzijds is hij gek op dieren, heeft hij lessen genomen zodat we samen op buitenrit kunnen en gaat hij wel elke keer mee. Hij vindt het voornamelijk jammer dat het zo'n dure sport is.

**Geplaatst**: 21-02-17 13:56

Geplaatst: 21-02-17 13:56

Ben ik dan de enige die niet constant over haar knollen praat? :')

Hier gaat het zelden over de paarden. Niet vaker dan over zijn werk of over auto's .... Eigenlijk alleen als er echt iets gebeurt is of als iemand specifiek vraagt hoe het met de paarden gaat. :')

Anders begin ik er niet over.

**Geplaatst**: 21-02-17 13:57

Geplaatst: 21-02-17 13:57

Mwah... soms vind ik het wel jammer...
Wanneer ik een weekend weg zou willen, maar het eigenlijk qua planning niet past, omdat ik de week erop een wedstrijd heb ofzo.

Gelukkig geen eigen paard, dus kan ook met een gerust hart op vakantie.

Het feit dat ik geen relatie heb, is ver weg ook wel te relateren aan die stomme paarden... Dat stappen van vroeger was niet zoveel voor mij. Daardoor ook vriendinnen verloren... En nee, echt een internetdater ben ik ook niet...

Maar elke avond op de bank hangen? Me de pleuris vervelen? Nee, geen optie...

Overigens nooit de indruk gehad dat het een probleem is, een paardenhobby.

**Geplaatst**: 21-02-17 14:00

Re: Vinden jullie het soms niet vervelend...

Geplaatst: 21-02-17 14:00

Maar zou je wel gaan stappen zijn als je niet met paarden bezig was Janine?

**Geplaatst**: 21-02-17 14:02

Geplaatst: 21-02-17 14:02

M'n eerste relatie was met een man welke weinig vrijetijdsbesteding had en graag met me mee ging naar stal, zaten nog meer 'lotgenoten' van andere stalgenoten en ze maakten het samen gezellig.

De relatie daarna werkte in een familiebedrijf (bollenbedrijf) en had echt nooit tijd voor me, was blij dat ik m'n paard nog had. Hij heeft me zelfs gevraagd m'n paard te verkopen zodat ik hem kon onderhouden omdat de zaken slecht gingen. Gelukkig heb ik dat niet gedaan want achteraf bleek hij mij behoorlijk te besodemieteren.

Ik heb na die tijd wel eens geschreven naar een leuke boer in boer zoekt vrouw, maar kwam schijnbaar al niet door de selectie omdat desbetreffende boer geen 'dressuur/paardenmuts' wilde.

Inmiddels ben ik al 5 jaar samen met een melkveeboer welke ik per toeval tegenkwam. Die zag het juist wel zitten met een paardenmeid en ben na 7 maanden met paard en al bij hem op de boerderij komen wonen. Wij zaten zondag ook naar boer zoekt vrouw te kijken en dat van die paardenmeiden viel ons ook erg op. Tja, wat willen die boeren dan? Een paardenmeid is toch wat anders dan zo'n stadse modepop die waarschijnlijk minder goed kan aarden op een boerderij, dat is toch een hele andere manier van leven en meestal zul je ook mee moeten helpen. Ik ben blij dat ik ook m'n ding heb thuis naast m'n werk, boeren zijn toch behoorlijk gebonden aan het bedrijf en kunnen niet vaak weg of op vakantie, dat moet je wel liggen. Ik kreeg de indruk van die boer die tegen paardenmeiden was gewoon een vrouw zoekt die alles opzij zet alleen voor hem en zelf geen leven heeft, beetje ouderwetse rolverdeling. M'n vriend zegt ook dat ie van te voren niet goed wist wat een paardenmeid nou eigenlijk inhield. Maar als ik eens kijk wat ik allemaal voor hem doe moet hij mijn ding ook gewoon gunnen hoor, iedereen moet een hobby kunnen hebben hoor.

