Bokt.nl

**Geplaatst**: 10-01-17 09:25

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 10-01-17 09:25

Mijn verwekker, een vader is het niet in mijn ogen, help ik met niets.
Mogen zijn vrouw en hun zoon doen.

Mijn moeder en haar man help ik al wel.
Evenals mijn schoonmoeder.
Maar dat bestaat uit meegaan naar een ziekenhuis en administratieve taken.
Ik ben ziek dus kan ze niet lichamelijk helpen.

**Geplaatst**: 10-01-17 09:51

Geplaatst: 10-01-17 09:51

daar kan ik kort in zijn: Nee, ik ga niet voor ze zorgen.

dankzij mijn verwekkers (de titel ouders verdienen ze beiden niet) heb ik een vreselijke jeugd gehad vol met manipulatie en geestelijke mishandeling, waarbij mij zelfs niet eens een goede opleiding was gegund, waardoor ik nu niet alleen mentaal maar ook financieel nog steeds de gevolgen draag. Iedere poging tot zelfontplooing werd door middel van negativiteit en manipulatie rigoreus de grond ingetrapt, iedere keer weer, dus wat dat betreft zou ik zelfs nog kunnen spreken over geestelijke verwaarlozing.
Dus nee, ze zoeken het maar uit.

Nu leeft mijn vader al niet meer; in 2007 overleden. Mijn moeder woonde tot voor een half jaar terug redelijk dicht in de buurt, maar was ineens van de een op andere dag verhuist; ik vermoed verzorgingstehuis aangezien mijn moeder al aardig verward begon te raken toen ik eindelijk dan toch echt alle banden verbroken heb...dat was zo'n 8 jaar geleden.
Mijn vriend zegt wel eens; vraag me af waar ze heen is gegaan.....en ik? Heel eerlijk? Het interesseert me geen drol...sterker nog; waar stront heen gaat vind ik nog interessanter om te weten dan waar dat kreng heen is gegaan.

**Geplaatst**: 10-01-17 09:59

Geplaatst: 10-01-17 09:59

Ik heb zelf in de zorg gewerkt en we hadden bewoners waar geen enkel kind over de vloer kwam
Van sommige was het overduidelijk waarom
Van anderen dacht je "jeetje... zo een lief mens , 6 kinderen en je ziet nooit iemand"
Maar dan bleek dat de persoon in kwestie bij leven en welzijn een complete draak was en het leven van de betreffende kinderen tot een hel had gemaakt
Maar bij het verstandelijk verval het karakter dermate veranderd is dat je je dat totaal niet meer kon voorstellen .

Uiteindelijk is het ergens heel simpel
Op het moment dat een ouder zijn/haar kind(eren) het leven Zo zuur heeft gemaakt , dan is het heel begrijpelijk dat je de zorg niet wilt of kunt dragen als de gezondheid te wensen gaat overlaten

De zorginstellingen hebben daar ook gewoon hun oplossingen voor zoals een mentor , externe organisaties voor financieel beheer etc
Dus uiteindelijk komt dat ook wel in orde

Laatst bijgewerkt door Sonja_vR op 10-01-17 10:03, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-01-17 10:02

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 10-01-17 10:02

o ja dat herken ik....maar dat was al voor dat enig verval bij ze begon; mijn ouders waren/zijn meesters in mooi weer spelen naar de buitenwereld; iedereen dacht (nou ja iedereen.....mensen waarmee mijn vader in conflict was zagen de echte persoonlijkheid en wisten dus wel beter) dat mijn vader zo'n leuke, joviale man was...mijn moeder zo'n lief en enigszins naief mens...maar ondertussen....

**Geplaatst**: 10-01-17 10:11

Geplaatst: 10-01-17 10:11

Voor mijn moeder zou ik nog wel willen zorgen, ook al is onze band niet super. Ik kan wel op haar rekenen en ze zorgt elke week goed voor mijn zoontje, maar helaas heeft ze een man in huis die ik niet kan luchten, en die zou ik er niet bij willen nemen. Nu is hij wel 10j ouder als zij, dus ik vermoed dat dat op termijn geen probleem zal zijn, maar je weet het nooit. In huis pakken, dat nooit, maar ervoor zorgen, geen probleem. Ik vermoed dat dit ook wel enkel op mijn nek zou vallen, aangezien mijn broer een uur weg woont, maar ook dat vind ik niet zo'n ramp.

