Bokt.nl

**Geplaatst**: 21-12-16 15:03

Geplaatst: 21-12-16 15:03

Bij ons ging het eigenlijk allemaal wel vanzelf. Ja natuurlijk moet je even wennen dat er nog iemand in huis rondloopt, maar buiten dat ging het samenwonen echt vanzelf.
Nou hebben wij het samenwonen nooit gepland en besproken, het gebeurde gewoon. Hij ging op de 2e date mee naar huis en is nooit meer vertrokken. Wij woonden dus echt ineens samen.
Mijn vriend wil prima helpen in huis, hij ziet het alleen vaak zelf niet. We hebben afgesproken dat ik hem gewoon vraag of hij even wat kan doen en dan gebeurt het ook. prima afspraak.

**Geplaatst**: 21-12-16 15:09

Geplaatst: 21-12-16 15:09

Hoe vonden wij het? Pittig

Het was bij ons het eerste jaar echt wel wennen hoor. Allebei uit het ouderlijk huis en allebei erg jong. Zo heb ik het eerste half jaar ongeveer al het eten aan laten branden/verpest. Ik had nog nooit gekookt haha.

Hoe houd je het leuk? Praten. Geen dingen opkroppen en dan als de bom ploft pas ontladen. Zit iets je dwars? Zeg het meteen. Daarbij zijn wij erg makkelijk in de omgang en dat helpt veel. Wil ik de muren paars - dan krijg ik paarse muren. Andersom als hij een groene keukentafel wil dan wens ik hem veel succes met uitzoeken.

**Geplaatst**: 21-12-16 15:11

Re: Voor het eerst samen wonen..

Geplaatst: 21-12-16 15:11

Wat leuk Melanie! Ga dit ook maar eens volgen voor tips.. wij zijn hier aan kijken naar stekje voor ons samen

**Geplaatst**: 21-12-16 15:15

Geplaatst: 21-12-16 15:15

Ik woon nu ook sinds een jaartje samen. Was in het begin erg wennen

Vriend had net zijn huis gekocht toen hij mij leerde kennen. Het was een nieuwbouw huis dus hij moest nog gebouwd worden. Alles samen uitgekozen en gekocht. We gingen na een maand een relatie al een keuken uitzoeken

De keukenboer sprak ons al aan met zijn achternaam. Eh, meneer, we zijn net een maandje samen. Rustig aan :')

Toen het huis klaar was ging mijn vriend daar wonen en ik bleef nog bij mijn ouders. Ik was er steeds vaker en toen mijn ouders gingen verbouwen trok ik daar in. Ik vind het heerlijk, lekker het huis versieren, je eigen plekje, elke avond samen slapen

Nadeel vind ik dat je alles zelf moet doen, was, strijken, koken, huishouden.. was ik thuis totaal niet gewend. Is ook niet mijn hobby. Veel doen we wel samen, maar af en toe schiet er ook wel wat bij in. Ik vond het voornamelijk heel raar om opeens te zeggen dat ik naar mijn ouders ging in plaats van te zeggen ik ga naar huis. Af en toe raakte ze wel een beetje in de war daardoor haha.

Geniet er vooral van en vergeet ook niet om samen nog leuke dingen te doen!

**Geplaatst**: 21-12-16 15:22

Geplaatst: 21-12-16 15:22

Het eerste jaar samenwonen vond ik enorm wennen! Ik kan goed (en graag) alleen zijn, dus samen met iemand een klein appartement delen vond ik maar raar. En het hielp niet dat ik toen slecht in mijn vel zat. Na dat eerste jaar (en een verhuizing verder) is het alleen maar beter geworden en kan ik me niet meer anders voorstellen.

Wij zijn ongemerkt in een taakverdeling gegroeid. Niets vooraf afgesproken of verdeeld. Hij doet boodschappen en kookt, ik ruim daarna de keuken en vaatwasser op. Ik doe de kattenbak en breng het vuilnis weg, hij sopt regelmatig de badkamer uit. Ik stofzuig, hij doet de was meestal. Ik vouw daarna de was weer op en leg het in de kasten. Zo klungelen we wat aan, maar dat werkt al 3 jaar heel goed. Ik denk dat het scheelt dat we al op onszelf hadden gewoond, dus we waren wel gewend om alles zelf te doen.