Als ik op m'n werk zit voert hij m'n paarden en zet ze buiten, hij zorgt er goed voor hoor. Maar erover kletsen moet ik maar met m'n paardenvrienden doen want daar wordt ie gek van

Laatst bijgewerkt door Syberdepiep op 21-02-17 14:06, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-02-17 14:03

Geplaatst: 21-02-17 14:03

Ik vind het af en toe wel lastig, vervelend is wat anders. Bij mij scheelt het dat vriend ook paarden heeft en het zelf ook af en toe vervelend vind (van zichzelf). Soms zitten we er echt even doorheen en zeggen we, zullen we alles maar verkopen? Toch is dat ook echt niet wat we willen, maar we hebben er allebei best een aaantal wat niet alleen voordelen met zich meebrengt. We gaan er nu allebei wel een paar verkopen waarschijnlijk. Iets meer tijd over voor andere dingen. Dus ja, af en toe vind ik het wel vervelend. (Eigenlijk vooral in de winter, 's zomers vind ik het helemaal geweldig)

**Geplaatst**: 21-02-17 14:04

Geplaatst: 21-02-17 14:04

Ik heb hier nooit echt last van gehad, wel hoor ik veel in mijn omgeving dat je bijv. beter niet een profielfoto met een paard kunt nemen, omdat dat jongens zou afstoten etc.. :')

Dat vind ik wel echt overdreven.

Maar ik begrijp wel waar het vandaan komt.. niet dat het mij iets uitmaakt wat een ander doet, maar als bij iemand zijn/haar hele leven om paarden draait (en de rest altijd op de 2e plaats zou komen), kan ik begrijpen dat dit voor een potentiële partner storend kan zijn. Vergelijkbaar bijvoorbeeld dat je een man zou hebben die verslaafd is aan bodybuilding en daar alleen maar mee bezig is (en eigenlijk geen tijd meer voor jou over heeft..) Dat zou ik ook not-done vinden.

Ik denk dat het beter is om een middenweg te vinden daarin

Wil je een vriend/vriendin, dan moet je het ervoor over hebben om misschien wat minder tijd aan je paard(en) te besteden. Of je moet iemand zoeken die ook zo gek is op paarden natuurlijk

**Geplaatst**: 21-02-17 14:05

Geplaatst: 21-02-17 14:05

Mijn vriend "haat" paarden .
Maar toch heeft ie al een keer op mijn pony gezeten en vraagt regelmatig hoe het met mijn merrie gaat .
Dus het valt wel mee

**Geplaatst**: 21-02-17 14:07

Geplaatst: 21-02-17 14:07

Ayasha schreef:
Maar zou je wel gaan stappen zijn als je niet met paarden bezig was Janine?

Zeker wel, dan had ik er meer geld voor gehad

Ik ging best veel op stap, maar als je vriendinnen vinden dat je bij ze moet komen omdat ze op kamers wonen en alleen daar nog maar op stap gaan. En dan minimaal één keer per week... Maar ze niet vinden dat ze interesse hoeven te tonen in jou... tsjah... dan is het al snel einde vriendschap

Dus einde stapavonden...

Sowieso ben ik er nu 'te oud' voor. Alleen echt leuke feestjes ga ik heen, als ik weet dat ik onderdeel uitmaak van de doelgroep :')

Waar ik vroeger op stap ging is de gemiddelde leeftijd 16

**Geplaatst**: 21-02-17 14:07

Geplaatst: 21-02-17 14:07

Ruim een jaar geleden heb ik mijn paard verkocht en niet meer aan een nieuwe begonnen (m'n zusje heeft nog een paard dus ik ben niet totaal genezen) inmiddels ziet mijn leven er zo anders uit, dat was nooit gebeurd als ik nog een paard had gehad waar ik 7 dagen in de week verantwoordelijk voor ben. Nu staan in mijn geval de paarden ook bij mijn ouders thuis, dat geeft helemaal weinig ruimte in tegenstelling tot een paard op een pensionstal hebben staan waar er gevoerd en buiten gezet wordt. En naast de tijd die er in het hebben van een paard gaat zitten kost deze hobby ook nog is een aardige bak geld. Al met al..ik kan me echt oprecht voorstellen dat het voor een man een no-go kan zijn. Een hobby hebben is ontzettend leuk maar een paard is toch meer dan dat.

**Geplaatst**: 21-02-17 14:09

Geplaatst: 21-02-17 14:09

Koper schreef:
Paarden hebben is voor mij een way of life. Het is een eerste levensbehoefte. Brood en onderdak zijn dat op fysiek niveau, en paarden op een ander niveau. Het is een fundamenteel iets van mijn wezen en mensen die mij daar op afkeuren of afwijzen heb ik niet zo veel behoefte aan. Die mensen snappen gewoon niet hoe kwetsend het is wat ze doen.

Allereerst: dit kan ik me heel goed voorstellen. Volgens mij bekijken nog veel meer paardenmensen het ook op deze manier en zal dit stuk erg herkenbaar zijn voor sommigen.