Mijn vader is een ander verhaal. 't is niet dat wij ooit ruzie hebben gehad of elkaar iets in de weg hebben gelegd, maar het klikt niet met hem. Wij hebben zelfden tot nooit echt iets tegen elkaar te vertellen, want we weten niets van elkaars leven. Ik denk dat hij nu een vriendin heeft, maar daar vertelt hij niets over, dus geen idee. Ik zag hem vaak maar 1x per jaar, hoewel dat nu gebeterd is door de geboorte van mijn zoontje. Nu komt hij wat vaker langs, maar dat is dan natuurlijk vooral voor de kleine en in mindere mate voor mij. Want daarvoor kwam hij ook maar amper. En ik maar amper bij hem. We hebben weinig contact, da's historisch zo gegroeid. Denk ook niet dat ik ervoor zou zorgen omdat hij te ver weg woont, maar ook omdat ik echt niet weten wat ik hem allemaal moet vertellen als ik er een dag bij ben.

**Geplaatst**: 10-01-17 15:57

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 10-01-17 15:57

Mijn moeder weet al dat ze van mij weinig hoeft te verwachten.
Ik woon te ver weg en ben daarnaast (mentaal) niet in staat om de zorg te dragen.
Gelukkig heeft ze nog een dochter en 2 stiefzoons die wel gezond zijn (zowel fysiek als mentaal).
En mocht ik eens daar zijn dan help ik door wat in het huishouden te doen of boodschappen te halen oid, maar dat deed ik voorheen ook al (ivm geen contact zusje die weer thuis woont kom ik er niet meer).

**Geplaatst**: 10-01-17 16:11

Geplaatst: 10-01-17 16:11

Een vader heb ik helaas niet meer, dat was een goede man.
Mijn moeder heeft me ook geestelijk verwaarloosd, altijd gemanipuleerd. Gelogen, gedraaid.
En tot een paar jaar terug heb ik altijd voor haar klaar gestaan als ze er weer eens een zooitje van had gemaakt en ik het weer goed moest praten voor haar in de familie.
Maar daar ben ik ondertussen mee gestopt en dat weet ze ook.

Ik zie haar nu nog af en toe. Helemaal breken vind ik dan nog steeds moeilijk, al zou het misschien zelfs wel het beste zijn. Maar het is dan toch weer je moeder.
Maar zo kost ook energie die ik beter ergens anders aan kan spenderen.

Maar inderdaad de zorg. Ze woont nog op zichzelf, kan het nog wel alleen.
Maar voor hoe lang nog?
In huis nemen is geen optie, dat nooit.
Maar daar van alles gaan doen, dat laat mijn eigen lichamelijk toestand niet toe, maar dat is iets wat zij niet erkend. Maar goed dat is haar probleem. Want dat verwacht ze wel van me, maar daar kan ze toch bot op gaan vangen.
Ze zegt alles betreft het huis goed geregeld te hebben, maar vraag je door laat ze niets zien.
Ja, dan niet.
Ik probeer het maar los te laten en tegen die tijd wel te zien.

**Geplaatst**: 10-01-17 16:22

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 10-01-17 16:22

TS, Wat bedoel je precies met 'zorgen voor'?

**Geplaatst**: 10-01-17 18:12

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 10-01-17 18:12

Ik had het al wat verduidelijkt maar met zorgen bedoel ik niet allerlei verpleegkundige dingen of ouders in huis nemen of zo

Ik bedoel meer "ervoor zorgen dat vader/moeder fatsoenlijk oud kan worden". Thuiszorg regelen, mee naar artsbezoek, bezoeken bij ziekenhuisopname, inschrijven bij een verzorgingstehuis, boodschappen doen, keertje poetsen, beetje gezelschap houden, financiën bijhouden...

Dat soort dingen.

