Bokt.nl

**Geplaatst**: 12-12-16 10:53

Geplaatst: 12-12-16 10:53

Daar moet je niet aan denken, je toekomstige huwelijk...

Als een vader zijn vriendin en kinderen van een ander boven zijn eigen dochter prefereert, is geen vader, dan is de bloedverwantschap niet belangrijk, dan zit de liefde niet diep. Ik dacht ook dat ik als kind iets met mijn vader had, dat is iets wat je als kind maakt.

De heks, weet gebruik te maken van wat er al is, zijn emotionele ongebondenheid met zijn eerste gezin...sommige mensen zijn zo oppervlakkig dat ze makkelijk van het ene leven in het andere hoppen, oude zaken vermengen met nieuwe vinden ze dan te ingewikkeld en moeilijk, geen zin in..

**Geplaatst**: 12-12-16 10:55

Geplaatst: 12-12-16 10:55

Veela schreef:
Ik hoop binnenkort dat ik echt niets meer met mijn vader te maken hoef te hebben, hij is een gevaar voor mijn gezondheid. Omdat ik minderjarig ben gaat het wat minder makkelijk om op mijzelf (samen met zus wonen die ook minderjarig is) te gaan zonder toestemming van mijn vader.
Donderdag is er een rechtszaak, ik kan er zelf misschien niet bij zijn ivm ziekte. Maar vader heeft problemen met alcohol en daardoor mijn zus en mij fysiek plus mentaal mishandeld. Ben blij als ik van hem af ben.

Zeker! Succes, er zal een last van je schouders vallen!

**Geplaatst**: 12-12-16 10:56

Geplaatst: 12-12-16 10:56

Hier ook niet, ook mijn eigen keuze

**Geplaatst**: 12-12-16 10:57

Re: Vader niet in beeld.

Geplaatst: 12-12-16 10:57

Ik ben geadopteerd dus biologische vader is niet in beeld.

**Geplaatst**: 12-12-16 10:58

Re: Vader niet in beeld.

Geplaatst: 12-12-16 10:58

Ook een gemis, maar hoop dat je adoptie ouders, je ouders zijn...feitelijk ben je beter af, maar misschien zie je dat (nog) niet zo..

**Geplaatst**: 12-12-16 11:05

Geplaatst: 12-12-16 11:05

Indestal schreef:
Ook een gemis, maar hoop dat je adoptie ouders, je ouders zijn...feitelijk ben je beter af, maar misschien zie je dat (nog) niet zo..

Ik denk niet dat iedereen dat zo voelt. Veel mensen willen weten waarom hun biologische ouders hen afstonden en zitten met vragen. Je wil tenslotte toch ergens weten waar je vandaan komt.
Doordat mijn grootmoeder niet in beeld was en ook de grootvaderskant langs mijn vader niet of weinig in beeld geweest zijn, heb ik toch vaak het gevoel dat ik een deel van mijn identiteit mis. Ik lijk kwa uiterlijk en karakter totaal niet op mijn moeders familie, ik heb dus echt heel veel mee gekregen van vaderskant en dat geeft toch wel een boel vragen. Zeker als je jonger bent, of gezondheidsproblemen hebt die familiaal zijn (maar niemand die je kent heeft er last van, dus moet het wel in de onbekende tak zitten).

Bloed kruipt immers waar het niet gaan kan en dat maakt breken met familie zo moeilijk.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:06

Geplaatst: 12-12-16 11:06

Ik heb sinds kort weer contact met mijn vader, maar hoelang dat nog gaat duren heb ik geen idee van..

**Geplaatst**: 12-12-16 11:08

Re: Vader niet in beeld.

Geplaatst: 12-12-16 11:08

Ik heb ook geen contact meer met mijn vader, heb die keuze zelf gemaakt. Hij is narcistisch en ik kon er niet meer tegen hoe hij me behandelde. Maar dat heeft wel 28 jaar geduurd voordat ik die stap kon maken.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:11

Re: Vader niet in beeld.

