Bokt.nl

**Geplaatst**: 07-10-16 13:56

Geplaatst: 07-10-16 13:56

Als eerste: in je profiel zie ik dat je vierenveertig bent, dat is een beetje vroeg om jezelf al tegen de vijftig te noemen hoor! Dan is het verschil met iemand van tegen de dertig maar een jaar of vijftien. Over een functie op werk zou ik me al helemaal geen zorgen maken, wat klikt dat klikt.
Misschien zoek je een beetje naar redenen om geen vriendschap aan te gaan omdat het idee van vriendschap je angst inboezemt? Als dat zo is, bedenk je dat vriendschap een begrip is dat je zo kunt interpreteren als je zelf wilt, er zijn geen voorgeschreven regels voor en je kunt zelf je grenzen bepalen. Je kunt een vriendschap stap voor stap opbouwen, zo snel of langzaam als je zelf wilt.
Fijn in ieder geval dat er iemand in je leven is gekomen met wie het zo leuk klikt!

**Geplaatst**: 07-10-16 13:57

Geplaatst: 07-10-16 13:57

maak jezelf niet gek.

geniet lekker van je vriendschap. ieder zijn mening, prima toch. voor mijn gevoel is alleen de mening van jou en je partner belangrijk. en de vrienschap in kwestie natuurlijk.

en tuurlijk kan het verwateren of mis gaan met de vriendschap, ach dan komt dat wel weer.
verschil in functie vind ik echt nonsens. ik denk dat ik prive beter met mijn leidinggevende overweg kan dan op het werk.

**Geplaatst**: 07-10-16 15:36

Geplaatst: 07-10-16 15:36

Wow, wat een reacties, bedankt allen.

Ik heb op mijn eerste werkplaats met eigen ogen gezien hoe een vriendschap tussen mensen tot dicussies en niet aanvaarden kan leiden. Onze kiné en onze poetsvrouw waren heel close en er waren mensen die daar een probleem van maakte, de poetsvrouw werd eerst door de directie naar een andere afdeling verplaatst en toen bleek dat zij tijdens haar pauzes toch nog op de kiné ging kletsen, is ze ontslagen. Nochtans was er op haar werk niets aan te merken, het was gewoon de vriendschap tussen beiden dat op de werkvloer niet kon. Deze arts en ik kunnen best wel professioneel samenwerken, onze patiënten staan voorop en we praten alleen over privé zaken als dat kan, kan dat niet, dan is het maar zo. 1 keer ben ik na mijn shift op het werk iets met hem gaan drinken, toen hij het moeilijk had, mijn vriend weet dat en snapt ook wel waarom ik toen blijven kletsen ben.

Ben ik zeker dat het platonisch is? Ja, we hebben daar met elkaar al over gesproken. Mijn vriend en ik zijn 15 jaar samen, we hebben geen open relatie en ik zou niets doen wat mijn relatie in gevaar brengt. Dat heb ik ook zo tegen hem gezegd. Hij heeft mijn vriend ondertussen trouwens ook al medisch behandeld, een arts als vriend heeft zo zijn voordelen.

Zit er bij mij angst om gekwets te worden, de zoveelste teleurstelling in iemand? Zeker en vast en dat is iets wat hij zelf al opmerkte.

Ik weet dat ik het meer als waarschijnlijk veel te zwaar opneem, maar goed, ik draag dan ook al een hele rugzak mee en dat bepaald ook wel hoe je tegenover bepaalde dingen staat.

Enne, met al mijn kwaaltjes heb ik vaak het gevoel dat ik bijna 50 ben ipv 44, vrees dat mijn lichamelijke leeftijd zelfs nog hoger is.

**Geplaatst**: 07-10-16 15:42

Geplaatst: 07-10-16 15:42

Meid, je denkt veel te veel na. Ik zeg: gewoon lekker van genieten $*\o/*$

**Geplaatst**: 07-10-16 16:10

Geplaatst: 07-10-16 16:10

Dat ontslaan vanwege een vriendschap is wel een heel apart verhaal, weet je zeker dat er daar niet nog meer meespeelde? Zou namelijk echt knettergek zijn als het wel zo was. Vriendschappen op de werkvloer moeten kunnen, natuurlijk! Gut, wat zouden er veel mensen eenzaam zijn als dat niet meer kon.
Liefdesrelaties kunnen wat lastiger zijn, afhankelijk van het soort werk en de positie van beiden. Maar zelfs dan geldt dat een relatie tussen twee mensen binnen hetzelfde bedrijf geen reden mag zijn voor ontslag, hooguit voor overplaatsing naar een andere afdeling mits degene die overgeplaatst wordt wel op zijn/haar eigen niveau kan blijven werken.