**Geplaatst**: 21-12-16 15:53

Geplaatst: 21-12-16 15:53

Goof schreef:
Bij ons ging het eigenlijk allemaal wel vanzelf. Ja natuurlijk moet je even wennen dat er nog iemand in huis rondloopt, maar buiten dat ging het samenwonen echt vanzelf.
Nou hebben wij het samenwonen nooit gepland en besproken, het gebeurde gewoon. Hij ging op de 2e date mee naar huis en is nooit meer vertrokken. Wij woonden dus echt ineens samen.
Mijn vriend wil prima helpen in huis, hij ziet het alleen vaak zelf niet. We hebben afgesproken dat ik hem gewoon vraag of hij even wat kan doen en dan gebeurt het ook. prima afspraak.

Bij ons ging het ook net zo. Na een paar weken ben ik bij hem gaan wonen, omdat het gewoon heel goed voelde. Het huishouden en samenwonen lukte meteen prima. Nog nooit ruzies of discussies gehad over het huishouden, opruimen, of de afwas. Als iemand vraagt "hoe doe je dat, samenwonen?" zou ik oprecht niet weten wat ik moet zeggen want ja, het gaat toch gewoon vanzelf?

**Geplaatst**: 21-12-16 16:07

Re: Voor het eerst samen wonen..

Geplaatst: 21-12-16 16:07

Wij zijn nu rustig op zoek naar een huisje maar aan het idee kan ik nog niet wennen.. mijn lieve mams alleen laten... toch wil ik voor mijn rust en regelmaat een eigen plekje

**Geplaatst**: 21-12-16 16:11

Geplaatst: 21-12-16 16:11

Yasmine schreef:
Goof schreef:
Bij ons ging het eigenlijk allemaal wel vanzelf. Ja natuurlijk moet je even wennen dat er nog iemand in huis rondloopt, maar buiten dat ging het samenwonen echt vanzelf.
Nou hebben wij het samenwonen nooit gepland en besproken, het gebeurde gewoon. Hij ging op de 2e date mee naar huis en is nooit meer vertrokken. Wij woonden dus echt ineens samen.
Mijn vriend wil prima helpen in huis, hij ziet het alleen vaak zelf niet. We hebben afgesproken dat ik hem gewoon vraag of hij even wat kan doen en dan gebeurt het ook. prima afspraak.

Bij ons ging het ook net zo. Na een paar weken ben ik bij hem gaan wonen, omdat het gewoon heel goed voelde. Het huishouden en samenwonen lukte meteen prima. Nog nooit ruzies of discussies gehad over het huishouden, opruimen, of de afwas. Als iemand vraagt "hoe doe je dat, samenwonen?" zou ik oprecht niet weten wat ik moet zeggen want ja, het gaat toch gewoon vanzelf?

Ja grappig is dat he. Ik heb daar dus ook geen antwoord op, samenwonen moet gewoon vanzelf gaan

**Geplaatst**: 21-12-16 16:43

Geplaatst: 21-12-16 16:43

Nou dat ben ik niet met jullie eens Goof en Yasmine. Als je nog nooit een was hebt gedraaid, een overhemd hebt gestreken en/of een pan aardappelen hebt gekookt gaat het echt niet vanzelf hoor

Nadeel van een verwende puber zijn geloof ik

**Geplaatst**: 21-12-16 16:47

Geplaatst: 21-12-16 16:47

Selka schreef:
Nou dat ben ik niet met jullie eens Goof en Yasmine. Als je nog nooit een was hebt gedraaid, een overhemd hebt gestreken en/of een pan aardappelen hebt gekookt gaat het echt niet vanzelf hoor

Nadeel van een verwende puber zijn geloof ik

Dat heeft niets te maken met jullie samenwonen, maar wat je wel of niet kan (je zelfstandigheid dus) als je uit huis gaat/ gaat samenwonen. Simpele dingen die niet eens een discussie waard zijn (hoop ik voor je) en die je gewoon samen kunt doen of uit kunt leggen zodat het de volgende keer wel vanzelf gaat.

Nou is het inderdaad wel zo dat wij allebei al ouder (en dus zelfstandig) zijn. Koken en wassen etc konden we allebei al, maar goed, zo moeilijk is dat ook niet.

