Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
Fenrir schreef:Quebelle, wel grappig dat je in je tekst een typisch Engels-Nederlands foutje maakt (alhoewel tegenwoordig aardig wat Nederlanders het ook wel eens verkeerd doen). Ik denk dat het meer van dit soort kleine dingetjes zijn die misschien wat door elkaar gaan lopen, maar uiteindelijk zal het wel te verwaarlozen zijn. Mij lijkt het dat meertaligheid alleen maar meer voordelen heeft.
Fenrir schreef:Wat ik soms wel merk met kinderen die zowel in het Engels als Nederlands worden opgevoed is dat ze soms wat moeite hebben met rekenen (de cijfers) aangezien die in het Nederlands, heel onlogisch, precies andersom zijn (twenty-three vs drieëntwintig). Dat kan ervoor zorgen dat kinderen cijfers om gaan draaien.
).
, want thuis werd er Hollands gesproken.
Quebelle schreef:Fenrir schreef:Quebelle, wel grappig dat je in je tekst een typisch Engels-Nederlands foutje maakt (alhoewel tegenwoordig aardig wat Nederlanders het ook wel eens verkeerd doen). Ik denk dat het meer van dit soort kleine dingetjes zijn die misschien wat door elkaar gaan lopen, maar uiteindelijk zal het wel te verwaarlozen zijn. Mij lijkt het dat meertaligheid alleen maar meer voordelen heeft.
Ik heb mijn bril niet aan...noem dit een een west vlaming die nederlands probeerd te gaan

verschil van opvoeden in theorie en praktijk
er is weinig standaard aan ons gezin
mijn Nederlandse uitspraak is te slecht denk ik om ze daarin op te voeden en bovendien spreekt mijn familie geen Nederlands en wil ik dat ze daar ook goed contact mee kunnen hebben
maar een gedoe vind ik het vaak wel en ik kan zo goed beren op de weg zien
zeker nu de tweeling geboren is (hormonen zijn goed voor stress haha) en de oudste naar groep 3 gaan
vandaar dit topic 
ik kwam hier op mijn dertiende, moest ik op school naast Nederlands leren ook in Duits leren tellen (ook verkeerd om voor mijn idee) en in het Frans (die maken helemaal een zootje van het telling in hoge nummers
)... kon geen getallen meer zien
ik vind het erg moeilijk consequent te zijn terwijl ik weet hoe belangrijk dat is. Vooral als ik bijvoorbeeld iets vertel over situatie die oorspronkelijk in het Nederlands plaats vond, zoals op het werk of buiten...
ik kan niet op iedereen reageren helaas maar waardeer ieder zijn inbreng heel erg!!! 
maar ik heb Nederlands onderwijs gehad hè, scheelt veel
hoewel er bij mij thuis nooit een woord Nederlands gesproken mocht worden van mijn vader, leerde ik het op school en bij vrienden best snel. En eerlijk is eerlijk: google is mijn vriend
daarom duurt het reactie typen vaak wat lang en hebben er al mensen weer gereageerd voor ik klaar ben
maar dat gedwongen een taal spreken zoals ik moest this wil ik bij mijn kinderen echt voorkomen...Als ik iets Engels vraag en krijg Nederlands antwoord dan vind ik dat net als wortel niet erg...denken jullie dat dat okay is of zou ik juist moeten willen dat ze Engels antwoorden geven?
daarnaast wordt haar vriendinnetje 4-talig opgevoed (niet altijd even handig, nml Duits, nederland, engels en pools) en daar krijgt ze ook aardig wat engelse woordjes mee, al gebruikt ze die zelf niet heel actief) m.u.v. “Ohh NO”
Shadow0 schreef:Ik zou me ook over het mixen ( <- kijk, wij doen het allemaal) niet zo'n zorgen maken. Dat gebeurt gewoon en is een voorbeeld hoe mooi en creatief wij mensen om kunnen gaan met taal. We lenen woorden, constructies, beelden van elkaar en nemen die op, passen ze aan... En soms is het ook echt niet mogelijk om dingen in een andere taal te beschrijven, omdat ze gewoon heel specifiek zijn. En dan verval je ook makkelijk in de taal die bij de context hoort, en dat is helemaal prima. Taal is heel associatief: je linkt het aan de mensen en de situatie die erbij hoort, en kom je in een andere situatie, of met andere mensen, dan schakel je makkelijk over.
Als je zoekt naar manieren om te zorgen dat je aan je kinderen niet alleen maar de mix-taal meekrijgen: zet af en toe de BBC op, of een film in het Engels, lees Engelstalige boeken voor, en speel spelletjes (computerspellen of bordspellen / kaartspellen) in de Engelstalige versie. Dat zet een aardige context om in het Engels bezig te zijn. Niet alleen voor je kinderen, maar zeker ook voor jezelf: als je voorleest in het Engels, en het gaat daarna over in een gesprek over dat verhaal, zal dat ook vooral in het Engels zijn. Of een Engels dierenkwartet bv.
Maar als het op andere plekken in andere situaties wat door elkaar loopt? Dat is geen ramp. Taal is eerst en vooral een middel om te communiceren. Perfectie is niet het doel op zich.
maar ook als ze dat straks wel kunnen komt er geen ondertitels). Ook veel boekjes in het Engels
ik lees nooit voor in het Nederlands, gewoon om het gescheiden te kunnen houden

Ilsemarie schreef:Ik ben tweetalig opgevoed met Duits (duitse moeder). In tegenstelling tot wat je veel hoort spraken wij altijd alle 3 dezelfde taal. In huis spraken we altijd duits (vader/moeder/ik), enige uitzondering was als er bezoek kwam. Bij het sluiten van de voordeur naar buiten gingen we over op Nederlands. Ik heb daardoor nooit talen door elkaar gesproken.
Als één ouder de ene taal spreekt en een andere ouder de andere taal vind ik het grote nadeel dat het altijd heel onduidelijk is welke taal er van het kind verwacht wordt. Ik denk dat ze daardoor ook sneller gaan mengen want als je met z'n drieën bent, dan zullen ze toch geneigd zijn om tegen jou engels te praten.
Halverwege de middelbare school zijn wij ook in huis wat meer nederlands gaan praten omdat ik anders de belevenissen van school zo moest vertalen en dat is met vakspecifieke dingen niet heel ideaal.
Als ik boos ben praat ik nog altijd het liefste duits, daar kan je dan meer gevoel in leggen![]()
![]()
![]()
Ik schakel heel snel tussen de talen en praat het nooit zomaar door elkaar, ook nooit gedaan. Maar als ik in het nederlands de telefoon opneem en ik heb een duister aan de lijn schakel ik zo om. Vanmiddag in de supermarkt ook nog. Dat maakt verder niks uit. Ik praat vaak ook liever duits dan nederlands.
Alleen mijn schriftelijke duits is niet zoals ik het zou willen... en soms merk je dat je wat grammaticale dingen door elkaar gooit, zoals als en dan. In duitsland is het als en wie... maar als het in het Nederlands 'dan' is is het in het duits 'als' dus dat soort dingen gaan snel mis. Of treinen die verlating hebben ipv vertraging (verspätung...) maar als de rampen niet erger worden dan dat![]()
![]()
En zoals al vaker gezegd, kinderen zijn heel flexibel met talen. Ik ben heel blij dat ik tweetalig ben opgevoed