**Geplaatst**: 07-10-16 16:17

Geplaatst: 07-10-16 16:17

prulletje schreef:
Dat ontslaan vanwege een vriendschap is wel een heel apart verhaal, weet je zeker dat er daar niet nog meer meespeelde? Zou namelijk echt knettergek zijn als het wel zo was. Vriendschappen op de werkvloer moeten kunnen, natuurlijk! Gut, wat zouden er veel mensen eenzaam zijn als dat niet meer kon.
Liefdesrelaties kunnen wat lastiger zijn, afhankelijk van het soort werk en de positie van beiden. Maar zelfs dan geldt dat een relatie tussen twee mensen binnen hetzelfde bedrijf geen reden mag zijn voor ontslag, hooguit voor overplaatsing naar een andere afdeling mits degene die overgeplaatst wordt wel op zijn/haar eigen niveau kan blijven werken.

De collega's van die poetsvrouw waren jaloers en gingen klagen dat ze haar werk niet goed meer deed, toen wij zeiden dat ze wel grondig werkte, werden we niet geloofd, we waren volgens de directie niet objectief. Daarnaast hadden ze ook de pech dat 1 van onze bejaarden vond dat hun vriendschap niet kon en iedere dag bij de directeur op de bureau zat met allerlei straffe verhalen, ook hier werden wij niet geloofd wanneer wij dan zeiden dat er helemaal niets aan de hand was. Wij, de verzorging en de verpleging, hebben geprobeerd om de zaak recht te trekken, maar bij de directie hanteerde men het principe: waar rook is, is vuur en vandaar het ontslag.

**Geplaatst**: 07-10-16 19:30

Geplaatst: 07-10-16 19:30

SVRL schreef:
prulletje schreef:
Dat ontslaan vanwege een vriendschap is wel een heel apart verhaal, weet je zeker dat er daar niet nog meer meespeelde? Zou namelijk echt knettergek zijn als het wel zo was. Vriendschappen op de werkvloer moeten kunnen, natuurlijk! Gut, wat zouden er veel mensen eenzaam zijn als dat niet meer kon.
Liefdesrelaties kunnen wat lastiger zijn, afhankelijk van het soort werk en de positie van beiden. Maar zelfs dan geldt dat een relatie tussen twee mensen binnen hetzelfde bedrijf geen reden mag zijn voor ontslag, hooguit voor overplaatsing naar een andere afdeling mits degene die overgeplaatst wordt wel op zijn/haar eigen niveau kan blijven werken.

De collega's van die poetsvrouw waren jaloers en gingen klagen dat ze haar werk niet goed meer deed, toen wij zeiden dat ze wel grondig werkte, werden we niet geloofd, we waren volgens de directie niet objectief. Daarnaast hadden ze ook de pech dat 1 van onze bejaarden vond dat hun vriendschap niet kon en iedere dag bij de directeur op de bureau zat met allerlei straffe verhalen, ook hier werden wij niet geloofd wanneer wij dan zeiden dat er helemaal niets aan de hand was. Wij, de verzorging en de verpleging, hebben geprobeerd om de zaak recht te trekken, maar bij de directie hanteerde men het principe: waar rook is, is vuur en vandaar het ontslag.

Dan hadden ze aan mij een verdomd zware dobber gehad, wat kortzichtig!

On-topic, lekker genieten TS. Je bent pas net de 40 voorbij, die 50 duurt nog jaaaaaren

**Geplaatst**: 07-10-16 19:37

Geplaatst: 07-10-16 19:37

Ik ben 37 en mijn vrienden vallen in de leeftijd tussen 20 en 65 jaar, van werkelozen, studenten tot de top van de samenleving. Het gaat om wat er in je zit, je persoonlijkheid, ideeën, karakter, instelling, DAT moet klikken. Daar heeft leeftijd, geld, rang en stand niks mee te maken.

**Geplaatst**: 06-11-16 18:47

Geplaatst: 06-11-16 18:47

Ik heb even getwijfeld of ik zelf nog zou reageren.

