.Ik wilde altijd al naar Engeland. Ik ben opgegroeid op Engelse detectives, en als je iedere week naar Midsummer Murders zit te kijken, met de idyllische Engelse dorpjes, dan gaat het hard
. Ik heb de concrete keuze twee jaar geleden gemaakt aan het eind van mijn bachelor en het geplande toekomstplan in het water viel. Toen heb ik nagedacht over wat ik echt graag wilde, een "vervangende droom" en toen kwam naar boven dat ik eindelijk naar het buitenland wilde. Ik heb me toen ingeschreven op een universiteit die ik kende omdat de VU er Erasmus uitwisselingen mee deed en boven wonder ben ik daar toen aangenomen voor de master (ik kwam er later pas achter dat dat een van de top universiteiten van het Verenigd Koninkrijk is, hetgeen waarschijnlijk maar beter is, anders had ik mezelf nooit durven inschrijven
). De stap werd bij mij makkelijker gemaakt omdat ik mijn Nederlandse studiefinanciering mee kon nemen naar het buitenland, aangezien in het Verenigd Koninkrijk er alleen een vergelijkbaar systeem is als de Nederlandse studiefinanciering voor de bachelor, dus ben je voor een master afhankelijk van leningen bij een bank of een beperkt aantal (particuliere) beurzen. Ik heb nooit spijt gehad van mijn keuze, en het was een hele stap want ik was nog nooit op mezelf geweest. De verhuizing heeft, onverwacht, deuren geopent waardoor ik nu een mogelijkheid heb de droom in stukken spatte weer werkelijkheid te laten worden. Alleen nu zie ik even tegen mijn verhuizing op, aangezien vriendlief zacht uitgedrukt niet in een hele charmante buurt woont, maar als alles goed gaat is dat maar voor even
. 

maar het lot heeft anders beslist! Ik ben sinds januari 2016 samen met mijn huidige vriend en die kan hier niet zomaar weg vanwege zijn werk. Voorlopig ga ik hier nog 3 jaar fotografie studeren want studeren gaat ook niet gemakkelijk in Amerika en pff ja dan hoop ik daarna echt te kunnen emigreren. Hoe dan ook, ik zal er ooit naartoe gaan.. De pijn is mij te groot na elke vakantie om alles en iedereen achter te laten. Zeker mijn mama natuurlijk 
Of met je ouders mee...