Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Relaxed schreef:Na een burnout leer je dat welMaar beter voorkomen en nu soms bewust al gas terugnemen
Mendel schreef:Heel herkenbaar! Zover zelfs dat het bij mij heeft geleid tot een burn out.
Maar zelfs nu, nu ik dus opgebrand thuis zit, kan ik nog niet niks doen. Of dingen die ik als nutteloos beschouw zoals tv kijken (dan moet ik tegelijkertijd ook iets nuttigs doen van mezelf).
Ik werkte non stop. 80 uur per week. Zwaar overspannen én chronisch ziek, maar alles om maar niet in hoeven te zien dat het eigenlijk niet zo goed ging. Het was voor mij een vlucht, niet omdat ik het echt lekker vond (vond ik wel trouwens). Op een gegeven moment werd het bijna een verslaving (nou ja.. Bijna?). Toen ik moest stoppen, a la minute, viel ik in een zwart gat.
Nu ben ik of heel druk en non stop bezig (ook kleine dingen) of ik doe niets. Het zit er niet tussen in. Alles of niets. Heel frustrerend.

tengeltje11 schreef:Ik vind het bijzonder vreemd dat 'niet niets kunnen doen',hier gelijk hand in hand lijkt te gaan met burn-out,depressie en je lichaam slopen.
Zonder meer zie ik in mijn omgeving hopen mensen die nooit niets doen,veeeel werken,altijd druk,....gewoon ook geen tijd voor niets te doen.
Allen een eigen zaak,boer,loonwerker,....
Die mensen leven voor hun job,doen het met hart en ziel.
Geen een kwam er ongelukkig van,kreeg een burnout of kreeg lichamelijke klachten,verre van zelfs,naarmate ze ouder worden,gaan ze op pensioen,zijn nog fit,gezond en wel.
Ik krijg hoofdpijn van lang niets te doen,daarvoor heb ik geen stress,ik leef enorm ontspannen,doe wat ik graag doe,en ben graag altijd bezig.
Net als mijn man bv(die nog veeeel meer werkt dan mij,ik doe ook het huishouden,de kids en alle dieren).
Toch lijden wij daar niet onder,nu niet en nooit niet.
Ik snap het nut niet van bv uren in de zetel te hangen.
Dan ben ik liever uren buiten bezig,dat is ontspanning,en toch ben je bezig.
Het is maar hoe je tegenover alles staat.
Als je de dingen die je doet,met je hart doet,ze graag doet en er niet tegenop ziet,dan is het ook helemaal niet erg om veel te doen.
Al begin ik me nu wel te vervelen, dus ik ga maar eens een wasje ophangen ofzo.
tengeltje11 schreef:Ik vind het bijzonder vreemd dat 'niet niets kunnen doen',hier gelijk hand in hand lijkt te gaan met burn-out,depressie en je lichaam slopen.
Zonder meer zie ik in mijn omgeving hopen mensen die nooit niets doen,veeeel werken,altijd druk,....gewoon ook geen tijd voor niets te doen.
Allen een eigen zaak,boer,loonwerker,....
Die mensen leven voor hun job,doen het met hart en ziel.
Geen een kwam er ongelukkig van,kreeg een burnout of kreeg lichamelijke klachten,verre van zelfs,naarmate ze ouder worden,gaan ze op pensioen,zijn nog fit,gezond en wel.
Ik krijg hoofdpijn van lang niets te doen,daarvoor heb ik geen stress,ik leef enorm ontspannen,doe wat ik graag doe,en ben graag altijd bezig.
Net als mijn man bv(die nog veeeel meer werkt dan mij,ik doe ook het huishouden,de kids en alle dieren).
Toch lijden wij daar niet onder,nu niet en nooit niet.
Ik snap het nut niet van bv uren in de zetel te hangen.
Dan ben ik liever uren buiten bezig,dat is ontspanning,en toch ben je bezig.
Het is maar hoe je tegenover alles staat.
Als je de dingen die je doet,met je hart doet,ze graag doet en er niet tegenop ziet,dan is het ook helemaal niet erg om veel te doen.
Kortom, eigenlijk geen enkele reden om je schuldig of slecht te voelen als je even rust neemt.
Ik kan niet meer uitslapen, ik maak op dagen dat ik niet werk to do lijstjes van wat ik op die dag moet doen..amoj schreef:Herkenbaar!
Ik kan ook slecht stil zitten. Werk dan ook 7 dagen in de week, gemiddeld 8 uur per dag. Helaas verder ook geen vriendinnen of een relatie, dus eigenlijk ook geen reden om eens vrij te nemen. Heb wel een pony maar daar kan ik niks meer mee doen, oud beestje. Als ik eens vrij ben heb ik ook geen idee wat ik moet doen, meestal ga ik dan maar slapen...
Valt me dan nog mee hoeveel ik werk als ik het zo lees.. 
bigone schreef:Zo, nog even een paar maanden zo doorgaan en dan gaat je lichaam en/of geest wel protesteren. Waarom zoveel werken , alles gaat er onder lijden, je relatie, je paard en ten slotte vooral je gezondheid. Misschien eerst eens per dag wat minder uren maken.
Junia schreef:Ik vind het opvallend dat je zegt zonder schuldgevoel.
Je lijkt daarmee een belangrijk aspect van het "probleem" al te noemen: je voelt je kennelijk schuldig als je een dag niks doet. Waarom? Naar wie? Wat levert je dat op?
Je daar bewust van worden kan al veel schelen. Ik zou zeggen test het eens uit. Ga een uurtje bankhangen en kijk wat er in je hoofd gebeurt.


HippoLogic schreef:1 vraag: waar loop je voor weg? Wat wil je niet onder ogen zien?
En een tip: ga mediteren. Begin makkelijk met een leuke geleide meditatie (ik luister liever Engelse) op YT en leer ontspannen.
_Ezra schreef:Zoek een hobby.
Bij deze, de okee-trofee voor je opmerking. Helaas is het een koffiekopje en geen trofee, maar dat zegt voldoende over de opmerking en het sarcasme-gehalte van mijn antwoord!

Ik heb wel een geweldige relatie, lieve vrienden, hobby's ed. Maar ik heb altijd wel gehad dat ik door moet zetten tot ik mezelf voorbij ben gegaan. Uit welke omgeving kom je? Mag ook via PB hoor.
We hebben een kast vol spelletjes dus als het je leuk lijkt ben je welkom 
Bij mij is het helaas niet zo dat ik al mijn werk heerlijk ontspannen kan doen, was het maar zo'n feest. badeendje schreef:Damn girl, je werkt om te leven, niet andersom! Wat deed je als je tijdens je studie een vrije dag had? Kan je geen rust vinden in een dag vrij zijn? Ook niet als je de hele dag op stal aan het scharrelen bent bijvoorbeeld?
Stom hé? Heerlijk, karretje volmikken.