Ben ondertussen een periode thuis geweest en de dagen dat ik wel aan het werk was, hebben we niet samengewerkt. Dit topic, gesprekken met mijn partner, collega's en mijn omgeving, hebben mij aan het denken gezet. In eerste instantie wilde ik afstand nemen, maar toen bedacht ik me dat ik op die manier gewoon mensen buitensluit zonder ze een kans te geven. Dus nam ik me voor om gewoon te kijken wat er op mij af kwam.

De eerste keer dat we mekaar terug zagen, kwam hij enorm stroef over. Gevolg, ik onzeker en bang dat er mega geroddeld was achter mijn rug, een gevoel dat nog gevoed werd door een opmerking van een andere collega. Een paar dagen geleden hadden we weer samen dienst, bleek dat hij de vorige keer zag dat ik doodmoe was (ik had na mijn nachtdienst een uur overgewerkt omdat het druk was) en dat ik naar huis moest om te slapen ipv bij te kletsen. We hebben verder gezellig met mekaar gepraat en hij gaat me begeleiden bij mijn opleiding, als ik toestemming krijg om mijn opleiding af te maken tenminste.

Bedankt iedereen voor de bemoedigende reacties hier, jullie hebben me echt geholpen om alles rustig te bekijken, wat echt wel even nodig was.

**Geplaatst**: 06-11-16 22:00

Geplaatst: 06-11-16 22:00

SVRL schreef:
De eerste keer dat we mekaar terug zagen, kwam hij enorm stroef over. Gevolg, ik onzeker en bang dat er mega geroddeld was achter mijn rug, een gevoel dat nog gevoed werd door een opmerking van een andere collega. Een paar dagen geleden hadden we weer samen dienst, bleek dat hij de vorige keer zag dat ik doodmoe was (ik had na mijn nachtdienst een uur overgewerkt omdat het druk was) en dat ik naar huis moest om te slapen ipv bij te kletsen. We hebben verder gezellig met mekaar gepraat en hij gaat me begeleiden bij mijn opleiding, als ik toestemming krijg om mijn opleiding af te maken tenminste.

Hoe minder lekker je in je vel zit, des te gemakkelijker is het om 'bewijs' te verzamelen die je eigen gedachten bevestigen.
Ik heb er zelf ook een handje van. Zo ben ik er eens in de zoveel tijd weer eens van overtuigd dat mijn manager mij liever zit gaan dan blijven, als hij weinig tijd heeft om te overleggen of kortaf reageert op mijn vragen. Dan weet ik zeker dat ik alles verprutst heb en dat hij mij gaat ontslaan.
In zo'n periode komt het niet bij me op dat hij het net zo retedruk heeft als ik en dat het mijn eigen stress of vermoeidheid is die maakt dat ik de zaken in het negatieve interpreteer en hij de steekjes die ik laat vallen amper opmerk en zeker niet veroordeelt.
Dus bovenstaande klinkt ontzettend herkenbaar. Ik ben inmiddels een beetje aan het leren om te 'checken' of het gevoel klopt als het hevig opspeelt bij mij. Ik houdt me dan voor ogen dat ik weinig te verliezen heb. In mijn gedachten vind de ander mij dan toch al stom, nutteloos of een verspilling van zijn/haar tijd. Dus als de ander dat dan zou beamen hoor ik niets nieuws, maar in praktijk blijkt dan eigenlijk altijd wel dat er niets (of in ieder geval heel veel minder) aan de hand is.

**Geplaatst**: 23-04-17 19:57

Geplaatst: 23-04-17 19:57

Even getwijfeld of ik dit topic nieuw leven in zou inblazen, maar het is ook zo gek om er een nieuw te openen.

We zijn nu een paar maand verder en hebben nog steeds een goede band. Het gebeurd meer en meer dat we mekaar begroeten met een knuffel en een zoen, wat natuurlijk ook door de collega's opgemerkt wordt. En helaas komen de negatieve reacties ook al. Men vindt dat onze vriendschap niet kan en dat we te close met mekaar zijn. Nochtans lukt het ons perfect om op een normale manier met mekaar om te gaan zodra we samen bij een pt binnen gaan. Het ergst van al vind ik de reactie van een ex collega, zij heeft onlangs over ons aan het roddelen geweest tegen een andere arts en zou gezegd hebben dat we een relatie hebben met elkaar. Dit werd gelukkig tegen gesproken door een andere collega, maar fijn is anders.

