Mijn (over)leven..

Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek

Toevoegen aan eigen berichten
 
 
youaremystar

Berichten: 489
Geregistreerd: 21-06-14
Woonplaats: Potjewold

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-01-17 03:51

Ik denk dat het belangrijk is dat je opzoek gaat naar dat geen wat jou gelukkig maakt.

Je schrijft dat wanneer je bij je paard bent, je problemen en de negativiteit in je hoofd vergeet. Kan je daar niet meer mee doen?
Als je bijv. thuis komt dingen maken voor je paard? Frontriemen maken of op pimpen. Thuis je tuig invetten etc.
Wanneer je dan de gedachten voelt/hoort komen, daar mee bezig gaan zodat het (wat) rustiger word.

Bij mij hielp schrijven altijd. Als ik mn gedachte hoorde komen, pakte ik altijd pen en papier en begon met schrijven. Verhalen, gedichten of liedjes maaktte me allemaal niet uit.

ik probeer alleen mee te denken hoor, als t niks is is t ook prima. + als je een keer je ei kwijt moet mag je ook pb'en.

SA_jip
Berichten: 12
Geregistreerd: 28-12-16

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-01-17 13:55

Zonnebloem,

Om stabiel te worden sta ik nu op de wachtlijst voor IHT, dan komt er elke dag een behandelaar langs bij mij thuis voor 6 weken. Als het na die 6 weken beter gaat dan mag ik wel starten met therapie. Dan is het alleen nog een verzekerings kwestie ivm dat de instelling waar ik woon geen schematherapie aanbied.

Evelinepien,

Ik woon in een beschermde woonvorm, ik hoop dat als ik opgenomen word ik nog mag blijven wonen waar ik nu woon want dan is de stap van kliniek naar huis wat minder groot en kan ik hier weer verder werken aan mijn angst voor de grote boze wereld. Eerder is door een vroegere behandelaar en therapeut gezegd dat ik misschien maar vrede moet hebben met het feit dat ik misschien niet zonder enige hulp kan. Dat heb ik echter niet, maar omdat ik al 9 jaar hulp heb word het wel een moeilijk proces maar ik wil niets liever dan op mezelf wonen en zelfstandig zijn, maar het moet wel verantwoord zijn.

Orrievbw,

Ik denk dat ect niet echt de enige oplossing nu is, want ik kan nog baat hebben bij therapie alleen ben ik daar nog niet stabiel genoeg voor.

Yourmystar,

Dat is wel een hele goede van het bezig zijn met paardgerelateere dingen thuis, bedankt!

Schrijven doe ik veel en helpt ook inderdaad!

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-01-17 14:00

Afbeelding


Lieve TS, ik wil je heel veel sterkte wensen. :(:) Ga, zoals eerder gezegd opzoek naar dingen waar je blij van wordt; al zijn het maar kleine dingetjes. En schrijf die dingen op in een schriftje wat je altijd bij je kan houden, zodat je er altijd in kan schrijven of lezen wanneer dat nodig is.

Marloes__

Berichten: 5207
Geregistreerd: 28-03-04
Woonplaats: Vlaardingen

Re: Mijn (over)leven..

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-01-17 14:30

Wat een heftig verhaal TS. Ik weet niks te zeggen om je te helpen, maar ik hoop dat 2017 een jaar wordt waarin het weer licht voor je wordt. Hou moe en geef niet op, er zijn zoveel dingen om van te genieten! Sterkte!

Anoniem

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-01-17 14:46

Even te weinig tijd voor een uitgebreid antwoord, maar kijk als je wilt eens hiernaar voor therapie: https://rainbowranch.arscurae.nl/

Mijn verhaal is niet zo heftig als het jouwe, maar na veel reguliere therapie wat niks uithaalde maakten zij het verschil. :)

pvdbosch
Berichten: 514
Geregistreerd: 22-11-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 01-01-17 15:14

We leven allemaal met je mee maar je hebt dit topic ook geopend met een hulpvraag dus dan krijg je ook kritische vragen en opmerkingen.
Soms kunnen die je wat meer inzicht geven.
Bij mij roept je verhaal namelijk toch wat vraagtekens op.
Waarom denk je dat de schema therapie of welke vorm van therapie die je al hebt gehad wel gaat helpen nu ineens?
Want je schrijft dat je die perse wil.
Als je al 9 jaar hulp hebt denk ik dat je kunt veronderstellen dat hetgeen wat tot nu toe niet heeft gewerkt ook nu weer niet gaat werken.
Waarom dan geen ect of EMDR proberen?
Je schrijft dat het begonnen is met anorexia maar is dat wel zo?
Zijn er wellicht dingen waar je in die therapieen toch niet eerlijk over praat (misbruik of andere traumatische gebeurtenissen) omdat je je ervoor schaamt of omdat je schuldgevoelens hebt of omdat je het voor jezelfd ontkent waardoor je (on-)bewust toch een eventuele 'genezing' in de weg staat.

