Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Kimbers schreef:Gut, ik krijg alleen al kriebels van het idee dat iemand constant 'diepgaande' gesprekken met me zou willen hebben.
Met mijn vriend, mijn moeder en vriendinnen kan ik diepgaande gesprekken hebben als 1 van beiden daar behoefte aan heeft. Maar iedere keer... pff.. vermoeiend.
Bralindy schreef:Ontzettend herkenbaar 'probleem' waar ik ook tegen aanloop. Als persoon ben ik relatief direct en laat ik snel weten waar ik meezit of houd een spiegel voor bij de ander (meer van: wat heb je nou eigenlijk gedaan? Hoe reageerde je? Ik zie dat jij je ... voelt, klopt dat?).
Maar ik merk dat het gros van de mensen hier nog niet klaar voor is en sommigen er nooit klaar voor zullen zijn.
Maar het hoeft niet zo extreem diepzinnig. Liever niet eigenlijk.
Sizzle schreef:Ik denk dat als je met zulke grote vragen worsteld dat je dan eerst bij jezelf moet zijn en moet vragen: ben ik tevreden en gelukkig?
Ik kan oprecht zeggen dat ik gelukkig ben en zou mijn leven ook gewoon precies weer zo overdoen op wat details na.
Ik leef dus al naar zoals ik ben.
Dus als je mij mijn 10 of 12 urige werkdag ziet maken is dat ook omdat ik ben zoals ik ben
Babeth schreef:Ik ben zelf ook iemand die behoefte heeft aan diepgang. Ik kan oppervlakkige gesprekken heel slecht lang volhouden. Maar ik kan ook niet met jan en alleman een diepgaand gesprek hebben. Ik moet meteen een bepaalde klik hebben gevoelsmatig met iemand om er een diepgaand gesprek mee te hebben. Dat kunnen ook wildvreemden zijn. Ik voel mensen hun energie erg goed aan en je merkt vanzelf dan of je met iemand dieper kunt gaan. Ik leef daar echt van op.
Sizzle schreef:Wat zijn voor jou precies diepgaande gesprekken?
Gaan die over jouw leven/gevoel of meer over maarschappelijke vragen?
In mijn naaste omgeving was laatst ruzie omdat de ene zus van de andere zus wilde weten wat haar gevoelens ergens over waren. De ander zei geen specifieke gevoelens daarover te willen of kunnen delen. Waarop nummer 1 maar bleef pushen onder het mom 'dat is belangrijk' waardoor nummer 2 dus boos werd.
Beide waren zichzelf, maar niet iedereen voelt hetzelfde. Het is denk ik belangrijk om gelijkgestemde te vinden.

Ik hou daarom niet minder van haar, en ik zal met haar dus ook vaak oppervlakkig blijven.
Babeth schreef:Ik ben zelf ook iemand die behoefte heeft aan diepgang. Ik kan oppervlakkige gesprekken heel slecht lang volhouden. Maar ik kan ook niet met jan en alleman een diepgaand gesprek hebben. Ik moet meteen een bepaalde klik hebben gevoelsmatig met iemand om er een diepgaand gesprek mee te hebben. Dat kunnen ook wildvreemden zijn. Ik voel mensen hun energie erg goed aan en je merkt vanzelf dan of je met iemand dieper kunt gaan. Ik leef daar echt van op.
) en nu kijkt iedereen op hun smartphone met doppen in de oren..
Denk dat dat (n.m.m.) één van de grootste obstakels is tegenwoordig, iedereen is gewend aan hapklare brokjes info die ze via internet en krant toegediend krijgen, je zit in je eigen bubbeltje... Vooral niet om je heen kijken en een gesprek met een vreemde aangaan.. Zo jammer is dat, ik ben gek op (al dan niet totaal nutteloos
) filosoferen
cooper schreef:Ik vind zelfreflectie 1 van de allerbelangrijkste dingen in het leven, bewustzijn.
Voor mij is dat vanzelfsprekend en daarom vind ik het gek dat veel mensen gewoon op automatische piloot leven , daardoor wel ongelukkig zijn, maar dus niet bereid zijn om in eigen boezem te kijken en onderzoek te doen![]()
Maar, ik respecteer het wel.
Citaat:Jij vindt het belangrijk en daarom bloei jij op als je diepgaande gesprekken kan hebben en van jezelf weet wat je denkt/voelt enz,
Maar lang niet iedereen is zo; jou manier van leven (en de kijk er op) is niet vanzelf zaligmakend voor iedereen.
worden juist diep ongelukkig/zenuwachtig/ongemakkelijk als zij een gevoel "moeten hebben" die zij gewoonweg niet hebben.
Het maakt hun juist onzeker als mensen hen vertellen dat dat "slecht" is en dat zij daardoor geen gelukkig leven kunnen hebben.
Over "het" leven; waarom hebben wij een bewustzijn; waarom draait de aarde zoals hij draait..
Maar iets met gevoel? Nee dat hebben ze niet en dat zullen ze dus ook niet kunnen.
Natuurlijk hebben ze geleerd dat andere wel gevoel hebben en hoe kunnen zien/vragen als er wat met een ander is; maar samen meevoelen? nee... dat zit er niet in.
Iedereen gaat anders om met zichzelf en het leven, maar voor mij voelt het alsof er wat mist als ik in gesprek duidelijk aanvoel dat de ander een groot deel van zichzelf ontkent.Sizzle schreef:Mensen die ongelukkig zijn maar bewust niets ondernemen begrijp ik ook niets van.
Maar dat zie ik niet als gebrek aan diepzinnige gesprekken.
Ken zat mensen die ongevraagt hun hele psyche bij iedereen op schoot leggen en juist diep ongelukkig zijn omdat ze wel praten maar niet handelen.
Ik doe het omgekeerde, heb er weinig over te zeggen maar doe gewoon.
Zo werkt het ook in mijn ogen.
Citaat:Als je wegloopt van je innerlijke leven ontken je jezelf en voel je spanning of ongeluk.
Als ik dat bij mensen zie heeft het imo wel met diepzinnigheid te maken. Want als die persoon ergens de veiligheid voelt om zijn innerlijke angsten aan te gaan kan er een weg vrijgemaakt worden om die patronen die ongelukkig maken aan te pakken