**Geplaatst**: 21-12-16 16:48

Geplaatst: 21-12-16 16:48

Ik zou er zelf ook echt niet aan moeten denken dat iemand blijft hangen zo binnen paar weken/paar dates

vind juist heerlijk er zo samen na toe leven. Dus dan krijg je ook praktische vragen

**Geplaatst**: 21-12-16 16:50

Geplaatst: 21-12-16 16:50

Wat ik bedoel aan te geven is dat de combinatie tussen zelfstandig moeten worden en samenwonen niet altijd even makkelijk/handig is.
Als de 1 thuiskomt en fatsoenlijk eten verwacht en de ander dan met verbrand eten aan komt zetten was het niet altijd even gezellig haha

Maar ik zat nog op de middelbare school toen wij samen gingen wonen. Misschien plaatst dit e.e.a. in perspectief

**Geplaatst**: 21-12-16 16:54

Geplaatst: 21-12-16 16:54

Gianti schreef:
Ik zou er zelf ook echt niet aan moeten denken dat iemand blijft hangen zo binnen paar weken/paar dates vind juist heerlijk er zo samen na toe leven. Dus dan krijg je ook praktische vragen

Haha, ik ook niet, totdat het gebeurde

Het was heerlijk, we waren gewoon nog niet uitgedate dus we zetten het thuis voort en dat was zo fijn dat het zo bleef. Het was echt genieten juist.
En ja, achteraf kunnen we er nog steeds hard om lachen, want serieus, wie neemt er nou een 'onbekende' mee op date 2 die uiteindelijk nooit meer weg gegaan is

**Geplaatst**: 21-12-16 17:15

Geplaatst: 21-12-16 17:15

Selka schreef:
Nou dat ben ik niet met jullie eens Goof en Yasmine. Als je nog nooit een was hebt gedraaid, een overhemd hebt gestreken en/of een pan aardappelen hebt gekookt gaat het echt niet vanzelf hoor

Nadeel van een verwende puber zijn geloof ik

Dan heb ik geluk gehad. Ik was rotverwend en moest geen steek doen thuis... En het is allemaal losgelopen. Alles is hier echt vanzelf gegaan, heerlijk gewoon. En na een paar maanden kan ik al redelijk koken haha

. Strijken doe ik ook, haat mijn vriend, hij doet dan weer het sanitair waar ik een gruwelijke hekel aan heb.

**Geplaatst**: 21-12-16 18:31

Re: Voor het eerst samen wonen..

Geplaatst: 21-12-16 18:31

Ik kan ook nog niet koken

Staat elke dag een bordje eten klaar. (Hij is ook 2 uur eerder thuis van werk)
Ik vind het wel heerlijk dat het echt een plekje van onszelf is. Hij heeft een halfjaar bij m'n ouders ingewoond en dat voelt toch anders. En al die suffe huiselijke dingen doen zoals kerstboom uitzoeken, boodschappen doen enzo

**Geplaatst**: 21-12-16 18:34

Geplaatst: 21-12-16 18:34

xLes, Maar jij bent midden 20 toch net wat ouder dan een puber die ik was haha. Onze lastige karakters zullen het wel zijn geweest

**Geplaatst**: 21-12-16 18:59

Geplaatst: 21-12-16 18:59

Ik woon half bij m'n vriend in huis ;').
Grotendeels van m'n kleren liggen daar, make-up enzo ook.

Hij woont samen met 2 jongens, maar daar merken we niet veel van.
Ik heb op het moment meer tijd dan hij, dus ik doe wat extra klusjes zoals de was, bed opmaken en zijn prullenbak leegmaken.
Ik vind het heerlijk, hebben allebei ons leven, eigen hobby's, verenigingen, vrienden, dus dat is wel fijn.

**Geplaatst**: 21-12-16 23:40

Re: Voor het eerst samen wonen..