Geplaatst: 12-12-16 11:11

Als je zelf moet beslissen, moet je er naar toe groeien..soms is rationeel beslissen erg hard, maar wel het beste, het juiste gevoel komt er dan wel achteraan, als je los kan laten dat je het graag anders had gehad.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:11

Geplaatst: 12-12-16 11:11

Joolien schreef:
Ik heb ook geen contact meer met mijn vader, heb die keuze zelf gemaakt. Hij is narcistisch en ik kon er niet meer tegen hoe hij me behandelde. Maar dat heeft wel 28 jaar geduurd voordat ik die stap kon maken.

Hier hetzelfde, zwaar narcistisch en ik zit er ook telkens meer aan te denken het contact weer te verbreken.. Iedereen vind dat als ik het doe ik het echt goed doe, want ik ben nog maar 13 etc.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:12

Geplaatst: 12-12-16 11:12

SVRL schreef:
Indestal schreef:
Ook een gemis, maar hoop dat je adoptie ouders, je ouders zijn...feitelijk ben je beter af, maar misschien zie je dat (nog) niet zo..

Ik denk niet dat iedereen dat zo voelt. Veel mensen willen weten waarom hun biologische ouders hen afstonden en zitten met vragen. Je wil tenslotte toch ergens weten waar je vandaan komt.
Doordat mijn grootmoeder niet in beeld was en ook de grootvaderskant langs mijn vader niet of weinig in beeld geweest zijn, heb ik toch vaak het gevoel dat ik een deel van mijn identiteit mis. Ik lijk kwa uiterlijk en karakter totaal niet op mijn moeders familie, ik heb dus echt heel veel mee gekregen van vaderskant en dat geeft toch wel een boel vragen. Zeker als je jonger bent, of gezondheidsproblemen hebt die familiaal zijn (maar niemand die je kent heeft er last van, dus moet het wel in de onbekende tak zitten).

Bloed kruipt immers waar het niet gaan kan en dat maakt breken met familie zo moeilijk.

Dat snap ik wel, ik ken mijn grootouders ook niet, vroeg gestorven..

**Geplaatst**: 12-12-16 11:14

Geplaatst: 12-12-16 11:14

Nico_lette schreef:
Joolien schreef:
Ik heb ook geen contact meer met mijn vader, heb die keuze zelf gemaakt. Hij is narcistisch en ik kon er niet meer tegen hoe hij me behandelde. Maar dat heeft wel 28 jaar geduurd voordat ik die stap kon maken.

Hier hetzelfde, zwaar narcistisch en ik zit er ook telkens meer aan te denken het contact weer te verbreken.. Iedereen vind dat als ik het doe ik het echt goed doe, want ik ben nog maar 13 etc.

Dat is wel jong, maar als je vader alleen maar een emotioneel negatieve factor in je leven is, is het wellicht verstandig. Want hopen dat je vader ooit gaat veranderen is zonde van je tijd, want dat gaat niet gebeuren.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:15

Geplaatst: 12-12-16 11:15

Mijn ouders zijn gescheiden sinds ik 6 ben.
Hij was toen vreemdgegaan en ik heb hem 6 jaar niet meer gezien.
Daarna kwam hij zo nu en dan in beeld maar liet je net zo hard weer vallen.
Toen ik in het ziekenhuis lag kon er geen kaartje of wat van af.
Bij mij knapte het pas echt toen hij d8 dat mijn zusje 18 werd terwijl ze pas 15 werd.
Dus ik heb 6 jaar geleden met hem gebroken en dat bevalt prima.
Totaal geen behoefte aan hem maar wel aan een vaderfiguur.
Mijn opa is altijd mijn vader geweest maar die is helaas in 2008 aan kanker overleden.
Ik ben nu 24