Buiten het werk hebben we weinig contact met mekaar, maar er zijn wel plannen om daar verandering in te brengen, al begin ik nu wel te twijfelen of dit verstandig is.

**Geplaatst**: 23-04-17 20:10

Re: Nieuwe vriendschap, gevoel zegt ja, verstand nee

Geplaatst: 23-04-17 20:10

Waarom twijfel je ts?

**Geplaatst**: 23-04-17 20:13

Re: Nieuwe vriendschap, gevoel zegt ja, verstand nee

Geplaatst: 23-04-17 20:13

Je collega begroeten met een knuffel en een zoen vind ik persoonlijk ook niet gepast. Begroet elkaar en ga aan de slag. Knuffelen en zoenen kan in privetijd.

En ts, denk niet teveel na. Laat het gebeuren. Spreek een keer af. Heb plezier. Doe niet zo mooeilijk.

**Geplaatst**: 23-04-17 20:15

Geplaatst: 23-04-17 20:15

Inney schreef:
Waarom twijfel je ts?

Omdat de collega's nu al vinden dat onze vriendschap ongepast is. Als we afspreken is dat trouwens gewoon bij me thuis en samen met mijn vriend.

**Geplaatst**: 23-04-17 20:18

Geplaatst: 23-04-17 20:18

Kom op nou zeg, je gaat je vriendschap toch zeker niet laten beïnvloeden door een roddelende collega? Ik zou op die collega af stappen en vragen wat haar bezielt dergelijke verzinsels de wereld in te helpen. Korte metten maken met dat soort mensen hoor, je hebt per slot van rekening niets te verbergen. Ik kan er met mijn pet niet bij dat er blijkbaar mensen zijn die niet begrijpen dat er zoiets bestaat als platonische vriendschap.

*edit: waarom in hemelsnaam vinden jouw collega's de vriendschap ongepast? Jullie zijn 2 volwassenen, bij mijn weten zijn er geen bijzondere voorwaarden verbonden aan vriendschap...

Laatst bijgewerkt door vikki op 23-04-17 20:21, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 23-04-17 20:20

Geplaatst: 23-04-17 20:20

SVRL schreef:
Inney schreef:
Waarom twijfel je ts?

Omdat de collega's nu al vinden dat onze vriendschap ongepast is. Als we afspreken is dat trouwens gewoon bij me thuis en samen met mijn vriend.

Snap ik. Spreek gewoon prive af en doe daar gezellig maar behandel elkaar op de werkvloer gewoon als iedere andere collega zonder knuffel en zoen.

**Geplaatst**: 23-04-17 20:20

Geplaatst: 23-04-17 20:20

Goof schreef:
Je collega begroeten met een knuffel en een zoen vind ik persoonlijk ook niet gepast. Begroet elkaar en ga aan de slag. Knuffelen en zoenen kan in privetijd.

En ts, denk niet teveel na. Laat het gebeuren. Spreek een keer af. Heb plezier. Doe niet zo mooeilijk.

Ex collega's begroet ik ook met een knuffel en kus als ik ze toevallig in de gang of op dienst tegen kom. Is zo'n beetje een gewoonte bij ons. Alleen vindt men het nu raar is, omdat hij arts is en ik verpleegkundige. Strafste is dat een andere collega van me een vrouwlijke arts soms met een zoen en knuffel begroet, wat men blijkbaar dan weer niet abnormaal vindt.

**Geplaatst**: 23-04-17 20:25

Geplaatst: 23-04-17 20:25

Collega's begroeten met een knuffel en een kus is bij ons heel normaal (zelfs bij de mannen onder elkaar en naar officieren toe)... Ik denk dat het wat afhankelijk is van de sector: bij ons in de hulpverlening (brandweer, ambulance) ben je sowieso al een pak "closer" met je collega's. Wij praten en lachen eigenlijk over alles. En dat is idd gewoon platonisch. Voor buitenstaanders kan dit raar lijken en ik snap wel dat je dit op een kantoor niet doet.

**Geplaatst**: 23-04-17 20:39

Re: Nieuwe vriendschap, gevoel zegt ja, verstand nee

Geplaatst: 23-04-17 20:39

Ik had een vriendin van 96.Ik mis haar nog steeds.