**Geplaatst**: 10-01-17 19:08

Geplaatst: 10-01-17 19:08

Atalja schreef:
Ik heb altijd gezegd dat ik voor mijn moeder ga zorgen zoals zij voor mij gezorgd heeft. Helaas heb ik dit niet mogen doen gezien ze plots op 54 jarige leeftijd is overleden.
Ik ben sowieso erop tegen om "oudjes" in een "asiel" te stoppen tot hun dood, maar dat is voor ieder anders natuurlijk. Zoals ik zei, ik zou haar in huis genomen hebben.

asiel

edit: ik ben dus werkzaam in een asiel :')

En wij snappen van sommige zonen/dochters echt wel waarom ze nooit komen......
Dit is een heus taboe hoor!! Want er bestaat een cliche, dat alle ouderen lief zijn. Maar die ouderen zijn ook gewoon mensen en daar zit van alles tussen.

**Geplaatst**: 10-01-17 20:36

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 10-01-17 20:36

Haha ouderen zijn net normale mensen.
Zitten leuke en minder leuke exemplaren tussen.

**Geplaatst**: 10-01-17 20:45

Geplaatst: 10-01-17 20:45

VivaLaVida schreef:
Atalja schreef:
Ik heb altijd gezegd dat ik voor mijn moeder ga zorgen zoals zij voor mij gezorgd heeft. Helaas heb ik dit niet mogen doen gezien ze plots op 54 jarige leeftijd is overleden.
Ik ben sowieso erop tegen om "oudjes" in een "asiel" te stoppen tot hun dood, maar dat is voor ieder anders natuurlijk. Zoals ik zei, ik zou haar in huis genomen hebben.

asiel

edit: ik ben dus werkzaam in een asiel
En wij snappen van sommige zonen/dochters echt wel waarom ze nooit komen......
Dit is een heus taboe hoor!! Want er bestaat een cliche, dat alle ouderen lief zijn. Maar die ouderen zijn ook gewoon mensen en daar zit van alles tussen.

Over niet al te lange tijd kunnen de oudere nergens meer ingestopt worden. Dan zijn alle instellingen weg bezuinigd en zal de druk op de familie nog groter worden dan het nu al is.

**Geplaatst**: 10-01-17 20:57

Geplaatst: 10-01-17 20:57

Mijn vader is pas overleden, mijn moeder is 86 en sinds mijn vader er niet meer is gaat zij hard achteruit.
Mijn vader was niet lief, een soort tamme huistiran die vanuit zijn stoel het hele huishouden controleerde, driftig werd, en egoistisch was. Het is misschien vreselijk om dat te zeggen, maar ik kan er niks beters van maken. Toch wilde ik altijd een goede dochter zijn. Ik had me dus voorgenomen wel voor hem te zorgen. Gelukkig hoefde dat maar in beperkte mate want ik kom uit een groot gezin en we zorgden naar draagkracht.
Mijn vader wilde helemaal geen zorg, ook niet van hemzelf. Hij was er van overtuigd dat er niets veranderde en dat ze het al 60 jaar zelf gered hadden en dat het nu dus ook goed zou gaan.
Zorgen voor iemand die geen zorg wil is niet fijn, roeien tegen de stroom in. Een patient die zijn pillen niet nam, geen enkel advies aan wilde nemen en overal over mopperde. Dat was de laatste fase van mijn vader.
Ik ben blij deze periode dichtbij geweest te zijn, een beetje bij heb kunnen dragen aan zijn welbevinden. (en dat van mijn moeder) Het beeld wat ik van hem had werd er weleens waar niet positiever op, maar toen hij overleden was was het meteen goed. Ik voelde hem overgaan en dat was het voor mij. Geen tranen geen verdriet en een beetje opluchting.
Mijn moeder is heel anders, nooit eigenwijs, lief een makkelijke patiënt. En ja we gaan weer met zijn allen voor haar zorgen, de een doet dit de ander dat. Het doet ons als broers en zussen goed het doet mijn moeder goed en wellicht maakt het wederom het afscheid zachter.
Het kost veel van me maar ik moet er niet aan denken mijn moeder in een of ander anoniem tehuis te zetten met zorgers die nauwelijks tijd hebben, onbekend zijn... Die gedachte kan ik niet verdragen, ik hier lekker leven en zij daar in haar eentje tussen vreemden...