**Geplaatst**: 12-12-16 11:17

Geplaatst: 12-12-16 11:17

ik sta daar anders in. familie wordt je als het ware mee opgescheept. vrienden kies je uit. ik voel dan ook geen verplichting om contact te hebben met familie omdat het familie is. zo is mijn oom ook een ontiechelijke narcist. Ik voel me dan niet geroepen om daar gezellig mee te gaan doen.

maar ieder het zijne denk ik dan.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:17

Geplaatst: 12-12-16 11:17

Joolien schreef:
Dat is wel jong, maar als je vader alleen maar een emotioneel negatieve factor in je leven is, is het wellicht verstandig. Want hopen dat je vader ooit gaat veranderen is zonde van je tijd, want dat gaat niet gebeuren.

Klopt.. Ik(En iedereen ook denk ik) heeft bepaalde verwachtingen van een vader, maar aan die verwachtingen kan hij niet voldoen.. M'n therapeute zegt dat het echt een beperking is, een persoonlijkheidsstoornis.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:18

Geplaatst: 12-12-16 11:18

Ik heb al 4 jaar geen contact met mijn vader.
Mijn ouders zijn al heel lang gescheiden,en mijn vader is hertrouwd.
Vandaag 4 jaar geleden ben ik getrouwd, en ik belde hem dus 4 jaar geleden of hij naar ons huis zou komen of dat hij rechtstreeks naar het gemeentehuis zou gaan, en toen zei hij: we hebben geen uitnodiging gehad dus we dachten dat het niet door zou gaan. Ik heb andere plannen gemaakt dus ik kan niet komen.
(we hadden niemand een uitnodiging gestuurd, de mensen die mochten komen,dus ook mijn vader en zijn vrouw wisten wanneer en waar we gingen trouwen)

En ik vind/vond dat ik niet de eerste hoefde te zijn die weer contact zou opnemen,en nu na 4 jaar heb ik nog niks van hem gehoord.
Niet met kerst, niet met mijn verjaardag toen ik 40 werd,niet toen ik dit jaar oma werd. (en hij dus overgrootopa)

Nu hoeft ie van mij ook niet meer te reageren.
Ik ben er al lang klaar mee.
Gek genoeg mis ik hem ook niet.
Terwijl we vroeger wel goed contact hadden.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:21

Geplaatst: 12-12-16 11:21

Nico_lette schreef:
Joolien schreef:
Dat is wel jong, maar als je vader alleen maar een emotioneel negatieve factor in je leven is, is het wellicht verstandig. Want hopen dat je vader ooit gaat veranderen is zonde van je tijd, want dat gaat niet gebeuren.

Klopt.. Ik(En iedereen ook denk ik) heeft bepaalde verwachtingen van een vader, maar aan die verwachtingen kan hij niet voldoen.. M'n therapeute zegt dat het echt een beperking is, een persoonlijkheidsstoornis.

Klopt, dat is het ook. En die verwachting, ja dat is echt heel moeilijk, want het is redelijk normaal dat je zorg verwacht van je vader. Maar als je die niet krijgt, is dat heel pijnlijk. Ik stoei daar al jaren mee.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:28

Re: Vader niet in beeld.

Geplaatst: 12-12-16 11:28

Klopt.. Het voelt alsof je niet goed genoeg bent etc. Bij m'n vader is het met de jaren erger geworden, ook door ELW(Emotioneel Lichaams Werk). Het heeft m'n moeder geholpen met zich beter voelen maar bij m'n vader is de narcistische kant echt omhoog gekomen.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:34

Geplaatst: 12-12-16 11:34

LinsxDot schreef:
Dat is juist mijn vader was vrachtwagen chaffeur en was alleen savonds laat thuis op zijn manier was hij me maatje tot "de gestoorde heks " in beeld kwam! Ik weet ook dat contact nooit meer zelfde zal zijn als dat was haar kids zijn geweldig en ik ben stuk stront! Ik kan het soms redelijk los laten maar zoals me broer kind heeft gekregen en ik misschien in de toekomst of ga trouwen wie geeft me weg met kerst dat soort dingen maakt me wel verdrietig! Ik wil wel brief sturen en denk dat hem dat goed zou doen! Maar vrees dat zij hem verscheurd

