Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Tobbes schreef:Sommigen mensen willen enkel horen wat ze denken en kunnen niet tegen wanneer iets van een andere kant wordt belicht. Er zijn altijd meerdere wegen naar romen en dingen zijn vaak niet zo zwart wit als men denkt.
Daarnaast komt een heel diverse doel groep op bokt. Dus als je vraag stelt kan je wel verwachten dat je heel veel verschillende antwoorden kunt krijgen. Eigenlijk heel fijn als je mij vraagt.
xyzutu2 schreef:Ik heb het na zo'n 10 vruchteloze pogingen om zo iemand bij de discussie te betrekken wel gehad, en zal die persoon dan verder negeren, maar zal de aanwezigheid van die persoon erg jammer blijven vinden omdat anderen (die bijvoorbeeld later instappen) dan toch weer zullen proberen zo iemand op de discussie te richten terwijl iemand die consequent zo reageert dat helemaal niet van plan is: zo iemand probeert juist alle aandacht van de discussie op zichzelf te richten, anders zou hij zich wel gewoon meedenken/beargumenteren.
xyzutu2 schreef:X: als je paard een hoofdstel/halster om moet hebben om hem te controleren, dan is buitenrijden altijd gevaarlijk
Y: waarom? een hoofdstel/halster is toch juist veiliger omdat anderen het paard dan kunnen vangen als ruiter en paard gescheiden worden?
Z: interessante stelling. Wanneer het halster/hoofdstel nodig is om het paard te controleren ben ik het ermee eens dat buitenrijden nog niet zo'n goed idee is. Wanneer het echter alleen nodig is om te kunnen communiceren, lijkt buitenrijden me volkomen veilig
X: Een écht goede ruiter wordt nooit van zijn paard gescheiden, anders moet je niet buitenrijden.
Y: Maar als je in het worst case scenario zelf flauwvalt/ een beroerte krijgt en eraf valt, dan is het toch prettig als je paard gevangen kan worden?
Z: X, ik snap niet helemaal wat je bedoelt. Moet je een echt goede ruiter zijn om te kunnen buitenrijden of moet je een paard hebben dat onder alle omstandigheden bij je blijft om te kunnen buitenrijden? Y: Om een paard te kunnen vangen hoeft het toch niet per se een halster of hoofdstel om te hebben? Zeker wanneer het door onbekenden gevangen moet worden, moet het voornamelijk vertrouwen in mensen hebben. Ik heb eerlijk gezegd nog nooit buitengereden met de gedachte dat een ander mijn paard wel moet kunnen vangen als ik er af val
enz
X: Je zou alleen buiten mogen rijden als je paarden ook buiten altijd bij je blijven, ook als je niet op hun rug zit.
Y: Hoe weet je dat dan zeker als je dat nog niet eerder geprobeerd hebt? Eens is toch de eerste keer, en hoe zit het dan als er inderdaad iets lichamelijk mis is waardoor je knock out raakt: blijft je paard dan een half uur naast je staan? Hoe test je dat voor je die eerste keer gaat buitenrijden?
X: Mijn paard blijft altijd bij me.
Y: Okee, dat is op zich fijn, maar terug naar de vorige vraag: hoe weet je 100% zeker dat je paard een half uur of een uur bij je blijft staan als jij op de grond ligt als je dat nog nooit eerder geprobeerd hebt?
X: Mensen die zich dat soort vragen stellen vertrouwen hun paard niet en mensen die hun paard niet vertrouwen zouden überhaupt geen paard moeten rijden.
enz.
.Zwerte schreef:Er zijn zeker veel mensen die op een niet functionele manier discussieren zoals je mooi illustreert. Maar dan kom ik weer met mijn argument: niet iedereen is uit op een nette en goede discussie. Ik denk zelfs dat het gros daar niet voor gaat. Het doel van de discussie verschilt nogal tussen mensen.
Zwerte schreef:@xyzutu: ik ben het bijna alleen maar met je eens. Ik vind het zelf ontzettend knap dat je jouw manier van reageren niet laat beinvloeden door triggers. Ik denk echter dat dit vrij zeldzaam is, de meeste mensen hebben zichzelf toch wat minder goed onder controle.
Er zijn zeker veel mensen die op een niet functionele manier discussieren zoals je mooi illustreert. Maar dan kom ik weer met mijn argument: niet iedereen is uit op een nette en goede discussie. Ik denk zelfs dat het gros daar niet voor gaat. Het doel van de discussie verschilt nogal tussen mensen.
Bijvoorbeeld bij deze reactie op mijn post:maura schreef:Zou er geen derde optie zijn? Dat mensen reageren op de uitspraken die wél over het onderwerp gaan en niet over de persoon zelf? Kleine stapjes in de juiste richting belonen door daar heel gericht aandacht aan te geven en de rest negeren, dat idee? Schijnt bij paarden ook prima te werken
En hoezo die referentie naar paarden trainen met kleine stapjes en negeren, en dat dat ook bij paarden 'schijnt' te werken als dat sowieso bij paarden werkt? Is dat soms cynisch bedoeld omdat ik een clickertrainer ben en paarden positief train en mensen niet positief zou benaderen?
schuif mezelf aan de kant en ga door met het onderwerp ipv de/mijn persoon.xyzutu2 schreef:blijf je bij iemand die uitleg weigert vragen om uitleg?
(durf nou bijna geen smiley meer te gebruiken maar goed, laat het duidelijk zijn dat ik geen negatieve subtiele verwijzingen naar jou persoonlijk maak)xyzutu2 schreef:Blijf je iemand die een mening poneert als waarheid vragen wat zijn argumenten zijn?
xyzutu2 schreef:ik ben juist benieuwd naar het hoe omgaan met écht ingewikkelde mensen die topics echt ontregelen,
cooper schreef:...
Ik vind het ook altijd zo gek dat als je een andere mening hebt en deze deelt... ik dan vaak het idee heb dat mensen denken dat ik hun mening veroordeel. Jij doet dit en ik doe dat en dat is allemaal prima. Ik accepteer de ander altijd en voel me nooit aangevallen of aangesproken als een ander andere keuzes maakt. Als ik dan zeg hoe iets voor mij is en waarom ik dat vind, dan heeft de ander vaak het idee dat ik dus onrechtstreeks hem/haar afkeur. Maar als ik een totaal andere mening heb over er iets en ik breng die standvastig betekent dat toch niet dat ik daardoor de ander afkeur?
!
Met sommige mensen heb ik echt heel open en eerlijke gesprekken en ook al verschillen we in mening dat leidt nooit tot discussies Daarom vind ik het internet ook zo interessant, blijkbaar is het daar meer normaal om niet te luisteren, grof en oneerlijk te communiceren ? 