Bokt.nl

vso1990 schreef:

de gene die bewust geen kinderen hebben gekregen hebben jullie wel eens getwijfeld en wat was de beweegreden om inderdaad definitief geen kinderen te willen?

Szan schreef:

plutolover schreef:

Maar me pa zei een keer, als je straks oud ben. Wie gaat er dan voor je zorgen? Meestal zijn dat toch de kinderen.

Mijn ouders gaan er geen seconde vanuit dat mijn broertje en ik later voor hen gaan zorgen. Daar hebben we het al regelmatig in deze letterlijke bewoording over gehad. Mijn moeder hamert er altijd op dat zij niet wil dat de kinderen verkapte hulpverleners of andere praktische hulp zijn. Waar ze altijd aan toevoegt: "hoe wij onze oude dag en de zorg en ondersteuning die we nodig hebben, regelen, dat is onze eigen verantwoordelijkheid - daar hebben we geen kinderen voor gekregen".

Ik sta er zelf exact zo in. Ik wil mijn ouders later ondersteunen waar ik kan, maar ik ben erg blij dat die druk me niet door hen wordt opgelegd.

Mars schreef:

Hier ook geen kinderwens. En ik heb jaren in de ouderenzorg gewerkt, ik had de oudjes die hun kinderen nooit of zelden zagen de kost niet willen geven hoor. Dus kinderen nemen voor je oude dag vind ik de grootste onzin die er bestaat.

Szan schreef:

Het zijn mijn lieve papsie en mamsie dus tegen die tijd zal ik echt wel doen wat in mijn macht ligt om er voor hen te zijn.

cissie schreef:

Kinderen geven geen garantie tot zorg als ouders op leeftijd zijn.
Ik heb een broer die in het buitenland woont.
Mijn man heeft een broer die in het buitenland woont.
Mijn neef en oom wonen in het buitenland, eigenlijk woont bijna de hele familie in het buitenland behalve mijn ouders.

Wij zijn ongewild kinderloos en hebben geen idee hoe ons sociaal netwerk eruit ziet als we bejaard zijn.
Ik ga ervan uit dat we dan alleen elkaar hebben en als 1 van beiden wegvalt...tja dan weet ik eigenlijk niet.

Hilli schreef:

Ik ga er vanuit dat ik moet blijven werken totdat mijn collega's het zat zijn om elke dag opnieuw mijn takenpakket uit te leggen.

Wdj schreef:

van de andere kant: ik ben een tijdlang genoodzaakt geweest om na het overlijden van mijn moeder voor mijn chronisch zieke vader te zorgen. Want, te goed voor verpleeghuis, maar had erg veel hulp nodig in en rond huis. Je moet je afvragen of je dit als ouder aan je kind moet willen vragen. Want alhoewel ik het met liefde deed, haatte ik het 'moeten' en het 'moeten zorgen'. Mijn vader ging er blind van uit en pleegde in die zin ook wel wat ik noem emotionele chantage. Dus nee, ik zou kinderen niet zien als toekomstige verzorgers...