Ik kan je niet verder helpen met je vader want daar heb ik geen ervaring mee maar je hebt denk ik een fantastische moeder die je met alle liefde weg wil geven!! Daar hoef je je echt niet druk over te maken.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:39

Geplaatst: 12-12-16 11:39

mijn vader is niet in beeld. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 1,5 was en toen heeft hij gelijk gezegd "ik wil geen contact meer met jullie, ik ga voor mijn nieuwe gezin'. Hij ging namelijk vreemd met een vrouw die al 2 dochters had. Zij zijn zijn kinderen, wij niet. Mijn broer en ik bestonden niet meer voor hem.
Toen ik 18 was heeft hij weer contact proberen te zoeken (telefonisch). Ik heb een aantal keren met hem gesproken, maar was iedere keer onwijs in de war. Boos ook, want waarom zeg je dat tegen je kinderen? Je eigen vlees en bloed. Toen ik hem dat letterlijk vroeg en vroeg of hij spijt had van de keuzes van toen, zei hij 'nee, ik zou het weer hetzelfde doen'. Dat was voor mij duidelijk en ik heb hem gezegd mij nooit meer te bellen of contact te zoeken. Tot nu toe houdt hij zich daaaraan, maar ik zorg er ook voor dat ik niet te vinden ben voor hem. Ik draag de naam van mijn man al jaren, heb mijn facebook dichtgegooid en hem in mijn blokkeer-lijst gezet.
Mijn broer heeft een vader wel gemist en toen hij zelf vader werd weer contact gezocht. Ik weet dat zij inmiddels redelijk intensief contact met elkaar hebben, elkaar geregeld spreken en zien. Ik spreek mijn broer echter nooit, dus geen idee hoe dat verder gaat. Het interesseert me ook niet. Ik noem die man dan ook geen vader, maar verwekker.

Mijn moeder is mijn alles. Mijn rots in de branding, mijn opvoeder en inmiddels mijn vriendin. Voor haar heb ik alles over. Zij is mijn vader en moeder tegelijk geweest, heeft het ontzettend zwaar gehad en moet met haar 65 jaar nog steeds werken om rond te kunnen komen. Ze heeft nooit 1 cent ontvangen van hem voor ons, ze heeft nooit geklaagd. Ze heeft nooit slecht over hem gesproken, heeft de keuze altijd bij ons gelaten.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:43

Re: Vader niet in beeld.

Geplaatst: 12-12-16 11:43

Mijn beide ouders zijn niet meer in beeld sinds mijn 16de. Wel mijn vader is eigenlijk nog nooit in beeld geweest. Ik ken hem gewoon niet, heeft nooit wat met mij te maken willen hebben. Mijn moeder is gestorven aan longkanker. Niet dat zij mij zoveel meer wou.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:52

Geplaatst: 12-12-16 11:52

Mijn vader ook al 11 jaar niet meer gezien. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik.. 13 of 14 was. Hij ging een straat verderop wonen. We gingen regelmatig naar hem toe, maar het enige wat we deden was dan een film kijken en chips eten. Hij viel dan vaak in slaap op de bank na een paar flesjes bier. Die lol was er voor ons gauw af en toen wij moesten verhuizen (ivm sloop van de woningen) zijn we een dorp verderop gaan wonen (half uurtje rijden) en hebben hem nauwelijks gezien. Na een tijdje de 'knoop definitief' doorgehakt en ondertussen zijn we 11 jaar verder. Heeft me in het begin heel veel pijn gedaan. Ik was áltijd met mijn vader. Maar ondertussen ouder en wijzer. Voor mij hoeft het niet meer. Doet af en toe nog wel pijn, maar ik kan er vrede mee hebben.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:56

Geplaatst: 12-12-16 11:56

De eerste jaren na de scheiding van mijn ouders heb ik ook zonder vader moeten leven.
Dat vond ik vreselijk zwaar. Ook door de vriendin in kwestie toen, zei was allergisch voor kinderen.
In de tijd dat ik hem niet zag heb ik wel eens gedacht "dat het makkelijker zou zijn dat hij dood was" dan was mijn verdriet makkelijker te verwerken. Dan had ik namelijk geen optie om hem proberen te vinden of te overtuigen.