Ik wil maar zeggen, je weet niet hoe het zal gaan, of dat je ouders wel willen dat je voor ze zorgt, of je gezond genoeg bent dat te kunnen, als je op dat moment toevallig vier kleine kinderen (en een paard) hebt dan lukt het ook echt niet. Ik denk dat het eigenlijk ondoenlijk is hier voornemens over te doen. Je weet gewoon niet hoe de omstandigheden en maatschappij dan zijn.

Laatst bijgewerkt door mrie op 10-01-17 21:21, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 10-01-17 21:06

Geplaatst: 10-01-17 21:06

Ik heb altijd gezegd dat ik mijn ouders later in huis zou nemen als ze hulp nodig zouden gaan hebben. Hoewel mijn moeder en ik soms flink konden botsen, merkte ik dat ze dat toch wel een mooi idee vond.
Helaas werd mijn moeder 2 jaar geleden ernstig ziek en heb ik haar en mijn vader gedurende korte tijd ondersteund tot aan haar overlijden, van hand en span diensten tot verplegen (ik ben ook verpleegkundige).
Hoewel het veel te vroeg kwam, ben ik toch blij dat ik die belofte aan haar een soort van ben nagekomen.
Door deze hele ervaring zijn mijn vader en ik nog veel closer geworden en ik kan me niet voorstellen dat er ooit een situatie zou ontstaan waardoor ik voor hem niet exact hetzelfde zou doen (als hij dat zelf ook zou willen).

Maar door al deze verhalen te lezen besef ik pas dat ik, hoewel ik relatief jong een ouder verloren ben, een ontzettend bevoorrecht leven heb met 2 liefhebbende ouders. -O-

**Geplaatst**: 10-01-17 21:15

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 10-01-17 21:15

Ik wordt er best verdrietig van dat mensen zo,n slechte band hebben met hun ouders.
Ga nu pas zien wat een bijzondere band ik had met mijn moeder die ik tot het laatst heb verzorgt .
Mijn vader ben ik helaas al verloren toen ik 14 jaar was.
Ik heb er veel voor gelaten maar ik heb nooit spijt gehad.
Hoop dat het bij sommige van jullie toch nog goed komt . Al is het maar 1x per week ergens een bakkie doen.

**Geplaatst**: 10-01-17 21:20

Geplaatst: 10-01-17 21:20

Lente schreef:
Ik had het al wat verduidelijkt maar met zorgen bedoel ik niet allerlei verpleegkundige dingen of ouders in huis nemen of zo

Ik bedoel meer "ervoor zorgen dat vader/moeder fatsoenlijk oud kan worden". Thuiszorg regelen, mee naar artsbezoek, bezoeken bij ziekenhuisopname, inschrijven bij een verzorgingstehuis, boodschappen doen, keertje poetsen, beetje gezelschap houden, financiën bijhouden...

Dat soort dingen.

Ja maar Lente, je laat het zo makkelijk klinken. Een keertje poetsen... Dat moet gewoon iedere week hoor, boodschappen moeten ook veel vaker en voor jij je moeder in een verzorgingshuis parkeert gaat er een hele periode voorbij dat je je in toenemende mate ongerust maakt en je moeder zich misschien nog helemaal niet rijp voor een verzorgings huis vind. En als ze nou niet goed eet, incontinent wordt, van de trap valt, in elke verkooptruuk trapt die ze maar tegen komt, zodat ze drie kranten en vijf energieleveranciers heeft. Eenzaam is en wil dat jij er altijd maar bent, haar bed niet meer kan verschonen, lelijk doet tegen de hulp die je geregeld hebt.
Beetje gezelschap houden zeg je, ik heb de indruk dat je totaal niet weet wat je te wachten staat al is je intentie en voornemen heel goed bedoelt en uit liefde. Bereid je voor, dat scheelt...

**Geplaatst**: 10-01-17 22:07

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 10-01-17 22:07

Ik weet gelukkig goed wat ik kan verwachten, ook al staat het er wellicht wat simpel

**Geplaatst**: 11-01-17 08:45

Geplaatst: 11-01-17 08:45

mrie schreef:
Lente schreef:
Ik had het al wat verduidelijkt maar met zorgen bedoel ik niet allerlei verpleegkundige dingen of ouders in huis nemen of zo

Ik bedoel meer "ervoor zorgen dat vader/moeder fatsoenlijk oud kan worden". Thuiszorg regelen, mee naar artsbezoek, bezoeken bij ziekenhuisopname, inschrijven bij een verzorgingstehuis, boodschappen doen, keertje poetsen, beetje gezelschap houden, financiën bijhouden...