Geplaatst: 21-12-16 23:40

Ik kijk er echt naar uit om samen te gaan wonen!Elke dag wakker worden naast mn lieve vriendje. Kittens uitzoeken, burgerlijk te zijn en ruimte voor eventuele gezinsuitbreiding

**Geplaatst**: 22-12-16 00:32

Geplaatst: 22-12-16 00:32

Yasmine schreef:
Wij hebben net géén eigen taken en dat werkt ook prima Meestal nemen we één moment per week (vaak zaterdag/zondagnamiddag) dat we een paar uren tesamen het huishouden doen. Ff samen schouders eronder en dan is het zo klaar. Terwijl ik de wasmachine volprop, gaat hij met de stofzuiger door het huis, en terwijl ik de keuken poets, doet hij de badkamer. Koken, vaatwasser in/uitladen en doorheen de week opruimen doen we beiden

Zelfde hier.

Meestal zaterdagochtend ofzo.. dan doen we alles.

Over het algemeen doet degene die niet gekookt heeft de afwas.
Soms spelen we een spelletje en de verliezer moet de afwas doen. :')

**Geplaatst**: 22-12-16 09:11

Geplaatst: 22-12-16 09:11

Yasmine schreef:
Goof schreef:
Bij ons ging het eigenlijk allemaal wel vanzelf. Ja natuurlijk moet je even wennen dat er nog iemand in huis rondloopt, maar buiten dat ging het samenwonen echt vanzelf.
Nou hebben wij het samenwonen nooit gepland en besproken, het gebeurde gewoon. Hij ging op de 2e date mee naar huis en is nooit meer vertrokken. Wij woonden dus echt ineens samen.
Mijn vriend wil prima helpen in huis, hij ziet het alleen vaak zelf niet. We hebben afgesproken dat ik hem gewoon vraag of hij even wat kan doen en dan gebeurt het ook. prima afspraak.

Bij ons ging het ook net zo. Na een paar weken ben ik bij hem gaan wonen, omdat het gewoon heel goed voelde. Het huishouden en samenwonen lukte meteen prima. Nog nooit ruzies of discussies gehad over het huishouden, opruimen, of de afwas. Als iemand vraagt "hoe doe je dat, samenwonen?" zou ik oprecht niet weten wat ik moet zeggen want ja, het gaat toch gewoon vanzelf?

Hier net zo!

We hadden afgesproken samen te gaan wonen als we een jaar bij elkaar waren ... op de helft hebben we toch maar vast mijn huur opgezegd, ik was nooit meer in mijn eigen huis. :')

Samenwonen ging hartstikke soepel en vanzelf. Ruzie over wie het huishouden moet doen hebben we nooit gehad, eerder over wie het mocht doen! :))

We wilden gewoon graag voor elkaar zorgen. Het enige waar wij bewust mee bezig moesten was tijd voor onszelf. Voorheen was alle tijd samen echt helemaal voor elkaar. Toen we gingen samenwonen, hadden we de neiging elk moment thuis ook volledig aan elkaar te besteden. Dat was even wennen, we moesten op zoek naar een nieuwe balans. Nu doen we steeds heel erg veel samen, maar is er ook alle ruimte en vrijheid om los van elkaar bezig te gaan.

En verder helemaal eens met de rest: 't is zo fijn om elke avond tegen hem aan in slaap te vallen

!

**Geplaatst**: 22-12-16 09:16

Geplaatst: 22-12-16 09:16

Leuk! Ik vond samenwonen heerlijk.

Mijn ex en ik hadden een goede relatie alleen helaas uit elkaar gegroeid door de drukte. Dat is echt een tip die ik je mee wil geven ook al zie je elkaar elke dag blijf leuke dingen met elkaar doen en niet denken ach over 2 weken word het weer iets rustiger en dan hebben we wel weer tijd. Want over die 2 weken zeg je weer precies het zelfde en dat blijft zo door gaan.

**Geplaatst**: 22-12-16 09:29

Re: Voor het eerst samen wonen..

Geplaatst: 22-12-16 09:29

De enige tip die ik je kan geven is pas op met (te snel) alle financiën op 1 hoop gooien

Hier kàn een hoop gedoe van komen!

Hou gewoon ieder je eigen geld en open een gezamenlijke rekening voor alle vaste lasten. Waar ieder naar rato zijn deel van de vaste lasten op stort. Zo voorkom je discussies als de een meer uit wil geven dan de ander.