Tegelijkertijd is dit denk ik precies de reden waarom 'paardenmeisje' zo'n negatief stigma is, of waarom mensen (mannen?) huiverig zijn voor een relatie met een paardenmeisje. Het paard komt op dezelfde plek of zelfs voor de partner. Het dier kost veel tijd (en die tijd wil je als 'paardenmeisje' ook graag nemen - heerlijk op lange buitenritten of wedstrijd!). Maar dat betekent nogal wat. Er zit een wereld van verschil tussen "iedere avond op de bank zitten" zoals hier eerder gezegd wordt, of iedere dag uren aan je viervoeter besteden. Paarden zijn nu eenmaal een hobby die vrijwel altijd veel tijd en energie vraagt. Je bent verantwoordelijk voor het dier, dat is toch wat anders dan (ik noem maar wat) een motor die je maanden in de garage kunt laten verstoffen...

**Geplaatst**: 21-02-17 14:13

Geplaatst: 21-02-17 14:13

Ik heb er nooit spijt van gehad. Nou,...misschien op financieel vlak wel.

Het heeft me gemaakt tot wie ik ben met alle goede en slechte dingen erbij.

Mijn man heeft ook dikwijls geklaagd. Noemt zichzelf een paardenweduwnaar. Ben natuurlijk veel weg voor de paarden. En ja...wat het allemaal kost....

Maar inmiddels rijdt hij ook vrolijk door de bossen. Vind het hartsikke leuk.

Dus ik geen spiijt...mijn man heeft heeeel soms nog spijt dat ie toch geen nee kon zeggen tegen mij

**Geplaatst**: 21-02-17 14:15

Re: Vinden jullie het soms niet vervelend...

Geplaatst: 21-02-17 14:15

Is dat niet hetzelfde als een kerel met een voetbalhobby?

Zaterdags wedstrijd, door de week regelmatig trainen en dan ook nog eens al het voetbal kijken op tv van club-weet-ik-veel-waar-vandaan?

Ieder zijn ding

**Geplaatst**: 21-02-17 14:22

Geplaatst: 21-02-17 14:22

Winged schreef:
Is dat niet hetzelfde als een kerel met een voetbalhobby?

Zaterdags wedstrijd, door de week regelmatig trainen en dan ook nog eens al het voetbal kijken op tv van club-weet-ik-veel-waar-vandaan?

Ieder zijn ding

Een voetbal hoeft niet naar de dierenarts, hoefsmid, fysio enz.......en heeft daarnaast ook niet dagelijks aandacht en verzorging nodig. Ik denk vooral dat het niet zo flexibel zijn een issue kan zijn. Dat was het voor mij in ieder geval.
Mijn vriend heeft overigens niet zo'n moeite met het hele paardengebeuren maar dat is denk ik juist omdat het niet 7 dagen in de week moet en we op deze manier allebei tijd voor ons zelf hebben.

**Geplaatst**: 21-02-17 14:25

Geplaatst: 21-02-17 14:25

Het is net wie je treft. Ik zou zelf ook niet iemand willen die alleen maar over d'r paard kan praten, of over die van mij

Heb genoeg relaties gehad waar ik dan naast m'n werk (op stal) in het weekend ook nog op wedstrijd was om daarna weer aan het werk te gaan

Maar dat was dan weer meer hobby (maar 1 paard etc). Daar kon ik nog wel tussen schakelen.

**Geplaatst**: 21-02-17 14:37

Re: Vinden jullie het soms niet vervelend...

Geplaatst: 21-02-17 14:37

Goh financieel zou ik zoveel andere dingen kunnen doen, maar zijn het leukere dingen?
Ik was al samen met mijn vriend toen ik nog geen paard had, wel reed ik toen al.
Wij hebben samen die beslissing gemaakt en het is inderdaad een way of life. Zeker als ze thuis staan.
Hij verzorgd ze ook erg goed en wil alles doen vanop de grond. Erop zitten is een no-go voor hem.
Ik accepteer dit en push hem ook niet. Ik waardeer het erg dat hij mijn ding laat doen en dat hij mij wil helpen als ik het vraag.

**Geplaatst**: 21-02-17 14:45

Geplaatst: 21-02-17 14:45

Oh jawel hoor :Y)

Ik denk geregeld: Had ik maar geen paard.. Het leven zou dan zoveel makkelijker zijn..
Maar dan kom ik op stal, en dan kijkt die pretkop me aan of komt in de wei op me aflopen en dan denk ik weer; hoe kon ik dat ooit denken?

Ik ben er heel eerlijk in; ja ik denk er heel vaak over na hoe veel makkelijker mijn leven zou zijn zónder paard, maar dan besef ik ook dat ik dan helemaal niets zou hebben om "voor te leven", en dat ik heel anders in het leven zou staan momenteel als hij er niet geweest was. Wie weet óf ik er dan nog in had gestaan.