Dat soort dingen.

Ja maar Lente, je laat het zo makkelijk klinken. Een keertje poetsen... Dat moet gewoon iedere week hoor, boodschappen moeten ook veel vaker en voor jij je moeder in een verzorgingshuis parkeert gaat er een hele periode voorbij dat je je in toenemende mate ongerust maakt en je moeder zich misschien nog helemaal niet rijp voor een verzorgings huis vind. En als ze nou niet goed eet, incontinent wordt, van de trap valt, in elke verkooptruuk trapt die ze maar tegen komt, zodat ze drie kranten en vijf energieleveranciers heeft. Eenzaam is en wil dat jij er altijd maar bent, haar bed niet meer kan verschonen, lelijk doet tegen de hulp die je geregeld hebt.
Beetje gezelschap houden zeg je, ik heb de indruk dat je totaal niet weet wat je te wachten staat al is je intentie en voornemen heel goed bedoelt en uit liefde. Bereid je voor, dat scheelt...

Het is ook lastig om alles in detail op te schrijven toch. Daarnaast niemand weet echt wat hem of haar te wachten staat als je begint met mantelzorg. Dat weet je pas als je het dagelijks toepast. En meestal begint het met een klein zorgding en voor je het weet ben je naast je eigen gezin, je baan, je sociale leven (die verdwijnt) ook nog eens fulltime aan het zorgen voor iemand.

**Geplaatst**: 11-01-17 13:44

Geplaatst: 11-01-17 13:44

Mijn vader (of nou ja, die naam verdient hij niet eens) is gelukkig al overleden, maar echt niet dat ik daar ook maar een vinger voor uitgestoken had.
Mijn moeder is een ander verhaal, maar ik woon niet meer in Nederland dus echt zorg overnemen kan ik niet. Mijn zusje woont ca 30 minuten bij mijn moeder vandaan en ik weet zeker dat zij die zorg wel op zich zal nemen. Mijn moeder is hertrouwd, haar man heeft geen kinderen, dus het zal dan helaas allemaal op haar neer komen.
Nu zijn ze financieel redelijk goed af, dus als het nodig is kunnen ze betaalde hulp (schoonmaker ofzo) inhuren tegen de tijd dat ze dit zelf niet meer kunnen. Hopelijk is dat nog zeker 20 jaar verder, zo oud zijn ze nog niet.

**Geplaatst**: 11-01-17 13:56

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 11-01-17 13:56

Ik heb het bij de hand , mijn broer wou wel de erfenis maar zorgt niet voor haar..... ik heb wel vast laten leggen dat hij nooit iets voor haar deed en haar geprobeerd heeft te beroven van onze erfenis ten bate van zich zelf. Dat als er voor haar word gezorgd en het is mijn taak dat het ook echt voor mij is alles van troep tot afhandelen van de laatse belangrijke dingen, dingen die hij niet wilde of juist te veel begeerd .

de redenen kunnen divers zijn ( en dat kan ik voor anderen niet beoordelen) maar volg dan wel je plan en blijf daar bij, dat is mijn visie!
mijn broer kwam naar haar verhuizen al bietsen waar ze was hij was nieuwsgierig, hem kennende gaat het alleen om de waarde van de woning.

**Geplaatst**: 11-01-17 14:10

Geplaatst: 11-01-17 14:10

Nynke1 schreef:
Ik denk dat veel mensen het onderschatten. Mijn moeder heeft tot na mijn oma's overlijden (nazorg) altijd voor mijn oma gezorgd. Nu werkt mijn moeder in de zorg en kon ze het de laatste maanden zo via haar werk regelen dat ze bij oma haar nachtdiensten kon draaien en daar 24/7 kon zijn, maar dat breekt je echt op. De jaren hiervoor werkte mijn moeder uiteraard gewoon bij andere cliënten, altijd 's nachts, rond 8.00-8.30 naar bed en om 11.30-12.00 er weer uit en naar oma, met oma op pad, huishouden thuis en bij oma doen etc. en 's avonds weer aan het werk. Mijn oma wilde absoluut niet in een verpleegtehuis en aan de andere kinderen had ze niks dus alles kwam op mijn moeder (en ik hielp natuurlijk ook waar ik kon) aan. Met mijn vader heb ik geen contact dus daar hoef ik niet over na te denken, voor mijn moeder zou ik het graag doen maar betwijfel of ik het alleen kan. Het is niet even een keer een wasje draaien, boodschapje doen en een keertje stofzuigen.