Veel geluk samen! :))

**Geplaatst**: 22-12-16 09:55

Geplaatst: 22-12-16 09:55

Hier hebben ook nooit afgesproken om te gaan samen wonen, alleen ben ik degene die is blijven hangen :')

.

Het is wel mijn tweede poging. Bij mijn ex ging het wel meer geregeld omdat we beide nog thuis woonden.
En als ik een les heb geleerd daar wat betreft samenwonen is, ga niet samenwonen met een partner die denkt dat jij zijn/haar moeder gaat vervangen.

Dat het allemaal zo moeilijk is vind ik sterk overrated. Toen ik de eerste keer ging samenwonen had ik kwa huishoudelijke vaardigheden slechts een heel beperkte basis. We hadden thuis een schoonmaakster, nooit een was gedraaid of gedroogd (behalve als moeder zij deze wasmand moet je er in doen op zoveel graden), ik kon wat basis zakdoeken en shirts met de nodige oefening strijken en wist nog net dat je aardappelen kon koken.
Niet dat ik niks moest doen en mijn moeder mijn sokken achter mijn voeten opraapte, maar je kan wel stellen dat ik echt geen "training" gehad heb.

Ik heb het nooit als een hindernis ervaren. Koken heb ik geleerd. Eerst hield ik me vast aan basisdingen en ging er wel eens iets aanbranden, hoe langer hoe beter en hoe meer ik mijn eigen dingen begon te doen. Strijken wassen poetsen net hetzelfde. In geval van twijfel is voor mij nu nog altijd google my best friend of ik bel gewoon naar mijn moeder en vraag hoe deed jij dat.

Maar, ik ben wel het huis uitgegaan met de voorbereiding dat dit mij te wachten stond. Dat je het wel allemaal gaat moeten onderhouden dus ik was niet naïf dat de kaboutertjes het gingen doen, ik wist toen ik moeder verliet dat ik de taken van moeder ging overnemen en ik heb dus ook geen moment gedacht "pfff ik wist niet dat je dit allemaal moest gaan doen".

Mijn ex kwam het huis uit met mijn moeder deed alles en nu doet mijn vriendin alles.

Nu heb ik een vriend die wel in alles meedoet. Wij hebben ook geen takenlijst en doen gewoon spontaan onze klusjes, als de ene begint helpt de andere ergens anders mee. En waar ik toen ik de eerste keer het huis uitging het gevoel had dat ik dubbel zoveel werk had, heb ik nu nog maar de helft van het werk. Zoveel minder frustraties, zoveel minder stress, zo veel leuker om samen te wonen allemaal. En je moet het een beetje op elkaar kunnen afstemmen. Het is ook niet altijd zo dat iemand een moederskind is omdat hij weinig doet, soms wilt de ene een kraaknet ordelijk huis en vind de andere het gewoon helemaal niet erg als je ziet dat er in geleefd wordt. Dan moet je wat tussenin zoeken waar je beide mee kan leven. Maar als ze beginnen met "mijn mama deed vroeger dit dus ik heb graag dat jij dat ook doet", hard wegrennen

.

**Geplaatst**: 22-12-16 10:03

Geplaatst: 22-12-16 10:03

Wij zijn gaan samenwonen na dik 3 jaar samen. Kenden elkaar al dik 7 jaar zelfs. Ondanks dat we op een krappe 40m2 wonen (zolderetage met schuine wanden), hebben we nog nooit ruzie gehad. Het is gewoon een kwestie van goed communiceren en eventuele irritaties uitspreken. Nou zijn wij allebei geen ruziezoekers, dus dat zal ongetwijfeld ook schelen.

Wij storten maandelijks een bedrag op de gezamenlijke rekening waar we de huur en de boodschappen van betalen. Is het te weinig, dan storten we wat bij. Tot nu toe nooit problemen gehad.

**Geplaatst**: 22-12-16 14:09

Re: Voor het eerst samen wonen..

Geplaatst: 22-12-16 14:09

Leuk !! En spannend

Wij zijn gaan samenwonen na 8 maanden. Wonen nu bijna 2,5 jaar samen en bevalt me prima

heb eigenlijk helemaal geen problemen gehad. Ging vanzelf. Hebben eerst nog een jaar bij mijn ouders gewoon en nu hebben we 1,5 jaar ons eigen huisje.

Nomineer dit bericht ×