**Geplaatst**: 23-04-17 20:43

Geplaatst: 23-04-17 20:43

maximuss schreef:
Collega's begroeten met een knuffel en een kus is bij ons heel normaal (zelfs bij de mannen onder elkaar en naar officieren toe)... Ik denk dat het wat afhankelijk is van de sector: bij ons in de hulpverlening (brandweer, ambulance) ben je sowieso al een pak "closer" met je collega's. Wij praten en lachen eigenlijk over alles. En dat is idd gewoon platonisch. Voor buitenstaanders kan dit raar lijken en ik snap wel dat je dit op een kantoor niet doet.

Exact dit

De eerste keer dat we moesten samen werken is nogal een heftige dienst geweest. Ik sta alleen en heb alleen in geval van nood een collega die me kan komen helpen. We zijn toen gedwongen geweest om op mekaar te vertrouwen, ook al kenden we mekaar niet en dat heeft blijkbaar een band tussen ons gecreëerd. Zelf ben ik nog van de oude stempel en stond ik hiervoor ook aan de kant van zij die zeggen dat dit niet kan. Maar nu besef ik pas hoe engeestig dat is.

**Geplaatst**: 23-04-17 20:51

Re: Nieuwe vriendschap, gevoel zegt ja, verstand nee

Geplaatst: 23-04-17 20:51

Ga ervoor. Vriendschappen kunnen uit het niets ontstaan, en helaas ook uit het niets verdwijnen. Bedenk je dat iedere vriendschap je iets leert. Dus zelfs al heeft het niet de afloop waar je op zit te wachten, dan nog zal het toegevoegde waarde hebben.

In dit geval is het een collega, dat maakt het voor mij niet anders. Je maakt samen dingen mee, je kunt het met elkaar vinden. Lijkt me een prima basis. Dat collega's dat anders zien lijkt me niet iets om een vriendschap voor op de rem te trekken. Wel iets om met die collega's over te spreken. Wellicht zien ze het anders als ze er rechtstreeks met je over praten?

**Geplaatst**: 23-04-17 21:21

Geplaatst: 23-04-17 21:21

SVRL schreef:
Goof schreef:
Je collega begroeten met een knuffel en een zoen vind ik persoonlijk ook niet gepast. Begroet elkaar en ga aan de slag. Knuffelen en zoenen kan in privetijd.

En ts, denk niet teveel na. Laat het gebeuren. Spreek een keer af. Heb plezier. Doe niet zo mooeilijk.

Ex collega's begroet ik ook met een knuffel en kus als ik ze toevallig in de gang of op dienst tegen kom. Is zo'n beetje een gewoonte bij ons. Alleen vindt men het nu raar is, omdat hij arts is en ik verpleegkundige. Strafste is dat een andere collega van me een vrouwlijke arts soms met een zoen en knuffel begroet, wat men blijkbaar dan weer niet abnormaal vindt.

"Laag" vindt dat "hoog" niet mag omgaan met "laag"?
Jouw verpleegkundige collega's reageren dus negatief? Lijkt mij afgunst.

Waarom maak je er toch zo'n punt van TS. Waarom weegt het voor jou zo belangrijk of mensen afkeuring hebben. (Laat dat lekker bij hun.. zij die afkeuren en afgunst uiten hebben zelf problemen, niet jij, het is natuurlijk lekker afreageren van ze, beter afreageren op jou dan nadenken over hunzelf)

**Geplaatst**: 24-04-17 12:13

Geplaatst: 24-04-17 12:13

Als het klikt dan klikt het ... tres simpel

Leeftijdsverschil en verschil in opleiding of functie doet daar echt niets aan af

**Geplaatst**: 24-04-17 12:45

Geplaatst: 24-04-17 12:45

Wat bizar zeg die afstand bij jullie tussen de dokters en de verpleegkundigen..

Maar, dat verander je niet zomaar even en van geroddel, hoe oneerlijk ook, wordt de situatie niet beter. Ik raad vooral aan om je vriendschap zo min mogelijk opvallend te laten zijn, geef minimaal aanleiding tot irritatie bij de rest. Niet knuffelen en kussen maar gewoon goedemorgen wensen zoals je dat bij ieder ander ook doen, desnoods met een knipoog ofzo erbij. Meer close handelingen kan je toch bewaren voor als je samen na werktijd ergens een kopje koffie drinkt ofzo?

**Geplaatst**: 24-04-17 12:48

Geplaatst: 24-04-17 12:48

Je denkt veel teveel na. Analyseer niet alles, maar ga op je gevoel af.

Nomineer dit bericht ×