Moeilijk, maar ik zou het niet kunnen.
Mijn oma wilde ook echt niet in een verpleegtehuis maar mn opa kon t niet meer aan.
Maar met hand en tand verzetten tot uiteindelijk een rechterlijk bevel er bijna aan toe was.
We hebben dr via dag/middag activiteiten uiteindelijk met eigen toezegging (wat onzin was want ze was dement als een deur) erin kunnen krijgen.

Ik vind niet dat je per se tot het laatste gaatje moet gaan als er "betere" opties zijn.

Verder vind ik het een moeilijke vraag die me een beetje verdrietif maakt want ik denk er vaker aan, echter woon ik in Australie en mn ouders in NL.

**Geplaatst**: 11-01-17 14:30

Geplaatst: 11-01-17 14:30

Je hebt het recht om af te zien van het bieden van zorg hoor.
Je MOET niks. en wie heeft er iets aan als jij iemand moet verzorgen waar je een hekel aan hebt.
Ja, je vader is ermee geholpen, maar erg prettig zal ie zich niet voelen.

Gewoon lekker thuiszorg inschakelen.
Het is namelijk zo dat mensen die hulp kunnen krijgen vanuit hun omgeving, die ook moeten gebruiken.
Maar als er niemand in je omgeving bereid is, moet je hulp krijgen vanuit de overheid.
Er wordt dan zorg voor je geregeld.

Dus voel je nergens toe verplicht als je niks om die man geeft.
Feit dat hij je vader is zegt niet dat hij een goed mens is waar mensen met liefde voor zorgen als er iets misgaat.

**Geplaatst**: 11-01-17 17:40

Geplaatst: 11-01-17 17:40

Je het het recht ja... Maar ik voel toch echt een morele plicht en vind stiekum toch wel dat je ookal is je pa een K vader dat je naar hem om moet kijken, anders ben je zelf net zo'n K dochter.. Misschien vind ik dat niet als je vader/moeder/broer/zus/buurvrouw al "honderd" jaar uit je leven verdwenen is, dat weet ik niet precies.

**Geplaatst**: 11-01-17 18:18

Re: Niet voor je ouders willen zorgen als ze oud worden

Geplaatst: 11-01-17 18:18

dat is wel heel zwart wit gesteld

Ik kan legio redenen verzinnen waarom je als kind niets te maken wil hebben met of absoluut niet wil zorgen voor een ouder

En als je uiteindelijk die keus maakt niet dat je een slecht kind bent

Als kind heb je niets te kiezen gehad over tot leven komen en ben je geheel overgeleverd aan die ouders die wel voor het ter wereld brengen van dat leven hebben gekozen.
Helaas is het de realiteit dat daarna nog al eens wat verkeerde keuzes worden gemaakt betreffende de zorg en opvoeding van een kind
Met resultaten die minder prettig zijn
Tot desastreus
En dan wil jij stellen dat ongeacht wat dan ook je voor je ouders moet zorgen , anders ben je een K u t kind?

Needless to say dat ik een andere mening heb

**Geplaatst**: 11-01-17 18:27

Geplaatst: 11-01-17 18:27

mrie schreef:
Je het het recht ja... Maar ik voel toch echt een morele plicht en vind stiekum toch wel dat je ookal is je pa een K vader dat je naar hem om moet kijken, anders ben je zelf net zo'n K dochter..

Nogal een uitspraak. Ik kan me tal van situatie's voorstellen dat je een ouder niet meer in je leven wilt hebben omdat er verschrikkelijke dingen zijn gebeurd. Dan ben je geen "K" dochter maar een mens wat voor zichzelf, en eventueel een eigen gezin, kiest en daar is niks mis mee.

Nomineer dit bericht ×