Maar goed....
Na een tijd ging het uit met zijn akelige vriendin en in verloop van tijd kreeg hij weer een nieuwe vriendin.
Zei heeft mijn vader toen geholpen weer contact met ons te zoeken, dat ging uiteraard niet gemakkelijk.
Ik had hem erg afgestote na wat er allemaal gebeurt was en ik wou me niet nog eens laten kwetsen.
Maar hij bleef het proberen en uiteindelijk heb ik hem een kans gegeven.

Gelukkig is onze band weer erg sterk, maar soms als ik nog terug denk aan die tijd kan ik nog erg emotioneel worden.
Ik hoop dat het voor jou ook goed komt, het is echt *** om iemand te missen waar je zoveel van houd.

**Geplaatst**: 12-12-16 11:57

Geplaatst: 12-12-16 11:57

Mijn biologische vader (enkel het woord vader verdient ie niet eens) besloot mijn moeder in te ruilen voor een '' jongere, knappere, blondine '' toen ik negen was .. een aantal maanden nadat mijn moeders vader was overleden. Ik ben samen met mijn broertje een aantal keer daar geweest en moest steeds toe zien hoe ze elkaar zaten af te lebberen. Ik besloot om niet meer te gaan en toen ik wel wilde gingen ze ons slaapkamertje 'verbouwen'; nu nog steeds.

De keren dat ik contact met mijn biologische vader probeerde te zoeken moest ik aanhoren hoe slecht mijn moeder was maar ook dat ik er niets van kon en er toch nooit zou komen. Via YouTube maar ook via Facebook heb ik hele vernederende berichten ontvangen. Hij was ook niet de liefste vader maar als klein meisje kijk je er tegen op en denk je dat die losse handjes erbij horen. Ook het horen hoe hij mijn moeder sloeg heeft zijn littekens achtergelaten.

Na een hele lange poos geen contact te hebben gehad kreeg mijn broertje een periode dat hij met hem in contact kwam en op het bedrijf waar hij werkte stage ging lopen. Mijn broertje mistte na de dood van onze stiefvader een 'vader'-figuur en zocht dat op deze manier. Ook via die weg probeerde mijn biologische vader alles over mij te weten te komen en mij via mijn broertje zwart te maken en uit te schelden. Gelukkig hebben wij op een begeven moment mijn broertje '' wakker kunnen schudden '' en sinds dien hebben we geen contact meer. Mijn biologische vader schudde mijn broertje ook wel wakker toen hij zei, 'Ik wil zo graag weer een kind!'. Je wilt een nieuw kind? En voor ons was je er nooit .... pff.

Ik hoef mijn biologische vader ook niet in mijn leven. Hij heeft die plek niet verdient

En die gaat ie nooit verdienen ook want de onderliggende angst voor slaan blijft heel je leven.

**Geplaatst**: 12-12-16 12:56

Re: Vader niet in beeld.

Geplaatst: 12-12-16 12:56

Jeetjemina... wat een heftige verhalen...

Ikzelf ben ook 2 jaar geleden op mijn 14e verjaardag het huis uitgezet door mijn vader.
Ong een jaar later wilde hij weer contact, nog even niet gedaan maar momenteel gaat het steeds beter

blijft altijd moeilijk, het heeft zoveel impact op je... maar blij dat we beiden toch weer contact hebben gezocht, al zal deze natuurlijk nooit meer zo hecht zijn als eerst.

Nomineer dit bericht ×