SA_jip
Berichten: 12
Geregistreerd: 28-12-16

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 01-01-17 15:49

pvdbosch schreef:
We leven allemaal met je mee maar je hebt dit topic ook geopend met een hulpvraag dus dan krijg je ook kritische vragen en opmerkingen.
Soms kunnen die je wat meer inzicht geven.
Bij mij roept je verhaal namelijk toch wat vraagtekens op.
Waarom denk je dat de schema therapie of welke vorm van therapie die je al hebt gehad wel gaat helpen nu ineens?
Want je schrijft dat je die perse wil.
Als je al 9 jaar hulp hebt denk ik dat je kunt veronderstellen dat hetgeen wat tot nu toe niet heeft gewerkt ook nu weer niet gaat werken.
Waarom dan geen ect of EMDR proberen?
Je schrijft dat het begonnen is met anorexia maar is dat wel zo?
Zijn er wellicht dingen waar je in die therapieen toch niet eerlijk over praat (misbruik of andere traumatische gebeurtenissen) omdat je je ervoor schaamt of omdat je schuldgevoelens hebt of omdat je het voor jezelfd ontkent waardoor je (on-)bewust toch een eventuele 'genezing' in de weg staat.


Ik heb maar korte tijd schema therapie gehad ivm de kliniek waar ik zat daar op de helft van mijn opname op overstapte. De kliniek bleef tijdens die overgang gewoon open en in die periode heb ik trauma's kunnen verwerken, daar heb ik echt geen last meer van maar wel van trauma's van na die opname(van 2015 tot nu). Ik heb 1 maand écht schematherapie gehad en in die maand ben ik mezelf en wat ik doe veel beter gaan begrijpen maar omdat ik weggestuurd werd kon ik er niet mee verder.

Er zijn geen dingen die ik achterhoud in therapie, maar over mijn 'nieuwe' trauma's mag ik het niet hebben van de hulpverlening. Overigens praat ik hier wel over met begeleiding maar zij zijn geen behandelaren en verwijzen me terug naar mn behandelaar waar ik het er vervolgens niet over mag hebbeb.

Klarinda

Berichten: 4707
Geregistreerd: 28-06-11
Woonplaats: Ermelo

Re: Mijn (over)leven..

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-01-17 11:05

Ik wil je heel veel sterkte wensen in deze moeilijke tijd, wat een verschrikkelijke dingen heb jij in je leven mee gemaakt.
Waar ik heel benieuwd naar ben: In je verhaal vertel je dat je geopereerd bent ivm automutilatie, maar waarom moet je dan een operatie ondergaan en wat voor operatie? :o

Evelienepien

Berichten: 3341
Geregistreerd: 18-03-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-01-17 13:18

[quote="SA_jip"]

Evelinepien,

Ik woon in een beschermde woonvorm, ik hoop dat als ik opgenomen word ik nog mag blijven wonen waar ik nu woon want dan is de stap van kliniek naar huis wat minder groot en kan ik hier weer verder werken aan mijn angst voor de grote boze wereld. Eerder is door een vroegere behandelaar en therapeut gezegd dat ik misschien maar vrede moet hebben met het feit dat ik misschien niet zonder enige hulp kan. Dat heb ik echter niet, maar omdat ik al 9 jaar hulp heb word het wel een moeilijk proces maar ik wil niets liever dan op mezelf wonen en zelfstandig zijn, maar het moet wel verantwoord zijn.
[\quote]

Je wil het missvhien niet lezen maar wat je therapeuten zeiden, is dus precies wat ik bedoel...
Nu blijf je zoeken terwijl het ( accepteren van jezelf, je leven, wat je goede en mindere kanten zijn) misschien wel een groot deel van je probleem / zoeken naar rust "oplost" ?!
Nu blijf je vechten tegen ....jezelf ...

pvdbosch
Berichten: 514
Geregistreerd: 22-11-05

Re: Mijn (over)leven..

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-01-17 16:56

Ja dat vind ik nou ook. Wat gebeurd is is gebeurd. Je kunt wel blijven hangen in wat je allemaal is overkomen maar je kunt ook het achter je laten en opnieuw beginnen. Dat zeg ik zo even en het zal heus niet makkelijk zijn maar het leven gaat verder en je hebt de keuze om alleen maar achterom te kijken en met je verleden bezig te zijn of vol goede moed vooruit te kijken, schouders eronder en alles op alles zetten om je leven op de rails te krijgen.