Ik zou hem voor geen goud willen missen en moet er niet aan denken dat ik op een dag ooit afscheid van hem moet nemen. Maar of er dan een nieuwe komt? Geen idee. Wie weet.

**Geplaatst**: 21-02-17 15:05

Re: Vinden jullie het soms niet vervelend...

Geplaatst: 21-02-17 15:05

Goh, mijn ex durfde wel eens van zijn neus te maken wanneer ik veel met de paarden bezig was, maar heb me daar nooit veel van aangetrokken. Hij was immers altijd met muziek bezig, ook in mijn bijzijn, terwijl ie wist dat ik daar dan weer niks mee had. Ik ging dan wel mee naar zijn optredens voor hel plezier te doen, maar hij heeft het maar één keer kunnen opbrengen om naar een wedstrijd te komen kijken.

Huidige vriend is daar veel soepeler is. Heb hem vanaf het begin ook duidelijk gemaakt dat ik nu eenmaal veel met de paarden bezig zal zijn. Het zijn dieren waar jij verantwoordelijk voor bent.
Vriendlief vindt het zelf ook leuk om soms eens mee te komen en als ik niet kijk staat ie stiekem te knuffelen met mijn merrie

Spijt heb ik dus zeker nier dat ik een paardenmeisje ben. Mijn paarden zijn mijn verantwoordelijkheid en gaan dus voor, ze kunnen nu eenmaal niet voor zichzelf zorgen.

**Geplaatst**: 21-02-17 15:34

Geplaatst: 21-02-17 15:34

Ayasha schreef:
Ben ik dan de enige die niet constant over haar knollen praat? Hier gaat het zelden over de paarden. Niet vaker dan over zijn werk of over auto's .... Eigenlijk alleen als er echt iets gebeurt is of als iemand specifiek vraagt hoe het met de paarden gaat. Anders begin ik er niet over.

Ik heb zelfs vrienden met paarden waarbij ik heel diep na moet denken wie ze bedoelen als ze de naam van hun paard noemen. Zoveel praten we er over.

**Geplaatst**: 21-02-17 15:52

Geplaatst: 21-02-17 15:52

SuperAssie schreef:
Ik denk geregeld: Had ik maar geen paard.. Het leven zou dan zoveel makkelijker zijn..
Maar dan kom ik op stal, en dan kijkt die pretkop me aan of komt in de wei op me aflopen en dan denk ik weer; hoe kon ik dat ooit denken?

Ik ben er heel eerlijk in; ja ik denk er heel vaak over na hoe veel makkelijker mijn leven zou zijn zónder paard, maar dan besef ik ook dat ik dan helemaal niets zou hebben om "voor te leven", en dat ik heel anders in het leven zou staan momenteel als hij er niet geweest was. Wie weet óf ik er dan nog in had gestaan.

Ik zou hem voor geen goud willen missen en moet er niet aan denken dat ik op een dag ooit afscheid van hem moet nemen. Maar of er dan een nieuwe komt? Geen idee. Wie weet.

Ik denk er precies hetzelfde over, zou soms makkelijk zijn om geen eigen paardje te hebben qua weekendjes weg / vakanties plannen of in de winter in de vrieskou naar stal. Maar als ik dan weer bij hem ben, heb ik ook gelijk spijt dat ik dat gedacht heb, zo'n lief koppie die blij is om je weer te zien

Mijn vriend vind het allemaal wel prima, hij snapt dat ik zo vaak naar stal moet, is een levend wezen die aandacht en eten nodig heeft. Nu speelt hij fanatiek voetbal en traint 3x in de week en weekenden wedstrijden. dus komt eigenlijk heel goed uit. Nu hebben wij allebei een hobby waar we veel tijd mee kwijt zijn

**Geplaatst**: 21-02-17 15:54

Geplaatst: 21-02-17 15:54

Jazeker, ik stoor mezelf er af en toe wel aan.
Laatste tijd meer, omdat ik de eerste 4 jaar als paardeneigenaar echt bijna alles aan de kant heb geschoven om mijn paard zelf te kunnen verzorgen en onderhouden. Weekenden waren pony-quality-time en tijd om op wedstrijd te gaan.
Het laatste jaar merk ik dat ik wel wat meer behoefte heb aan andere bezigheden. Heb een vaste relatie met zo langzaamaan toekomstplannen en we proberen hiervoor zo veel mogelijk te sparen.
Ook betrap ik mezelf er wel eens op dat ik echt timemanagement toepas om 'savonds ook nog even bij het vriendje op de bank te kunnen kruipen, of ook eens te koken zonder direct erna van tafel te moeten vliegen om naar stal te gaan.
Daar werkt het winterse gebrek aan daglicht ook niet echt mee qua motivatie

Dan ook de momenten dat je zondagmiddag of een doordeweekse avond naar een borrel of verjaardag wilt en dus moet kiezen: Stinkend naar paard, of ruimschoots te laat binnenrennen.
Mijn omgeving heeft er overigens wel veel begrip voor, met af en toe een binnenmondse mopper van vriendlief, maar die moet niet zeuren :Y)

(Die overigens ook niet de voorkeur had voor een paardenmeisje, maar hé, soms overkomt het je gewoon)

Maar ik zou er niet aan moeten denken de boel op te geven, daar levert het me nog veel te veel plezier en energie voor op $*\o/*$

**Geplaatst**: 21-02-17 15:57

Geplaatst: 21-02-17 15:57

Wat een ander van mijn paardenhobby vind boeit me niet zo, maar idd ze kosten wel veel geld, tijd en ruimte. Anderzijds is het wel goed voor je weerstand; 2x per dag naar buiten om je paardjes te voeren/binnen en buiten te zetten. Dat merk ik vooral nu ze niet meer aan huis staan.

**Geplaatst**: 21-02-17 16:00

Geplaatst: 21-02-17 16:00

Ja, ik vind het vervelend. Vertel dan ook het liefst aan 'niet paarden mensen' niets over mijn hobby. Krijg namelijk altijd (in mijn ogen) stomme vragen en opmerkingen. Zoals: het gaat even niet goed op school, reactie van een collega op stage -> je bent zeker teveel bij je paard. Maar ook -> je doet zeker niets anders dan naar je paard gaan. En nog meer waar ik even niet op kom.

Vind het erg vervelend. Daarom hou ik vaak wijzelijk mijn mond maar 'helaas' komen ze er altijd achter. Zorg dan dat ik er gewoon weinig tot niet over praat om vervelende reacties te voorkomen

Uitzonderingen daargelaten, met sommige kan ik er leuk over praten tot een zekere hoogte. En ik wil er ook niet over praten, zeker om te voorkomen dat mijn leven alleen uit paarden bestaat (kug, Al gebeurt

)

Laatst bijgewerkt door PanamaD op 21-02-17 16:02, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 21-02-17 16:01

Geplaatst: 21-02-17 16:01

SuperAssie schreef:
Oh jawel hoor

Ik denk geregeld: Had ik maar geen paard.. Het leven zou dan zoveel makkelijker zijn..
Maar dan kom ik op stal, en dan kijkt die pretkop me aan of komt in de wei op me aflopen en dan denk ik weer; hoe kon ik dat ooit denken?

Ik ben er heel eerlijk in; ja ik denk er heel vaak over na hoe veel makkelijker mijn leven zou zijn zónder paard, maar dan besef ik ook dat ik dan helemaal niets zou hebben om "voor te leven", en dat ik heel anders in het leven zou staan momenteel als hij er niet geweest was. Wie weet óf ik er dan nog in had gestaan.

Ik zou hem voor geen goud willen missen en moet er niet aan denken dat ik op een dag ooit afscheid van hem moet nemen. Maar of er dan een nieuwe komt? Geen idee. Wie weet.

Ik kan me geen leven zonder ze voorstellen. We hebben ze dan ook aan huis.
Maar ja, ik denk ook wel eens, wat zou het gemakkelijk zijn geweest als ik een passie had gehad zonder dieren.
Dat we alleen maar buitenaf woonden voor de ruime tuin en de rust. Niet voor de paarden. Zoals onze buren.

Maar ook voor mij is het mijn leven. Ik zou niet weten wat ik zonder ze moest.
En als ik dan die hinnik weer hoor of weer een knuffel krijg dan weet ik weer waarvoor we het allemaal doen.

**Geplaatst**: 21-02-17 16:01

Geplaatst: 21-02-17 16:01

Na 10 jaar zonder paarden in mijn leven, ben ik zo onwijs blij dat ik nu sinds 3 maanden 2 verzorgpaarden heb.

Ik ben er juist trots op om weer een paardenmeisje te zijn en mijn man geniet ervan dat ik het zo onwijs leuk vind.

Mijn paardenhobby zorgt voor ontspanning en ik hoop dat ik nog heel erg lang voor deze paarden mag zorgen

Nomineer dit bericht ×