PimxBotje

Berichten: 442
Geregistreerd: 22-11-16

Re: Mijn (over)leven..

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-01-17 17:22

Ik weet niet veel af van wat jou zou mankeren en kan je dus geen raad geven maar is misschien jezelf nuttig maken voor anderen mens of dier of natuur iets waardoor je je gedachten verzet.
Iets in je eigen tempo , je bent zo waardevol.
Maar als het niets voor je is ook goed hoor , ik wens je sterkte en veel geluk :(:)

Evelienepien

Berichten: 3341
Geregistreerd: 18-03-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-01-17 19:13

Idd nog vergeten te melden maar wat mij wel heeft geholpen nadat ik uitbehandeld was!
Ik merkte na tijdje (toen paardlief ook nog eens was overleden en ik dus niets meer had) dat het weer zwaar bergafwaarts ging. En dan...?
Ik ben gaan zoeken na vrijwilligerswerk en kwam uit bij een krinloopwinkel.
Wat eng was dat!!!
Begonnen en wat was het een leuke (niet altijd natuurlijk) leerzame tijd; je voelt je nuttig, je moet toch je bed uitkomen, leert andere mensen kennen etc. Heb er uiteindelijk 8 jaar rondgehangen en merk nu nog dat het voor mij nu nog erg leerzaam was / is...

En nee, ik heb nu ook nog mn buien en levenslang medicijnen maar dat hoort (helaas) bij mij maar valt te behapstukken!

Fenia

Berichten: 1156
Geregistreerd: 21-06-10
Woonplaats: Fryslân

Re: Mijn (over)leven..

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-01-17 19:42

Ik heb geen ervaring met hoe jij je voelt TS, maar ik wil je heel veel sterkte en succes wensen met het doorbreken van de cirkel waar je op dit moment in zit. Zoals iemand al eerder zij, ga dingen doen die je gelukkig maken als je je even depri voelt zoals iets met paarden. Is er niet ergens in de buurt een plekje waar je lekker kunt gaan wandelen in de rust als je je niet happy voelt? Of muziek maken/tekenen op een rustige plek buiten? (bijvoorbeeld bij een rustige plek op het strand oid?) als ik mij wat gestressd voel dan werkt het altijd heel erg om even lekker in de rustige natuur te gaan wandelen, ergens waar geen andere mensen je tot last zijn en je echt even kan ontspannen. Ik weet niet hoe dat dan zit met begeleiding omdat je aangeeft begeleid te wonen, maar misschien kan er dan iemand met je mee? En helpt het niet om een vrolijke (teken)film te gaan kijken als je je depri voelt? Echt zo'n simpele film waarbij je niet te veel na hoeft te denken en waar geen verdrietige/deprimerende stukjes in voor komen.

Birdie60

Berichten: 8426
Geregistreerd: 16-06-07
Woonplaats: zeeland (noord-brabant)

Link naar dit bericht Geplaatst: 02-01-17 19:49

Klote Ts dat je niet gelukkig bent, ik kan alleen maar zeggen heel veel sterkte. :(:)

Bellex

Berichten: 9417
Geregistreerd: 06-11-05
Woonplaats: Daar waar de kat woont

Re: Mijn (over)leven..

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-17 14:07

Wat een verhaal meid!
Misschien lees ik er overheen, maar heb je ook diagnoses?

Ik herken het verhaal wel als het verhaal van een vroegere kennis van mij. Zoveel opnames, zoveel pogingen, zo vaak van het spoor geplukt door de politie, meerdere keren per nacht. Zij had een diagnose, en is hiervoor uiteindelijk in een deeltijd therapie gekomen, 5 dagen per week van 10-3. Niemand dacht dat dit milde regime zou helpen na al die opnames enzo, maar zij is er onwijs goed uitgekomen. Na een half jaar werd ze stabieler en uiteindelijk is ze gaan studeren en een heeft nu haar eigen zaak, volledig stabiel, geen een terugval in de afgelopen 4 jaar.
Wat ik wil zeggen is, er is hoop, ook voor jou. Je bent moe, je hebt zoveel pijn, je weet het niet meer. Maar er zijn kansen meis, je hebt vechtlust en je wilt leven, anders was je er niet meer. Zet die vechtlust nu om in echt kunnen leven ipv overleven.
Je mag me altijd pben als je meer wilt weten :)

hagelslag
Berichten: 11863
Geregistreerd: 18-09-10

Re: Mijn (over)leven..

Link naar dit bericht Geplaatst: 04-01-17 15:36

Hoe hoog is je je IQ?
Ik ken namelijk iemand die in principe veel te slim was en daardoor gek geworden is...
Om het maar even heel "dom" te zeggen.

Ze ging over heel veel dingen te veel nadenken en hierdoor is ze dus ook ib de problemen gekomen.
Nu heeft ze vast werk bij een sociale instelling. Heeft een geregeld leven en dit is voor haar makkelijker.
Zodra ze te veel moet doen gaat ze weer nadenken over alles en dan word het weer te moeilijk.
Ook heeft deze vrouw een gedeelte autisme

SA_jip
Berichten: 12
Geregistreerd: 28-12-16

Re: Mijn (over)leven..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 05-01-17 11:15

Ik reageer later op de reacties verder.

Momemteel opgenomen op de gesloten vanuit het ziekenhuis waar ik in slaap gehouden werd op de IC. Ik ben nog heel moe (slaap bijna heel de dag) en om nu alles aandachtig te lezen heb ik even geen puf.

marije1109
Berichten: 1204
Geregistreerd: 07-02-13

Re: Mijn (over)leven..

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-17 11:30

Lieve TS, zo diep als jij erin zit heb ik nooit gezeten. Wel heb ik al m'n hele leven problemen en nu met 38 jaar heb ik voor mijzelf de oplossing gevonden.
Ik ga naar een hypnotherapeut.
Geweldig, ik zou willen dat ik het eerder had ontdekt.

Ik hoop dat jij ook iets vindt wat werkt voor jou.
Mocht je meer info willen kan dat altijd.

Voor nu sterkte en kracht gewenst!

Bellex

Berichten: 9417
Geregistreerd: 06-11-05
Woonplaats: Daar waar de kat woont

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-17 11:34

Sterkte TS!

smileydees
Berichten: 1687
Geregistreerd: 03-03-11
Woonplaats: in het westen v/h land

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-17 11:35

Jeetje meis! Doe rustig aan. Ik hoop dat je de "knop" kunt vinden om al het negatieve om te zetten in positieve. Mij helpt het om van die spreuken op de muur te hangen.
Take every chance
drop every fear
the only person who
can shape you future
is you!
Het zijn onmogelijke Bergen dat weet ik en besef ik heel goed. Maar meis geloof me, je bent het waard voor jezelf!
pak iedere kans die je krijgt
sterkte meis, pas op jezelf

Evelienepien

Berichten: 3341
Geregistreerd: 18-03-06

Link naar dit bericht Geplaatst: 05-01-17 19:15

Sterkte ...

pubelia

Berichten: 10018
Geregistreerd: 12-03-04
Woonplaats: In een huis

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-01-17 02:00

Ik snap het van de ts dan weer wel. Ggz is niet de meest prettige plek als je met jezelf in crisis zit. Je zelf verwonden en zelfmoordpogingen zijn een schreeuw om aandacht. Voor mij zou dat een alarm bel zijn dat je niet de zorg krijgt die voor jou nodig is.

Ik ben er ook uit gekomen. Lukt jou ook!

Bellex

Berichten: 9417
Geregistreerd: 06-11-05
Woonplaats: Daar waar de kat woont

Re: Mijn (over)leven..

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-01-17 11:45

Hoe is het nu TS?

SA_jip
Berichten: 12
Geregistreerd: 28-12-16

Re: Mijn (over)leven..

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 07-01-17 12:15

Lichamelijk gaat het niet goed, snel buiten adem ,licht in mn hoofd en een hartslag van 140 in rust. Dat is sinds vandaag, voorgaande dagen nergens last van gehad naast misselijkheid en braken.

Geestelijk heb ik veel last van stemmingswisselingen die gepaard gaan met gedachtes van weg willen lopen (naar huis) en weer medicatie slikken om de onrust weg te nemen. Hiervoor neem ik extra medicatie, en dat haalt opzich de pieken er wel van af. Maar die dwang gedachten blijven.

SA_jip
Berichten: 12
Geregistreerd: 28-12-16

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter : 18-01-17 17:49

Even een update;

Ik ben sinds vorige week donderdag weer thuis, dit was op voorwaarde dat de intensieve thuisbegeleiding snel zou starten. Helaas heb ik gisteren te horen gekregen dat het team van die intensieve thuisbegeleiding me niet wilt en kan helpen. Ik moest van mijn behandelaar nadenken over een CIB opname bij het palier (voor uitbehandelde mensen), echter is hier de wachttijd 46 weken(10 maanden). Daarom ga ik volgende week overleggen of ik terug verwezen kan worden naar De Viersprong in Halsteren, ik weet zeker dat hun me wel kunnen helpen en me niet bestempelen als 'uitbehandeld'. In de tijd dat ik moet wachten op behandeling ga ik proberen zo stabiel mogelijk te worden mbv mijn omgeving, raak ik niet stabiel dan begin ik ook niet aan een behandeling.